Verbintenissenrecht
Huurzaak, artikel 7:262 BW, huurverlaging, artikel 7:254 BW, energielabel na peildatum, arrest HR:2023:1005…
Rechtbank Amsterdam, 5 november 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:11105 · Rechtbank Amsterdam · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-11105
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- 12162154 CV EXPL 26-4788
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:11105
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Huurzaak, artikel 7:262 BW, huurverlaging, artikel 7:254 BW, energielabel na peildatum, arrest HR:2023:1005, geliberaliseerde huur, indexeringsbeding niet overgelegd, dus niet ambtshalve getoetst, onverschuldigd betaald.
Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummer: 12162154 CV EXPL 26-4788
Vonnis van 5 november 2026
in de zaak van
[eiser]
wonende te [woonplaats 1]
eiseres in conventie, verweerster in reconventie
hierna te noemen: verhuurster
gemachtigde: mr. J. de Groot
tegen
1 [gedaagde 1]
2. [gedaagde 2]
beiden wonende te [woonplaats 2]
gedaagden in conventie, eisers in reconventie
hierna te noemen: huurders
gemachtigde: mr. K. Samim.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
-
de dagvaarding van 23 maart 2026, met producties;
-
de conclusie van antwoord, tevens eis in reconventie van 29 mei 2026, zonder producties;
-
het instructievonnis van 12 juni 2026;
-
de dagbepaling van de mondelinge behandeling;
-
de aanvullende productie 15 van verhuurster van 2 oktober 2026.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 5 oktober 2026. Verhuurster is verschenen, vergezeld van haar partner en bijgestaan door de gemachtigde. Huurders zijn ook verschenen, vergezeld van een tolk Engels en bijgestaan door de gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten, mede aan de hand van spreekaantekeningen, die aan het procesdossier zijn toegevoegd, nader toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord. De griffier heeft aantekeningen gemaakt.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
Verhuurster verhuurt sinds 8 juni 2019 aan huurders de woning aan [adres] (hierna: de woning). Partijen hebben achtereenvolgens drie huurovereenkomsten voor bepaalde tijd gesloten:
-
van 8 juni 2019 t/m 31 mei 2021, tegen een huurprijs van € 1.395 per maand;
-
van 1 juni 2021 t/m 31 mei 2023, tegen een huurprijs van € 1.438 per maand;
-
van 1 juni 2023 t/m 31 mei 2025, tegen een huurprijs van € 1.590 per maand.
Tussen partijen geldt inmiddels een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd. Op de huurovereenkomst zijn de “Algemene Bepalingen Huurovereenkomst Woonruimte” van toepassing verklaard.
[gedaagde 2] woont niet meer in de woning, maar is contractueel medehuurder.
In de huurovereenkomst van 1 juni 2023 is, voor zover hier van belang, het volgende bepaald:
”4.1 Partijen komen een maandelijkse huurprijs overeen van €1590 (…).
4.3 Er zijn vaste en voorschotbedragen voor de kosten als bedoeld in artikel 4.2 en wordt begroot op € 50,- (…) per maand.
(…)
5.2 Indien het gehuurde zelfstandige woonruimte met een geliberaliseerde huurprijs voor woonruimte betreft (…) wordt de huurprijs (…) jaarlijks aangepast overeenkomstig het gestelde in artikel 18 van de algemene bepalingen.
(…)
Verhuurster zal huurder een afschrift overhandigen van het energie prestatie certificaat, dan wel een gelijkwaardig document als bedoeld in het Besluit Energieprestatie gebouwen.”
Per 1 juli 2024 heeft verhuurster de huurprijs verhoogd naar € 1.677 per maand en dit later gecorrigeerd naar € 1.660,23. Per 1 juli 2025 heeft zij de huurprijs verhoogd naar € 1.721,61 per maand.
Op 24 augustus 2017 is voor de woning een energielabel D geregistreerd. Dit label heeft geen betekenis voor de puntentelling volgens het woningwaarderingsstelsel, omdat in de periode van 2015 tot en met 2020 daarvoor alleen de energie-index gold.
Bij brief van 21 april 2025 hebben huurders verhuurster voorgesteld de kale huurprijs met ingang van 1 juli 2025 te verlagen van € 1.345 naar € 800,71 per maand. Zij gingen daarbij uit van een woningwaardering van 128 punten. Verhuurster heeft het voorstel bij e-mail van 2 mei 2025 afgewezen.
Bij e-mail van 20 mei 2025 heeft de gemachtigde van huurders aan verhuurster bericht dat huurders niet akkoord gaan met een voorstel tot een lagere huurverhoging, en dat de huurprijs sinds 1 juli 2024 € 1.660,23 bedraagt en zij die zullen betalen. Huurders zouden de achterstand die was ontstaan doordat zij de voorgaande drie maanden te weinig hadden betaald, bij de komende twee huurbetalingen inlopen.
[gedaagde 1] heeft op 16 oktober 2025 een verzoek bij de Huurcommissie ingediend met daarin de vraag of zijn voorstel tot huurverlaging voor zijn woonruimte redelijk is.
Op 27 oktober 2025 heeft de Huurcommissie een onderzoek in de woning gedaan. In het rapport daarvan, dat op 31 oktober 2025 aan partijen is verzonden, is de woning gewaardeerd op 130 punten. Daarbij is uitgegaan van een WOZ-waarde van € 341.000 en is de energieprestatie gewaardeerd op basis van het bouwjaar van de woning, met een aftrek van 15 punten.
Op 6 november 2025 is voor de woning een energielabel D geregistreerd. Verhuurster heeft dit label op 7 november 2025 aan de Huurcommissie toegezonden.
Bij uitspraak van 2 maart 2026 heeft de Huurcommissie de kale huurprijs met ingang van 1 juli 2025 vastgesteld op € 813,91 per maand, uitgaande van 130 punten. Het energielabel van 6 november 2025 heeft zij buiten beschouwing gelaten, omdat het na de voorgestelde ingangsdatum is geregistreerd.
3 Het geschil
in conventie
Verhuurster vordert, samengevat, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:
-
een verklaring voor recht dat de huurprijs van de woning per 1 juli 2024 € 1.660,23 en per 1 juli 2025 € 1.721,61 per maand bedraagt;
-
veroordeling van huurders tot betaling van € 373,31 aan huurachterstand tot en met februari 2026, en van € 1.721,61 per maand vanaf maart 2026 tot het einde van de huurovereenkomst;
-
veroordeling van huurders in de proceskosten, met nakosten en wettelijke rente.
Verhuurster legt aan haar vorderingen – kort gezegd – ten grondslag dat de Huurcommissie bij de puntentelling ten onrechte is uitgegaan van het bouwjaar van de woning. Volgens haar moet het energielabel D van 6 november 2025 worden meegeteld, omdat de feitelijke toestand van de woning bij aanvang van de huurovereenkomst en op 1 juli 2025 niet afwijkt van die bij de opname voor dat label. Zij beroept zich daarbij op de uitspraak van de Hoge Raad van 30 juni 2023 (ECLI:NL:HR:2023:1005). Subsidiair beroept zij zich op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid. Met het label komt de woning op 159 punten en valt zij in de vrije sector, zodat de contractuele huurverhogingen gelden en huurders de gevorderde achterstand verschuldigd zijn.
Huurders voeren verweer. Volgens hen sluit de Wet betaalbare huur het meetellen van een na de peildatum geregistreerd energielabel uit. Bovendien is het label pas na de opname door de Huurcommissie geregistreerd, en heeft verhuurster niet aangetoond dat de toestand van de woning sinds de aanvang van de huur op 8 juni 2019 ongewijzigd is. Het label uit 2017 heeft voor het woningwaarderingsstelsel geen betekenis. Het beroep op de redelijkheid en billijkheid faalt volgens hen, onder meer omdat verhuurster nooit het contractueel toegezegde energieprestatiecertificaat heeft verstrekt.
in reconventie
Huurders vorderen, samengevat, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:
-
een verklaring voor recht dat de kale huurprijs van de woning per 1 juli 2025
€ 813,91 per maand bedraagt; -
veroordeling van verhuurster tot terugbetaling van wat huurders vanaf 1 juli 2025 tot de datum van het vonnis boven € 813,91 per maand hebben betaald, volgens huurders tot en met februari 2026 ten minste € 6.772,85 en daarna € 846,34 per maand, met wettelijke rente vanaf de dag van elke betaling;
-
veroordeling van verhuurster in de proceskosten, met nakosten en wettelijke rente.
Huurders leggen aan hun vorderingen ten grondslag dat de huurprijs per 1 juli 2025 op grond van de uitspraak van de Huurcommissie € 813,91 bedraagt, zodat zij het meerdere onverschuldigd hebben betaald.
Verhuurster voert verweer. Volgens haar volgt de beoordeling van de vorderingen in reconventie rechtstreeks uit het oordeel in conventie.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling
De uitspraak van de Huurcommissie
Verhuurster heeft na de uitspraak van de Huurcommissie van 2 maart 2026 tijdig een beslissing van de kantonrechter gevorderd (artikel 7:262 lid 1 BW). De kantonrechter beoordeelt daarom zelfstandig het voorstel van huurders tot verlaging van de huurprijs.
Gelet op de samenhang worden de vorderingen in conventie en reconventie gezamenlijk besproken.
Ambtshalve toetsing
De huurovereenkomst is gesloten tussen een handelaar en consumenten. De kantonrechter moet daarom ambtshalve toetsen aan het Europese en Nederlandse consumentenrecht, in het bijzonder aan Richtlijn 93/13/EEG (Richtlijn oneerlijke bedingen). Verhuurster heeft de huurovereenkomst overgelegd, maar niet de algemene bepalingen die daarvan deel uitmaken. Welke gevolgen dit heeft, komt aan de orde bij de beoordeling van de huurprijs.
Het energielabel
Partijen twisten in de kern over de vraag of bij de woningwaardering het energielabel D van 6 november 2025 moet worden meegeteld. De Huurcommissie heeft dit niet gedaan, omdat de Wet betaalbare huur volgens haar een andere koers heeft gekozen dan de Hoge Raad in zijn uitspraak van 30 juni 2023 (ECLI:NL:HR:2023:1005). De kantonrechter volgt die beslissing van de Huurcommissie echter niet en sluit zich aan bij de uitspraak van deze rechtbank van 12 mei 2026 (ECLI:NL:RBAMS:2026:4590). Sinds 1 juli 2024 vermeldt de toelichting op rubriek 4 van het woningwaarderingsstelsel weliswaar dat sprake moet zijn van een geldig vastgesteld energielabel en dat bij het ontbreken daarvan het bouwjaar bepalend is, maar die toelichting zegt niet hoe dit zich verhoudt tot artikel 11 lid 5 Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte en de hiervoor genoemde uitspraak van de Hoge Raad, en evenmin dat daarvan wordt afgeweken. De kantonrechter blijft daarom uitgaan van bij de maatstaf van de Hoge Raad: het is niet noodzakelijk dat de energieprestatie uiterlijk op de peildatum is vastgesteld, “als maar duidelijk is dat de feitelijke toestand van de woning, voor zover het de energieprestatie betreft, op het moment van de opname niet veranderd is ten opzichte van de ingangsdatum van de huurovereenkomst” (r.o. 4.5.1). Dit geldt evenzeer voor de toetsing van een voorstel tot huurverlaging, waarbij de toestand op de voorgestelde ingangsdatum bepalend is.
Dat het label pas na de opname door de Huurcommissie is geregistreerd, maakt dit niet anders. Volgens de Hoge Raad moet het label beschikbaar zijn op een moment dat de Huurcommissie daarmee bij haar beslissing rekening kan houden (r.o. 4.6.1). Verhuurster heeft het label op 7 november 2025 aan de Huurcommissie gezonden, ruim voor de zitting van 14 januari 2026. De Huurcommissie kon het label dus bij haar beslissing meenemen.
De vraag is dan of de feitelijke toestand van de woning, voor zover het de energieprestatie betreft, op de relevante data dezelfde was als bij de opname voor het label van 6 november 2025. Relevant zijn de voorgestelde ingangsdatum van de huurverlaging (1 juli 2025) en, voor de vraag of de huurprijs geliberaliseerd is, de aanvang van de huurovereenkomst op 1 juni 2023. Verhuurster heeft dit voldoende onderbouwd. In 2017 en in 2025 is voor de woning immers dezelfde labelklasse D geregistreerd. Het label uit 2017 telt weliswaar voor het woningwaarderingsstelsel niet mee, maar het zegt wel iets over de energieprestatie van de woning op dat moment. Daarnaast blijkt uit de foto’s in productie 15 dat keuken, badkamer, slaapkamer, woonkamer en balkon in 2017 en in juli 2026 dezelfde vaste kenmerken hebben, waaronder de ramen en radiatoren. Uit de vergelijking van beide labels blijkt verder niet van energiebesparende voorzieningen zoals HR++-glas, zonnepanelen of een zonneboiler.
Het had vervolgens op de weg van huurders gelegen hun betwisting te onderbouwen met concrete wijzigingen in de woning die van invloed zijn op de energieprestatie. Zij bewonen de woning sinds 2019 en kunnen dit bij uitstek weten. Dit hebben zij echter onvoldoende gedaan. Ter zitting hebben zij weliswaar verklaard dat na een lekkage werk is verricht aan de verwarming en de standleidingen, maar zij hebben verder niets naar voren gebracht met betrekking tot de energieprestaties van de woning. Verhuurster heeft verklaard dat de buitenmuren opnieuw zijn bekleed, maar dat aan het appartement verder niets is gewijzigd. Geen van partijen heeft gesteld dat die werkzaamheden de energieprestatie hebben veranderd. De betwisting door huurders is daarom onvoldoende gemotiveerd, zodat de kantonrechter ervan uitgaat dat de toestand van de woning op 1 juni 2023 en op 1 juli 2025 voor zover het de energieprestatie betreft niet afweek van die bij de opname voor het label van 6 november 2025.
Wat huurders verder aanvoeren, leidt niet tot een ander oordeel. Dat verhuurster productie 15 zelf heeft laten opstellen, doet niet af aan de foto’s en labels waarop het stuk berust. De registratie van het label D in 2017 heeft de Huurcommissie op ep-online gecontroleerd, en huurders gaan daar in hun conclusie van antwoord zelf bovendien ook van uit. Hun betwisting daarvan ter zitting is verder niet onderbouwd. De wisselende puntentotalen die verhuurster eerder heeft genoemd, zeggen niets over de toestand van de woning. Dat verhuurster huurders nooit een energieprestatiecertificaat heeft verstrekt, is voor de woningwaardering niet van belang (HR 30 juni 2023, r.o. 4.3.1).
Het label D wordt dus meegeteld. Dit betekent dat de aftrek van 15 punten voor het bouwjaar vervalt en er 14 punten bijkomen, zodat de woning in totaal159 punten heeft. Huurders hebben deze berekening op zichzelf niet bestreden.
Geliberaliseerde huurprijs; geen huurverlaging
Partijen gaan er beiden van uit dat beslissend is of de huurprijs bij aanvang van de huurovereenkomst op 1 juni 2023 geliberaliseerd was. Huurders erkennen dat de woning met het label D boven de liberalisatiegrens uitkomt. De overeengekomen huurprijs van € 1.590 lag ruim boven de destijds geldende liberalisatiegrens van
€ 808,06. De huurprijs is daarom geliberaliseerd. Op grond van het overgangsrecht van de Wet betaalbare huur blijft dat zo voor huurovereenkomsten die vóór 1 juli 2024 zijn gesloten.
Op een geliberaliseerde huurprijs is artikel 7:254 BW niet van toepassing (artikel 7:247 BW). Het voorstel van huurders om de huurprijs met ingang van 1 juli 2025 te verlagen, is daarom niet redelijk. De in reconventie gevorderde verklaring voor recht dat de kale huurprijs per 1 juli 2025 € 813,91 bedraagt, wordt dan ook afgewezen.
De huurprijs per 1 juli 2024 en 1 juli 2025
Verhuurster baseert de huurprijzen van € 1.660,23 per 1 juli 2024 en € 1.721,61 per 1 juli 2025 op de jaarlijkse huurprijsaanpassing van artikel 5.2 van de huurovereenkomst in verbinding met artikel 18 van de algemene bepalingen. Zoals onder 4.3 overwogen, heeft verhuurster de algemene bepalingen niet overgelegd, hoewel zij haar vordering op dit beding baseert en ter zitting op het belang daarvan is gewezen. De kantonrechter kan het beding daardoor niet ambtshalve toetsen en laat het buiten toepassing. Een wettelijke grondslag om een geliberaliseerde huurprijs zonder beding jaarlijks te verhogen, ontbreekt.
Dat huurders in de e-mail van 20 mei 2025 hebben erkend dat de huurprijs sinds 1 juli 2024 € 1.660,23 bedraagt, maakt dit niet anders. Die erkenning berust op de toepassing van het beding en houdt geen afzonderlijke afspraak over een huurverhoging in. Niet gebleken is dat huurders daarmee, in de wetenschap dat het beding mogelijk oneerlijk is, afstand hebben gedaan van de bescherming die de richtlijn hun biedt. De kantonrechter gaat daarom uit van de aanvangshuurprijs.
De huurprijs bedroeg daarom per 1 juli 2024 en per 1 juli 2025 € 1.590,- per maand. De gevorderde verklaring voor recht in conventie wordt in die zin toegewezen.
Huurachterstand en lopende huur
De gevorderde achterstand van € 373,31 en de gevorderde huur van € 1.721,61 per maand vanaf maart 2026 berusten op de hogere huurprijzen die hiervoor zijn verworpen. Bij een huurprijs van € 1.590,- is geen sprake van een huurachterstand. Deze vorderingen worden dan ook afgewezen.
Terugbetaling
Huurders hebben ter zitting bevestigd dat het betalingsoverzicht van verhuurster (productie 14) juist is. Daaruit blijkt dat zij van juli 2025 tot en met januari 2026
€ 1.660,25 per maand en in februari 2026 € 1.660,42 hebben betaald, in totaal
€ 13.282,17. Over die acht maanden waren zij echter 8 × € 1.590,- = € 12.720,- verschuldigd. Zij hebben dus € 562,17 onverschuldigd betaald. Verhuurster moet dit bedrag dan ook terugbetalen. Over wat huurders vóór 1 juli 2025 te veel hebben betaald, wordt niet beslist, omdat dat niet is gevorderd.
Voor de periode na februari 2026 kan de kantonrechter niet vaststellen hoeveel huurders te veel hebben betaald. Het betalingsoverzicht loopt tot en met februari 2026, en wat huurders daarna per maand aan huur hebben betaald, is niet met stukken onderbouwd. Voor die periode wordt de vordering daarom afgewezen.
Huurders hebben betaling van wettelijke rente gevorderd over het bedrag dat zij onverschuldigd aan verhuurster hebben betaald, te rekenen vanaf de dag van de respectievelijke betalingen tot de dag der algehele voldoening. Die vordering wordt afgewezen omdat daarvoor op grond van artikel 6:119 BW verzuim is vereist. Dit verzuim is door huurders niet gesteld en volgt evenmin uit de wet.
Proceskosten
Omdat partijen in conventie over en weer op onderdelen in het ongelijk worden gesteld, worden de proceskosten in conventie gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. De vordering in reconventie hangt zo nauw samen met die in conventie dat ook de proceskosten in reconventie worden gecompenseerd.
5 De beslissing
De kantonrechter
in conventie
- verklaart voor recht dat de kale huurprijs van de woning aan [adres] per 1 juli 2024 en per 1 juli 2025 € 1.590,- per maand bedraagt;
- wijst het meer of anders gevorderde af;
in reconventie
- veroordeelt verhuurster om aan huurders € 562,17 te betalen;
- verklaart dit vonnis wat betreft de veroordeling tot betaling uitvoerbaar bij voorraad;
- wijst het meer of anders gevorderde af;
in conventie en in reconventie
- compenseert de proceskosten, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.D. Coumou, kantonrechter, en in aanwezigheid van mr. H. El Falah, griffier, in het openbaar uitgesproken op 5 november 2026.
58865