Bij besluit van 12 maart 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg het…

202504765/1/R2.

Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellante A] en [appellante B], beide gevestigd in Tilburg ([appellante]),

appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland­-West­-Brabant van 18 juli 2025 in zaak nr. 24/8401 in het geding tussen:

[appellante]

en

het college van burgemeester en wethouders van Tilburg.

Procesverloop

Bij besluit van 12 maart 2024 heeft het college het handhavingsverzoek van [appellante] over het gebruik van een bedrijfswoning aan de [locatie] in Berkel-Enschot afgewezen.

Bij besluit van 15 november 2024 heeft het college het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 18 juli 2025 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld en de gronden van het hoger beroep nadien met een nader stuk aangevuld.

Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting ingediend

[bedrijf A], [persoon B] en [persoon C] hebben een schriftelijke uiteenzetting ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 22 september 2026, waar [appellante], vertegenwoordigd door [gemachtigde] en bijgestaan door mr. J.J.J. de Rooij, advocaat in Tilburg, en het college, vertegenwoordigd door mr. S. N. van den Heijkant en mr. R.J.A. Laurens, zijn verschenen. Ook is op de zitting [bedrijf A], vertegenwoordigd door [persoon B], bijgestaan door mr. L.W.M. Oor, advocaat in Tilburg, als partij gehoord.

Overwegingen

Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet

1.       Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Als een verzoek om handhaving van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) is ingediend vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet, dan blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Invoeringswet Omgevingswet het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het besluit op dat verzoek onherroepelijk wordt.

Het verzoek om handhaving is gedaan op 16 november 2023. Dat betekent dat in dit geval de Wabo, zoals die gold vóór 1 januari 2024, van toepassing blijft.

Inleiding

2.       [appellante] exploiteert een bedrijf aan de [locatie] in Berkel-Enschot. Op het naastgelegen perceel, aan de [locatie], wonen [persoon B] en [persoon C]. Volgens [appellante] mogen [persoon B] en [persoon C] daar niet wonen. Op het perceel mag er één bedrijfswoning zijn die verbonden is met zijn bedrijf aan de [locatie]. Dat is de woning van [persoon B] en [persoon C] niet. Bovendien hebben [persoon B] en [persoon C] volgens [appellante] geen bedrijf, waardoor de woning geen bedrijfswoning kan zijn. [appellante] wil dat het college handhavend optreedt.

Volgens het college exploiteert [persoon B] het bedrijf van [bedrijf A] aan de [locatie] en hoort de woning, die als bedrijfswoning is vergund, bij dat bedrijf. Bewoning is daarom wel toegestaan en het college heeft het handhavingsverzoek van [appellante] afgewezen.

Is het college bevoegd tot handhavend optreden?

3.       [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college niet bevoegd is tot handhavend optreden omdat er geen overtreding is. Volgens [appellante] wonen [persoon B] en [persoon C] in strijd met het bestemmingsplan Enschot 2008 aan de [locatie]. Het bestemmingsplan gaat volgens hem uit van een functionele eenheid van bebouwing, waar de bedrijfswoning bij moet horen. [appellante] verwijst hierbij naar artikel 1.49 van de planregels en de begripsbepaling van "bouwperceel". De woning van [persoon B] en [persoon C] kan volgens [appellante] geen bedrijfswoning zijn omdat er één bouwperceel is met één bijbehorende bedrijfswoning. Dit is volgens [appellante] de bedrijfswoning behorende bij zijn bedrijf aan de [locatie].

3.1.    De Afdeling is van oordeel dat de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat het college niet bevoegd is om handhavend op te treden omdat er geen overtreding is. Het college heeft op 8 maart 2024 een, inmiddels onherroepelijke, vergunning verleend voor het huidige gebruik als bedrijfswoning behorende bij het bedrijf aan de [locatie], in afwijking van het bestemmingsplan.

3.2.    Het betoog van [appellante] dat op grond van het bestemmingsplan Enschot 2008 de [locatie] en de [locatie] geen afzonderlijke bouwpercelen zijn in planologische zin, zodat de woning op grond van de situatie op het moment van de vaststelling van het bestemmingsplan hooguit een bedrijfswoning behorende bij het bedrijf aan nummer […] zou kunnen zijn, slaagt niet. Er is immers een vergunning verleend voor het huidige gebruik als bedrijfswoning behorende bij het bedrijf aan de [locatie], in afwijking van het bestemmingsplan, zodat de planregeling in dat opzicht niet relevant meer is.

Overigens merkt de Afdeling op dat volgens vaste jurisprudentie bij de vaststelling van de omvang van een bouwperceel gekeken moet worden naar de bestaande, actuele situatie, waarbij in beginsel wordt uitgegaan van kadastrale percelen. Vergelijk de uitspraken van de Afdeling van 22 mei 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1643, onder 5.3 en 26 maart 2025, ECLI:NL:RVS:2025:1300, onder 5.2 en 5.3. Dat ten tijde van de vaststelling van het plan in 2008 de situatie in dit opzicht eventueel anders was, is dus ook niet relevant.

Heeft het college zorgvuldig onderzocht dat er bedrijfsactiviteiten zijn?

4.       [appellante] betoogt tot slot dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college zorgvuldig heeft onderzocht of sprake is van bedrijfsactiviteiten. Er vinden volgens [appellante] in het geheel geen bedrijfsmatige activiteiten plaats.

4.1.    De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het college zorgvuldig heeft onderzocht of sprake is van bedrijfsactiviteiten. Daarbij heeft de rechtbank van belang geacht dat er onaangekondigde controles hebben plaatsgevonden en dat tijdens die controles onder meer stellingkasten, werkbanken, machines, materialen en rolstoelonderdelen in verschillende stadia van stoffering zijn aangetroffen. Ook zijn pakbonnen overgelegd waaruit blijkt dat op het betreffende adres materialen zijn geleverd. De rechtbank heeft aan de controlerapporten met gedetailleerde informatie en fotomateriaal op de juiste wijze waarde toegekend. Dat [appellante] stelt dat naar eigen waarneming blijkt dat in het geheel geen bedrijfsmatige activiteiten plaatsvinden is onvoldoende om hier anders over te oordelen.

Het betoog slaagt niet.

Conclusie

5.       Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

6.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. M.M. Kaajan, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M. Scheele, griffier.

w.g. Kaajan

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Scheele

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

723-1191