Strafrecht overig
Vrijspraak mensenhandel (criminele uitbuiting). De rechtbank acht niet bewezen dat de verdachte door de inzet…
Rechtbank Limburg, 20 november 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:12815 · Rechtbank Limburg · 20 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rblim-2026-12815
Zaakgegevens
Op 20 november 2026 heeft de Rechtbank Limburg in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Roermond
- Datum uitspraak
- 20 november 2026
- Datum publicatie
- 20 november 2026
- Zaaknummer
- 03.022856.25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:12815
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Vrijspraak mensenhandel (criminele uitbuiting). De rechtbank acht niet bewezen dat de verdachte door de inzet van dwangmiddelen aangever in een uitbuitingssituatie heeft gebracht. Bewezenverklaring van het doden van een kat, wapenbezit, mishandeling en overtreding van artikel 41 van de Wegenverkeerswet 1994. De rechtbank volgt het advies van de deskundigen om geen tbs-maatregel op te leggen omdat de verdachte als uitbehandeld wordt beschouwd. Bovendien acht de rechtbank een tbs-maatregel voor de wel bewezenverklaarde strafbare feiten niet proportioneel. Oplegging van een gevangenisstraf van 4 maanden met aftrek van voorarrest.
Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Roermond
Strafrecht
Parketnummers : 03/022856-25, 03/120177-25 en 03/049132-26 (ttz.gev.)
Parketnummer : 03/336742-23 (tul)
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 20 november 2026
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 1976,
thans gedetineerd in [PI] .
De verdachte wordt bijgestaan door mr. S. Marjanovic, advocaat kantoorhoudende te 's-Gravenhage.
1 Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 6 november 2026. De verdachte en zijn raadsvrouw zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte:
03/022856-25
feit 1: zich van augustus 2024 tot en met medio januari 2025 schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel in de vorm van criminele uitbuiting van [naam 1] door hem strafbare feiten (diefstallen van aanhangers) te laten plegen;
feit 2: in januari 2025 een omgebouwd alarmpistool met dubbelloop en bijbehorende kogelpatronen voorhanden heeft gehad;
feit 3: op 10 januari 2025 [naam 1] heeft bedreigd;
feit 4: op 10 januari 2025 een kat van [naam 1] heeft gedood en weggemaakt;
feit 5: op 21 januari 2025 een Fiat Punto heeft bestuurd, terwijl deze een kenteken voerde dat niet voor dat voertuig was opgegeven;
03/120177-25
in de periode van april 2024 tot en met april 2025 zijn ex-partner [naam 2] en kind [naam 3] heeft bedreigd door meerdere (WhatsApp)-berichten met (dreigende) teksten te sturen;
03/049132-26
op 13 januari 2026 [naam 4] heeft mishandeld.
3 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van alle ten laste gelegde feiten.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit. De standpunten van de verdediging zullen hierna, voor zover van belang, nader worden weergegeven dan wel impliciet worden besproken.
Het oordeel van de rechtbank
03/022856-25
Vrijspraak feit 1: mensenhandel
Onder feit 1 wordt de verdachte verweten dat hij [naam 1] crimineel heeft uitgebuit door hem, samengevat, met (dreiging met) geweld of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht of door misbruik van een kwetsbare positie, te dwingen diefstallen te plegen. Het verwijt van mensenhandel is in de tenlastelegging opgesplitst in specifieke verwijten, die in het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) zijn opgenomen in artikel 273f, eerste lid, onder 1⁰, 4⁰ en 6⁰.
Beoordelingskader
Voor het verwijt onder 1⁰ moet sprake zijn van een gedraging: het werven, vervoeren, overbrengen, huisvesten of opnemen, met inbegrip van het wisselen of overdragen van de controle over die ander. Het verwijt onder 4⁰ betreft het zich beschikbaar laten stellen van mensen voor het verrichten van arbeid of diensten. Onder 6⁰ gaat het om het opzettelijk voordeel trekken uit uitbuiting.
Voor een bewezenverklaring van mensenhandel zoals strafbaar is gesteld onder 1⁰ en 4⁰ moet bovendien vast komen te staan dat door de verdachte of zijn mededader(s) gebruik is gemaakt van een in artikel 273f, lid 1, sub 1⁰ Sr genoemd dwangmiddel. Een van de dwangmiddelen die in dit artikel genoemd staat betreft het misbruik maken van de kwetsbare positie van een ander. De instemming van het slachtoffer met de beoogde of bestaande uitbuiting is niet relevant, indien een van de in art. 273f Sr genoemde dwangmiddelen is gebruikt.
Verder is voor een bewezenverklaring van mensenhandel vereist dat sprake is van (het oogmerk van) uitbuiting. Uitbuiting is een impliciet bestanddeel van art. 273f, eerste lid aanhef en onder 4º, Sr. Bij de beantwoording van de vraag of er sprake is van uitbuiting komt onder meer betekenis toe aan de aard en duur van de tewerkstelling, de beperkingen die zij voor de betrokkene meebrengt en het economisch voordeel dat daarmee door de tewerksteller wordt behaald terwijl bij de weging van deze en andere relevante factoren de in de Nederlandse samenleving geldende maatstaven als referentiekader dienen te worden gehanteerd. (ECLI:NL:HR:2018:1945).
Feiten en omstandigheden
[naam 1] heeft op 14 januari 2025 aangifte gedaan. Hij heeft verklaard dat de verdachte sinds augustus 2024, tegen de wil van [naam 1] in, bijna iedere nacht in zijn woning verbleef, dat hij zich agressief gedroeg en dat [naam 1] meerdere malen met hem op pad moest om aanhangwagens te stelen. Deed hij dit niet, dan reageerde de verdachte met geweld of dreigde hij met geweld. Om welke diefstallen het ging, waar en wanneer deze werden gepleegd, en op welke wijze deze plaatsvonden, werd – anders dan dat het ging om het stelen van aanhangwagens waarbij de verdachte buiten beeld bleef – door [naam 1] niet nader geconcretiseerd. Ook in de aanvullende verhoren heeft hij hierover geen verdere informatie gegeven en zijn verklaring wordt op dit punt ook niet, of slechts zeer summier, ondersteund door de overige bewijsmiddelen in het dossier. Uit het politieonderzoek zijn in de tenlastegelegde periode ook geen concrete diefstallen van aanhangwagens naar voren gekomen die op enigerlei wijze zijn te relateren aan [naam 1] . Hoewel meerdere getuigen hebben verklaard dat de verdachte ongevraagd in de woning van [naam 1] verbleef, dat hij geweld gebruikte tegen [naam 1] , dat de verdachte boos werd als [naam 1] niet deed wat hij vroeg en dat [naam 1] bang voor hem was, hebben zij niet specifiek verklaard dat de verdachte [naam 1] dwong tot het plegen van diefstallen van aanhangwagens. De rechtbank kan de verklaring van [naam 1] op dit punt daardoor onvoldoende toetsen. Wel zou [naam 1] zich volgens informatie van de wijkagent al heel lang - ook voordat de verdachte in [naam 1] ’ woning verbleef - bezighouden met het plegen van eenvoudige diefstallen en inbraken. Daarom was ook het Veiligheidshuis bij hem betrokken.
Uit het dossier komt verder naar voren dat [naam 1] kampt met een alcohol- en drugsverslaving, dat hij een licht verstandelijke beperking heeft en dat hij daarom ook hulpverlening kreeg.
Hoewel gelet hierop kan worden gesteld dat [naam 1] kwetsbaar is, betekent dit echter nog niet dat gesproken kan worden van een situatie waarin uitbuiting kan worden verondersteld.
De omstandigheid dat uit het dossier volgt dat de verdachte dominant aanwezig was in de woning van [naam 1] en dat hij geweld gebruikte of daarmee dreigde richting [naam 1] , biedt – hoe kwalijk ook te noemen – onvoldoende grond voor de conclusie dat [naam 1] door de verdachte in een situatie is gebracht waarin hij redelijkerwijs geen andere keuze had dan diefstallen voor de verdachte te plegen. Uit de genoemde feiten en omstandigheden volgt ook niet zonder meer dat geweld en dreiging door de verdachte werden ingezet om [naam 1] te dwingen of te bewegen tot het plegen van diefstallen. De rechtbank betrekt daarbij voorts dat [naam 1] reeds bij de politie bekend was met het plegen van diefstallen. Dat hij zonder de invloed van de verdachte niet was gekomen tot het plegen van diefstallen, volgt dus evenmin uit de bewijsmiddelen.
Conclusie
Gelet op bovengenoemde omstandigheden en met toepassing van het beoordelingskader kan de rechtbank niet vaststellen dat de verdachte [naam 1] door de inzet van dwangmiddelen in een uitbuitingssituatie heeft gebracht waaraan hij zich niet kon onttrekken. Evenmin is komen vast te staan dat de verdachte heeft gehandeld met het oogmerk van uitbuiting. Daarom kan ook niet worden bewezen dat de verdachte gebruik heeft gemaakt van een uitbuitingssituatie of dat hij voordeel heeft genoten uit die situatie. De rechtbank is daarom van oordeel dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de onder feit 1 tenlastegelegde mensenhandel van [naam 1] .
Feit 2: voorhanden hebben (vuur)wapen en munitie
Verbalisant [naam 5] heeft – zakelijk weergegeven – gerelateerd dat [verdachte] , geboren op [geboortedatum 1] 1976 in [geboorteplaats] mogelijk verbleef op het adres [adres 1] in Swalmen.
Verbalisant [naam 6] trad op 21 januari 2025 binnen in de woning op het adres [adres 1] in Swalmen, bewoond door [naam 7] . Tijdens de doorzoeking van de woning werd in de schuur een vuurwapen (alarmpistool) met goednummer 1773456 en munitie met goednummer 1773458 in beslag genomen.
Verbalisanten [naam 10] en [naam 9] hebben – zakelijk weergegeven – gerelateerd dat onder het vuurwapen dat op 21 januari 2025 in de geopende bovenste lade van de ladekast in de schuur aan de [adres 1] in Swalmen werd aangetroffen twee patronen lagen van het kaliber .22LR.
[naam 7] heeft – zakelijk weergegeven – het volgende verklaard:
In de ochtend van 16 januari 2025 was [verdachte] bij mij thuis. Ik hoorde dat hij vroeg of ik een vuurwapen voor hem wilde bewaren. Hij liet mij het wapen zien. Ik zag dat het een zwart pistool was. Daarna heeft [verdachte] het wapen bij mij achter in het tuinhuisje gelegd.
Het inbeslaggenomen vuurwapen met goednummer 1773456 werd gewaarmerkt met SIN AASD5027NL. De inbeslaggenomen munitie met goednummer 1773458 werd gewaarmerkt met SIN AASD5026NL.
De Forensische Opsporing stelde een onderzoek in naar het op de [adres 1] in Swalmen aangetroffen en inbeslaggenomen wapen en de munitie. Hieruit is het volgende naar voren gekomen:
Het voorwerp met SIN AASD5027NL betreft een dubbelloops pistool van het merk Umarex en type Derringer en betreft een vuurwapen van categorie III sub 1 van de Wet wapens en munitie. Dit wapen is getransformeerd. De volledige lopen zijn vervangen door een rechthoekig blok metaal waar twee gaten in geboord zijn welke fungeren als loop.
De munitie met SIN AASD5026NL betreffen twee kogelpatronen in het kaliber 0.22LR en is munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie. Deze munitie is passend voor het onder SINAASD5027NL beschreven vuurwapen.
De forensische opsporing heeft biologisch vooronderzoek verricht aan het vuurwapen met SIN AASD5027NL. Van het vuurwapen werd onder meer een spoor SIN AAQX0954NL afkomstig van de ruwe delen inclusief het contactvlak tussen de kast en de greepplaten van het vuurwapen veiliggesteld.
Het TMFI (The Maastricht Forensic Institute) heeft het DNA-profiel van de verdachte vergeleken met (onder meer) de voornoemde sporendrager. Daarbij is vastgesteld dat het DNA-profiel dat werd aangetroffen op de ruwe delen inclusief het contactvlak van het vuurwapen (SIN AAQX0954NL) overeenkomt met het DNA-profiel van de verdachte [verdachte] . De resultaten van het onderzoek zijn zeer veel waarschijnlijker (10.000 – 1.000.000) wanneer de bemonstering van het spoor DNA bevat van de verdachte [verdachte] en twee onbekende niet verwante personen, dan wanneer de bemonstering van het spoor DNA bevat van drie onbekende niet verwante personen.
Bewijsoverweging
De rechtbank stelt op basis van de bewijsmiddelen vast dat op 21 januari 2025 in de woning van getuige [naam 7] aan de [adres 1] te Swalmen, een omgebouwd vuurwapen in de vorm van een (alarm)pistool (Umarex) en twee kaliber 0.22LR kogelpatronen zijn aangetroffen. [naam 7] heeft concreet verklaard dat het wapen van de verdachte was, dat de verdachte in die periode bijna elke dag over de vloer kwam en dat de verdachte in de ochtend van 16 januari 2025 aan hem vroeg of hij het wapen voor de verdachte wilde bewaren. De verdachte had het wapen vervolgens zelf bij [naam 7] in het tuinhuisje (de rechtbank begrijpt: de schuur) gelegd. Op het vuurwapen werd DNA van de verdachte aangetroffen. De kogelpatronen lagen onder het vuurwapen, in dezelfde lade, en verbalisanten van het Team Forensische Opsporing stelden vast dat deze kogelpatronen geschikte munitie betrof voor het genoemde vuurwapen. Gelet op deze omstandigheden stelt de rechtbank vast dat de verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van het vuurwapen en de munitie en dat deze zich ook in zijn machtssfeer bevonden.
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte een vuurwapen in de vorm van een omgebouwd alarmpistool met dubbelloop van het merk Umarex en type Derringer en twee kaliber 0.22LR kogelpatronen voorhanden heeft gehad.
Vrijspraak feit 3: bedreiging [naam 1]
heeft aangifte gedaan van bedreiging door de verdachte. Hij heeft verklaard dat hij van [naam 14] heeft vernomen dat de verdachte hem ( [naam 1] ) op 10 januari 2025 woordelijk heeft bedreigd en dat hij daarbij ook een vuurwapen en munitie aan [naam 14] heeft getoond. [naam 14] heeft hierover ook een verklaring afgelegd. Op grond van het bepaalde in artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering kan het bewijs dat de verdachte een ten laste gelegde feit heeft begaan, door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op basis van de verklaring van één getuige of enkel op basis van de verklaring of aangifte van het slachtoffer.
Hoewel de verklaringen van [naam 1] en [naam 14] beide belastend zijn, zijn ze voor wat betreft de bedreiging afkomstig uit één en dezelfde bron, namelijk [naam 14] . De verklaringen kunnen daarom niet als twee zelfstandige bewijsmiddelen worden beschouwd die elkaar ondersteunen. Bij gebrek aan ander bewijsmateriaal is er onvoldoende wettig bewijs om tot een bewezenverklaring te komen van de onder feit 3 ten laste gelegde bedreiging. De rechtbank spreekt de verdachte daarom vrij.
Feit 4: doden kat [naam 1]
[naam 1] heeft – zakelijk weergegeven – het volgende verklaard:
Ik bezit drie katten, genaamd [naam 11] , [naam 12] en [naam 13] . Ik woonde tot 11 januari 2025 op het [adres 2] , gelegen in Swalmen, gemeente Roermond. Op 10 januari 2025 wilde mijn hulpverlener mijn katten veilig stellen. Hij is in het begin van de middag naar het huis op het [adres 2] in Swalmen gegaan. Hij zag dat er nog drie katten aanwezig waren in huis. Rond 16:00 uur kwam hij terug in het huis en miste één kat. [naam 11] was niet meer in de woning. [naam 14] heeft mij verteld dat [verdachte] diezelfde dag op 10 januari 2025 heeft gezegd tegen [naam 14] : “Als [verdachte] niet snel naar huis komt, dan maak ik hem af”. Ook had hij gezegd tegen [naam 14] : "Elke dag dat [verdachte] niet naar huis komt, vermoord ik 1 kat”. Die middag was [naam 14] naar de Jumbo geweest. Toen hij hiervan terugkwam zag [naam 14] dat de kat genaamd [naam 11] dood op de grond lag. [naam 14] vertelde mij dat [verdachte] de kat in een plastic tas had gedaan en mee heeft genomen.
[naam 14] heeft – zakelijk weergegeven – het volgende verklaard:
Op 10 januari 2025 verbleef ik in de ochtend op het [adres 2] te Swalmen. De woning was eigendom van [naam 1] . In de ochtend had ik alle drie de katten van [verdachte] gevoerd. In het begin van de middag ben ik thuisgekomen en zat [verdachte] in de woonkamer. Ik zag de kat van [verdachte] , genaamd [naam 11] , op de grond liggen in de woonkamer dicht bij het bankstel. Ik aaide de kat en voelde dat de kat niet meer leefde, omdat hij niet meer bewoog. Ik hoorde dat [verdachte] tegen mij zei: "Ik heb [naam 11] vermoord en als [verdachte] niet thuiskomt dan gaan de andere katten er ook aan".
Verbalisant [naam 15] heeft – zakelijk weergegeven – het volgende gerelateerd:
Op 13 maart 2025 is door mij, verbalisant [naam 15] , een onderzoek ingesteld naar een mobiele telefoon, merk Xiaomi, type Redmi 9C NEC, in beslag genomen onder [naam 1] , geboren op [geboortedatum 2] 1985 te Venlo.
Chats
In de telefoon van [naam 1] is het volgende gesprek gevoerd met een persoon dat opgeslagen is als “ [naam 23] ”. Daarin werd gesproken over de dierenmishandeling gepleegd door [verdachte] .
Bericht van 15-01-2025 van [gebruikersnaam 2] (owner)
Dankjewel voor jouw begrip die fucking [verdachte] heeft mijn kat doodgeslagen of de nek gebroken bedankt voor alle medeleven
Uit een ander gesprek gevoerd met een contactpersoon dat is opgeslagen als [naam 16] en het telefoonnummer [telefoonnummer] van [gebruikersnaam 1] (owner) dat gekoppeld is aan het inbeslaggenomen telefoon.
Gesprek van 16-01-2025 en 17-01-2025 tussen [gebruikersnaam 2] (owner) en [naam 16]
[gebruikersnaam 1] (owner)Stuurt foto kat
[naam 16] Leef die toch nogv
?
[gebruikersnaam 1] (owner) Nee jong je weet tog dat [verdachte] die vermood heeft makker [naam 11]
rip
Bewijsoverwegingen
Getuige [naam 14] heeft verklaard dat hij op 10 januari 2025 in de middag thuiskwam in de woning van [naam 1] in Swalmen en dat hij kat [naam 11] dood in de woning aantrof. De verdachte was op dat moment in de woning aanwezig en heeft tegen [naam 14] gezegd dat hij de kat had vermoord. De rechtbank ziet geen aanleiding om aan deze verklaring van [naam 14] te twijfelen. Daarbij betrekt de rechtbank dat zowel [naam 14] als de hulpverlener van [naam 1] aan het begin van dag van 10 januari 2025 nog drie katten in de woning hebben gezien, terwijl de hulpverlener aan het einde van de middag kat [naam 11] miste. [naam 1] heeft verklaard dat [naam 14] hem heeft verteld dat de verdachte kat [naam 11] in een zak heeft gedaan en heeft meegenomen. Uit de berichten van [naam 1] van enkele dagen later blijkt bovendien dat de kat ook op dat moment nog altijd weg was.
Gelet op het voorgaande, in onderling verband en samenhang bezien, is de rechtbank van oordeel dat het niet anders kan dan dat de verdachte de kat heeft gedood en weggemaakt. De rechtbank acht feit 4 wettig en overtuigend bewezen.
Feit 5: valse kentekenplaten
Verbalisanten [naam 18] , [naam 19] , [naam 5] en [naam 20] hebben – zakelijk weergegeven – het volgende gerelateerd:
Op 21 januari 2025, was ik, verbalisant [naam 5] , bezig met het opsporen van verdachte [verdachte] , geboren op [geboortedatum 1] 1976 in [geboorteplaats] . [verdachte] verbleef mogelijk op het adres [adres 1] in Swalmen. Omstreeks 10.00 uur, was ik in de omgeving van de [straat] . Ik zag dat er een kleine rode personenauto voor [huisnummer] stond. Ik zag dat de personenauto was voorzien van de Belgische kentekenplaten [kenteken 1] . Ik zag dat er een voertuig uit 2019 op het kenteken stond geregistreerd. Het model waar de kentekenplaten opzaten betrof een ouder model. Omstreeks 10.40 uur, zag ik dat er een mannelijk persoon uit de woning [huisnummer] kwam. Na enkele minuten liep deze persoon richting de rode personenauto. Ik herkende de persoon voor 100 procent als verdachte [verdachte] . Ik zag dat [verdachte] in de rode personenauto stapte en wegreed.
Op 21 januari 2025 om 10:56 uur, zagen wij, verbalisanten [naam 20] , [naam 19] en [naam 18] , een rode kleine auto vanuit de N280 over de Napoleonsweg in onze richting rijden. Bij het passeren herkenden wij, de ambtshalve bekende [verdachte] , als bestuurder van de rode auto.
Verbalisanten [naam 21] en [naam 22] hebben – zakelijk weergegeven – het volgende gerelateerd:
Op 21 januari 2025, omstreeks 10.55 uur, zagen wij, verbalisanten [naam 21] en [naam 22] , dat de door ons ambtshalve bekende [verdachte] in een rode Fiat Punto reed. Wij zagen dat [verdachte] parkeerde op de parkeerplaats gelegen op de Haelerweg in Horn. Ik, [naam 21] , zag dat het kenteken op het voertuig een Belgisch kenteken [kenteken 1] betrof. Ik controleerde het kenteken in onze politiesystemen en zag dat het kenteken thuishoorde op een Fiat Tipo.
Ik, [naam 22] , zag dat er een groene sticker op de voorruit van het voertuig zat met hierop een kentekennummer. Ik zag dat het een Duits kenteken betrof: [kenteken 2] . Ik zocht dit VIN-nummer op in onze politiesystemen en zag dat het voertuig een eindregistratie had sinds 11 december 2023. Verder zag ik dat het moest gaan om een Fiat Punto, bouwjaar 2002, rood van kleur.
Bewijsoverwegingen
Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte op 21 januari 2025 te Swalmen en Horn een Fiat Punto bestuurde voorzien van het Belgisch kenteken [kenteken 1] . Op de voorruit van het voertuig zat een groene sticker met daarop het (Duits) kentekennummer [kenteken 2] .
Dit kenteken komt niet overeen met de Belgische kentekenplaten van de auto. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte, gelet op deze omstandigheid, op zijn minst redelijkerwijs kon vermoeden dat de Fiat Punto waarin hij reed een kenteken voerde dat niet voor dat voertuig was opgegeven. De rechtbank acht feit 5 daarom wettig en overtuigend bewezen.
03/120177-25
Vrijspraakoverweging bedreiging ex-partner en kind
De ex-partner van de verdachte, [naam 2] , heeft aan de politie verschillende screenshots overgelegd van WhatsApp-gesprekken waarin bedreigende teksten te lezen zijn, die volgens haar door de verdachte zijn verstuurd. De verdachte ontkent dat hij de berichten heeft verstuurd. De rechtbank stelt vast dat de screenshots niet zijn voorzien van een datum of telefoonnummer. Ook is op basis van de screenshots niet duidelijk wie de afzender is van deze berichten. Enkel de zichtbare contactnamen ‘ [gebruikersnaam 3] ’ en ‘ [gebruikersnaam 4] ’ zijn, zonder telefoonnummer, onvoldoende om te kunnen vaststellen dat de berichten daadwerkelijk afkomstig zijn van de verdachte. [naam 2] heeft hierover ook geen verdere verklaring afgelegd. Daarbij komt dat zij ongeveer een jaar eerder een vergelijkbare melding bij de politie heeft gemaakt van soortgelijke bedreigingen via WhatsApp, waarbij zij een ander als afzender aanwees. Dit draagt niet bij aan de overtuiging van de rechtbank dat het de verdachte is geweest die de berichten heeft verstuurd. Nu ook overigens geen steunbewijs voorhanden is waaruit de betrokkenheid van de verdachte bij de berichten blijkt, is de rechtbank van oordeel dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde bedreiging. De rechtbank spreekt de verdachte vrij.
03/049132-26
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de mishandeling van [naam 4] door die [naam 4] in het gezicht te slaan en/of duwen. De rechtbank zal volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen, omdat de verdachte het feit heeft bekend en namens hem geen vrijspraak is bepleit (artikel 359, derde lid, Sr).
De rechtbank acht het feit wettig en overtuigend bewezen gelet op:
- het proces-verbaal van aangifte van [naam 4]
- de verklaring van de verdachte.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat de verdachte
03/022856-25
feit 2
op 16 januari 2025 te Swalmen een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een omgebouwd alarmpistool met dubbelloop, van het merk Umarex en type Derringer, zijnde een vuurwapen in de vorm van een pistool en bijbehorende munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, zijnde meerdere kogelpatronen, kaliber 0.22LR, voorhanden heeft gehad;
feit 4
op 10 januari 2025 te Swalmen, gemeente Roermond, opzettelijk en wederrechtelijk, een kat genaamd [naam 11] , toebehorende aan [naam 1] , heeft gedood en/of weggemaakt;
feit 5
op 21 januari 2025 te Swalmen en te Horn, op de weg, de N280 Napoleonsbaan in de richting van Horn, een motorrijtuig Fiat Punto heeft bestuurd, terwijl hij redelijkerwijs kon vermoeden dat op dat motorrijtuig een teken, te weten een kentekenplaat met (Belgische) kenteken [kenteken 1] , was aangebracht dat, niet zijnde het ingevolge artikel 36 van de Wegenverkeerswet 1994 aan de eigenaar of houder voor dat motorrijtuig opgegeven kenteken, door kon gaan voor een zodanig kenteken, of dat teken te doen doorgaan voor een overeenkomstig de daarvoor geldende voorschriften opgegeven buitenlands kenteken, of een met toepassing van artikel 37, derde lid van voornoemde wet, opgegeven kenteken;
03/049132-26
feit 1
op 13 januari 2026 te Weert [naam 4] heeft mishandeld door die [naam 4] in het gezicht te slaan en/of duwen.
Voor zover in de tenlastelegging kennelijke schrijffouten of misslagen voorkomen, zijn die in de weergave van de bewezenverklaring door de rechtbank verbeterd. De verdachte is door deze verbetering, zoals uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, niet in de verdediging geschaad.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op:
03/022856-25
feit 2
handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III
en
handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie;
feit 4
opzettelijk en wederrechtelijk een dier dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, doden en/of wegmaken;
feit 5
overtreding van artikel 41, eerste lid, aanhef en onder d van de Wegenverkeerswet 1994;
03/049132-26
feit 1
mishandeling.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5 De strafbaarheid van de verdachte
Bij de beoordeling van de strafbaarheid van de verdachte heeft de rechtbank acht geslagen op de NIFP-rapportages van psychiater drs. W. Vos van 30 juni 2025 en psycholoog N.P.A. van der Weegen van 23 juni 2025 en de aanvullende rapportages van genoemde psychiater en psycholoog van respectievelijk 27 juli 2026 en 23 juli 2026 over de geestvermogens van de verdachte. De psychiater en de psycholoog hebben geconcludeerd dat bij de verdachte sprake is van een (chronische) antisociale persoonlijkheidsstoornis. Daarnaast stelt de psychiater een ernstige stoornis in het gebruik van alcohol vast die in langdurige remissie is en heeft de psycholoog gerapporteerd dat de verdachte intellectueel op zwakbegaafd niveau fungeert. Deze stoornissen waren ten tijde van het ten laste gelegde aanwezig en volgens de psycholoog beïnvloedde de antisociale gedachten en het antisociale gedragspatroon van de verdachte ook zijn handelen ten tijde van het ten laste gelegde. De psychiater concludeert op basis van de pathologie en de aard van de tenlastegelegde feiten in de zaak met parketnummer 03/022856-25 dat er geen reden is om aan te nemen dat de stoornissen de keuzevrijheid van de verdachte belemmerden of beperkten. Ondanks dat de verdachte er een ander normbesef op na houdt, weet hij wel wat in juridische zin mag en niet mag, temeer door zijn lange voorgeschiedenis aan delictgedrag. Er is zodoende enige mate van doorwerking van de stoornis, maar de verdachte had desondanks nog voldoende sturingsmogelijkheden om zijn gedrag in vrijheid te bepalen. Ten aanzien van de mishandeling van [naam 4] concludeert de psychiater dat de antisociale persoonlijkheidsstoornis het gedrag van de verdachte beïnvloedde. Zowel de psychiater als de psycholoog adviseren om de verdachte alle ten laste gelegde feiten volledig toe te rekenen.
De rechtbank komt op basis van de in voornoemde rapportages opgenomen bevindingen niet tot de conclusie dat bij de verdachte sprake is van een omstandigheid die zijn strafbaarheid geheel uitsluit. De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6 De straf en/of de maatregel
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft op grond van hetgeen hij bewezen heeft geacht gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden, met daarnaast oplegging van de maatregel tot terbeschikkingstelling met dwangverpleging (hierna: tbs-maatregel).
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht om aan de verdachte geen tbs-maatregel op te leggen. Zij heeft daartoe gewezen op het advies van de deskundigen en heeft daarnaast bepleit dat niet voldaan wordt aan het gevaarscriterium en aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Gelet op het ingrijpende karakter van de tbs-maatregel ten opzichte van de relatief geringe ernst van de strafbare feiten in deze zaak, zou oplegging van de maatregel buitenproportioneel zijn. Daarnaast heeft zij aangevoerd dat de verdachte reeds een langdurige tbs-maatregel achter de rug heeft en dat hij positief is veranderd. De verdediging heeft verzocht om bij bewezenverklaring van de feiten te volstaan met een straf, waarvan het onvoorwaardelijk deel niet langer is dan het reeds ondergane voorarrest. Subsidiair heeft zij verzocht om een deels voorwaardelijke straf aan de verdachte op te leggen.
Het oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
Aard en ernst van het feit en relevante omstandigheden
De verdachte heeft zich in januari 2025 schuldig gemaakt aan een aantal uiteenlopende strafbare feiten. Hij heeft, terwijl hij in die periode bijna dagelijks in de woning van [naam 1] verbleef, diens kat [naam 11] gedood. Ook heeft de verdachte een omgebouwd alarmpistool, dat overigens niet functioneerde, en kogelpatronen voorhanden gehad en reed hij rond in een auto die was voorzien van niet voor dat voertuig afgegeven kentekenplaten. Een jaar later heeft de verdachte – nota bene tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis – [naam 4] mishandeld door hem in het gezicht te slaan en/of te duwen.
Uit het dossier komt een beeld naar voren van een man die mensen angst aanjaagt. De verdachte gedraagt zich agressief, gebruikt geweld en duldt geen tegenspraak. Door de kat van [naam 1] te doden en [naam 4] te mishandelen, heeft hij hen verdriet en pijn berokkend. Het ongecontroleerde bezit van een wapen en munitie, zonder de daartoe vereiste vergunningen, verlofregelingen of vrijstellingen, veroorzaakt bovendien gevoelens van onveiligheid in de samenleving.
Persoon van de verdachte
Het strafblad van de verdachte bestaat uit 25 pagina’s. Grotendeels betreft het veroordelingen voor vermogensdelicten, overtreding van de Wegenverkeerswet 1994 en mishandeling. In 2002 werd aan de verdachte de maatregel tot terbeschikkingstelling (hierna: tbs-maatregel) met dwangverpleging opgelegd.
Uit de rapportages van de psychiater en de psycholoog volgt dat de verdachte lijdt aan een antisociale persoonlijkheidsstoornis en al zijn gehele leven antisociale keuzes maakt. De psycholoog schat het recidiverisico wat betreft vermogensdelicten en regelovertredend gedrag in als hoog. Omdat de verdachte de laatste jaren vrij stabiel is op cognitief, affectief en gedragsmatig gebied en inzicht heeft in zijn stoornis, wordt het herhalingsrisico ten aanzien van nieuw gewelddadig gedrag als laag tot matig ingeschat. De psycholoog is van mening dat behandeling of toezicht geen invloed meer zal hebben op het recidiverisico. De psychiater ziet het risico op recidive van geweld en door het antisociale gedrag ook het delictgedrag in zijn algemeenheid als verhoogd. Het herhalingsgevaar op ernstig lichamelijk letsel is echter als matig ingeschat en op acuut dreigend geweld als laag-matig. Uit meerdere voorgaande rapportages alsook reclasseringsadviezen aan het einde van de tbs-maatregel en bij de uiteindelijke beëindiging daarvan zijn de risico’s gekend en gewogen. Aan dat beeld en die risico’s is volgens de psychiater ondertussen niets veranderd. De verdachte heeft voldoende mogelijkheden om zijn gedrag te sturen en te controleren, maar is mede door zijn persoonlijkheidsstoornis geneigd om antisociale keuzes te maken. In het verleden is hij langdurig – circa 20 jaar – behandeld in het kader van de tbs-maatregel die eerder aan hem werd opgelegd. De factoren die veranderbaar waren zijn daarbij aangepakt. Meer behandeling zal niet leiden tot een verdere inperking van het risico. Beide deskundigen adviseren daarom om geen behandeling of begeleiding aan de verdachte op te leggen.
De reclassering schrijft in haar adviezen van 30 juni 2026 en 16 oktober 2026 dat het recidiverisico als hoog wordt ingeschat. Zij adviseren, evenals de deskundigen, negatief over het opleggen van een tbs-maatregel en zien geen mogelijkheden om met voorwaarden de risico’s te beperken of het gedrag van de verdachte te veranderen.
Maatregel
De rechtbank stelt voorop dat een tbs-maatregel een zeer ingrijpende maatregel en (zoals in het verleden al voor de verdachte is gebleken) niet zelden een langdurige vrijheidsbenemende maatregel betreft. Bij de beoordeling hiervan dienen mede de aard en de ernst van het indexdelict en de noodzaak tot beveiliging van de maatschappij te worden betrokken.
Een van de feiten waarvan de verdachte werd verdacht betrof de criminele uitbuiting van [naam 1] . Mensenhandel is bedreigd met een maximumstraf van 12 jaar. Dat feit acht de rechtbank echter niet bewezen. Voor de resterende, maar beduidend minder ernstige feiten is tbs in beginsel wel mogelijk indien de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen dat eist. Het voorhanden hebben van een vuurwapen en het doden van een dier zijn immers misdrijven waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van 4 jaar of meer is gesteld.
De deskundigen adviseren geen tbs-maatregel aan de verdachte op te leggen omdat de behandel- en begeleidingsmogelijkheden zijn uitgeput. De rechtbank is van oordeel dat het opleggen van de maatregel zonder behandeldoel, in het licht van de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten, niet proportioneel is.
Straf
Nu een tbs-maatregel te verstrekkend wordt geacht en voor een straf met bijzondere voorwaarden geen ruimte is, zijn er geen andere mogelijkheden voor de rechtbank dan af te straffen. De rechtbank is van oordeel dat de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten en de context waarin ze zijn gepleegd een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur rechtvaardigen. De rechtbank heeft daarbij tevens acht geslagen op hetgeen hiervoor is uiteengezet over de persoon van de verdachte.
Alles afwegend zal aan de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden worden opgelegd, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Dat betekent dat de verdachte op de datum van de uitspraak van dit vonnis onmiddellijk in vrijheid zal worden gesteld.
7 De vordering tenuitvoerlegging
De officier van justitie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd van de bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg van 3 juli 2024 opgelegde voorwaardelijke taakstraf van 40 uren, wegens mishandeling.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich ter terechtzitting op het standpunt gesteld dat de vordering bij oplegging van de tbs-maatregel (zoals door de officier van justitie geëist) om doelmatigheidsredenen moet worden afgewezen.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
Nu gebleken is dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd aan vier strafbare feiten, waaronder mishandeling, heeft schuldig gemaakt, is de rechtbank van oordeel dat in beginsel de tenuitvoerlegging van genoemde voorwaardelijke straf op zijn plaats is. De rechtbank ziet geen aanleiding om tot een andere beslissing te komen. Aan de verdachte wordt geen tbs-maatregel opgelegd en ook voor het overige zijn geen omstandigheden gebleken die aanleiding geven tot een andere beslissing. Daarom zal de rechtbank de vordering van de officier van justitie toewijzen en de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf gelasten.
8 Het beslag
De rechtbank zal ten aanzien van de hierna in de beslissing genoemde inbeslaggenomen voorwerpen conform de eis van de officier van justitie het volgende beslissen.
De rechtbank zal het inbeslaggenomen vuurwapen en de munitie onttrekken aan het verkeer, nu feit 2 met betrekking tot deze voorwerpen is begaan en deze van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang.
De rechtbank zal voorts de bewaring gelasten van de inbeslaggenomen auto ten behoeve van de rechthebbende.
9 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 36b, 36c, 57, 63, 300 en 350 van het Wetboek van Strafrecht, de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie en de artikelen 41 en 176 Wegenverkeerswet 1994, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
10 De beslissing
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt de verdachte vrij van het onder de feiten 1 en 3 van parketnummer 03/022856-25 en het onder parketnummer 03/120177-25 tenlastegelegde;
Bewezenverklaring
-
verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
-
spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
-
verklaart dat het bewezenverklaarde de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
-
verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
-
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 4 maanden;
-
beveelt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van deze gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
Voorlopige hechtenis
- heft op het bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van heden;
Beslag
- onttrekt aan het verkeer de volgende onder in beslag genomen voorwerpen:
-
1 STK Wapen (PL2300-2025009820-G1773456, Zwart, merk: Derringer)
-
2 STK Munitie (PL2300-2025009820-G1773458, Kogelpatroon)
-
gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van het volgende in beslag genomen voorwerp:
-
1 STK Personenauto [kenteken 2] (PL2300-2025010772-G1773370,
bouwjaar 2002, rood, merk: Fiat).
Beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging
-
wijst toe de vordering tot tenuitvoerlegging met parketnummer 03-336742-23;
-
gelast de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde straf, te weten een taakstraf van 40 uren;
-
beveelt dat indien de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 20 dagen.
Dit vonnis is gewezen door mr. L. Bastiaans, voorzitter, mr. L. Feuth en mr. M. el Jerrari, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.H.C. van den Munckhof, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 20 november 2026.
Buiten staat
Mr. L. Bastiaans is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
03/022856-25
1.
hij op één of meerdere tijdstip(pen) in de periode van 1 augustus 2024 tot en met 11 januari 2025 in de gemeente Roermond, althans in Limburg, in elk geval in Nederland, (telkens) een ander, te weten;
- [naam 1]
(telkens) met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of een andere feitelijkheid en/of dreiging met geweld of een andere feitelijkheid en/of door afpersing en/of door fraude en/of door misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie en/of door het geven of ontvangen van betalingen of voordelen om de instemming van een persoon te verkrijgen die zeggenschap over die [naam 1] heeft,
A.
heeft geworven, vervoerd, overgebracht met het oogmerk van uitbuiting van die [naam 1] , en/of
B.
heeft gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (te weten: het (mede)plegen van strafbare feiten en/of activiteiten) dan wel enige handeling(en) heeft ondernomen waarvan verdachte wist of redelijkerwijs moest vermoeden dat die [naam 1] zich daardoor beschikbaar zou stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (te weten: het (mede)plegen van strafbare feiten en/of activiteiten) (sub 4°) en/of
C.
(telkens) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die ander, te weten [naam 1] (sub 6°),
immers heeft verdachte (telkens)
- ( zich) in de woning van [naam 1] opgehouden en/of gewoond en/of geslapen, althans met grote regelmaat van de woning gebruik gemaakt en/of
- tegen die [naam 1] geschreeuwd, gescholden, boos, agressief en/of intimiderend gereageerd of benaderd en/of
- die [naam 1] (meermalen) geslagen en/of
- die [naam 1] gedreigd met geweld door tegen die [naam 1] te zeggen “ik sla je total loss”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking en/of
- tegen [naam 14] gezegd: ”als [verdachte] niet snel naar huis komt dan maak ik hem af", en/of (vervolgens) een pistool aan die [naam 14] getoond, althans woorden of feitelijkheden van gelijke dreigende aard of strekking en/of
- een kat (genaamd [naam 11] ) van die [naam 1] gedood en/of
- ( vervolgens) tegen [naam 14] gezegd ”elke dag dat [verdachte] ( [naam 1] ) niet naar huis komt, vermoord ik 1 kat”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking en/of
- tegen die [naam 1] gezegd en/of die [naam 1] de opdracht gegeven om (meerdere) diefstallen van aanhangwagens te plegen en/of
- die [naam 1] vervoerd naar de locatie van de te plegen diefstallen en/of
- de door die [naam 1] gestolen goederen afgenomen en/of in ontvangst genomen en/of
- misbruik gemaakt van de kwetsbare fysieke en mentale positie van [naam 1] , daar die [naam 1] verslaafd is en/of LVB is en derhalve begeleiding heeft en/of bang is voor verdachte, aldus die [naam 1] in een door verdachte gecontroleerde situatie heeft gebracht en/of gehouden, in elk geval dat hij, verdachte, één of meer (andere) handelingen heeft verricht, strekkende tot het brengen en/of houden van die [naam 1] in een dwang- en/of uitbuitingssituatie, in elk geval in een van verdachte afhankelijke positie;
2.
hij, in of omstreeks de periode van 1 januari 2025 tot en met 16 januari 2025 te Swalmen, gemeente Roermond
een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te
weten een omgebouwd alarmpistool met dubbelloop, van het merk Uramex en type Derringer,
zijnde een vuurwapen in de vorm van een geweer, revolver en/of pistool
en
bijbehorende munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, zijnde meerdere kogelpatronen, kaliber 0.22LR,
voorhanden heeft gehad
3.
hij, op of omstreeks 10 januari 2025 te Swalmen, gemeente Roermond
[naam 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, immers heeft verdachte opzettelijk tegen [naam 14] gezegd:
- ‘ Als [verdachte] ( [naam 1] ) niet snel thuis komt dan maak ik hem af’ en/of
- ‘ Ik heb (kat) [naam 11] vermoord en als [verdachte] ( [naam 1] ) niet thuis komt dan gaan de andere katten er ook aan’ althans (telkens) woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking en/of
- ( vervolgens) daarbij een vuurwapen inclusief bijbehorende munitie te tonen aan die [naam 14] ,
welke bedreigende woorden, gedragingen en/of getoonde vuurwapen via die [naam 14] ter kennis van genoemde [naam 1] zijn gekomen;
4.
hij, op of omstreeks 10 januari 2025 te Swalmen, gemeente Roermond, opzettelijk en wederrechtelijk, een kat genaamd [naam 11] , in elk geval een dier dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, te weten aan [naam 1] , heeft gedood, beschadigd en/of weggemaakt;
5.
hij, op of omstreeks 21 januari 2025 te Swalmen, gemeente Roermond en/of te Horn, gemeente Leudal op de weg, de rijksweg N280 Napoleonsbaan in de richting van Horn, een motorrijtuig Fiat Punto heeft bestuurd, terwijl hij wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat op dat motorrijtuig een teken, te weten een kentekenplaat met (Belgische) kenteken [kenteken 1] , was aangebracht dat, niet zijnde het ingevolge artikel 36 van de Wegenverkeerswet 1994 aan de eigenaar of houder voor dat motorrijtuig opgegeven kenteken, door kon gaan voor een zodanig kenteken, of dat teken te doen doorgaan voor een overeenkomstig de daarvoor geldende voorschriften opgegeven buitenlands kenteken, of een met toepassing van artikel 37, derde lid van voornoemde wet, opgegeven kenteken;
03/120177-25
hij, in of omstreeks de periode van april 2024 tot en met 18 april 2025 te Swalmen en/of Hoogeveen en/of Roermond en/of Vught, althans in Nederland,
A.
[naam 2] ((ex-)partner) heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling en/of verkrachting en/of feitelijke aanranding van de eerbaarheid, door die [naam 2] (telkens) een of meerdere (Whatsapp)berichten toe te sturen met daarin (onder meer) de volgende (dreigende) tekst(en):
- ‘ jou laat ik geneukt worden let op kanker hoer. Of je neuk die vriend van me of ik laat je neuken door meerderen mannen Kanker hoer. Je kan hem nu bellen dat die naar jou komt en je neukt hem begrepen. Hoer begrepen Kanker hoer.’ en/of
- ‘ Ja je moet luisteren zo niet laat ik je door zo veel mannen neuken in je kont dat je weken niet kan zitten geloof me (…) Jij hoord me geloof me ik bind je vast en laat je door iedereen in je reet neuken je kan weken niet meer zitten zweer ik je kanker hoer.’ en/of
- ‘ je bent en blijft mijn vrouw. Zo niet dan weet je toch wat ik met jou en die hoerejonk doe. En ik heb niks meer te verliesen alleen jou en [naam 3] nog. En ik maak je echt koud. 28 jaar heb ik niks op gedaan denk je dat ik et wat op doe als ik jou koud heb dat ik goed zit want niemand kan in jou buurt komen. Als ik jou koud heb laat ik [naam 3] van ons op de rug legge dan verdien ik er toch wat aan.’ en/of
- ‘ Ik neuk je kapot en je dochter word kapot geneukt’ en/of
- ‘ Na ik jou heb laten kijken hoe je kanker dochter kapot geneut is (…) [verdachte] is weer terug’ en/of
- ‘ Bel hem nu laat je jou lichaam zien nu anders als je niet doet moet je dochter het maar doen hoeveel is ze je waard je kan kiezen jou lichaam of dat van je dochter.’ ,althans (telkens) woorden van gelijke dreigende aard of strekking,
en/of
B.
[naam 3] (kind van [naam 2] ) heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling en/of verkrachting en/of feitelijke aanranding van de eerbaarheid, door aan de moeder, zijnde [naam 2] , (telkens) een of meerdere (Whatsapp)berichten toe te sturen, die [naam 3] vervolgens hebben bereikt, met daarin (onder meer) de volgende (dreigende) tekst(en):
- ‘ Ik neuk je kapot en je dochter word kapot geneukt’ en/of
- ‘ Na ik jou heb laten kijken hoe je kanker dochter kapot geneut is (…) [verdachte] is weer terug’ en/of
- ‘ Bel hem nu laat je jou lichaam zien nu anders als je niet doet moet je dochter het maar doen hoeveel is ze je waard je kan kiezen jou lichaam of dat van je dochter.’ ,althans (telkens) woorden van gelijke dreigende aard of strekking;
03/049132-26
hij, op of omstreeks 13 januari 2026 te Weert, althans in Nederland, [naam 4] heeft mishandeld door die [naam 4] in/tegen het gezicht/hoofd te slaan en/of stompen en/of duwen;