Civiel recht overig
Aanneming van werk, opdrachtnemer vordert nog openstaande factuur. Volgens opdrachtgevers is niet betaald…
Rechtbank Amsterdam, 16 oktober 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:10585 · Rechtbank Amsterdam · 16 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/civiel-recht-overig/bodemzaak/ecli-nl-rbams-2026-10585
Zaakgegevens
Op 16 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 16 oktober 2026
- Datum publicatie
- 27 oktober 2026
- Zaaknummer
- 12233514 \ CV EXPL 26-7043
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- BodemzaakBodemzaakDe gewone procedure waarin de rechter definitief over het geschil beslist, in tegenstelling tot een kort geding of voorlopige voorziening.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10585
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Aanneming van werk, opdrachtnemer vordert nog openstaande factuur. Volgens opdrachtgevers is niet betaald omdat het werk niet of niet goed is uitgevoerd en teveel in rekening is gebracht. Ambtshalve toetsen van de overeenkomst; oneerlijk prijsbeding voor een deel van de werkzaamheden en niet voldaan aan bepaalde informatieplichten die gelden bij een overeenkomst gesloten buiten de verkoopruimte. Vordering van opdrachtnemer wordt afgewezen, tegenvordering deels toegewezen.
Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummer: 12233514 \ CV EXPL 26-7043
Vonnis van 16 oktober 2026
in de zaak van
[eiser] (H.O.D.N. [handelsnaam]),
wonende te [woonplaats 1],
eiser in conventie, verweerder in reconventie,
hierna te noemen: [eiser],
gemachtigde: Juridisch Advies- en Incassobureau Incasso Result BV,
tegen
1
[gedaagde 1] ,
2. [gedaagde 2] ,
beiden wonende te [woonplaats 2],
gedaagden in conventie, eisers in reconventie,
hierna samen te noemen: [gedaagden],
gemachtigde: mr. J.M. Hesselink.
1 De procedure
Het verloop van de procedure:
- de dagvaardingen van 21 april 2026 met producties;
- de conclusie van antwoord tevens houdende een eis in reconventie, met producties;
- het instructievonnis van 4 augustus 2026, waarin een mondelinge behandeling is bepaald;
- de dagbepaling mondelinge behandeling;
- een nadere productie (een USB-stick) van de zijde van [gedaagden]
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 14 september 2026. [eiser] is met [naam] namens zijn gemachtigde verschenen. Namens [gedaagden] is [gedaagde 2] verschenen, vergezeld door de gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord.
Ten slotte is vonnis bepaald op vandaag.
2 De feiten
in conventie en in reconventie:
[gedaagde 1] en [gedaagde 2] hadden een affectieve relatie en woonden samen.
[gedaagde 2] heeft [eiser] telefonisch benaderd in verband met werkzaamheden die zij wilde laten verrichten in hun woning. [eiser] is in de woning komen kijken en heeft [gedaagde 2] op 4 december 2023 een e-mailbericht gestuurd, waarin onder meer is vermeld:
“(…) Ik wil voorstellen om de gevraagde werkzaamheden te gaan uitvoeren op basis van regie/nacalculatie. Ik krijg het nagenoeg niet uitgerekend om het te gaan aannemen, dit omdat het diverse werkzaamheden zijn
Ik wil dus voorstellen om het werk op basis van de gemaakte uren/gebruikte materialen en de eventuele parkeerkosten te factureren, het uurtarief is €59,50 excl. btw en zal worden berekend inclusief de reistijd. (…)”
Daarna is [eiser] nog een keer bij [gedaagden] in de woning geweest en toen heeft [gedaagden] mondeling aan [eiser] opdracht gegeven voor het maken van een kast boven de haard, deurtjes in een nisje en het ophangen van een rails voor schilderijen. [eiser] heeft daarbij gezegd dat de werkzaamheden 1 à 2 weken zouden duren. Afgesproken is dat [gedaagden] gaandeweg zou bekijken welke werkzaamheden nog meer uitgevoerd moesten worden.
Op 19 februari 2024 is [eiser] met de werkzaamheden gestart. Gedurende de werkzaamheden heeft [gedaagden] nog meer werkzaamheden opgedragen.
Op 24 maart 2024 heeft [eiser] aan [gedaagden] een factuur gestuurd voor de periode tot 22 maart 2024, waarin is vermeld een bedrag van € 2.818,63 voor geleverde materialen, een bedrag van € 10.457,13 voor 175,75 uur arbeid tegen € 59,50 per uur en een totaalbedrag (inclusief btw) van € 16.063,66. In een bijlage bij de factuur heeft [eiser] de geleverde materialen gespecificeerd. Op de factuur is vermeld “op al onze transacties zijn onze algemene voorwaarden van toepassing”.
Op 25 maart 2024 heeft [eiser] opnieuw werkzaamheden in de woning verricht.
Bij emailbericht van 15 april 2024 heeft [gedaagde 2] onder meer het volgende aan [eiser] geschreven:
“(…) Dank voor de factuur. Hier wilde ik het graag nog even met je over hebben.
Natuurlijk is hij een stuk hoger uitgevallen dan in eerste instantie verwacht. Nadat je aangaf dat het 1-2 weken zou duren is dat toch bijna 4 weken geworden. Ook hebben we het idee dat de kosten niet overal helemaal in verhouding staan met het resultaat. Zo is het plafond bij de open haard beschadigd, gaan de deuren bij dezelfde kast niet volledig open en mist de push-to-open nog, kunnen we niets zwaars aan de kastdeurtjes boven de wc’s hangen, zijn niet alle plankjes stabiel, en moeten we het corestone in de kinderbadkamer laten repareren als we de plankjes op de juiste hoogte willen hangen.
(…) al met al volgens mij reden waarom de factuur wat lager uit zou moeten vallen en er nog het een en ander gedaan moet worden. (…) Het liefst zouden wij bij een partij blijven en dit met jou afmaken. Als we samen verder gaan met het balkon, zou ik wel graag vooraf de offerte willen ontvangen, inclusief alle kosten (arbeid, materialen, etc), zodat we allemaal weten waar we aan toe zijn. (…)”
Op 8 mei 2024 heeft [eiser] aan [gedaagden] een factuur ten bedrage van € 4.652,27 inclusief btw gestuurd, waarin is vermeld dat hij op 25 maart 2024 12 uur heeft gewerkt en daarnaast 14 uur arbeid heeft verricht voor het maken van een ‘plank garderobe’ en een ‘kastje beamer’. Verder is in de factuur een bedrag genoemd voor in de factuur nader gespecificeerde materialen en een aanbetaling van 20% voor reeds besteld composiet voor het balkon.
Op 7 februari 2025 hebben [eiser] en [gedaagde 2] telefonisch contact gehad, waarna [gedaagde 2] het e-mailbericht van 15 april 2024 nog een keer naar [eiser] heeft gestuurd.
Bij e-mailbericht van 15 augustus 2025 heeft [eiser] als volgt op dit bericht gereageerd:
“(…) Door privéomstandigheden is je onderstaande mail blijven liggen, en op de achtergrond geraakt, mijn excuses hiervoor. Hierbij alsnog mijn reactie, jammer dat je de onderstaande punten zo aangeeft en dat daardoor de facturen nog niet zijn voldaan. De werkzaamheden zijn zoals afgesproken uitgevoerd op basis van regie en er zin meer werkzaamheden uitgevoerd dan vooraf besproken, dit was vooraf al wel gezegd en daarom zijn we overeengekomen dat de werkzaamheden worden uitgevoerd op basis van regie. (…)
Om de bestelde materialen aan te brengen heb ik nog meer uren nodig, om jullie tegemoet te komen wil ik met deze uren wel iets doen. Het herstellen van het beschadigde plafond en het aanpassen van de deuren bij de haard zullen niet in rekening worden gebracht. Graag zou ik de werkzaamheden komen afronden en herstellen. Ik wil deze werkzaamheden in overleg met je gaan inplannen. Alleen ga ik deze werkzaamheden pas inplannen als de openstaande facturen zijn voldaan. Ik hoop dat je hiervoor begrip hebt. (…)”
Bij e-mailbericht van 25 augustus 2025 heeft [gedaagde 2] [eiser] onder meer het volgende bericht:
“(…) Wij hebben meerdere keren aangegeven uiteraard te willen betalen voor geleverd werk, maar wel een aangepaste offerte te willen ontvangen. (…) Je zou hier naar kijken, maar wederom krijgen we alleen een herinnering en geen aangepaste factuur. Verder heb ik geen idee welke materialen je precies voor het balkon hebt besteld, want we hebben hier geen offerte voor ontvangen en hier ook geen akkoord op gegeven. Verder lijkt er in de factuur onder andere te staan dat je planken hebt gemaakt voor de garderobe en een kastje voor de beamer, maar hier hebben we ook geen definitieve afspraken over het ontwerp gemaakt. (…) Waarom zijn er 14 uren nodig voor het maken van een plank? (…) We zouden er voor openstaan om de laatste werkzaamheden door jou uit te laten voeren, als we er op zeer korte termijn uitkomen wat de totale kosten zijn voor reeds geleverd werk en nog te leveren werk. We willen dan ook graag een vaste prijs afspreken en geen werk op regie. (…)”
Nadat op 10 september 2025 namens [eiser] is medegedeeld dat hij door gezondheidsproblemen niet kon reageren, heeft [eiser] op 1 december 2025 aan [gedaagde 2] bericht dat hij geen werkzaamheden meer wil verrichten aan het balkon en dat hij daarom de aanbetaling heeft gecrediteerd. Verder verzoekt hij [gedaagden] de facturen voor het overige per ommegaande te betalen, waarna een afspraak zou kunnen worden ingepland voor herstel en de resterende werkzaamheden.
Op 1 december 2025 heeft [eiser] een creditfactuur gestuurd ten bedrage van € 1.722,92 inclusief btw met betrekking tot de aanbetaling composiet.
Bij brief van 15 december 2025 heeft de gemachtigde van [eiser] [gedaagden] aangemaand om de facturen minus de creditfactuur van in totaal € 18.993,01 binnen veertien dagen te betalen.
Op 29 december 2025 heeft [gedaagden] € 16.063,66 aan [eiser] betaald en heeft [gedaagde 2] bij e-mailbericht van 30 december 2025 aan de gemachtigde van [eiser] bericht dat zij verwacht dat met deze betaling de zaak is afgehandeld.
3 Het geschil
in conventie:
[eiser] vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagden] hoofdelijk te veroordelen tot betaling van € 6.099,33, vermeerderd met de wettelijke (handels)rente vanaf de dag van de dagvaarding en met de proceskosten.
[eiser] stelt daartoe dat [gedaagden] gehouden is om de gefactureerde bedragen te betalen, minus het gecrediteerde bedrag, van in totaal € 18.993,01, vermeerderd met de buitengerechtelijke incassokosten hierover van € 964,93 en de wettelijke rente tot en met
20 april 2026 van € 2.205,05, verminderd met het reeds betaalde bedrag van € 16.063,66, zodat een openstaande som van € 6.099,33 resteert.
[gedaagden] voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
in reconventie:
[gedaagden] vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [eiser] te veroordelen tot terugbetaling van € 16.063,66 en tot betaling van € 1.911,80 aan schadevergoeding, beide bedragen vermeerderd met de wettelijke rente en met veroordeling van [eiser] in de proceskosten.
[gedaagden] stelt daartoe dat hij de aanneemovereenkomst met [eiser] in de conclusie van antwoord buitengerechtelijk heeft ontbonden omdat [eiser] geen gebruik heeft gemaakt van de aan hem geboden herstelmogelijkheid, terwijl [eiser] in zijn e-mailbericht van
15 augustus 2025 heeft erkend dat herstel nodig was. Nu [eiser] daartoe alleen bereid was als eerst de facturen werden betaald, is hij ingevolge artikel 6:80 lid 1 sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW) in verzuim geraakt en was [gedaagden] bevoegd om de overeenkomst te ontbinden. Verder stelt [gedaagden] dat werkzaamheden en materialen in rekening zijn gebracht waarvoor geen opdracht is gegeven en dat veel te veel uren voor het geleverde werk in rekening zijn gebracht. [eiser] heeft daarbij niet voldaan aan zijn waarschuwingsplicht van artikel 7:752 lid 2 juncto lid 3 BW, zodat niet meer dan 10% van de richtprijs in rekening had mogen worden gebracht. [eiser] is uit hoofde van ongerechtvaardigde verrijking gehouden tot terugbetaling. Tot slot stelt [gedaagden] dat [eiser] aansprakelijk is voor de ontstane schade aan de kast boven de open haard en aan het plafond en dat de herstelkosten daarvan € 1.911,80 inclusief btw bedragen.
[eiser] heeft verweer gevoerd. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling
in conventie en in reconventie
Gelet op de nauwe samenhang tussen de vorderingen in conventie en in reconventie worden deze hieronder gezamenlijk behandeld.
In de conclusie van antwoord voert [gedaagden] aan dat [gedaagde 2] geen contractspartij is, maar ter zitting is onbetwist gebleven dat [gedaagde 1] samen met [gedaagde 2] aan [eiser] in de woning opdracht heeft gegeven voor de werkzaamheden. Voldoende is dan ook komen vast te staan dat zowel [gedaagde 1] als [gedaagde 2] partij zijn bij de gesloten aanneemovereenkomst en daardoor hoofdelijk zijn verbonden.
Ambtshalve toetsing
Nu [eiser] de overeenkomst heeft gesloten als handelaar en [gedaagden] als consument, dient de kantonrechter de overeenkomst ambtshalve te toetsen aan het toepasselijke consumentenrecht, zoals aan de Richtlijn 2011/83/EU betreffende consumentenrechten en aan de Richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten.
Hoewel partijen eerst per telefoon, e-mail en mondeling overleg hebben gevoerd, is tussen partijen niet in geschil dat de overeenkomst (uiteindelijk) tot stand is gekomen in de woning van [gedaagden], zodat sprake is van een overeenkomst gesloten buiten de verkoopruimte, waarop de informatieplichten zoals vermeld in artikel 6:230m en 6:230t BW van toepassing zijn (zie ook HvJEU 24 september 2026, C-381/25).
Ter zitting is onbetwist gebleven dat op dat moment mondeling tussen partijen is afgesproken dat [eiser] tegen het uurtarief zoals was vermeld in het e-mailbericht van
4 december 2023 op regiebasis een kast boven de haard en deurtjes in een nisje zou maken en een rails voor schilderijen zou ophangen, welke werkzaamheden 1 à 2 weken in beslag zouden nemen. Er is tussen partijen ook over andere werkzaamheden gesproken, maar daarvoor is op dat moment nog geen specifieke opdracht verstrekt. In het e-mailbericht van 4 december 2023 is verder vermeld dat het werk op basis van de gemaakte uren/gebruikte materialen en eventuele parkeerkosten werd gefactureerd, tegen het uurtarief van € 59,50 exclusief btw en zou worden berekend inclusief de reistijd.
informatieplichten
Gesteld noch gebleken is dat [eiser] [gedaagden] voorafgaande aan het sluiten van de overeenkomst in leesbare vorm (zoals artikel 6:230t lid 1 BW voorschrijft) alle essentiële informatie heeft verstrekt. [eiser] heeft [gedaagden] niet geïnformeerd over de totale prijs inclusief btw, de wijze van betaling en het recht van ontbinding. Evenmin heeft [eiser] na het sluiten van de overeenkomst een en ander schriftelijk bevestigd (artikel 6:230t lid 2 BW). Nu [eiser] [gedaagden] niet heeft geïnformeerd over het recht op ontbinding is de termijn daarvoor verlengd met een jaar, maar vaststaat dat [gedaagden] in die periode geen beroep heeft gedaan op ontbinding van de overeenkomst. Verder geldt dat [eiser] in zijn factuur heeft vermeld dat algemene voorwaarden van toepassing zijn, maar dat is niet eerder aan [gedaagden] medegedeeld, noch zijn deze aan hem ter hand gesteld. Bovendien zijn deze algemene voorwaarden in deze procedure niet overgelegd.
[eiser] heeft gezien het voorgaande meer dan drie essentiële informatieplichten geschonden, zodat de betalingsverplichting van [gedaagden] ingevolge de Richtlijn Sanctiemodel informatieplichten (laatst gewijzigd op 6 februari 2025) in ieder geval voor partiële vernietiging van 40% in aanmerking komt.
Oneerlijke bedingen
Ten aanzien van de prijs voor de opdracht is in de e-mail van 4 december 2023 alleen een uurtarief exclusief btw genoemd. [eiser] heeft in die e-mail niet vermeld welke werkzaamheden hij zou gaan uitvoeren, noch heeft hij een inschatting gegeven van de tijd die met de opdracht gemoeid zou zijn. Tussen partijen staat echter vast dat [eiser] bij het sluiten van de overeenkomst in de woning wel een inschatting heeft gemaakt voor de werkzaamheden waarvoor toen opdracht werd verleend (het maken van een kast boven de haard, deurtjes in een nisje en een rails voor schilderijen), te weten een duur van 1 à 2 weken.
Nu [eiser] alleen een inschatting heeft gemaakt voor de arbeidsduur van de genoemde werkzaamheden, maar niet voor de overige werkzaamheden noch voor de materiaalkosten, ook niet nadat daarvoor opdracht was gegeven, en bovendien het uurtarief exclusief btw is vermeld, heeft [eiser] onvoldoende inzicht gegeven in de prijs van de opdracht, waardoor [gedaagden] zijn economische positie bij het geven van de opdracht niet voldoende heeft kunnen inschatten. Conclusie is daarom dat het prijsbeding niet transparant is, zodat dit moet worden getoetst op oneerlijkheid (artikel 4 lid 2 van de richtlijn oneerlijke bedingen). Ten aanzien van de kast boven de haard, deurtjes in een nisje en een rails voor schilderijen heeft [gedaagden], zoals ook [gedaagde 2] ter zitting verklaarde, wel voldoende kunnen inschatten hoeveel kosten daarmee (ongeveer) gepaard zouden gaan, hoewel het uurtarief exclusief btw was vermeld. Het prijsbeding is ten aanzien van deze werkzaamheden dan ook niet oneerlijk.
Door vooraf geen enkele inschatting te geven van de kosten voor de te gebruiken materialen en de overige werkzaamheden heeft [gedaagden] als gezegd niet kunnen weten wat het totaal zou gaan kosten en heeft hij bovendien niet kunnen controleren of [eiser] zich aan de gemaakte afspraken heeft gehouden noch heeft [eiser] verantwoording hoeven af te leggen voor de in rekening gebrachte bedragen. Het prijsbeding ten aanzien van de materiaalkosten en de overige werkzaamheden is dan ook oneerlijk.
Gevolg hiervan is dat [gedaagden] ten aanzien van de materiaalkosten en de latere werkzaamheden niet aan het prijsbeding is gebonden en hij in beginsel daarvoor dan ook niet hoeft te betalen. Daarbij komt dat [gedaagden] ten aanzien van bepaalde opdrachten (zoals de garderobe plank en het beamerkastje) heeft betwist dat deze zijn verstrekt.
Gevolgen ambtshalve toetsing
Conclusie is dan ook dat [gedaagden] alleen aan de prijsafspraak met betrekking tot de kast boven de haard, deurtjes in een nisje en een rails voor schilderijen is gebonden. De werkzaamheden zouden 1 à 2 weken in beslag nemen, zodat [gedaagden] rekening heeft kunnen houden met de kosten van 2 weken werk (10 werkdagen) tegen de gemiddelde uren per dag op de eerste factuur (waarop 14 dagen werkzaamheden zijn vermeld), te weten 175,5 uur : 14 dagen = 12,54 uur x 10 dagen x € 59,50 + 21 % btw = € 9.028,17. Nu [eiser] niet heeft voldaan aan meer dan drie essentiële informatieplichten wordt dit bedrag met 40% gekort tot € 5.416,90. [gedaagden] heeft meer dan dit bedrag betaald, zodat [gedaagden] uit hoofde van de overeenkomst niets meer aan [eiser] is verschuldigd.
[eiser] heeft ter zitting nog wel gesteld dat [gedaagden] in dat geval ongerechtvaardigd is verrijkt. [gedaagden] heeft daartegenover aangevoerd dat een aantal werkzaamheden goed en naar tevredenheid zijn uitgevoerd, maar ook een aantal niet, hetgeen [eiser] op zijn beurt heeft erkend. Dat is ook de reden geweest dat [gedaagden] in december 2025 een bedrag van € 16.063,66 ter afhandeling van de zaak heeft betaald. Gelet hierop wordt geconcludeerd dat ook [gedaagden] van oordeel is dat hij voor meer dan bovenstaand bedrag van € 5.416,90 door de werkzaamheden van [eiser] is verrijkt. Nu [eiser] echter deels gebruik heeft gemaakt van een oneerlijk prijsbeding is het niet redelijk om het gehele bedrag aan verrijking toe te kennen, aangezien dan geen sanctie wordt gezet op het hanteren van een oneerlijk prijsbeding. Het door [gedaagden] aan [eiser] onverschuldigd betaalde bedrag wordt mede gelet op het beroep op ontbinding van [gedaagden] en de vordering tot schadevergoeding daarom vastgesteld op de helft van het verschil tussen voornoemde bedragen, te weten afgerond € 5.350,-. De wettelijke rente hierover is pas verschuldigd vanaf het moment waarop [gedaagden] [eiser] heeft verzocht om terugbetaling, te weten bij indiening van de eis in reconventie op 21 juli 2026.
Slotsom is dan ook dat [eiser] wordt veroordeeld tot betaling van € 5.350,-. Als de in het ongelijk gestelde partij wordt [eiser] veroordeeld in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagden] begroot op € 1.080,- aan salaris gemachtigde (2 punten voor de conventie en 2 x 0,5 punt voor de reconventie).
5 De beslissing
in conventie en in reconventie:
veroordeelt [eiser] tot betaling van € 5.350,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 juli 2026 tot aan de dag van voldoening;
veroordeelt [eiser] in de proceskosten van [gedaagden] begroot op € 1.080,-, voor zover van toepassing inclusief btw, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. L. van Berkum, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 16 oktober 2026. |
||
811