Strafrecht overig
Ontneming. De rechtbank stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel…
Rechtbank Overijssel, 19 november 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:7103 · Rechtbank Overijssel · 19 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbove-2026-7103
Zaakgegevens
Op 19 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Almelo
- Datum uitspraak
- 19 november 2026
- Datum publicatie
- 20 november 2026
- Zaaknummer
- 08.073301.26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:7103
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ontneming. De rechtbank stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € € 212.767,00 en legt aan de veroordeelde de verplichting op om dit bedrag te betalen.
De veroordeelde was schuldig bevonden aan medeplegen van opzettelijk handelen in drugs, meermalen gepleegd.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team Strafrecht
Zittingsplaats Almelo
Parketnummer: 08.073301.26
Datum vonnis: 19 november 2026
Vonnis op tegenspraak van de rechtbank Overijssel, meervoudige kamer voor strafzaken, rechtdoende op de vordering op grond van artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (Sr) van de officier van justitie ten aanzien van de veroordeelde:
[veroordeelde],
geboren op [geboortedatum] 1994 in [geboorteplaats],
nu verblijvende in P.I. [locatie].
1 De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert dat de rechtbank het bedrag vaststelt waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e Sr wordt geschat en de veroordeelde de verplichting oplegt tot betaling aan de Staat van het geschatte voordeel tot een bedrag van € 431.695,00.
2 De procedure
De vordering is behandeld op de openbare terechtzitting van 5 november 2026. De veroordeelde, bijgestaan door zijn raadsvrouw mr. M.J.A. Beukers-Bouten, advocaat in Eindhoven, is op die terechtzitting verschenen en op de vordering gehoord.
Op de terechtzitting van 5 november 2026 heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden geschat op een bedrag van
€ 215.847,00 en dat de betalingsverplichting € 215.847,00 bedraagt.
De verdediging verzoekt de extrapolatie van € 1.403,43 per dag naar de volledige periode van 769 dagen niet te volgen. Indien de rechtbank de pleegperiode beperkt tot 13 april 2025 tot en met 10 maart 2026, kan de vordering niet worden berekend door zonder nadere motivering 332 dagen met hetzelfde daggemiddelde te vermenigvuldigen. De notities onderbouwen hoogstens de opbrengsten in de beperkte periode waarop zij betrekking hebben; zij bewijzen niet dat die opbrengsten representatief waren voor de volledige ontnemingsperiode of dat zij uitsluitend aan [veroordeelde] toekwamen. De verdediging verzoekt daarom het voordeel opnieuw te schatten op basis van de bewezen periode en de individuele opbrengst van veroordeelde, en het meerdere af te wijzen. Op het resterende bedrag dient het bedrag dat verbeurdverklaard zal worden, in mindering te worden gebracht.
3 De beoordeling van de vordering
Veroordeling
De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank van 19 november 2026 veroordeeld, voor zover van belang, voor de strafbare feiten:
feit 1
het misdrijf: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2, onder B, van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;
feit 2 en feit 3
telkens het misdrijf: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2, onder C, van de Opiumwet gegeven verbod;
De beoordeling van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel
Uit de voor de bewezenverklaring in de strafzaak gebruikte bewijsmiddelen uit het strafdossier en de voor de vaststelling van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel opgemaakte rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van
1 juli 2026 op grond van artikel 36e, tweede lid Sr, blijkt dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van uit de door hem gepleegde strafbare feiten. Dit voordeel moet hem worden ontnomen.
De rechtbank betrekt hierbij dat uit de vele dealgesprekken met afnemers, de grote hoeveelheden verkochte verdovende middelen en de vele op de telefoons aangetroffen afbeeldingen van grote bedragen aan contant geld, blijkt dat op grote schaal is gehandeld in verdovende middelen. Veroordeelde heeft daar niets tegenover gesteld.
De rechtbank stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel als volgt vast.
De rechtbank gaat bij de bewezenverklaring van de feiten uit van de pleegperiode
1 februari 2024 tot en met 10 maart 2025.
In de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel is door de politie uitgegaan van de dealperiode van 11 februari 2026 tot en met 25 februari 2026. Uit onderzoek naar de inhoud van de dealtelefoon bleek dat veroordeelde een overzicht (notitie) van de verdiensten per dag had bijgehouden. Te zien is dat de telling begint in september 2025 en loopt tot de dag voor de aanhouding van 10 maart 2026. Er wordt bij enkele dagen ook gesproken over halve dagen, in verband met sneeuw of kiespijn. De telling geeft zicht op de verdiensten van 183 dagen. Alle bedragen per dag bij elkaar opgeteld en gedeeld door het aantal dagen geeft een gemiddelde verdienste van € 1.403,43 bruto per dag.
Uit de getapte periode blijkt tevens dat veroordeelde gemiddeld 120 contactmomenten
per dag had. Uit onderzoek en verklaringen van afnemers is gebleken dat de betalingen
voor drugs grotendeels cash gedaan werden. Aan het begin van de dealperiode is er
sprake van bankbetalingen maar veroordeelde communiceerde ook niet te werken met betalingen via de bank.
Het is gezien de bewezenverklaring voor de feiten en het ontbreken van enige aanwijzing voor het tegendeel aannemelijk dat de berekening representatief is voor de gehele bewezenverklaarde periode.
De dealperiode van 1 februari 2024 tot en met 10 maart 2026 betreft 769 dagen.
Veroordeelde heeft bruto verdiend:
769 (deal)dagen x € 1.403,43 (gemiddelde dagomzet) = € 1.079.237,67..
Veroordeelde heeft geen verklaring afgelegd over de gemaakte kosten. Er is derhalve
uitgegaan van de bij de in de rechtspraak gangbare vuistregel dat 40% van de bruto omzet kan worden aangemerkt als winst (zie onder meer: ECLI:NLRBAMS:2023:2654).
Totale bruto inkomsten: € 1.079.237,67
- 60% kosten: € 647.542,60
------------------
netto winst: € 431.695,07
Dit zijn de netto verdiensten uit de verkoop van harddrugs door veroordeelde en (mede)veroordeelde [medeveroordeelde] (hierna: [medeveroordeelde]).
De veroordeelden verklaren niet over de handel in harddrugs of de samenwerking tussen beiden. Uit de telling in de notitie van veroordeelde kan niet worden opgemaakt of deze verdiensten enkel door veroordeelde of door beiden zijn gemaakt. In de berekening wordt uitgegaan van verdiensten door beiden. Het is niet aannemelijk dat deze verdiensten door één persoon te maken zijn, in verband met de aanrijdtijd en het aantal klanten. Uit de tapgesprekken en observaties is ook gebleken dat de bestelling vaak bij veroordeelde gedaan werd en het dan gebracht werd door (mede)veroordeelde [medeveroordeelde]. Uit verklaringen van afnemers blijkt dat er sprake is van een samenwerking tussen veroordeelde en (mede)veroordeelde [medeveroordeelde].
Er wordt derhalve uitgegaan dat beide veroordeelden evenveel verdiend hebben aan de verkoop van harddrugs. De netto winst zal derhalve 50/50 worden verdeeld.
De rechtbank stelt op grond van wettige bewijsmiddelen de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 215.847,00.
Bij vonnis van heden in de hoofdzaak heeft de rechtbank beslist dat het onder veroordeelde in beslag genomen contante geldbedrag van € 3.080,00 (€ 1.025,00 en
€ 2.055,00) wordt verbeurdverklaard, omdat uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat dit geld, dat aan de veroordeelde toebehoort, door middel van de in de zaak met oorspronkelijk parketnummer 08.073301.26 onder 1, 2 en 3 bewezenverklaarde feiten is verkregen.
Bij de samenloop van een verbeurdverklaring en een ontnemingsmaatregel geldt het volgende. Door verbeurdverklaring van voorwerpen die kunnen worden aangemerkt als opbrengst van een strafbaar feit, kan worden bereikt dat aan een veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt ontnomen. Wordt in een dergelijk geval ook de maatregel van ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel opgelegd, dan dient, in verband met het reparatoire karakter van die maatregel, de waarde van het onder de betrokkene in beslag genomen en in zijn strafzaak verbeurdverklaarde voorwerp in mindering te worden gebracht op de aan de betrokkene op te leggen betalingsverplichting. Het gaat in die gevallen om verbeurdverklaringen die zijn gestoeld op artikel 33a, lid 1, onder a, Sr: voorwerpen die aan de betrokkene toebehoren of die hij geheel of ten dele ten eigen bate kan aanwenden en die geheel of grotendeels door middel van of uit de baten van het strafbare feit zijn verkregen. (vergelijk HR 17 mei 2016, ECLI:NL:HR:2016:874 en HR 30 mei 2017, ECLI:NL:HR:2017:1033)
Conclusie
De rechtbank zal het door de veroordeelde te betalen bedrag vaststellen op (€ 215.847,00 -/- € 3.080,00 =) € 212.767,00.
De vaststelling van de betalingsverplichting
De rechtbank is van oordeel dat aan de veroordeelde de verplichting moet worden opgelegd tot betaling aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 212.767,00.
4 De wettelijke voorschriften
De oplegging van de maatregel is gegrond op artikel 36e Sr.
5 De beslissing
De rechtbank:
- stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € € 212.767,00;
-
legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling van € € 212.767,00 aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel;
-
bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 1095 dagen.
Dit vonnis is gewezen door mr. M.A.H. Heijink, voorzitter, mr. D. ten Boer en
mr. P.J. Beker, rechters, in tegenwoordigheid van H.J.A. Teerlink, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 19 november 2026.
Buiten staat
Mr. ten Boer is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.