Strafrecht overig

Veroordeling voor onder meer overtreding artikel 6 WVW met dodelijke afloop. 24 maanden gevangenisstraf…

Rechtbank Oost-Brabant, 20 november 2026

Zaakgegevens

Op 20 november 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Oost-Brabant
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
20 november 2026
Datum publicatie
19 november 2026
Zaaknummer
96.013858.25 en 01.238955.25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOBR:2026:8298
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor onder meer overtreding artikel 6 WVW met dodelijke afloop. 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 5 jaar.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK OOST-BRABANT

Locatie 's-Hertogenbosch

Strafrecht

Parketnummers: 96.013858.25 en 01.238955.25 (ter terechtzitting gevoegd)

Datum uitspraak: 20 november 2026

Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [1995] ,

wonende te [adres] .

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 6 november 2026.

Op de zitting van 6 november 2026 heeft de rechtbank de tegen verdachte, onder de hiervoor genoemde parketnummers, aanhangig gemaakte zaken gevoegd.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.

De tenlastelegging.

De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaardingen van 13 oktober 2026 en 23 oktober 2026.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

T.a.v. 96-013858-25:

hij op of omstreeks 21 oktober 2024 te Nieuwegein een voertuig, te weten een bedrijfsauto (bestelauto), heeft bestuurd na gebruik van een of meer in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten amfetamine en/of MDMA en/of cannabis, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed bij iedere aangewezen stoffen vermelde meetbare stoffen in totaal 970 microgram van een of meerdere stof(fen) behorende tot de groep amfetamine-achtigen en/of 2,2 microgram THC per liter bloed bedroeg, in elk geval (telkens) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stoffen afzonderlijk vermelde grenswaarde

T.a.v. 01-238955-25 feit 1 primair:

hij op of omstreeks 22 januari 2025 te Bergeijk, in elk geval in Nederland,

als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig, daarmede rijdende over de weg, Witrijk, komende uit de richting van Postel (België), gaande in de richting van Eersel,

zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend,

- na gebruik van (een) in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stof(fen) als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten, amfetamine en/of GHB,

terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van de Wegenverkeerswet 1994,

het gehalte in zijn bloed van de bij die stof vermelde meetbare stof meer dan 700 microgram amfetamine per liter bloed bedroeg en/of

het gehalte in zijn bloed van de bij die stof vermelde meetbare stof 13 milligram GHB per liter bloed bedroeg,

(telkens) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stof(fen) vermelde grenswaarde, en/of

- te rijden met een, snelheid van 80 km per uur, althans met een hogere snelheid dan de aldaar toegestane snelheid van 60 kilometer per uur, in elk geval met een gelet op de verkeerssituatie ter plaatse (veel) te hoge snelheid en/of (vervolgens)

- met die (veel) te hoge snelheid de kruising van die Witrijk met De Kolonies, is genaderd en/of

- in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 niet de snelheid van dat door hem, verdachte, bestuurde motorrijtuig zodanig te regelen, dat hij, verdachte, in staat was dat motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij, verdachte die weg kon overzien en waarover deze vrij was en/of niet, althans te laat te remmen,

- waardoor, althans mede waardoor, hij in botsing of aanrijding is gekomen met een op die kruising overstekende voetganger,

waardoor een ander (te weten die voetganger, genaamd [slachtoffer] ) werd gedood,

zulks terwijl hij, verdachte, verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, eerste en/of vijfde lid van de Wegenverkeerswet 1994;

T.a.v. 01-238955-25 feit 1 subsidiair:

hij op of omstreeks 22 januari 2025 te Bergeijk, als bestuurder van een voertuig (personenenauto), daarmee rijdende op de weg, Witrijk, komende uit de richting van Postel (België), gaande in de richting van Eersel,

rijdend met een, snelheid van 80 km per uur, althans met een hogere snelheid dan de aldaar toegestane snelheid van 60 kilometer per uur, in elk geval met een gelet op de verkeerssituatie ter plaatse (veel) te hoge snelheid en/of (vervolgens)

- met die (veel) te hoge snelheid de kruising van die Witrijk met De Kolonies, te naderen en/of

- in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 niet de snelheid van dat door hem, verdachte, bestuurde motorrijtuig zodanig heeft geregeld, dat hij, verdachte, in staat was dat motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij, verdachte die weg kon overzien en waarover deze vrij was en/of niet, althans te laat heeft geremd,

- waardoor, althans mede waardoor, hij in botsing of aanrijding is gekomen met een op die kruising overstekende voetganger, door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd;

T.a.v. 01-238955-25 feit 2:

hij op of omstreeks 22 januari 2025 te Bergeijk, in elk geval in Nederland,

een voertuig, te weten een personenauto, heeft bestuurd of als bestuurder heeft doen besturen,

na gebruik van een of meer in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten amfetamine en/of GHB,

terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed bij iedere aangewezen stoffen vermelde meetbare stoffen

meer dan 700 microgram amfetamine per liter bloed bedroeg en/of

13 milligram GHB per liter bloed bedroeg,

in elk geval (telkens) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stoffen afzonderlijk vermelde grenswaarde

De formele voorvragen.

Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaardingen geldig zijn. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Verder zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.

De beoordeling van de ten laste gelegde feiten.

Het standpunt van de officier van justitie.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder parketnummer 96-013858-25 ten laste gelegde feit en het onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 2 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden. Dat geldt volgens de officier van justitie ook voor het onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 1 primair ten laste gelegde feit. Het rijden onder invloed in combinatie met het rijgedrag van verdachte maakt dat verdachte zeer onvoorzichtig en onoplettend heeft gehandeld en dat sprake is van ‘schuld’ als bedoeld in artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW).

Het standpunt van de verdediging.

Op de in de pleitnota genoemde gronden en de daarop gegeven aanvullingen ter terechtzitting van 6 november 2026 heeft de verdediging partiële vrijspraak bepleit van hetgeen verdachte onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 1 primair ten laste is gelegd. De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring van roekeloosheid kan komen en dat maximaal sprake is van zeer of aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag in de zin van artikel 6 WVW.

De verdediging refereert zich aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van hetgeen verdachte onder parketnummer 96-013858-25 en parketnummer 01-238955-25 onder feit 2 ten laste is gelegd.

Het oordeel van de rechtbank.

De bewijsmiddelen.

Voor de leesbaarheid van het vonnis wordt voor de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen verwezen naar de uitwerking daarvan in de bij dit vonnis gevoegde bewijsbijlage. De inhoud van die bijlage dient als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.

Vaststelling van de feiten.
Uit het procesdossier stelt de rechtbank het volgende vast.

Op 22 januari 2025, omstreeks 9:30 uur, reed verdachte als bestuurder van een personenauto met kenteken [kenteken] (hierna: de personenauto) over de Witrijt te Bergeijk in de richting van Eersel. Het slachtoffer, de heer [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ), nam deel aan een georganiseerde wandeling. Hij liep op een zandpad genaamd De Kolonies. Op het kruispunt van De Kolonies met de Witrijt, stak [slachtoffer] de Witrijt over. Op het moment dat [slachtoffer] de Witrijt overstak, werd hij door de personenauto aangereden. Ten gevolge van deze aanrijding is [slachtoffer] om het leven gekomen.

Nadat de verbalisanten ter plaatse zijn gekomen, is bij verdachte een speekseltest afgenomen. Deze speekseltest sloeg positief uit op het gebruik van amfetamine. Vervolgens is bij verdachte bloed afgenomen. Indien sprake is van combinatiegebruik van verdovende middelen geldt voor amfetamine een grenswaarde van 25 microgram per liter bloed en geldt voor GHB een grenswaarde van 5 milligram per liter bloed. De resultaten van het bloedonderzoek wijzen uit dat het gehalte amfetamine bij verdachte meer dan 700 microgram per liter bloed bedroeg en het gehalte GHB 13 milligram per liter bloed bedroeg. Daarmee zijn beide grenswaarden overschreden.

Uit het forensisch onderzoek van de politie blijkt dat verdachte ten tijde van de aanrijding een snelheid heeft gehad van ten minste 80 kilometer per uur. Dit komt overeen met de verklaring van verdachte. De ter plaatse toegestane maximumsnelheid bedroeg 60 kilometer per uur.

Ten aanzien van parketnummer 01-238955-25, feit 1 primair.

Beoordelingskader artikel 6 WVW.
In het algemeen geldt dat onder 'schuld' als delictsbestanddeel een grove of aanmerkelijke schuld wordt verstaan die bestaat in verwijtbare aanmerkelijke onvoorzichtigheid. Of daarvan sprake is, wordt bepaald door de manier waarop die schuld in de tenlastelegging nader is geconcretiseerd, en is verder afhankelijk van het geheel van de gedragingen van de verdachte, de aard en de ernst daarvan en de overige omstandigheden van het geval. Het komt er daarbij op aan of de verdachte tekortschoot in vergelijking met een gemiddelde andere persoon in vergelijkbare omstandigheden en met een vergelijkbare hoedanigheid.

Onder roekeloosheid als zwaarste schuldvorm moet worden verstaan een buitengewoon onvoorzichtige gedraging van de verdachte waardoor een zeer ernstig gevaar in het leven is geroepen, terwijl de verdachte zich daarvan bewust was, althans had moeten zijn. Van roekeloosheid in de zin van artikel 175 lid 2 in samenhang met artikel 6 WVW 1994 is in elk geval sprake als het gedrag ook als een overtreding van artikel 5a lid 1 WVW 1994 kan worden aangemerkt. Artikel 5a lid 1 WVW 1994 beschrijft – niet uitputtend – een reeks gedragingen. Als de verdachte, door een of meer van dergelijke gedragingen te verrichten, opzettelijk zich zodanig in het verkeer gedraagt dat de verkeersregels in ernstige mate worden geschonden, kan dat gedrag als roekeloos worden aangemerkt als daarvan levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is. Bij het bewijs van het opzettelijk in ernstige mate overtreden van de verkeersregels komt het onder meer aan op de feiten en omstandigheden die zicht bieden op “de algehele instelling van de verdachte waar het in het concrete geval zijn deelname aan het verkeer betreft".

Causaal verband.

De rechtbank stelt vast dat er sprake is van een causaal verband tussen de gedragingen van verdachte en het ongeval, in die zin dat als die gedragingen achterwege zouden zijn gebleven het ongeluk niet zou zijn gebeurd. Uit het forensisch onderzoek van de politie blijkt dat het aannemelijk wordt geacht dat de aanrijding met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet zou hebben plaatsgevonden indien de personenauto de ter plaatse geldende maximumsnelheid van 60 kilometer per uur in acht had genomen. Daarmee is, tezamen met de omstandigheid dat verdachte ten tijde van het ongeval onder invloed was van harddrugs, voldaan aan de maatstaf dat het ongeval redelijkerwijs als gevolg van de gedragingen van de verdachte aan de verdachte kan worden toegerekend.

Mate van schuld.
Vervolgens is het de vraag of verdachte schuld heeft gehad aan het ongeval en, zo ja, in welke mate. Voor roekeloosheid in juridische zin moet het gaan om een combinatie van verkeersgevaarlijke gedragingen, zoals genoemd in artikel 5a van de WVW of één verkeersgevaarlijke gedraging die gedurende lange tijd wordt verricht. Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het rijgedrag van verdachte niet kan worden aangemerkt als roekeloosheid in de zin van artikel 175, tweede lid, WVW. Naar het oordeel van de rechtbank staat namelijk niet vast staat dat verdachte zodanige onverschilligheid voor de veiligheid van andere heeft getoond dat hij de gevolgen van zijn gedrag voor lief heeft genomen. Dit blijkt onder uit het feit dat na het ongeval verdachte onmiddellijk zich om het slachtoffer heeft bekommerd en de plaats van het ongeval niet heeft verlaten. De rechtbank acht de tenlastegelegde roekeloosheid dan ook niet wettig en overtuigend bewezen, zodat verdachte daarvan wordt vrijgesproken.

Of sprake is van zeer dan wel aanmerkelijk verwijtbare onvoorzichtigheid en/of onoplettendheid moet de rechtbank, zoals hiervoor is overwogen, kijken naar het geheel van de gedragingen van verdachte, de aard en de ernst van deze gedragingen en de overige omstandigheden van het geval. Daarnaast is van belang dat niet al uit de ernst van de gevolgen van verkeersgedrag, dat in strijd is met één of meer wettelijke gedragsregels in het verkeer, kan worden afgeleid dat strafrechtelijk sprake is van schuld in voornoemde zin.

Op basis van het procesdossier stelt de rechtbank vast dat verdachte ten tijde van het verkeersongeval fors onder invloed van amfetamine en GHB de personenauto bestuurde. Het is een feit van algemene bekendheid dat het rijden onder invloed van verdovende middelen – met name in de door verdachte genuttigde hoeveelheden – de rijvaardigheid nadelig beïnvloedt. Daarbij heeft verdachte de ter plaatse geldende maximumsnelheid met ten minste 20 kilometer per uur overschreden. Bovendien heeft hij zijn snelheid bij het naderen van het kruispunt van De Kolonies met de Witrijt niet zodanig aangepast dat hij zijn personenauto tijdig tot stilstand kon brengen. Uit het forensisch onderzoek blijkt namelijk dat verdachte zijn personenauto pas 94,78 meter voorbij de plaats van ongeval, tot stilstand heeft gebracht. Een getuige heeft ook verklaard dat zij eerst een klap hoorde en daarna piepende remmen.

De rechtbank kwalificeert het rijgedrag van verdachte gezien het voorgaande als zeer onvoorzichtig en onoplettend waardoor het verkeersongeval aan zijn schuld als bedoeld in artikel 6 WVW is te wijten.

Conclusie.

De rechtbank komt op grond van de inhoud van het dossier tot de vaststelling dat er sprake is geweest van zeer onvoorzichtig en onoplettend handelen door verdachte ten tijde van het ongeval. De rechtbank acht hetgeen onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 1 primair ten laste is gelegd wettig en overtuigend bewezen.

De bewezenverklaring van hetgeen verdachte onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 2 en onder parketnummer 96-013858-25 ten laste is gelegd volgt uit de inhoud van de bewijsmiddelen.

De bewezenverklaring.

Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de in de bewijsbijlage uitgewerkte bewijsmiddelen komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte

T.a.v. 96-013858-25:

hij op of omstreeks 21 oktober 2024 te Nieuwegein een voertuig, te weten een bedrijfsauto (bestelauto), heeft bestuurd na gebruik van een of meer in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten amfetamine en /of MDMA en /of cannabis, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed bij iedere aangewezen stoffen vermelde meetbare stoffen in totaal 970 microgram van een of meerdere stof ( fen ) behorende tot de groep amfetamine-achtigen en /of 2,2 microgram THC per liter bloed bedroeg, in elk geval ( telkens ) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stoffen afzonderlijk vermelde grenswaarde.

T.a.v. 01-238955-25 feit 1 primair:

hij op of omstreeks 22 januari 2025 te Bergeijk, in elk geval in Nederland,

als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig, daarmede rijdende over de weg, Witrijt, komende uit de richting van Postel (België), gaande in de richting van Eersel,

zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer , althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en /of onoplettend,

- na gebruik van (een) in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stof ( fen ) als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten, amfetamine en /of GHB,

terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van de Wegenverkeerswet 1994,

het gehalte in zijn bloed van de bij die stof vermelde meetbare stof meer dan 700 microgram amfetamine per liter bloed bedroeg en /of

het gehalte in zijn bloed van de bij die stof vermelde meetbare stof 13 milligram GHB per liter bloed bedroeg,

( telkens ) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stof ( fen ) vermelde grenswaarde, en /of

- te rijden met een snelheid van 80 km per uur , althans met een hogere snelheid dan de aldaar toegestane snelheid van 60 kilometer per uur , in elk geval met een gelet op de verkeerssituatie ter plaatse (veel) te hoge snelheid en /of ( vervolgens )

- met die ( veel ) te hoge snelheid de kruising van die Witrijt met De Kolonies, is genaderd en /of

- in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 niet de snelheid van dat door hem, verdachte, bestuurde motorrijtuig zodanig te regelen, dat hij, verdachte, in staat was dat motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij, verdachte die weg kon overzien en waarover deze vrij was en /of niet, althans te laat te remmen,

- waardoor , althans mede waardoor, hij in botsing of aanrijding is gekomen met een op die kruising overstekende voetganger,

waardoor een ander (te weten die voetganger, genaamd [slachtoffer] ) werd gedood,

zulks terwijl hij, verdachte, verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, eerste en/of vijfde lid van de Wegenverkeerswet 1994.

T.a.v. 01-238955-25 feit 2:

hij op of omstreeks 22 januari 2025 te Bergeijk, in elk geval in Nederland,

een voertuig, te weten een personenauto, heeft bestuurd of als bestuurder heeft doen besturen ,

na gebruik van een of meer in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten amfetamine en /of GHB,

terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed bij iedere aangewezen stoffen vermelde meetbare stoffen

meer dan 700 microgram amfetamine per liter bloed bedroeg en /of

13 milligram GHB per liter bloed bedroeg,

in elk geval ( telkens ) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stoffen afzonderlijk vermelde grenswaarde.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken.

De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben.

De strafbaarheid van de feiten.

Het bewezen verklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

De strafbaarheid van verdachte.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.

Oplegging van straf en/of maatregel.

De eis van de officier van justitie.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte voor hetgeen ten laste gelegd onder parketnummer 96-013858-25 en hetgeen ten laste gelegd onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 1 primair en onder feit 2 zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 5 jaren. De officier van justitie heeft gevorderd om aan het voorwaardelijke strafdeel de door de reclassering geformuleerde bijzondere voorwaarden te koppelen.

Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.

Het standpunt van de verdediging.

De verdediging heeft de rechtbank verzocht om ten aanzien van parketnummer 01-238955-25 feit 1 primair uit te gaan ‘ernstige schuld’ in plaats van ‘zeer hoge mate van schuld’. De verdediging voert tevens aan dat sprake is van eendaadse samenloop.

Voorts heeft de verdediging de rechtbank verzocht rekening te houden met straffen in grotendeels vergelijkbare zaken en de in het reclasseringsrapport beschreven belangen en te volstaan met een forse taakstraf gecombineerd met een voorwaardelijke gevangenisstraf en een rijontzegging.

Het oordeel van de rechtbank.

Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.

De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De ernst van de bewezenverklaarde feiten.

Verdachte heeft door zeer onvoorzichtig en onoplettend te rijden een verkeersongeval veroorzaakt ten gevolge waarvan [slachtoffer] is komen te overlijden. Verdachte reed ten tijde van het verkeersongeval ten minste 20 kilometer per uur te hard. Daarnaast was verdachte terwijl hij de auto bestuurde fors onder invloed van meerdere verdovende middelen, hetgeen enkele maanden daarvoor ook het geval was. Door zijn gedrag in het verkeer heeft verdachte de verkeersveiligheid ernstig in gevaar gebracht en zijn verantwoordelijkheid als verkeersdeelnemer veronachtzaamd. Verdachte heeft diep en onherstelbaar leed toegebracht aan de nabestaanden van [slachtoffer] . Het gemis van [slachtoffer] is in de schriftelijke slachtofferverklaring op indringende en indrukwekkende wijze door zijn familieleden verwoord. De rechtbank realiseert zich dat een strafoplegging, in welke vorm of omvang dan ook, het toegebrachte leed niet ongedaan zal kunnen maken.

De persoon van de verdachte.

De rechtbank heeft acht geslagen op de justitiële documentatie aangaande verdachte van 21 september 2026 waaruit blijkt dat verdachte eerder met justitie in aanraking is gekomen voor het rijden onder invloed van verdovende middelen. Echter, de rechtbank merkt op dat verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld ten aanzien daarvan. Wel volgt daaruit, mede gelet op hetgeen naar voren gebracht door de verdediging en de reclassering dat verdachte kampt met verslavingsproblematiek. Daarnaast is verdachte na het verkeersongeval bijna een jaar gedetineerd geweest in Marokko in verband met drugssmokkel. Tijdens zijn detentie is verdachte (gedwongen) gestopt met het gebruik van harddrugs. Nadat verdachte is teruggekeerd naar Nederland, is hij terechtgekomen in een daklozenopvang en heeft hij hulp gezocht voor zijn verslavingsproblematiek. Verdachte heeft zich tevens bereid verklaard mee te werken aan de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. Verdachte lijkt derhalve gemotiveerd te zijn om zijn verslavingsproblematiek aan te pakken.

De rechtbank weegt in het voordeel van verdachte mee dat verdachte er – gelet op de door verdachte verstuurde brief aan de nabestaanden en zijn houding ter terechtzitting – blijk van heeft gegeven dat hij de ernst van het door hem aan zijn slachtoffer en diens nabestaanden aangedane leed inziet en oprecht berouw heeft getoond.

Redelijke termijn.

De rechtbank stelt ten aanzien van parketnummer 96.013858.25 vast dat de redelijke termijn met één maand is overschreden. De rechtbank acht deze overschrijding zodanig beperkt dat zij volstaat met de constatering daarvan, zonder daaraan consequenties te verbinden.

De strafmodaliteit.

Bij haar beslissing over de strafsoort en de hoogte van de straf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de binnen de rechtspraak ontwikkelde oriëntatiepunten. De oriëntatiepunten dienen als vertrekpunt bij het bepalen van de straf. De rechtbank sluit aan bij de in de oriëntatiepunten voor artikel 6 WVW waarbij het slachtoffer is overleden genoemde categorie ‘ernstige schuld’. In verband met het in de oriëntatiepunten ontbreken van de omstandigheid van drugsgebruik, heeft de rechtbank – mede gelet op de richtlijnen van het Openbaar Ministerie – voorts aansluiting gezocht bij de hoogste categorie met betrekking tot alcoholgebruik.

De raadsman heeft verzocht aan verdachte een taakstraf en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. De rechtbank is echter van oordeel dat in verband met een juiste normhandhaving niet kan worden volstaan met het opleggen van een andersoortige of geringere straf dan een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Een taakstraf zou geen recht doen aan de ernst van het bewezen verklaarde. Verder zal de rechtbank aan verdachte een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen opleggen.

Eendaadse samenloop.

De rechtbank neemt in aanmerking dat de feiten onder parketnummer 01-238955-25 onder feit 1 primair en feit 2 in eendaadse samenloop zijn begaan, aangezien het om een zich op dezelfde tijd en plaats afspelend samenhangend feitencomplex gaat en beide strafbepalingen dezelfde rechtsbelangen beschermen, zodat verdachte daarvan één verwijt kan worden gemaakt.

Conclusie.

Alle feiten en omstandigheden tegen elkaar afwegend, ziet de rechtbank aanleiding om aan te sluiten bij de eis van de officier van justitie en om verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren. Aan deze voorwaardelijke straf zullen de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden worden gekoppeld, waaronder een gedragsinterventie met betrekking tot middelengebruik en ambulante behandeling.

Het belang van de verkeersveiligheid eist een langdurigere ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen dan die in de voornoemde oriëntatiepunten is neergelegd. Derhalve legt de rechtbank verdachte een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 5 jaren op.

Toepasselijke wetsartikelen.

De beslissing is gegrond op de artikelen:

14a, 14b, 14c, 55, 57, 63 Wetboek van Strafrecht

6, 8, 175, 176, 179 Wegenverkeerswet 1994.

DE UITSPRAAK

De rechtbank:

Verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven.

Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op de misdrijven:

T.a.v. 96-013858-25:

overtreding van artikel 8, vijfde lid, van de Wegenverkeerswet 1994

01 238955-25 feit 1 primair en feit 2:

De eendaadse samenloop van:

overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood en terwijl de schuldige verkeerde in de toestand, bedoeld in artikel 8, vijfde lid, van deze wet

en

overtreding van artikel 8, vijfde lid, van de Wegenverkeerswet 1994

Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.

Legt op de volgende straffen.

- Een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren

Voorwaarde is, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit.

En stelt als bijzondere voorwaarden:

- dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de veroordeelde zich binnen 3 dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij de reclassering van Novadic-Kentron op het adres Dr. Poletlaan 74-76 te Eindhoven, telefoonnummer 040-2171200;

- dat de veroordeelde binnen de proeftijd deelneemt aan de gedragsinterventie Leefstijl 24/7 van de reclassering of aan een andere gedragstraining die gericht is op verslaving/middelengebruik, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt. De veroordeelde houdt zich aan de afspraken en aanwijzingen van de trainer;

- dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd laat behandelen door Novadic-Kentron of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De veroordeelde werkt mee aan een intake, diagnostiek en eventueel hieruit voortvloeiende behandeling. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken.

Geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.

Hierbij gelden als voorwaarden dat de veroordeelde:

- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;

- meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt.

- Een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 5 jaren

Dit vonnis is gewezen door:

mr. E.M. Vermeulen, voorzitter,

mr. F.H.E. Boerma en mr. M.W.M. Bankers, leden,

in tegenwoordigheid van mr. C.G. Baauw en mr. H.J.G. van der Sluijs, griffiers,

en is uitgesproken op 20 november 2026.