Bij besluit van 27 mei 2020 heeft de raad voor rechtsbijstand een aanvraag van [appellant] om gesubsidieerde…

202501647/1/A2.

Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 12 maart 2025 in zaak nr. 24/58 in het geding tussen:

[appellant]

en

het Bestuur van de raad voor rechtsbijstand (de raad).

Procesverloop

Bij besluit van 27 mei 2020 heeft de raad een aanvraag van [appellant] om gesubsidieerde rechtsbijstand afgewezen.

Bij besluit van 24 september 2020 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 12 maart 2025 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De raad heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 september 2026, waar de raad, vertegenwoordigd door mr. P.S.J. de Koning, is verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1.       Op 25 mei 2020 heeft [appellant] een aanvraag ingediend voor een toevoeging voor het verlenen van rechtsbijstand voor de voortzetting van een procedure bij het gerechtshof Amsterdam over de nakoming van een licentieovereenkomst. De raad heeft de aanvraag afgewezen, omdat het verzoek betrekking heeft op een zelfstandig beroep of bedrijf waarvoor geen rechtsbijstand wordt verleend tenzij een van de uitzonderingen van artikel 12, tweede lid, aanhef en onder e, van de Wet op rechtsbijstand (Wrb) zich voordoet. Die doen zich niet voor. De raad heeft de afwijzing in bezwaar daarom gehandhaafd.

Uitspraak van de rechtbank

2.       De rechtbank heeft vastgesteld dat geen sprake is van een rechtsbelang dat voortvloeit uit bedrijfsmatig handelen. Verder heeft zij geoordeeld dat [appellant] geen geslaagd beroep kan doen op de eerste uitzonderingscategorie, omdat de voortzetting van zijn bedrijf niet afhankelijk is van de verzochte rechtsbijstand. [appellant] heeft namelijk zijn bedrijfsactiviteiten sinds 2003 stilgelegd en zijn bedrijf is op 4 juli 2006 uitgeschreven uit de Kamer van Koophandel. Bovendien blijkt ook niet dat hij de werkzaamheden van zijn bedrijf na het tussenvonnis van het Hof in 2003 feitelijk toch heeft voortgezet. Het feit dat [appellant] procedures voert is daarvoor onvoldoende. Verder heeft de raad zich terecht op het standpunt gesteld dat [appellant] ook niet onder de tweede uitzonderingscategorie valt, omdat de rechtsbijstand gevraagd is voor een procedure waarin [appellant] bij de start van de procedure de eisende partij was en niet de verwerende.

Beoordeling van het hoger beroep

3.       De  gronden die [appellant] in hoger beroep aanvoert zijn zo goed als een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. [appellant] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank hierover en in de onder 9 tot en met 12 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd.

Conclusie

4.       Het hoger beroep is ongegrond.

5.       De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. S. Yildiz, griffier.

w.g. Lange

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Yildiz

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

594-1180