Bestuursrecht overig
Verweerder mocht het bezwaar tegen de afwijzing van bijzondere bijstand voor inrichtingskosten…
Rechtbank Amsterdam, 2 september 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:8745 · Rechtbank Amsterdam · 2 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-8745
Zaakgegevens
Op 2 september 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 2 september 2026
- Datum publicatie
- 1 september 2026
- Zaaknummer
- AMS 25/7224
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:8745
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verweerder mocht het bezwaar tegen de afwijzing van bijzondere bijstand voor inrichtingskosten niet-ontvankelijk verklaren vanwege het ontbreken van een machtiging en een ondertekening. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Bestuursrecht
zaaknummer: AMS 25/7224
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 september 2026 in de zaak tussen
[eiser] , uit [woonplaats] , eiser
en
het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam, verweerder
(gemachtigde: mr. S.S. Kisoentewari).
Samenvatting
1. Verweerder heeft het bezwaar tegen het besluit waarin eisers aanvraag om bijzondere bijstand is afgewezen niet-ontvankelijk verklaard. Eiser is het daar niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank op de eerste plaats of verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk mocht verklaren.
De rechtbank beantwoordt die vraag bevestigend en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag ingediend voor bijzondere bijstand voor huisraad of inrichtingskosten. Verweerder heeft deze aanvraag met het primaire besluit van
2 oktober 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van 4 november 2025 heeft verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van een machtiging en omdat het bezwaar niet is ondertekend.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verweerder heeft hierop gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 25 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Wat vooraf ging aan het bestreden besluit
3. Met een besluit van 5 maart 2025 is aan eiser vanaf 2 januari 2025 een Bbz-uitkering toegekend tot en met 30 juni 2025. Eiser heeft recht op een bedrag van € 1.345,45 per maand.
4. Met een besluit van 10 juni 2025 is de Bbz-uitkering toegekend vanaf 1 juli 2025 tot en met 30 september 2025. Eiser heeft recht op een bedrag van € 1.345,45 per maand.
5. Met een besluit van 9 september 2025 is een Bbz-uitkering toegekend vanaf 1 oktober 2025 tot en met 31 december 2025. Eiser heeft recht op een uitkering van
€ 1.369,06 per maand.
6. Eiser heeft op 26 augustus 2025 een aanvraag bijzondere bijstand ingediend voor verhuiskosten, eerste kosten huur en inrichtingskosten.
7. Met de besluiten van 2 oktober 2025 is aan eiser bijzondere bijstand toegekend voor kosten verhuizing (€ 200,-) en eerste huur en waarborgsom (€ 1.128,44). Deze bijzondere bijstand is toegekend als gift.
8. Met het primaire besluit heeft verweerder de aanvraag bijzondere bijstand voor huisraad of inrichtingskosten van in totaal € 3.910,- afgewezen. Volgens verweerder heeft eiser de kosten al betaald met geleend geld. De noodzaak tot verstrekking is niet meer aanwezig.
9. Met een e-mail van 13 oktober 2025 gericht aan [e-mailadres] , heeft een medewerker van de [bedrijf] namens eiser gereageerd op de afwijzing. Zij heeft daarin gevraagd om een maatwerkoplossing.
10. Verweerder heeft de e-mail in behandeling genomen als bezwaar. Met een brief van 16 oktober 2025 heeft verweerder de ontvangst van het bezwaar aan de medewerker van de [bedrijf] bevestigd, een machtiging opgevraagd en verzocht om het bezwaar te ondertekenen. Verweerder heeft de medewerker verzocht om voor 30 oktober 2025 te reageren.
11. Met het bestreden besluit is het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder heeft geen machtiging en ondertekend bezwaarschrift ontvangen. Het bezwaar kan hierdoor niet inhoudelijk worden behandeld.
Beroepsgronden
12. Eiser licht toe dat hij hulp kreeg via de [bedrijf] , maar dat dat niet helemaal goed is uitgepakt. Omdat de behandeling van de aanvraag lang duurde, heeft hij noodgedwongen moeten lenen. Eiser was nog in afwachting van de verlenging van de Bbz-uitkering en toekenning bijzondere bijstand. Op de zitting heeft eiser verteld dat hij zaken als een ijskast wel alvast moest aanschaffen, omdat hij samen met zijn zoon in het nieuwe huis ging wonen en het nieuwe schooljaar in september van start ging. Eiser heeft het bezwaar van de medewerker van de [bedrijf] nooit gezien. Zij heeft niet gezegd dat het bezwaar moest worden ondertekend. Zij heeft aangegeven dat ze een en ander zou oppakken en dat eiser moest wachten met zelf bezwaar maken. Ook zou zij contact hebben met verweerder over een herbeoordeling. Volgens eiser heeft verweerder ten onrechte niet aan hemzelf gevraagd om het bezwaar te ondertekenen.
Mocht verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk verklaren?
13. De rechtbank vindt dat verweerder de e-mail van de medewerker van de [bedrijf] als bezwaarschrift heeft mogen opvatten, nu het ook is gericht aan de betreffende bezwaarafdeling van de gemeente Amsterdam.
14. De rechtbank overweegt dat in de eerste plaats het doel van een schriftelijke machtiging is om na te gaan of degene die zich als gemachtigde van een bepaalde belanghebbende aandient, daartoe werkelijk bevoegd is. Dit is van belang, omdat bij een dergelijke vorm van vertegenwoordiging handelingen van de vertegenwoordiger aan de vertegenwoordigde worden toegerekend.
15. Uit artikel 2:1, tweede lid, en artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), in onderlinge samenhang gelezen, volgt dat het bestuursorgaan dat bevoegd is te beslissen op het bezwaar een schriftelijke machtiging van een gemachtigde kan verlangen en dat, als daar geen gevolg aan wordt gegeven, het bezwaar niet-ontvankelijk kan worden verklaard.
16. De rechtbank overweegt verder dat artikel 6:5, eerste lid van de Awb onder andere voorschrijft dat het bezwaarschrift moet worden ondertekend. Het gaat daarbij om een fysieke handtekening. Deze eis is gesteld zodat duidelijk is wie het bezwaar heeft ingesteld en of diegene daartoe bevoegd is.
17. De enkele constatering dat een machtiging en/of ondertekening ontbreekt is niet voldoende voor toepassing van artikel 6:6 van de Awb. De indiener van het bezwaar moet in de gelegenheid zijn gesteld om het verzuim te verstellen binnen een hem daartoe gestelde termijn.
18. Vast staat dat de machtiging ontbreekt en dat het bezwaar niet is ondertekend. Vast staat ook dat de indiener van het bezwaar hierop is geattendeerd met de brief van 16 oktober 2025 en verweerder een termijn heeft gegeven om de genoemde verzuimen te herstellen. Dat is niet gebeurd. Verweerder was dan ook bevoegd het bezwaarschrift niet-ontvankelijk te verklaren.
19. De rechtbank onderschrijft echter dat eiser de dupe is geworden van een fout van een medewerker van de [bedrijf] . De rechtbank heeft dan ook op de zitting aan de orde gesteld of een ontvankelijk bezwaar zou hebben geleid tot een gegrond bezwaar. Zoals op de zitting uitgebreid is besproken, is dat niet aannemelijk. Dit komt omdat verweerder zich niet alleen op het standpunt stelt dat geen bijzondere bijstand wordt verleend voor een schuld, maar eiser ook geacht wordt te kunnen reserveren voor de inrichtingskosten gelet op de Bbz-uitkering die hij ontving. De rechtbank merkt ter informatie voor eiser op dat dit standpunt in de rechtspraak is bevestigd.
Conclusie en gevolgen
20. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.C. Loman, rechter, in aanwezigheid van
mr. S.E. Berghout, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 2 september 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.