Bestuursrecht overig
Beroep tegen de definitieve vaststelling van de huurtoeslag op € 0,- en de terugvordering van de teveel…
Rechtbank Den Haag, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:30901 · Rechtbank Den Haag · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-30901
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 21 oktober 2026
- Zaaknummer
- SGR 25/4262
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:30901
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Beroep tegen de definitieve vaststelling van de huurtoeslag op € 0,- en de terugvordering van de teveel verstrekte huurtoeslag. Mocht het vermogen van de dochter van eiseres worden betrokken bij de berekening en mocht zij als medebewoner worden aangemerkt?
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 25/4262
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. J. van den Beldt),
en
Dienst Toeslagen, verweerder
(gemachtigden: S.B. Zuurman en S. Di Vincenzo).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de definitieve vaststelling van de huurtoeslag over 2023 op € 0,- en de terugvordering van de teveel verstrekte huurtoeslag over 2023.
Verweerder heeft met het besluit van 6 september 2024 de definitieve vaststelling van de huurtoeslag over 2023 vastgesteld. Met het bestreden besluit van 6 mei 2025 is gedeeltelijk aan het bezwaar van eiseres tegemoetgekomen. Verweerder is daarbij wel bij de definitieve vaststelling van de huurtoeslag over 2023 gebleven.
Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 23 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigden van partijen.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
2. Eiseres woont samen met haar zoon en dochter op het toeslagadres [adres] , waarvoor zij huurtoeslag ontvangt. Met de beschikking van 18 december 2022 is aan eiseres een voorschot huurtoeslag van € 3.896,- verleend. Na afloop van het berekeningsjaar heeft verweerder de huurtoeslag aan de hand van de beschikbare inkomens- en vermogensgegevens definitief berekend op € 0,-. Dit betekent dat eiseres
€ 3.896,- aan huurtoeslag moet terugbetalen. Bij de herberekening heeft verweerder het vermogen van de dochter van eiseres betrokken, omdat zij wordt aangemerkt als medebewoner van het toeslagadres. Zij beschikte op de peildatum van 1 januari 2023 over een vermogen van € 100.700,-, afkomstig van een schadevergoeding in verband met een verkeersongeval. Volgens eiseres heeft verweerder dit vermogen ten onrechte betrokken bij de herberekening. Verweerder is gedeeltelijk tegemoetgekomen aan het bezwaar van eiseres door de immateriële schadevergoeding van € 12.500,- buiten beschouwing te laten. Ondanks deze tegemoetkoming is het vermogen van de dochter van eiseres nog steeds hoger dan het maximale toegestane vermogen, waardoor het recht op huurtoeslag vervalt. Verweerder heeft de definitieve berekening daarom niet herzien.
Wat vindt eiseres in beroep?
3. Eiseres stelt zich op het standpunt dat het vermogen van haar thuiswonende dochter, die formeel gezien medebewoner is, in dit geval vanwege de bijzondere omstandigheden, niet bij de berekening van de huurtoeslag zou moeten worden betrokken. Verweerder heeft dit volgens eiseres onvoldoende gemotiveerd weerlegd.
Daarnaast stelt eiseres dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met de onevenredige gevolgen van het besluit. Volgens eiseres blijkt uit het bestreden besluit niet of, en zo ja in hoeverre, verweerder heeft beoordeeld of de terugvordering in de gegeven omstandigheden onevenredig is. Eiseres verwijst daarbij naar een uitspraak van de hoogste bestuursrechter, waarin is overwogen dat een combinatie van omstandigheden, die ieder afzonderlijk niet tot een onevenredige terugvordering leiden, in samenhang bezien wel aanleiding kan geven om de terugvordering te matigen. Eiseres wijst er in dit verband op dat het vermogen van haar dochter bestaat uit een schadevergoeding als gevolg van een verkeersongeval, waardoor haar dochter niet in staat is om op zichzelf te wonen. Eiseres zou haar dochter dan moeten vragen om bij te dragen aan de huur.
Wat zijn de regels?
4. Uit artikel 1, onder e, van de Wet op de huurtoeslag (Wht) volgt dat de huurtoeslag een tegemoetkoming is in de kosten van het huren van een woning. De hoogte hiervan is afhankelijk van iemands financiële draagkracht. Een onderdeel van deze draagkracht is, zoals volgt uit artikel 7, eerste lid, van de Wht, het vermogen van de huurder, diens partner en de medebewoners. Dit betekent dat de huurtoeslag een inkomensafhankelijke regeling is. Daarom is de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir) van toepassing op de huurtoeslag.
Onder medebewoner wordt op grond van artikel 2, eerste lid, aanhef en onder e, van de Awir verstaan de persoon die op hetzelfde woonadres als de belanghebbende staat ingeschreven in de Basisregistratie Personen (BRP), tenzij een van de in die bepaling genoemde uitzonderingen van toepassing is.
Beoordeling door de rechtbank
Mocht verweerder het vermogen van de dochter betrekken?
5. Niet in geschil is dat eiseres de aanvrager van de huurtoeslag is en dat haar dochter gedurende het gehele jaar 2023 op hetzelfde toeslagadres als eiseres stond ingeschreven in het BRP. Evenmin is in geschil dat de dochter daarmee formeel gezien als medebewoner moet worden aangemerkt in de zin van artikel 2, eerste lid, aanhef en onder e, van de Awir. Uit het medebewonerschap volgt dat het inkomen en vermogen van de dochter bij de berekening van het recht op huurtoeslag moeten worden betrokken. De rechtbank overweegt dat de bepalingen van de Awir dwingendrechtelijk zijn geformuleerd en geen ruimte laten voor verweerder om daarvan af te wijken. Bovendien is de Awir een wet in formele zin. Dit betekent dat de bepalingen niet kunnen worden getoetst aan artikel 3:4, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en het evenredigheidsbeginsel. Van de bepalingen kan alleen worden afgeweken als sprake is van bijzondere omstandigheden die niet in de wettelijke regeling zijn verdisconteerd, omdat de wetgever daarmee geen rekening heeft kunnen houden. Deze bijzondere omstandigheden kunnen slechts bij hoge uitzondering worden aangenomen.
De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt dat eiseres geen omstandigheden heeft aangevoerd die aanknopingspunten bieden om aan te nemen dat er sprake is van niet-verdisconteerde omstandigheden. Daarbij is van belang dat de wetgever er bewust voor heeft gekozen het recht op huurtoeslag afhankelijk te stellen van het vermogen van de huurder, diens partner en medebewoners op de peildatum. Bij het bepalen van de omvang van het vermogen is de herkomst of bestemming daarvan in beginsel niet van belang. Eiseres heeft eerst ter zitting gesteld dat haar dochter, door het ongeluk en de daaruit voortvloeiende gevolgen, noodgedwongen thuis woont. Zij heeft dit evenwel niet met stukken onderbouwd. Eiseres heeft verder gesteld dat het onbillijk is dat zij haar dochter zou moeten vragen om bij te dragen aan de huur. De rechtbank volgt eiseres hierin niet. In de systematiek van het stelsel wordt ervan uitgegaan dat het vermogen van volwassenen binnen een huishouden kan worden gebruikt om kosten te dekken. Dat van een medebewoner, gelet op haar vermogen, wordt verwacht dat zij bijdraagt aan de huur, heeft verweerder dan ook niet onredelijk hoeven achten. Dat dit voor eiseres onwenselijk uitpakt, maakt niet dat verweerder het vermogen van de dochter ten onrechte heeft meegenomen.
Gelet op het voorgaande heeft verweerder zich terecht en voldoende gemotiveerd op het standpunt gesteld dat het vermogen van de dochter van eiseres mocht worden betrokken bij de herberekening. Het totale vermogen ligt daardoor boven de vermogensgrens. Verweerder heeft de huurtoeslag over 2023 dan ook terecht op nihil gesteld.
Is de terugvordering evenredig?
6. Vervolgens moet de rechtbank beoordelen of de terugvordering van de over 2023 uitbetaalde huurtoeslag evenredig is. De rechtbank stelt voorop dat verweerder bij het vaststellen van het terug te vorderen bedrag gehouden is de rechtstreeks bij het besluit betrokken belangen af te wegen. Op grond van artikel 3:4, tweede lid, van de Awb mogen de nadelige gevolgen van een besluit niet onevenredig zijn in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen. Ook artikel 26, tweede lid, van de Awir biedt verweerder de mogelijkheid om een lager bedrag terug te vorderen indien volledige terugvordering, gelet op de nadelige gevolgen voor de belanghebbende, onevenredig is in verhouding tot het doel van de terugvordering.
Het beleid van verweerder ten aanzien van het matigen van de terugvordering van toeslagen is vastgelegd in het Verzamelbesluit. In dit beleid is onder meer bepaald dat in beginsel geen sprake is van onevenredige terugvordering, als de terugvordering het gevolg is van het overschrijden van de vermogensgrens. Hierbij is vermeld dat, afhankelijk van de specifieke omstandigheden van het geval, na een belangenafweging toch reden kan zijn de terugvordering te matigen. Daarbij geldt dat een combinatie van factoren - die ieder op zichzelf beschouwd geen onevenredige terugvordering opleveren - in samenhang wel kunnen leiden tot het oordeel dat er sprake is van een voor de belanghebbende onevenredige terugvordering die moet worden gematigd.
Eiseres heeft erop gewezen dat haar dochter vanwege klachten niet naast haar studie kan werken, dat zijzelf van een bijstandsuitkering leeft en dat haar huur is verhoogd. Zij heeft daarbij aangevoerd dat haar dochter vanwege haar medische situatie noodgedwongen thuis woont. De dochter telt mee in het huishouden en eiseres maakt kosten voor haar, terwijl de dochter door haar medische situatie niet financieel kan bijdragen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat deze omstandigheden, afzonderlijk en in onderlinge samenhang bezien, niet maken dat de nadelige gevolgen van de terugvordering onevenredig zijn in verhouding tot het doel daarvan. Bij hoger vermogen mag verweerder uitgaan van een hogere draagkracht. Bij financiële problemen bestaat voor eiseres bovendien de mogelijkheid om verweerder om een persoonlijke betalingsregeling te verzoeken. Het beroep op het evenredigheidsbeginsel slaagt daarom niet.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit stand houdt. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.L.D. Timmermans, rechter, in aanwezigheid van
mr. L.D. Ruis, griffier. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar op 21 oktober 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.