Strafrecht overig

Verdachte is veroordeeld voor computervredebreuk, als (politie-)ambtenaar gepleegd gedurende een periode van…

Rechtbank Amsterdam, 20 november 2026

Zaakgegevens

Op 20 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
20 november 2026
Datum publicatie
20 november 2026
Zaaknummer
71.130410.25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:11523
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verdachte is veroordeeld voor computervredebreuk, als (politie-)ambtenaar gepleegd gedurende een periode van 2 jaren. Het beroep op psychische overmacht is verworpen. De rechtbank legt aan verdachte een gevangenisstraf van 6 maanden op, met aftrek van voorarrest, en een ontzetting van het recht tot uitoefening van het beroep van ambtenaar voor de duur van 5 jaren.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 71.130410.25

Datum uitspraak: 20 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1997,

wonende op het adres:

[adres] , [woonplaats] ,

hierna: verdachte.

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 6 november 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. D.M. van Gosen, en van wat verdachte en haar raadsvrouw, mr. M. Taheri, naar voren hebben gebracht.

2 Tenlastelegging

Aan verdachte is – kort weergegeven – ten laste gelegd dat zij zich in de periode 7 februari 2023 tot en met 17 februari 2025 in Nederland schuldig heeft gemaakt aan

primair

computervredebreuk, als ambtenaar gepleegd

subsidiair

opzettelijke schending van het ambtsgeheim.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in de bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

3 Waardering van het bewijs

Omdat verdachte het feit heeft bekend en de raadsvrouw geen vrijspraak heeft bepleit, kan op grond van artikel 359 derde lid van het Wetboek van Strafvordering met de hierna genoemde opgave van bewijsmiddelen worden volstaan.

De rechtbank baseert haar overtuiging dat verdachte het bewezen verklaarde feit heeft begaan op de redengevende feiten en omstandigheden vervat in de inhoud van de volgende bewijsmiddelen:

1. De bekennende verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 20 november 2026.

2. Een proces-verbaal van bevindingen met nummer PDSDA25003 van 6 november 2025, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam opsporingsambtenaar] , doorgenummerde pagina’s 62 tot en met 111.

3. Een proces-verbaal van bevindingen met nummer PDSDA25003 van 6 november 2025, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam opsporingsambtenaar] , doorgenummerde pagina’s 196 en 197.

4. Een proces-verbaal van bevindingen met nummer PSDA25003 van 26 september 2025, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam opsporingsambtenaar] , inclusief bijlagen, doorgenummerde pagina’s 139 tot en met 145.

4 De bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat verdachte

in de periode van 7 februari 2023 tot en met 17 februari 2025 in Nederland, opzettelijk en wederrechtelijk in een (gedeelte van) (een) geautomatiseerd(e) werk(en), te weten een of meer (delen van) servers en/of computersystemen (de Basis-Voorziening Informatie Integrale Bevragingen) van de Nationale Politie is binnengedrongen door middel van een valse sleutel, te weten door het onbevoegd inloggen met een haar voor een ander doel verstrekt wachtwoord en gebruikersnaam en zij vervolgens die gegevens die waren opgeslagen, werden verwerkt of werden overgedragen door middel van voornoemd geautomatiseerd werk(en), waarin zij, verdachte, zich wederrechtelijk bevond voor een ander heeft overgenomen en opgenomen, terwijl zij als ambtenaar, te weten als bijzonder opsporingsambtenaar bij de Zeehavenpolitie eenheid Rotterdam en/of aspirant van politie eenheid Rotterdam, bij het begaan van dit feit gebruik heeft gemaakt van macht en/of gelegenheid en/of middelen haar door haar ambt geschonken.

Voor zover in het bewezenverklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5 De strafbaarheid van het feit en de strafbaarheid van verdachte

5.1.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat sprake was van psychische overmacht. Verdachte is gedurende de tenlastegelegde periode fysiek geïntimideerd, veelvuldig onder druk gezet en zelfs met de dood bedreigd. De rechtbank dient in haar beoordeling mee te nemen dat verdachte kwetsbaarder is voor dergelijke situaties omdat zij in het verleden slachtoffer is geweest van huiselijk geweld. Verdachte dient dan ook te worden ontslagen van alle rechtsvervolging.

5.2.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte geen beroep op psychische overmacht toekomt aangezien de door haar aangehaalde bedreigingen niet aannemelijk zijn geworden.

5.3.

Het oordeel van de rechtbank

Van psychische overmacht is sprake bij een van buiten komende drang waaraan de verdachte redelijkerwijze geen weerstand kan en ook niet behoeft te bieden.

De rechtbank heeft geen concrete aanwijzingen gezien van de door verdachte geschetste bedreigingen. Enige feitelijke onderbouwing daarvan is door verdachte en haar raadsvrouw niet aangereikt, en daarvan blijkt evenmin uit het dossier. Er is door de politie nog wel onderzoek gedaan in de telefoon van verdachte. Hierin zijn slechts enkele berichten aangetroffen met de personen waar zij gegevens voor opzocht en die volgens verdachte haar onder druk zouden hebben gezet. Uit de inhoud van deze gesprekken valt echter niet af te leiden dat zij bedreigd werd of onder druk is gezet. Ook heeft de politie onderzoek gedaan naar de verklaring van verdachte dat haar banden op enig moment lek zouden zijn gestoken en zij deze zou hebben laten repareren, maar in haar banktransactiegegevens zijn geen betalingen aangetroffen die daar verband mee zouden kunnen houden.


Het beroep op psychische overmacht wordt verworpen. Immers is niet aannemelijk geworden dat sprake is geweest van een van buiten komende drang waaraan de verdachte redelijkerwijze geen weerstand kon en ook niet behoefde te bieden.

Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

6 Motivering van de straffen

6.1.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden, met aftrek van voorarrest. De officier van justitie heeft als bijkomende straf gevorderd dat verdachte voor de duur van vijf jaar uit het recht wordt ontzet om als ambtenaar te werken, zodat zij niet langer toegang heeft of kan krijgen tot gevoelige informatie.

6.2.

Het strafmaatverweer van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht rekening te houden met de bedreigingen en intimidatie waaronder het feit is gepleegd, het ontbreken van financieel gewin en de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Verdachte is vanwege deze kwestie de door haar geambieerde carrière al verloren en zal na een veroordeling geen Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) meer kunnen krijgen. De raadsvrouw verzoekt dan ook een geheel voorwaardelijke straf op te leggen aan verdachte.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich terwijl zij werkzaam was bij de politie gedurende een periode van twee jaar schuldig gemaakt aan het meermalen plegen van computervredebreuk door het ongeautoriseerd raadplegen van verschillende politie-informatiesystemen en deze informatie vervolgens door te geven aan derden. Het ging daarbij om uitgebreide bevragingen. Indien bijvoorbeeld een naam werd opgezocht werden meerdere personen in diens familie/omgeving ook opgezocht en werd al die informatie doorgegeven. Dergelijke handelingen schaden niet alleen de privacy van burgers maar ook het vertrouwen van de samenleving in een integere overheid en de werkzaamheden van de politie in het bijzonder. Politieambtenaren handelen naar gevolg van (mogelijk) strafbare feiten en verdachte heeft met haar handelen de autoriteit van de politie ondermijnd. Hoewel hier geen aanwijzingen zijn dat de informatie gebruikt is om anderen te bedreigen of onder druk te zetten kan het verstrekken van de informatie aan derden direct gevaar veroorzaken voor de getroffen personen en hun omgeving. Met deze informatie kunnen bovendien strafrechtelijke onderzoeken worden gedwarsboomd, hetgeen bijdraagt aan de ondermijning van de rechtstaat.

Daarnaast is gebleken dat verdachte gedurende een opleidingsperiode van negen maanden geen toegang had tot de politiesystemen en dus geen informatie kon verstrekken. Hierna legde zij nogmaals de eed/belofte af bij haar beëdiging tot politieambtenaar. De rechtbank weegt in het nadeel van verdachte mee dat zij op dat moment kennelijk opnieuw de afweging heeft gemaakt om informatie op te zoeken en te verstrekken aan derden .

De ernst van het feit rechtvaardigt naar het oordeel van de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 29 september 2026. Hieruit blijkt dat zij niet eerder is veroordeeld.

Ter terechtzitting is gebleken dat verdachte na afloop van de tenlastegelegde periode, terwijl onderhavige strafzaak al liep, een VOG heeft aangevraagd in verband met een sollicitatie naar een functie als buitengewoon opsporingsambtenaar (BOA). Verdachte heeft ter terechtzitting aangegeven de ernst van het feit en haar handelen in te zien. Dit valt echter lastig te rijmen met een poging om opnieuw als opsporingsambtenaar aan de slag te gaan met toegang tot beveiligde overheidssystemen als die waarmee zij onderhavige feiten heeft gepleegd. De rechtbank acht de door de officier van justitie geëiste ambtsontzetting dan ook noodzakelijk.

Strafoplegging

Gelet op al het voorgaande acht de rechtbank de vordering van de officier van justitie passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

7 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 28, 29, 31, 44 en 138ab van het Wetboek van Strafrecht.

8 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4. is vermeld.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

computervredebreuk, terwijl de dader vervolgens gegevens die zijn opgeslagen door middel van het geautomatiseerd werk waarin zij zich wederrechtelijk bevindt, voor zichzelf of een ander overneemt, meermalen gepleegd

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 6 (zes) maanden.

Beveelt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht.

Ontzet verdachte van het recht tot uitoefening van het beroep van ambtenaar voor de overheid in elke vorm, voor de duur van 5 (vijf) jaren.

Dit vonnis is gewezen door

mr. A.E. Wilbrink, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en M. Smit, rechters,

in tegenwoordigheid van L.E. Poel, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 november 2026.