Bestuursrecht overig

Bij besluit van 9 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam een…

Raad van State, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Raad van State in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
202503653/1/A2
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:RVS:2026:6638
E-mail

Samenvatting

Bij besluit van 9 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam een handhavingsverzoek van Postillion in verband met geluidsoverlast afgewezen. Postillion exploiteert een hotel en congrescentrum aan de kruising Rodezand-Meent te Rotterdam. Paddy Murphy’s Irish Pub ligt onder het hotel. Aan het Rodezand ligt naast de stoep een parkeerstrook van 49 meter. Deze zaak gaat over een verkeersbesluit dat het college heeft genomen over deze parkeerstrook, waar de Pub gedurende het terrasseizoen een terras op wil exploiteren, en over een handhavingsverzoek van Postillion vanwege geluidsoverlast vanuit de Pub. De parkeerstrook aan het Rodezand is op grond van eerdere verkeersbesluiten ingericht als laad- en losplaats voor goederen tussen 08.00 en 18.00 uur, en als standplaats voor keurmerktaxi’s tussen 18.00 en 08.00 uur. Bij brief van 31 mei 2022 heeft wethouder Bokhove aangekondigd een verkeerbesluit te willen nemen dat de bestaande situatie zal wijzigen, waardoor de Pub tijdens het terrasseizoen een deel van deze laad- en losplaats en de taxistandplaats in gebruik mag nemen voor een terrasvlonder. Bij brief van 2 mei 2023 heeft de wethouder herhaald dat hij die lijn, gewijzigd, wil voortzetten.

Uitspraak

202503653/1/A2.

Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op de hoger beroepen van:

1.       Postillion Hotels B.V. (Postillion), gevestigd in Bunnik,

2.       het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam,

appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 19 mei 2025 in zaak nr. 24/4872 in het geding tussen:

Postillion

en

het college.

Procesverloop

Bij besluit van 9 december 2022 heeft het college een handhavingsverzoek van Postillion in verband met geluidsoverlast afgewezen.

Bij besluit van 14 augustus 2023 heeft het college een verkeersbesluit genomen.

Bij besluit van 11 april 2024 heeft het college de door Postillion daartegen gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 19 mei 2025 heeft de rechtbank het door Postillion daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard voor zover dat was gericht tegen de handhaving van het verkeersbesluit en het besluit van 11 april 2024 in zoverre vernietigd, het verkeersbesluit herroepen en bepaald dat de uitspraak in plaats treedt van het vernietigde deel van het besluit van 11 april 2024. De rechtbank heeft beroep ongegrond verklaard voor zover dat was gericht tegen de afwijzing van het handhavingsverzoek.

Tegen deze uitspraak hebben het college en Postillion hoger beroep ingesteld.

Het college en Postillion hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 10 juli 2026, waar Postillion, vertegenwoordigd door [gemachtigde] en mr. S.T. Blom, advocaat in Amsterdam, en het college, vertegenwoordigd door mr. S.B.H. Fijneman, C.N. van Rijn-Missaar en mr. Y.S. Man, zijn verschenen. Voorts is ter zitting Paddy Murphy’s Irish Pub, vertegenwoordigd door mr. J. Brantenaar, gehoord.

Overwegingen

1.       Postillion exploiteert een hotel en congrescentrum aan de kruising Rodezand-Meent te Rotterdam. Paddy Murphy’s Irish Pub (de Pub) ligt onder het hotel. Aan het Rodezand ligt naast de stoep een parkeerstrook van 49 meter. Deze zaak gaat over een verkeersbesluit dat het college heeft genomen over deze parkeerstrook, waar de Pub gedurende het terrasseizoen een terras op wil exploiteren, en over een handhavingsverzoek van Postillion vanwege geluidsoverlast vanuit de Pub.

De burgemeester van Rotterdam kan een vergunning verlenen voor een vlonderterras op een parkeervak, als aanvulling op een bestaande exploitatievergunning. De burgemeester verleent alleen een vergunning voor een terrasvlonder als sprake is van een reguliere parkeerplaats.

Verkeersbesluit

2.       De parkeerstrook aan het Rodezand is op grond van eerdere verkeersbesluiten ingericht als laad- en losplaats voor goederen tussen 08.00 en 18.00 uur, en als standplaats voor keurmerktaxi’s tussen 18.00 en 08.00 uur. Bij brief van 31 mei 2022 heeft wethouder Bokhove aangekondigd een verkeerbesluit te willen nemen dat de bestaande situatie zal wijzigen, waardoor de Pub tijdens het terrasseizoen een deel van deze laad- en losplaats en de taxistandplaats in gebruik mag nemen voor een terrasvlonder. Bij brief van 2 mei 2023 heeft wethouder Karremans herhaald dat hij die lijn, gewijzigd, wil voortzetten. Bij e-mail van 5 juli 2023 heeft wethouder Karremans aan Postillion laten weten dat hij voornemens is om een verkeersbesluit te nemen waarbij een terras voor de Pub wordt toegestaan na 18:00 uur. De laad- en loszone blijft ongewijzigd.

3.       Bij besluit van 14 augustus 2023 (het verkeersbesluit) heeft het college besloten tot het plaatsen van twee onderborden onder twee bestaande E09 borden met de tekst "uitgezonderd 18:00-23:00 [ter hoogte van] Irish Pub". Deze borden worden geplaatst gedurende het terrasseizoen. Daarmee wijzigt de inrichting van een gedeelte van de parkeerstrook, ter hoogte van de Irish Pub, tussen 18:00 en 23:00 uur in een strook met reguliere parkeerplaatsen, zonder gebruikersbeperking voor keurmerktaxi’s. Dit geldt jaarlijks tijdens het terrasseizoen en is afhankelijk van de terrasvlonderregeling die is opgenomen in het besluit "Vaststelling Horecagebiedsplan Centrum". Buiten het terrasseizoen blijft de gehele strook bestemd voor keurmerktaxi’s tussen 18.00 en 08.00 uur en bestemd voor laden en lossen tussen 08.00 en 18.00 uur.

Handhavingsverzoek

4.       Op 9 september 2022 heeft Postillion een handhavingsverzoek ingediend vanwege geluidsoverlast in of vanuit de Pub. Volgens haar blijkt uit een ten behoeve van haar uitgevoerd geluidsonderzoek dat de geluidsnormen uit het Activiteitenbesluit milieubeheer, in het bijzonder artikel 2.17, bij de exploitatie van de Pub herhaaldelijk worden overschreden.

5.       Bij besluit van 9 december 2022 heeft het college het handhavingsverzoek afgewezen. Het college heeft daaraan ten grondslag gelegd dat hotels geen geluidsgevoelige gebouwen zijn zoals bedoeld in het Activiteitenbesluit en de Wet geluidhinder. Daarom is het hotel niet op basis van het Activiteitenbesluit beschermd tegen geluidhinder en kan er ook niet op grond van het Activiteitenbesluit worden gehandhaafd. Voor toepassing van de Omgevingswet bestaat geen aanleiding omdat het verzoek voor inwerkingtreding van deze wet is ingediend.

Beslissing op bezwaar

6.       Bij besluit van 11 april 2024 heeft het college de bezwaren van Postillion tegen het verkeersbesluit en de afwijzing van het handhavingsverzoek ongegrond verklaard.

Uitspraak van de rechtbank

7.       De rechtbank heeft geoordeeld dat het beroep van Postillion gegrond is voor zover het gericht is tegen de handhaving van het verkeersbesluit. Het college heeft onvoldoende gemotiveerd dat met het verkeersbesluit een verkeersbelang zoals bedoeld in artikel 2 van de Wegenverkeerswet 1994 (Wvw 1994) wordt gediend. Uit het dossier blijkt dat met het verkeersbesluit uitsluitend beoogd is om op de strook een terras mogelijk te maken. De strook wordt met het oog op de realisatie van een terrasvergunning van de Pub onttrokken aan het verkeer. Een (particulier) economisch belang rechtvaardigt niet dat een verkeersbesluit wordt genomen. De rechtbank verwijst hiervoor naar de uitspraak van de Afdeling van 5 oktober 2000, 200002069/1, JB 2000/327.

De rechtbank heeft geoordeeld dat het beroep niet slaagt voor zover het is gericht tegen de afwijzing van het handhavingsverzoek. Het college heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat het hotel niet onder de bescherming van het Activiteitenbesluit valt, omdat het hotel geen geluidsgevoelig gebouw is zoals bedoeld in artikel 1.1. van het Activiteitenbesluit, gelezen in samenhang met artikel 1 van de Wet geluidhinder en artikel 1.2 van het Besluit geluidhinder. Omdat het verzoek van Postillion was gericht op overtreding van het Activiteitenbesluit en zij stelt dat de daarin opgenomen normen zijn overschreden, bestaat geen grond voor het oordeel dat het college het verzoek van Postillion te beperkt heeft opgevat en ten onrechte niet aan de APV heeft getoetst. Dat Postillion in haar zienswijze heeft verwezen naar de APV maakt dit niet anders, omdat Postillion bij die verwijzing de APV alleen heeft vermeld in het kader van haar beroep op het Activiteitenbesluit.

Hoger beroep van het college (verkeersbesluit)

8.       Het college betoogt dat de rechtbank had moeten onderkennen dat het verkeersbesluit deugdelijk gemotiveerd is. Het straatbeeld van de Rodezand is opnieuw beoordeeld en daarbij is gebleken dat de strook aan de westzijde van de straat niet meer voldoet aan de huidige inrichtingswensen. De taxibranche heeft kenbaar gemaakt niet over de volledige strook te hoeven beschikken. In het terrasseizoen hebben de keurmerktaxichauffeurs minder keurmerktaxiplaatsen nodig. Voor andere gebruikers verandert de feitelijke situatie niet. Zij mochten niet parkeren op de strook, en na het besluit van de burgemeester over het vlonderterras kunnen ze er niet parkeren. In juridische zin zou er wel door meerdere groepen weggebruikers gebruik gemaakt kunnen worden van de weg, zodat er sprake is van het in stand houden van de weg en het waarborgen van de bruikbaarheid daarvan en het zoveel mogelijk waarborgen van de vrijheid van het verkeer.

9.       Het college heeft beoordelingsruimte bij de beantwoording van de vraag wat nodig is ter bescherming van de verkeersbelangen genoemd in artikel 2, eerste en tweede lid, van de Wvw 1994. Het college moet dit naar behoren motiveren. Afhankelijk van de beroepsgronden gaat de bestuursrechter in op de vraag of de manier waarop het college van die beoordelingsruimte gebruik heeft gemaakt in overeenstemming is met het recht. Daarbij moet de bestuursrechter nagaan of het college de beoordelingsruimte op die manier heeft mogen invullen. Nadat het college heeft vastgesteld wat naar zijn oordeel nodig is gelet op de betrokken verkeersbelangen, moet het de uitkomst van die beoordeling afwegen tegen de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van het verkeersbesluit. Bij die afweging heeft het college beleidsruimte. De bestuursrechter gaat niet na of hij in het concrete geval tot hetzelfde besluit zou zijn gekomen. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of de (uitkomst van de) belangenafweging die ten grondslag ligt aan het besluit onevenredig is in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen (artikel 3:4, tweede lid, van de Awb).

10.     Uit het bovenstaande volgt dat niet alle (algemene) belangen die het college wil dienen, een rechtvaardiging bieden voor een verkeersbesluit. Een verkeersbesluit kan alleen worden genomen als een verkeersbelang in artikel 2, eerste en tweede lid, van de Wvw 1994 met het besluit wordt gediend. Dat moet het college motiveren. Het college heeft naar het oordeel van de Afdeling, door in beroep voorop te stellen dat de bedoeling van het verkeersbesluit is dat de Pub gefaciliteerd wordt om een terras te exploiteren en dit niet zozeer om een verkeersbelang gaat, een besluit genomen dat in strijd is met artikel 2 van de Wvw 1994. De rechtbank heeft daarom het beroep van Postillion terecht gegrond verklaard.

11.     Naar het oordeel van de Afdeling heeft het college met de op de zitting bij de Afdeling gegeven toelichting wel deugdelijk gemotiveerd dat het verkeersbesluit een verkeersbelang dient. De kern daarvan is dat de

noodzaak om de gehele parkeerstrook te gebruiken als standplaats voor keurmerktaxi’s is gewijzigd. Anders dan in het verleden wil het college de parkeerstrook daarom toegankelijk maken voor ander gebruik dan het huidige gebruik van de weg. Dat is een belang zoals bedoeld in artikel 2 van de Wvw 1994, het in stand houden van de weg en het waarborgen van de bruikbaarheid ervan. De Afdeling is verder van oordeel dat het college de noodzaak om een verkeersbesluit te nemen inzichtelijk heeft gemaakt. Daarbij betrekt de Afdeling dat een vertegenwoordiger van de keurmerktaxi’s, waarmee het college structureel contact onderhoudt, kenbaar heeft gemaakt dat tijdens het terrasseizoen tussen 18:00 en 23:00 uur kan worden volstaan met de beschikbaarheid van een gedeelte van de strook voor keurmerktaxi’s. Daarmee wordt het beperken van de strook tot het gebruik van keurmerktaxi’s in omvang teruggebracht. De Afdeling is van oordeel dat het college met deze uiteenzetting nu wel deugdelijk gemotiveerd heeft dat het verkeersbesluit ook een verkeersbelang dient. Dat betekent dat, anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, de besluitvorming niet enkel gedragen wordt door economische belangen. Onder de streep heeft het college dus gelijk, ook al is de dragende motivering voor het verkeersbesluit pas op de zitting bij de Afdeling ter tafel gekomen.

Het betoog slaagt.

12.     Het college heeft op de zitting bij de Afdeling verder inzichtelijk gemaakt dat het de overige betrokken belangen wel heeft betrokken in zijn besluitvorming, maar dat het belang van het wijzigen van de gebruiksbeperking op een gedeelte van de parkeerstrook voor hem zwaarder weegt. De motivering is op dit punt deugdelijk.

Conclusie hoger beroep verkeersbesluit en definitieve beslechting van het geschil

13.     Uit het voorgaande blijkt dat de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat het college het verkeersbesluit ondeugdelijk had gemotiveerd. De rechtbank heeft het besluit van 11 april 2024 daarom terecht vernietigd. Met de in hoger beroep gegeven motivering heeft het college het verkeersbesluit alsnog deugdelijk gemotiveerd. Het hoger beroep is daarom gegrond. De uitspraak van de rechtbank kan niet in stand blijven voor zover de rechtbank het besluit van 14 augustus 2023 heeft herroepen en heeft bepaald dat haar uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde deel van het besluit van 11 april 2024. De Afdeling zal daarom de uitspraak van de rechtbank op dit punt vernietigen.

14.     De Afdeling ziet aanleiding om te bepalen dat de rechtsgevolgen van het vernietigde gedeelte van het besluit van 11 april 2024 geheel in stand blijven, omdat het college vasthoudt aan zijn besluit en dat besluit alsnog deugdelijk heeft gemotiveerd, de andere partijen zich daarover in voldoende mate hebben kunnen uitlaten en de inhoud van het vernietigde gedeelte van het besluit na de alsnog kenbaar gemaakte motivering de rechterlijke toets kan doorstaan.

Hoger beroep van Postillion (handhavingsverzoek)

15.     Postillion betoogt dat de rechtbank had moeten onderkennen dat het college ten onrechte heeft afgezien van handhaving op grond van het Activiteitenbesluit. Postillion verwijst daarbij naar de uitspraken van de Afdeling van 7 juli 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BN0443, van 15 januari 2003, ECLI:NL:RVS:2003:AF2891, en van 16 januari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BY8562. De geluidsnormen uit het Activiteitenbesluit zijn volgens Postillion ook op hotels van toepassing, omdat een hotel een geluidsgevoelig object is, dan wel een object is dat een vergelijkbaar beschermingsniveau behoeft. Volgens Postillion worden haar belangen en die van haar gasten ten onrechte niet beschermd. Vanwege de ernstige gevolgen van de geluidsoverlast en het belang van bescherming van de omgeving, is de afwijzing van het verzoek om handhaving in strijd met het evenredigheidsbeginsel. De rechtbank heeft bovendien niet onderkend dat het besluit onvoldoende gemotiveerd was door te verwijzen naar de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 17 juli 2018, ECLI:NL:RBAMS:2018:4807.

16.     Postillion betoogt verder dat de rechtbank had moeten onderkennen dat er ten onrechte niet handhavend is opgetreden op grond van de APV en de Horecanota. Postillion heeft aangevoerd dat er op grond van de APV, het horecabeleid en de verleende exploitatievergunning kan worden opgetreden. Het is mogelijk om op grond van de APV de vergunning in te trekken als een inrichting wordt geëxploiteerd in strijd met de belangen van het milieu en de volksgezondheid, of nadelige beïnvloeding van het woon- of leefklimaat en de openbare orde optreedt. Voor zover het college zich op het standpunt stelt dat het Activiteitenbesluit niet van toepassing was, had het moeten onderzoeken of de geluidsoverlast zou leiden tot overtreding van een andere norm. Uit de overgelegde ‘Bewijsrapportage’ volgt dat het geluidsniveau van de Pub aantoonbaar ontoelaatbaar is. Het besluit is in strijd met de beginselplicht tot handhaving.

17.     Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Als een verzoek om handhaving is ingediend vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet, dan blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Invoeringswet Omgevingswet het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het besluit op dat verzoek onherroepelijk wordt.

Het verzoek om handhaving is gedaan op 9 september 2022. Dat betekent dat in dit geval het recht zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.

18.     Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, kan de reikwijdte van een handhavingsverzoek na het primaire besluit niet worden uitgebreid. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van 10 december 2014, ECLI:NL:RVS:2024:4517, onder 6.

19.     Zoals de Afdeling heeft overwogen in haar uitspraak van 5 maart 2025, ECLI:NL:RVS:2025:678, geldt bij handhavingsbesluiten bij de toets aan het evenredigheidsbeginsel de maatstaf van de zogeheten Harderwijk-uitspraak (uitspraak van 2 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:285). Daarbij geldt als uitgangspunt dat het algemeen belang gediend is met handhaving en dat om die reden in de regel tegen een overtreding moet worden opgetreden. Handhaving blijft dus voorop staan.

Handhavend optreden is alleen onevenredig als er in het concrete geval omstandigheden zijn waaraan een zo zwaar gewicht toekomt dat het algemeen belang dat gediend is met handhaving daarvoor moet wijken. Dan is er een bijzonder geval waarin toch van handhavend optreden moet worden afgezien. Een bijzonder geval kan zich bijvoorbeeld voordoen bij concreet zicht op legalisatie, maar ook andere omstandigheden van het concrete geval kunnen leiden tot het oordeel dat er een bijzonder geval is. Andere redenen om van handhavend optreden af te zien kunnen zich bijvoorbeeld voordoen bij een schending van het gelijkheidsbeginsel of het vertrouwensbeginsel.

20.     Zoals de rechtbank heeft geoordeeld, heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het hotel niet onder de bescherming van het Activiteitenbesluit valt, omdat een hotel geen geluidsgevoelig gebouw is zoals bedoeld in artikel 1.1 van het Activiteitenbesluit, gelezen in samenhang met artikel 1 van de Wet geluidhinder en artikel 1.2 van het Besluit geluidhinder. Dat brengt mee dat het college op dat punt niet bevoegd is om handhavend op te treden. Voor het oordeel dat het besluit ondeugdelijk gemotiveerd was bestaat geen grond, omdat het college in de besluitvorming uiteen gezet heeft waarom het niet bevoegd is tot handhaving in dit geval. De uitspraken waar Postillion naar verwijst gaan niet over het begrip gevoelig gebouw zoals bedoeld in het Activiteitenbesluit.

21.     Anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, volgt uit de gegeven toelichting in de zienswijze van Postillion dat zij naast handhaving op grond van het Activiteitenbesluit ook verzoekt om handhaving op grond van artikel 2.28 en 2.30 van de APV, waarbij zij ook aangeeft dat de openbare orde of het woon- of leefklimaat in de omgeving van de inrichting nadelig wordt beïnvloed. Het bevoegde gezag voor de handhaving is in dat geval de burgemeester. Uit artikel 2:3, eerste lid, van de Awb volgt dat een bestuursorgaan het bericht tot behandeling waarvan kennelijk een ander bestuursorgaan bevoegd is, onverwijld doorzendt naar dat orgaan. Het college had het handhavingsverzoek voor dit punt moeten doorzenden. Eenzelfde doorzendplicht geldt in bezwaar. Dat is geregeld in artikel 6:15, eerste lid, van de Awb.

Conclusie hoger beroep handhavingsverzoek

22.     De Afdeling stelt vast dat Postillion ook heeft verzocht om handhaving op grond van artikel 2.28 en 2.30 van de APV en dat het college het handhavingsverzoek voor dit punt had moeten doorsturen naar de burgemeester. De Afdeling zal de uitspraak van de rechtbank niet vernietigen, omdat het college alleen op het verzoek mocht beslissen voor zover dat om het Activiteitenbesluit ging. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het college dat verzoek terecht heeft afgewezen. Het hoger beroep is daarom ongegrond. De uitspraak van de rechtbank zal voor zover die gaat over het handhavingsbesluit, worden bevestigd. De Afdeling stelt vast dat het college het handhavingsverzoek en het bezwaarschrift voor zover die gaan over de APV alsnog moet doorzenden op grond van de artikelen 2:3, eerste lid, en 6:15, eerste lid, van de Awb.

Proceskosten

23.     De Afdeling ziet aanleiding te bepalen dat het college de proceskosten van het hoger beroep moet vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep van het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam gegrond;

II.       verklaart het hoger beroep van Postillion Hotels B.V. ongegrond;

III.      vernietigt de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 19 mei 2025 in zaak nr. 24/4872 voor zover de rechtbank het verkeersbesluit van 14 augustus 2023 heeft herroepen en heeft bepaald dat haar uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde deel van het besluit van 11 april 2024;

IV.     bevestigt de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 19 mei 2025 in zaak nr. 24/4872 voor het overige;

V.      bepaalt dat de rechtsgevolgen van het door de rechtbank vernietigde gedeelte van het besluit in stand blijven voorzover dat gaat over het verkeersbesluit van 14 augustus 2023;

VI.     bepaalt dat het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam aan Postillion Hotels B.V. het betaalde griffierecht van € 579,00 vergoedt;

VII.     veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam in de proceskosten van Postillion Hotels B.V. tot een bedrag van € 1.868,00.

Aldus vastgesteld door mr. E.J. Daalder, voorzitter, en mr. D.A. Verburg en mr. C.H. Bangma, leden, in tegenwoordigheid van mr. J.S. de Jong, griffier.

w.g. Daalder

voorzitter

w.g. De Jong

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

1014