Bestuursrecht overig

Pw. Afwijzing bijzondere bijstand. Geen volledige heroverweging van het bezwaar. Beroep gegrond.

Rechtbank Amsterdam, 22 september 2026

Zaakgegevens

Op 22 september 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
22 september 2026
Datum publicatie
17 september 2026
Zaaknummer
AMS 25/6079
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:9325
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Pw. Afwijzing bijzondere bijstand. Geen volledige heroverweging van het bezwaar. Beroep gegrond.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

Bestuursrecht

zaaknummer: AMS 25/6079


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 september 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres

en

het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam, verweerder

(gemachtigde: mr. D. Ahmed).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres om bijzondere bijstand voor de vergoeding van verhuiskosten, kosten eerste maand huur en inrichtingskosten van haar woning op grond van artikel 15, eerste lid, van de Participatiewet (Pw). Volgens verweerder is sprake van een zogenoemde voorliggende voorziening, omdat eiseres van haar verhuurder een verhuisvergoeding heeft ontvangen. Eiseres is het niet eens met de afwijzing. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank het beroep.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het bestreden besluit een motiveringsgebrek bevat. Er heeft geen volledige heroverweging op grondslag van het bezwaar plaatsgevonden. Verweerder moet daarom opnieuw op het bezwaar beslissen. Eiseres krijgt in die zin gelijk en het beroep is gegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor bijzondere bijstand. Verweerder heeft deze aanvraag met het primaire besluit van 24 april 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van 19 september 2025 op het bezwaar van eiseres is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

2.1.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verweerder heeft hierop gereageerd met een verweerschrift.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 7 september 2026 op zitting behandeld. De gemachtigde van verweerder was daarbij aanwezig. Eiseres was niet op tijd voor de zitting, maar heeft aan het einde van de zitting de gelegenheid gekregen om haar verhaal te vertellen aan de rechter. Daar was ook de gemachtigde van verweerder bij aanwezig.

Beoordeling door de rechtbank

Totstandkoming van het bestreden besluit

3. Eiseres ontvangt een bijstandsuitkering naar de norm van een alleenstaande ouder.

4. De aanvraag van eiseres om bijzondere bijstand waar het in deze zaak om gaat heeft zij gedaan op 20 april 2025 en ziet op verhuiskosten, eerste kosten huur en inrichtingskosten.

5. Met het primaire besluit heeft verweerder deze aanvraag afgewezen voorzover het gaat om kosten eerste huur en huisraad of inrichtingskosten. Volgens verweerder krijgt eiseres voor de genoemde kosten een verhuisvergoeding van de verhuurder. Deze tegemoetkoming wordt toereikend geacht.

6. Eiseres heeft op 26 april 2025 opnieuw een aanvraag ingediend om bijzondere bijstand voor dezelfde kosten, te weten: verhuiskosten, eerste kosten huur en inrichtingskosten. Met een besluit van 28 april 2025 heeft verweerder deze aanvraag, voor zover het gaat om bijzondere bijstand voor huisraad of inrichtingskosten, afgewezen onder verwijzing naar het primaire besluit. Volgens verweerder zijn er geen nieuwe redenen om toch bijstand te geven.

7. Met een bezwaarschrift van 4 mei 2025 heeft eiseres bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit. Met het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard en het primaire besluit in stand gelaten. Verweerder stelt in het bestreden besluit dat met het primaire besluit is beslist op de aanvraag voor bijzondere bijstand voor huisraad of inrichtingskosten. De verhuisvergoeding die eiseres van haar verhuurder heeft ontvangen is volgens verweerder bedoeld om deze kosten te dekken. Er kan geen bijzondere bijstand worden verstrekt wanneer er sprake is van een voorliggende voorziening die de kosten al vergoedt. De ontvangen verhuisvergoeding wordt als zo’n voorziening beschouwd. Verweerder overweegt verder dat eiseres tijdens de telefonische hoorzitting heeft verteld dat zij ongeveer een bedrag van € 6.000,- heeft ontvangen en dat dit niet voldoende is voor de door haar gemaakte kosten. Om te kunnen beoordelen of deze vergoeding al dan niet toereikend is geweest, heeft verweerder om aanvullende gegevens (rekeningafschriften van de ontvangen vergoeding en een bewijs van de lening bij de Kredietbank Amsterdam) gevraagd. Eiseres heeft deze informatie niet verstrekt. In het bestreden besluit staat dat het bezwaar van eiseres tegen het besluit van 24 juli 2025, waarmee haar aanvraag om bijzondere bijstand voor eerste huur en waarborgsom is afgewezen, apart wordt behandeld onder een ander zaaknummer.

Het standpunt van eiseres

8. Eiseres voert aan dat zij recht heeft op vergoeding van verhuiskosten en de kosten van dubbele huur, ondanks de renovatievergoeding die zij heeft ontvangen. Deze vergoeding is onvoldoende gelet op de slechte staat van de woning. Haar is geen passende woning aangeboden en zij heeft geen enkele hulp gehad van de gemeente. Eiseres voert verder aan dat [bedrijf] en de gemeente Amsterdam haar 17 jaar lang hebben benadeeld. Naast de bijzondere bijstand, vraagt eiseres om een passende woning en vergoeding van haar materiële en immateriële schade.

Geen volledige heroverweging in bezwaar

9. De rechtbank is van oordeel dat het bestreden besluit een motiveringsgebrek heeft en zal het beroep om die reden gegrond verklaren. De rechtbank overweegt daartoe het volgende.

10. Zoals is vermeld in rechtsoverweging 4 heeft eiseres bijzondere bijstand aangevraagd voor drie verschillende kostensoorten. Met het primaire besluit is beslist op de aanvraag bijzondere bijstand voor twee daarvan: de kosten eerste huur en huisraad of inrichtingskosten. De aanvraag van 20 april 2025 ziet echter ook op verhuiskosten. De rechtbank stelt vast dat uit de door verweerder overgelegde stukken niet volgt dat hier apart op is beslist.

11. Eiseres heeft op 4 mei 2025 bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit. Het bezwaar richt zich tegen het niet toekennen van bijzondere bijstand voor de kosten voor eerste huur, inrichtingskosten en kosten in verband met verhuizing. In het bestreden besluit is uitsluitend gemotiveerd waarom de bijzondere bijstand voor huisraad of inrichtingskosten is afgewezen. Verweerder heeft nagelaten om alsnog te beslissen op de aanvraag bijzondere bijstand voor verhuiskosten. Daarnaast is verweerder niet ingegaan op het bezwaar tegen de afwijzing van de kosten voor eerste huur. Daarmee is het bestreden besluit onvolledig. Het bevat immers geen volledige heroverweging op grondslag van het bezwaar zoals artikel 7:11 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) vereist.

12. De verwijzing in het bestreden besluit naar een bezwaar van eiseres tegen een besluit van 24 juli 2025 waarbij de bijzondere bijstand voor eerste huur en waarborgsom is afgewezen, maakt dit niet anders. Nog los van het feit dat deze stukken niet zijn overgelegd, kunnen deze besluiten niet worden gezien als herstel van het motiveringsgebrek. Het betreft immers kennelijk een ander primair besluit waartegen apart bezwaar is gemaakt. Dat dit mogelijk deels over dezelfde kosten gaat ontslaat verweerder niet van de verplichting om volledig op het bezwaar van eiseres tegen het primaire besluit van 24 april 2025 te beslissen. Bovendien bevat ook dit besluit kennelijk geen beslissing op de aanvraag om bijzondere bijstand voor verhuiskosten.

13. Voor zover de gemachtigde van verweerder op de zitting heeft betoogd dat op de aanvraag voor verhuiskosten en kosten eerste huur is beslist met het besluit van 28 april 2025, volgt de rechtbank dit niet. Het besluit van 28 april 2025 ziet op een nieuwe (herhaalde) aanvraag en daarin zijn alleen de kosten voor huisraad of inrichtingskosten – en dus niet de kosten eerste huur en/of de verhuiskosten – afgewezen vanwege het ontbreken van nieuwe feiten en omstandigheden.

Schadevergoeding

14. De rechtbank wijst het verzoek om schadevergoeding af. De bestuursrechter kan alleen op grond van artikel 8:88 van de Awb een schadevergoeding toekennen. De rechtbank ziet geen aanleiding om daartoe over te gaan, alleen al omdat eiseres niet heeft onderbouwd dat zij schade heeft geleden als gevolg van (het motiveringsgebrek in) het bestreden besluit.

Conclusie en gevolgen

15. Het beroep is gegrond vanwege een motiveringsgebrek. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit.

16. De rechtbank kan niet zelf in de zaak voorzien. De vraag of eiseres recht heeft op bijzondere bijstand voor verhuiskosten, eerste kosten huur en inrichtingskosten en of de verhuiskostenvergoeding en de lening van de Kredietbank Amsterdam voor al deze kosten een voorliggende voorzieningen zijn, moet door verweerder worden beoordeeld. Verweerder moet daarom binnen zes weken een nieuwe beslissing op bezwaar nemen met inachtneming van deze uitspraak. Daarbij overweegt de rechtbank dat het op de weg van eiseres ligt om te onderbouwen dat de verhuisvergoeding van de verhuurder (en een eventuele lening van de Kredietbank Amsterdam) onvoldoende is, bijvoorbeeld als gevolg van de slechte staat van de woning. Anders dan eiseres veronderstelt, beschikt verweerder niet uit eigen hoofde of uit hoofde van een samenwerking met de verhuurder over deze informatie.

17. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiseres het griffierecht terug. Voor een vergoeding van proceskosten bestaat geen aanleiding, nu niet is gebleken dat eiseres proceskosten heeft gemaakt die op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor vergoeding in aanmerking komen.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- bepaalt dat verweerder binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuwe beslissing moet nemen op het bezwaar met inachtneming van deze uitspraak;

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 53,- aan eiseres te vergoeden;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.W. Speksnijder, rechter, in aanwezigheid van

mr. S.E. Berghout, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 22 september 2026.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.