Bij besluit van 7 juni 2022 heeft de raad voor rechtsbijstand een aan [appellant] verstrekte toevoeging voor…

202306396/1/A2.

Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 4 oktober 2023 in zaak nr. 23/479 in het geding tussen:

[appellant]

en

het Bestuur van de raad voor rechtsbijstand (de raad).

Procesverloop

Bij besluit van 7 juni 2022 heeft de raad een aan [appellant] verstrekte toevoeging voor rechtsbijstand ingetrokken.

Bij besluit van 5 december 2022 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 4 oktober 2023 (ECLI:NL:RBDHA:2023:15744) heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De raad heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 september 2026, waar de raad, vertegenwoordigd door mr. P.S.J. de Koning, is verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1.       Op 19 maart 2022 heeft de raad aan [appellant] een toevoeging verleend ten behoeve van rechtsbijstand door een advocaat voor het voeren van een procedure in civielrechtelijk geschil met een derde partij. Door de advocaat is bij de raad op 30 mei 2022 een verzoek ingediend om de toevoeging in te trekken. Daarbij is als reden opgegeven dat de zaak niet verder in behandeling wordt genomen, omdat er sprake is van een vertrouwensbreuk. De raad heeft aanleiding gezien om de toevoeging op grond van artikel 33, eerste lid, onder b van de Wet op de rechtsbijstand (Wrb) in te trekken.

Uitspraak van de rechtbank

2.       Volgens de rechtbank heeft de raad met juistheid vastgesteld dat partijen niet op één lijn zitten en dat er tussen hen onvoldoende vertrouwen bestaat. Dat blijkt niet alleen uit het verzoek tot intrekking, maar wordt ook bevestigd door de indiening van de tuchtrechtelijke klacht van [appellant] over de advocaat bij de deken van de orde van advocaten, gevolgd door de vergeefse bemiddelingspoging door de deken. De stelling van [appellant] dat de advocaat eenzijdig op de beëindiging heeft aangestuurd, heeft de rechtbank niet gevolgd. Het is duidelijk dat de relatie wederzijds was verstoord voordat het intrekkingsverzoek werd gedaan. Verder vereist de intrekking volgens artikel 33 van de Wrb geen opdracht of instemming van de rechtszoekende.

3.       De rechtbank heeft vastgesteld dat de raad bij de afhandeling van het verzoek tot intrekking niet conform de Werkinstructie Mutatie beëindiging / intrekking van de toevoeging heeft gehandeld, voor zover het gaat om de verplichting tot horen. Omdat [appellant] hierdoor niet in zijn belangen geschaad, heeft de rechtbank het gebrek op grond van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) gepasseerd.

Beoordeling van het hoger beroep

4.       In hoger beroep handhaaft [appellant] dezelfde gronden als in beroep, omdat volgens hem de rechtbank niet op die gronden geoordeeld heeft.

5.       [appellant] heeft op 27 augustus 2026 nog een nader stuk ingediend. Dat is buiten de 10 dagen termijn voor het indienen van nadere stukken, zoals geregeld in artikel 8:58, eerste lid, van de Awb. Omdat niet valt in te zien waarom dit stuk niet eerder had kunnen worden ingediend en de raad onvoldoende gelegenheid heeft gehad hierop adequaat te reageren, bestaat geen aanleiding de te late indiening daarvan te passeren. Dit stuk wordt daarom buiten beschouwing gelaten.

6.       Naar het oordeel van de Afdeling is de rechtbank, anders dan [appellant] betoogt, gemotiveerd op zijn beroepsgronden ingegaan. Hij heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zouden zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank hierover en in de onder 7 tot en met 13 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd.

Conclusie

7.       Het hoger beroep is ongegrond.

8.       De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. S. Yildiz, griffier.

w.g. Lange

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Yildiz

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

594-1180