Strafrecht overig
Veroordeling overtreding artikel 32 Arbeidsomstandighedenwet en dood door schuld. Geldboete €60.000…
Rechtbank Oost-Brabant, 20 november 2026
ECLI:NL:RBOBR:2026:8299 · Rechtbank Oost-Brabant · 20 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-oost-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbobr-2026-8299
Zaakgegevens
Op 20 november 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Oost-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 20 november 2026
- Datum publicatie
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 82.259628.23
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOBR:2026:8299
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Veroordeling overtreding artikel 32 Arbeidsomstandighedenwet en dood door schuld. Geldboete €60.000,-. Overweging met betrekking tot meerdaadse samenloop.
Uitspraak
[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]vonnis
RECHTBANK OOST-BRABANT
Zittingsplaats ’s-Hertogenbosch
Team Strafrecht
Parketnummer: 82.259628.23
Datum uitspraak: 20 november 2026
Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige economische kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte]
gevestigd op het adres: [adres]
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 6 november 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.
De tenlastelegging.
De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 9 juni 2026. Aan de verdachte rechtspersoon is ten laste gelegd dat:
t.a.v. feit 1:
Zij op of omstreeks 22 mei 2023 te Eindhoven, althans in Nederland, als
werkgever, handelingen heeft verricht en/of nagelaten in strijd met de
Arbeidsomstandighedenwet en/of op de daarop rustende bepalingen, immers
heeft zij toen in het Beursgebouw, bij het (doen) verrichten van arbeid, te weten
werkzaamheden op een verdieping waarbij door de aanwezigheid van (een)
openstaande poort(en)/uitsparing/vrije opening/poort in het leuningwerk,
valgevaar bestond, in elk geval gevaar bestond om 2,5 meter of meer naar beneden
te vallen in strijd met
- artikel 5, eerste lid van de Arbeidsomstandighedenwet bij het voeren van het
arbeidsomstandighedenbeleid niet in een inventarisatie en evaluatie schriftelijk
vastgelegd welke risico-beperkende maatregelen bij het verplaatsen van
kluiskasten (op een pallet) vanaf de entresol naar de begane grond en vanaf de
begane grond (op een pallet) naar de entresol in het Beurgebouw te Eindhoven
met zich brachten
en/of
- artikel 8, eerste lid van de Arbeidsomstandighedenwet er niet voor gezorgd dat
de werknemers doeltreffend werden ingelicht over de werkzaamheden bij het
Beursgebouw in Eindhoven en de daaraan verbonden risico's (waaronder in het
bijzonder het vallen van hoogte vanaf de entresol), alsmede over de maatregelen
die erop gericht waren deze risico's te voorkomen of te beperken
en/of
- artikel 8, vierde lid van de Arbeidsomstandighedenwet niet, althans
onvoldoende, toegezien op de naleving van de instructies en voorschriften gericht
op het voorkomen of beperken van de risico’s bij het verrichten van
werkzaamheden op hoogte of over het treffen van maatregelen die personen
kunnen of moesten nemen om risico’s, zoals het vallen van hoogte vanaf de
entresol, te beperken
en/of
-artikel 3.16 lid 1 van het Arbeidsomstandighedenbesluit, dat (risico op) valgevaar
niet heeft tegengegaan door het, op de plaats waar de werkzaamheden worden
verricht, te weten aan de rand van de entresol, (laten) aanbrengen van een en of
meerdere doelmatige hekwerken, leuningen en/of andere dergelijke voorzieningen
en/of door het niet (laten) gebruiken van de aanwezige lift voor het vervoeren van
de kluiskasten van en naar de entresol
en/of
-artikel 3.16 lid 5 van het Arbeidsomstandighedenbesluit geen voldoende sterke en
voldoende grote vangnetten op doelmatige plaatsen en wijze aangebracht of
doelmatige veiligheidsgordels met vanglijnen van voldoende sterkte gebruikt dan
wel andere technische middelen toegepast, die ten minste een zelfde mate van
beveiliging kunnen geven
terwijl zij, verdachte wist of redelijkerwijs moest weten dat daardoor levensgevaar
en/of ernstige schade aan de gezondheid van één of meer werknemers, onder wie
de heer [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] ontstond en/of te verwachten was;
( art 32 Arbeidsomstandighedenwet)
t.a.v. feit 2:
zij op of omstreeks 22 mei 2023 te Eindhoven, althans in Nederland, zeer/grovelijk,
althans aanmerkelijk onvoorzichtig en/of onoplettend en/of onachtzaam en/of
onzorgvuldig en/of nalatig heeft gehandeld
door (een) werknemer(s), [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , arbeid te laten verrichten
in het Beursgebouw, terwijl zij, verdachte,
-bij het voeren van het arbeidsomstandighedenbeleid had nagelaten de risico’s
van het verplaatsen van de kluiskasten (op een pallet) vanaf de entresol naar de
begane grond en vanaf de begane grond (op een pallet) naar de entresol in het
Beursgebouw schriftelijk vast te leggen
en/of
-er niet voor heeft gezorgd dat risico-beperkende maatregelen waren omschreven
en/of getroffen teneinde valgevaar vanaf de entresol in het Beursgebouw te
voorkomen
en/of
-er niet voor heeft gezorgd dat de werknemer(s) die aldaar werkzaamheden
verrichtte(n), doeltreffend werd(en) ingelicht over de te verrichten
werkzaamheden en de daaraan verbonden risico’s, in het bijzonder het vallen van
hoogte vanaf de vloer van de entresol, alsmede over de maatregelen die erop
gericht waren deze risico's te voorkomen of te beperken
en/of
-niet een veilige werkwijze heeft ontwikkeld bij het werken op hoogte en daarover
duidelijke instructies voor zijn werknemers heeft opgesteld en (vervolgens) niet
heeft toegezien op de naleving van die instructies en voorschriften gericht op het
voorkomen of beperken van de risico’s bij voormelde werkzaamheden
en/of
-haar werknemers niet heeft gewezen op de aanwezige en beschikbare lift
teneinde daarin de kluiskasten van en naar de entresol te verplaatsen
en/of
-op de plaats waar haar werknemers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] hun
werkzaamheden verrichtten, aan de rand van de vloer van de entresol, niet een
veilige steiger, stelling, bordes of werkvloer aan had gebracht dan wel niet het
valgevaar vanaf de rand van de vloer van de entresol tegen was gegaan door
doelmatige hekwerken, leuningen of andere dergelijke voorzieningen aan te
brengen
en/of
-ter voorkoming van het valgevaar vanaf de rand van de entresol voor [slachtoffer 1]
en [slachtoffer 2] niet doelmatige veiligheidsgordels met vanglijnen van voldoende
sterkte te laten gebruiken dan wel geen andere technische middelen toe te passen
waardoor het aan haar schuld te wijten is dat de werknemer [slachtoffer 1] door de
open uitsparing/opening vanaf de entresol naar de begane grond ongeveer 4,5
meter is gevallen en zodanig (zwaar lichamelijk) letsel heeft bekomen dat hij
daardoor, op 22 mei 2023, is overleden;
( art 307 lid 1 Wetboek van Strafrecht)
De formele voorvragen.
Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
De bewijsvraag.
Inleiding.
Op 22 mei 2023 is de heer [slachtoffer 1] (hierna: het slachtoffer) tijdens zijn werkzaamheden voor verdachte in het Beursgebouw te Eindhoven om het leven gekomen. Het slachtoffer verplaatste die dag samen met de heer [slachtoffer 2] kluiskasten van de entresol op 4,57 meter hoogte naar de begane grond. Hun werkzaamheden bestonden uit het plaatsen van de kluiskasten op een pallet. De pallet inclusief kluiskasten werd vervolgens door een andere collega op de begane grond met een heftruck van de entresol naar de begane grond verplaatst. Voor deze werkzaamheden waren beide balustradepoorten op de entresol geopend, waardoor een vrije opening ontstond. Op enig moment is het slachtoffer van de entresol gevallen en op de begane grond terechtgekomen. Als gevolg daarvan is hij komen te overlijden.
Verdachte wordt, kort gezegd, verweten dat zij heeft nagelaten om de risico’s en gevaren op de arbeidsplaats te voorkomen of te beperken (feit 1), alsmede dat de dood van het slachtoffer aan haar schuld te wijten is (feit 2).
Het standpunt van de officier van justitie.
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat beide aan verdachte ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen kunnen worden.
Het standpunt van de verdediging.
Op de in de pleitnota genoemde gronden en de daarop gegeven aanvulling ter terechtzitting van 6 november 2026 heeft de verdediging partiële vrijspraak bepleit voor hetgeen verdachte onder feit 1 ten laste is gelegd. De verdediging stelt dat verdachte dient te worden vrijgesproken voor hetgeen haar onder de vierde en vijfde gedachtestreep ten laste is gelegd. Zij voert daartoe aan dat verdachte in opdracht van het Beursgebouw handelde, op de locatie van de opdrachtgever. De werkzaamheden werden uitgevoerd conform de instructies van het Beursgebouw en men maakte gebruik van de bedrijfsmiddelen van de opdrachtgever. Men is er niet op gewezen dat er een lift aanwezig is en dat deze kan worden gebruikt. Ook het gespecialiseerde bureau, dat na het ongeval is ingeschakeld om de gevaren te beschrijven en te adviseren over een alternatieve werkwijze, heeft niet gezien dat er een lift aanwezig was. Het lag volgens de verdediging niet evident op de weg van verdachte om hekken te plaatsen, bestaande balustrades aan te passen of een kooi te monteren op de heftruck. In het verlengde hiervan heeft de verdediging vrijspraak bepleit van het bestanddeel dat verdachte opzettelijk (wist) dat daardoor levensgevaar en/of ernstige schade aan de gezondheid ontstond of te verwachten was met betrekking tot deze twee verwijten.
Met betrekking tot hetgeen verdachte onder feit 2 ten laste is gelegd heeft de verdediging verwezen naar de nuancerende opmerkingen die zij met betrekking tot feit 1 naar voren heeft gebracht. De verdediging stelt dat het verwijt ‘aanmerkelijk nalatig’ het beste past bij hetgeen verdachte te verwijten valt. De verdediging verzoekt dan ook partiële vrijspraak van ‘zeer en grovelijk’.
Het oordeel van de rechtbank.
De bewijsmiddelen.
De door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen zijn uitgewerkt in de aan dit vonnis gehechte bewijsbijlage. De inhoud daarvan dient als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.
De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben.
Overwegingen ten aanzien van feit 1.
Verdachte is als werkgever gebonden aan veiligheidsvoorschriften, die zijn vastgelegd in de Arbeidsomstandighedenwet (hierna: Arbowet) en het Arbeidsomstandighedenbesluit (hierna: Arbobesluit). Niet in geschil is dat de plaats van het ongeval een arbeidsplaats is als bedoeld in de Arbowet. Tevens staat niet ter discussie dat het slachtoffer en de heer [slachtoffer 2] werknemers waren van verdachte in de zin van de Arbowet.
In de Arbowet is verankerd dat werknemers recht hebben op een veilige en gezonde werkplek. De primaire verantwoordelijkheid voor het inrichten van een dergelijke werkplek rust op de feitelijke werkgever, die verplicht is een arbobeleid te voeren dat gericht is op de bescherming van de veiligheid en gezondheid van werknemers.
Artikel 32 Arbowet bevat de strafbepaling die inhoudt dat het de werkgever verboden is om handelingen te verrichten of na te laten in strijd met deze wet of de daarop berustende bepalingen indien daardoor, naar hij weet of redelijkerwijs moet weten, levensgevaar of ernstige schade aan de gezondheid van een of meer werknemers ontstaat of te verwachten is.
Artikel 1 van de Wet op de economische delicten bepaalt onder andere dat overtreding van artikel 32 Arbowet een economisch delict is.
De vraag die beantwoord moet worden is of verdachte tekort is geschoten in haar zorgplichten als bedoeld in de Arbowet en het Arbobesluit jegens haar werknemers, onder wie het slachtoffer, en daarmee strafbaar heeft gehandeld.
Met betrekking tot de eerste gedachtestreep: artikel 5, lid 1 Arbowet.
Verdachte wordt verweten dat zij in strijd met artikel 5, lid 1 Arbowet niet of onvoldoende in een risico inventarisatie en -evaluatie (hierna: RI&E) heeft vastgelegd welke risico’s het verplaatsen van kluiskasten (op een pallet) vanaf de entresol naar de begane grond en vanaf de begane grond (op een pallet) naar de entresol in het Beursgebouw te Eindhoven met zich bracht. De rechtbank stelt vast dat uit het dossier volgt dat niet in een RI&E was vastgelegd welke risico’s het verplaatsen van kluiskasten met zich bracht en welke risicobeperkende maatregelen daarbij moesten worden genomen. In een RI&E voor het werken op hoogte was in het geheel niet voorzien. Gezien het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat verdachte artikel 5, lid 1 Arbowet op 22 mei 2023 heeft overtreden.
Met betrekking tot de tweede en derde gedachtestreep: artikel 8, lid 1 en lid 4 Arbowet.
Artikel 8, lid 1 Arbowet schrijft voor dat de werkgever ervoor zorgt dat de werknemers doeltreffend worden ingelicht over de te verrichten werkzaamheden en de daaraan verbonden risico's, alsmede over de maatregelen die erop gericht zijn deze risico's te voorkomen of te beperken.
Het vierde lid van artikel 8 Arbowet schrijft voor dat de werkgever toeziet op de naleving van de instructies en voorschriften gericht op het voorkomen of beperken van de in het eerste lid genoemde risico's alsmede op het juiste gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen.
Met betrekking tot de in deze leden bedoelde werkzaamheden en risico’s is de tenlastelegging in deze zaak toegespitst op de werkzaamheden bij het Beursgebouw en specifiek het werken op hoogte en de risico’s omtrent het vallen van hoogte vanaf de entresol.
Uit het procesdossier en het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de verdachte het risico van het werken op hoogte in het algemeen, en bij het Beursgebouw in Eindhoven in het bijzonder, niet in de RI&E had opgenomen. Voorts heeft de vertegenwoordiger van verdachte aangegeven dat er geen stukken zijn waaruit blijkt dat de op 22 mei 2023 aanwezige werknemers, waaronder het slachtoffer en de heer [slachtoffer 2] , door de werkgever waren geïnstrueerd of voorgelicht over hun werkzaamheden die dag. Uit het onderzoek van de Arbeidsinspectie is evenmin gebleken dat zij waren geïnstrueerd of voorgelicht of dat toezicht is gehouden op de uitvoering van de werkzaamheden op hoogte. Gezien het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat verdachte artikel 8, lid 1 en lid 4 Arbowet op 22 mei 2023 heeft overtreden.
Met betrekking tot de vierde en vijfde gedachtestreep: artikel 3.16, lid 1 en lid 5 Arbobesluit.
De rechtbank stelt vast dat op de entresol waar het ongeval heeft plaatsgevonden onvoldoende veiligheidsmaatregelen waren getroffen. Zo waren ter hoogte van de geopende balustradepoorten geen doelmatige hekwerken, leuningen of andere dergelijke voorzieningen aangebracht en werd de ter plaatse aanwezige lift niet gebruikt voor het vervoeren van de kluiskasten van de entresol.
Daarnaast had het valgevaar, voor zover collectieve voorzieningen niet of slechts ten dele konden worden aangebracht, voorkomen kunnen worden door middel van het aanbrengen van vangnetten of door gebruik te maken van veiligheidsgordels met vanglijnen. Gezien het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting is gebleken dat dergelijke (individuele) voorzieningen niet zijn gebruikt. Ook andere technische middelen die eenzelfde mate van beveiliging kunnen geven zijn niet toegepast.
De verdediging heeft aangevoerd dat het niet evident op de weg van verdachte lag om hekken te plaatsen, de balustrade aan te passen of een kooi op de heftruck te monteren, omdat zij in opdracht en volgens de instructies van het Beursgebouw werkte, met de middelen die door het Beursgebouw aan haar ter beschikking werden gesteld. De rechtbank verwerpt dit verweer. De verplichtingen van artikel 3.16 Arbobesluit rusten op de werkgever van de werknemers die de arbeid verrichten, ook als die arbeid op de locatie van een opdrachtgever plaatsvindt.
De rechtbank is gezien het voorgaande van oordeel dat verdachte artikel 3.16, lid 1 en lid 5 Arbobesluit op 22 mei 2023 heeft overtreden.
Opzet.
De volgende vraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of verdachte opzettelijk heeft gehandeld. Voor een bewezenverklaring van de opzettelijke overtreding van in artikel 1 van de Wet op de economische delicten aangewezen voorschriften, waaronder artikel 32 Arbowet en daarmee artikel 5 en 8 Arbowet en artikel 3.16 Arbobesluit, is slechts kleurloos opzet vereist. Opzet hoeft daarmee slechts gericht te zijn op de gedraging zelf, dan wel op een nalaten. Het opzet hoeft er niet op gericht te zijn dat daardoor een wettelijke verplichting niet wordt nageleefd.
Verdachte wordt geacht bekend te zijn met de verplichtingen tot het naleven van de op haar rustende zorgplichten op grond van de Arbowet en het Arbobesluit. In het nalaten van verdachte die zorgplichten na te leven, welk nalaten hiervoor al vast is komen te staan, ligt het opzet besloten.
Wetenschap van levensgevaar of ernstige schade aan de gezondheid.
Verdachte wist dat als gevolg van haar nalaten levensgevaar of ernstige schade aan de gezondheid van haar werknemers kon ontstaan of te verwachten was. Het is immers evident dat wanneer maatregelen achterwege worden gelaten die gericht zijn op het voorkomen en ondervangen van gezondheids- en veiligheidsrisico’s bij het werken op een werkplek waar valgevaar bestaat, ongelukken kunnen gebeuren met ernstige gezondheidsschade of de dood tot gevolg.
Tussenconclusie.
De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het eerste ten laste gelegde feit.
Overwegingen ten aanzien van feit 2.
Voor het aannemen van schuld als delictsbestanddeel in artikel 307 van het Wetboek van Strafrecht moet het gaan om een verwijtbare aanmerkelijke onvoorzichtigheid. De dader moest anders handelen (verwijtbaarheid) en kon ook anders handelen (vermijdbaarheid). Een en ander wordt bepaald door de manier waarop die schuld in de tenlastelegging nader is geconcretiseerd en is afhankelijk van het geheel van de gedragingen van de verdachte, de aard en ernst daarvan en de overige omstandigheden van het geval.
De aard en de ernst van de gevolgen van het ten laste gelegde moeten bij de beoordeling van de mate van schuld buiten beschouwing worden gelaten, hoe tragisch een gevolg ook is. Wel dient vast komen te staan dat tussen de gemaakte fout en de dood voldoende oorzakelijk verband (causaliteit) bestaat, terwijl tot slot voor culpoze strafbaarheid de voorzienbaarheid nog steeds als een voorwaarde geldt.
Aan haar schuld te wijten.
De rechtbank overweegt dat uit hetgeen hierboven is overwogen ten aanzien van feit 1, volgt dat er sprake is van schuld aan de zijde van verdachte als hiervoor bedoeld. Er is vastgesteld dat verdachte de werkgever was van het slachtoffer in de zin van de Arbowet. Bovendien is gebleken dat verdachte opzettelijk niet heeft voldaan aan de op haar op grond van de Arbowet rustende zorgplichten en wist dat er daardoor levensgevaar of ernstige schade aan de gezondheid van haar werknemers, waaronder het slachtoffer, te verwachten viel. Door het nalaten van verdachte is het slachtoffer op 22 mei 2023 van de entresol in het Beursgebouw gevallen, ten gevolge waarvan het slachtoffer is komen te overlijden. Verdachte heeft nagelaten een veilige werkomgeving te creëren op de werkplek van het slachtoffer; risico’s waren onvoldoende in kaart gebracht en niet aan de werknemer kenbaar gemaakt, er zijn geen maatregelen genomen ter voorkoming van het aanwezige valgevaar en er waren geen persoonlijke beschermingsmiddelen beschikbaar.
Door het voorgaande tezamen en in onderling verband bezien, heeft verdachte de op haar rustende zorgplicht voor de veiligheid van haar werknemers, waaronder die van het slachtoffer, vermijdbaar en verwijtbaar geschonden. Verdachte heeft daarmee zeer onvoorzichtig, onoplettend, onachtzaam, onzorgvuldig en nalatig gehandeld. Verdachte had de risico’s en de gevolgen zoals die zich hebben voorgedaan toen het ongeval gebeurde, kunnen en moeten voorzien en had anders kunnen en moeten handelen. Het fatale ongeval kan redelijkerwijs aan het nalaten van verdachte worden toegerekend. De rechtbank acht bewezen dat het aan de schuld van verdachte te wijten is dat het slachtoffer van de entresol ongeveer 4,5 meter naar de begane grond is gevallen en als gevolg daarvan is komen te overlijden.
Toerekening aan de rechtspersoon.
Of een gedraging redelijkerwijs kan worden toegerekend aan een rechtspersoon dient te worden beoordeeld aan de hand van de concrete omstandigheden van het geval. Daarbij is het van belang of de gedraging heeft plaatsgevonden in de sfeer van de rechtspersoon. De rechtbank stelt vast dat de gedragingen ten aanzien van beide feiten hebben plaatsgevonden in de sfeer van de rechtspersoon. Het nalaten is immers begaan door personen die bij de rechtspersoon in dienst waren. Het hanteren van een veiligheidsbeleid past in de normale bedrijfsvoering, en de feitelijke gang van zaken werd door de rechtspersoon aanvaard. Daartoe verwijst de rechtbank naar hetgeen hiervoor al is overwogen.
Conclusie.
Concluderend is de rechtbank van oordeel dat hetgeen onder feit 1 en feit 2 ten laste is gelegd wettig en overtuigend bewezen is.
Voor zover de rechtbank niet op de ter terechtzitting aangevoerde verweren heeft gerespondeerd, heeft de rechtbank die verweren als bewijsverweren aangemerkt. Die verweren vinden hun weerlegging in de inhoud van de bewijsmiddelen. Er zijn geen feiten en omstandigheden aangevoerd die de rechtbank doen twijfelen aan de betrouwbaarheid en bruikbaarheid van de bewijsmiddelen.
De bewezenverklaring.
Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de in de bijlage uitgewerkte bewijsmiddelen komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte
t.a.v. feit 1:
op 22 mei 2023 te Eindhoven, als
werkgever, handelingen heeft verricht en nagelaten in strijd met de
Arbeidsomstandighedenwet en op de daarop rustende bepalingen, immers
heeft zij toen in het Beursgebouw, bij het doen verrichten van arbeid, te weten
werkzaamheden op een verdieping waarbij door de aanwezigheid van
openstaande poorten,
valgevaar bestond, in elk geval gevaar bestond om 2,5 meter of meer naar beneden
te vallen in strijd met
- artikel 5, eerste lid van de Arbeidsomstandighedenwet bij het voeren van het
arbeidsomstandighedenbeleid niet in een inventarisatie en evaluatie schriftelijk
vastgelegd welke risico-beperkende maatregelen bij het verplaatsen van
kluiskasten (op een pallet) vanaf de entresol naar de begane grond en vanaf de
begane grond (op een pallet) naar de entresol in het Beursgebouw te Eindhoven
met zich brachten
en
- artikel 8, eerste lid van de Arbeidsomstandighedenwet er niet voor gezorgd dat
de werknemers doeltreffend werden ingelicht over de werkzaamheden bij het
Beursgebouw in Eindhoven en de daaraan verbonden risico's (waaronder in het
bijzonder het vallen van hoogte vanaf de entresol), alsmede over de maatregelen
die erop gericht waren deze risico's te voorkomen of te beperken
en
- artikel 8, vierde lid van de Arbeidsomstandighedenwet niet, althans
onvoldoende, toegezien op de naleving van de instructies en voorschriften gericht
op het voorkomen of beperken van de risico’s bij het verrichten van
werkzaamheden op hoogte of over het treffen van maatregelen die personen
kunnen of moesten nemen om risico’s, zoals het vallen van hoogte vanaf de
entresol, te beperken
en
- artikel 3.16 lid 1 van het Arbeidsomstandighedenbesluit, dat (risico op) valgevaar
niet heeft tegengegaan door het, op de plaats waar de werkzaamheden worden
verricht, te weten aan de rand van de entresol, (laten) aanbrengen van een en of
meerdere doelmatige hekwerken, leuningen en/of andere dergelijke voorzieningen
en/of door het niet (laten) gebruiken van de aanwezige lift voor het vervoeren van
de kluiskasten van en naar de entresol
en
-artikel 3.16 lid 5 van het Arbeidsomstandighedenbesluit geen voldoende sterke en
voldoende grote vangnetten op doelmatige plaatsen en wijze aangebracht of
doelmatige veiligheidsgordels met vanglijnen van voldoende sterkte gebruikt dan
wel andere technische middelen toegepast, die ten minste een zelfde mate van
beveiliging kunnen geven
terwijl zij, verdachte wist dat daardoor levensgevaar
en ernstige schade aan de gezondheid van werknemers, onder wie
de heer [slachtoffer 1] en de heer [slachtoffer 2] ontstond en te verwachten was.
T.a.v. feit 2:
op 22 mei 2023 te Eindhoven, zeer onvoorzichtig en/of onoplettend en/of onachtzaam en/of
onzorgvuldig en/of nalatig heeft gehandeld
door werknemers, [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , arbeid te laten verrichten
in het Beursgebouw, terwijl zij, verdachte,
-bij het voeren van het arbeidsomstandighedenbeleid had nagelaten de risico’s
van het verplaatsen van de kluiskasten (op een pallet) vanaf de entresol naar de
begane grond en vanaf de begane grond (op een pallet) naar de entresol in het
Beursgebouw schriftelijk vast te leggen
en
-er niet voor heeft gezorgd dat risico-beperkende maatregelen waren omschreven
en getroffen teneinde valgevaar vanaf de entresol in het Beursgebouw te
voorkomen
en
-er niet voor heeft gezorgd dat de werknemers die aldaar werkzaamheden
verrichtten, doeltreffend werden ingelicht over de te verrichten
werkzaamheden en de daaraan verbonden risico’s, in het bijzonder het vallen van
hoogte vanaf de vloer van de entresol, alsmede over de maatregelen die erop
gericht waren deze risico's te voorkomen of te beperken
en
-niet een veilige werkwijze heeft ontwikkeld bij het werken op hoogte en daarover
duidelijke instructies voor haar werknemers heeft opgesteld en vervolgens niet
heeft toegezien op de naleving van die instructies en voorschriften gericht op het
voorkomen of beperken van de risico’s bij voormelde werkzaamheden
en
-haar werknemers niet heeft gewezen op de aanwezige en beschikbare lift
teneinde daarin de kluiskasten van en naar de entresol te verplaatsen
en
-op de plaats waar haar werknemers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] hun
werkzaamheden verrichtten, aan de rand van de vloer van de entresol, niet een
veilige steiger, stelling, bordes of werkvloer aan had gebracht dan wel niet het
valgevaar vanaf de rand van de vloer van de entresol tegen was gegaan door
doelmatige hekwerken, leuningen of andere dergelijke voorzieningen aan te
brengen
en
-ter voorkoming van het valgevaar vanaf de rand van de entresol voor [slachtoffer 1]
en [slachtoffer 2] niet doelmatige veiligheidsgordels met vanglijnen van voldoende
sterkte te laten gebruiken dan wel geen andere technische middelen toe te passen
waardoor het aan haar schuld te wijten is dat de werknemer [slachtoffer 1] door de
opening vanaf de entresol naar de begane grond ongeveer 4,5
meter is gevallen en zodanig zwaar lichamelijk letsel heeft bekomen dat hij
daardoor, op 22 mei 2023, is overleden.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.
Eendaadse samenloop (kwalificatieverweer).
Op de in de pleitnota genoemde gronden en de daarop gegeven aanvullingen ter terechtzitting van 6 november 2026 heeft de verdediging aangevoerd dat de onder 1 en onder 2 bewezenverklaarde feiten in eendaadse samenloop zijn begaan, hetgeen een matigend effect op de straf heeft. Er is immers in dat geval slechts sprake van één verwijt.
Daartoe heeft de verdediging aangevoerd dat de Hoge Raad in 2017 heeft geoordeeld dat het feit dat de strekking van twee strafbepalingen enigszins uiteenloopt, niet leidt tot de conclusie dat er geen sprake is van eendaadse samenloop.
De rechtbank overweegt dienaangaande als volgt.
De regeling van de bepalingen van samenloop geeft uitdrukking aan de gedachte dat iemand niet twee keer mag worden bestraft voor wat in wezen één strafrechtelijk relevant verwijt oplevert. Het gaat daarbij met andere woorden om het voorkomen van, kort gezegd, onevenredige aansprakelijkheid en bestraffing bij een gelijktijdige berechting van verschillende, mogelijk sterk samenhangende strafbare feiten. Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat volgens bestendige jurisprudentie geldt dat naar huidig inzicht een enigszins uiteenlopen van de strekking van de desbetreffende strafbepalingen niet in de weg staat aan het aannemen van eendaadse samenloop, indien het in essentie om hetzelfde feitencomplex gaat. Voor de eendaadse samenloop komt het vooral aan op de vraag of de bewezenverklaarde gedragingen in die mate een samenhangend, zich min of meer op dezelfde tijd en plaats afspelend feitencomplex opleveren dat de verdachte daarvan (in wezen) één verwijt wordt gemaakt.
In het onderhavige geval oordeelt de rechtbank als volgt. De bewezenverklaarde feiten hebben gelijktijdig en op dezelfde locatie plaatsgevonden en maken deel uit van hetzelfde feitencomplex. Naar het oordeel van de rechtbank worden echter in artikel 307 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) en artikel 32 Arbowet verschillende belangen beschermd die in zodanige mate uiteenlopen dat sprake is van meerdaadse samenloop. De beschermde belangen van artikel 307 Sr betreffen immers de gezondheid van het menselijk lichaam en de lichamelijke integriteit, terwijl de strekking van de Arbowet is gericht op het voeren door werkgevers van een dusdanig beleid inzake arbeidsomstandigheden dat er geen nadelige invloed is op de veiligheid en gezondheid van de werknemers. Verder betrekt de rechtbank hierbij de omstandigheid dat de onder feit 2 ten laste gelegde overtreding van artikel 307 Sr een schuldmisdrijf betreft, terwijl het onder feit 1 ten laste gelegde (meermalen) opzettelijk overtreden van artikel 32 Arbowet een opzettelijk begaan misdrijf betreft, terwijl daarnaast de ten aanzien van beide onderscheiden misdrijven, mogelijk op te leggen strafrechtelijke sancties aanmerkelijk uiteenlopen. Artikel 32 Arbowet is bovendien een gevaarzettingsdelict dat alle werknemers beschermt, ook de heer [slachtoffer 2] . De verwijten onder feit 1 betreffen het veiligheidsbeleid van verdachte en reiken verder dan het moment van de val zoals onder feit 2 ten laste is gelegd.
Het verweer wordt verworpen.
De strafbaarheid van de feiten.
Het bewezenverklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De strafbaarheid van verdachte.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.
Oplegging van straf.
De eis van de officier van justitie.
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de ten laste gelegde feiten zal worden veroordeeld tot een geldboete ter hoogte van € 60.000,-. De officier van justitie heeft daarbij aangegeven dat in strafmatigende zin rekening wordt gehouden met het gegeven dat de verdachte niet eerder met justitie in aanraking is gekomen en dat ook geen sprake is van eerdere bestuurlijke boetes. Daarnaast heeft de officier van justitie in de eis meegewogen dat verdachte na het ongeval contact heeft onderhouden met de nabestaanden en dat er een plan van aanpak is opgesteld voor veilige hervatting van de stilgelegde werkzaamheden. Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.
Het standpunt van de verdediging.
De verdediging heeft de rechtbank verzocht in strafmatigende zin rekening te houden met de zeer coöperatieve houding van verdachte gedurende het proces. Voorts heeft verdachte lering getrokken uit dit ongeval. Zo wordt er sinds het ongeval niet meer op hoogte gewerkt. Daarnaast is de RI&E uitgewerkt. De vertegenwoordiger van de verdachte rechtspersoon heeft zitting in een belangenorganisatie voor toeleveranciers van festivals in Brabant. In die hoedanigheid is hij verantwoordelijk voor het convenant met betrekking tot veilig werken. Verdachte heeft zich naar vermogen ingezet om de schade voor de nabestaanden adequaat te regelen. Met de nabestaanden wordt tot op de dag van vandaag contact onderhouden. Gezien het voorgaande verzoekt de verdediging om een eventuele straf grotendeels in voorwaardelijke vorm op te leggen.
Het oordeel van de rechtbank.
Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Ernst van de bewezenverklaarde feiten.
Verdachte was als werkgever verantwoordelijk voor de veiligheid van haar werknemers. Uit het onderzoek is gebleken dat verdachte opzettelijk heeft nagelaten om zorg te dragen voor veilige arbeidsomstandigheden. Verdachte is met dit nalaten ernstig tekortgeschoten in haar zorgplicht jegens haar werknemers, in het bijzonder jegens het slachtoffer. Door haar nalatigheid heeft het ongeval kunnen plaatsvinden, waardoor het slachtoffer is overleden.
Verdachte heeft de nabestaanden onherstelbaar leed aangedaan waarvan zij de gevolgen nog dagelijks ondervinden. De rechtbank realiseert zich dat een strafoplegging, in welke vorm of omvang dan ook, dit leed niet ongedaan zal kunnen maken.
Strafmatigende omstandigheden.
De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie van 21 september 2026 betreffende verdachte, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder voor vergelijkbare feiten is veroordeeld. Er is dus geen sprake van strafrechtelijke antecedenten die de rechtbank in strafverzwarende zin zal meewegen.
Voorts heeft verdachte zich ter terechtzitting in hoge mate schuldbewust getoond en heeft zij na de feiten haar verantwoordelijkheid genomen. Zij heeft na de feiten contact onderhouden met de nabestaanden en ter terechtzitting is gebleken dat de band met de nabestaanden goed is. Daarnaast heeft verdachte diverse maatregelen getroffen in het kader van de veiligheid van haar werknemers. Haar vertegenwoordiger zet zich inmiddels in binnen een belangenorganisatie van toeleveranciers van festivals en is in die hoedanigheid betrokken geweest bij de totstandkoming van een convenant met betrekking tot veilig werken. De rechtbank betrekt voornoemde omstandigheden in strafmatigende zin bij de op te leggen straf.
Redelijke termijn.
Iedere verdachte heeft het recht op een openbare behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn. Deze termijn vangt aan op het moment dat vanwege de Staat jegens verdachte een handeling is verricht waaruit verdachte heeft opgemaakt en redelijkerwijs heeft kunnen opmaken dat het openbaar ministerie het ernstig voornemen had tegen verdachte een strafvervolging in te stellen. In de onderhavige zaak oordeelt de rechtbank dat deze termijn op 10 juli 2023 bij het verhoor van de vertegenwoordiger van verdachte is aangevangen. Uitgaande van een redelijke termijn van twee jaar stelt de rechtbank vast dat deze termijn met ruim één jaar en vier maanden is overschreden. De rechtbank heeft deze schending van de redelijke termijn verdisconteerd in de op te leggen straf.
Voorwaardelijke straf.
De rechtbank is, anders dan door de verdediging bepleit, van oordeel dat geen aanleiding bestaat voor het opleggen van een voorwaardelijke straf. Een voorwaardelijk strafdeel dient vooral om herhaling te voorkomen. Gelet op de maatregelen die verdachte na het ongeval heeft getroffen, acht de rechtbank de kans op herhaling gering. Bij feiten als deze weegt de generale preventie daarentegen zwaar.
Conclusie.
De rechtbank hanteert in zaken waarbij een overtreding van artikel 32 van de Arbeidsomstandighedenwet en dood door schuld bewezen zijn verklaard als uitgangspunt de oplegging van een geldboete ter hoogte van € 100.000,-. De rechtbank ziet alles overziend aanleiding om aanzienlijk van dit uitgangspunt af te wijken en om, conform de eis van de officier van justitie, een geldboete op de te leggen ter hoogte van € 60.000,-.
Toepasselijke wetsartikelen.
De beslissing is gegrond op de artikelen:
23, 51, 57, 307 Wetboek van Strafrecht,
5, 8, 16, 32 Arbeidsomstandighedenwet,
1, 2, 6 Wet op de economische delicten,
Arbeidsomstandighedenbesluit.
DE UITSPRAAK
De rechtbank:
verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven.
verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt haar daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op de misdrijven:
t.a.v. feit 1:
overtreding van het bepaalde bij artikel 32 van de Arbeidsomstandighedenwet, opzettelijk begaan door een rechtspersoon, meermalen gepleegd;
t.a.v. feit 2:
aan haar schuld de dood van een ander te wijten zijn, begaan door een rechtspersoon.
verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
legt op de volgende straf:
- een geldboete ter hoogte van 60.000,- euro
Dit vonnis is gewezen door:
mr. F.H.E. Boerma, voorzitter,
mr. E.M. Vermeulen en mr. M.W.M. Bankers, leden,
in tegenwoordigheid van mr. H.J.G. van der Sluijs en mr. C.G. Baauw, griffiers,
en is uitgesproken op 20 november 2026.