Bestuursrecht overig
De minister van Asiel en Migratie verklaarde een asielaanvraag niet-ontvankelijk omdat asielzoekster, die via…
Rechtbank Den Haag, 11 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33462 · Rechtbank Den Haag · 11 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33462
Zaakgegevens
Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.52867 (beroep) NL26.52868 (voorlopige voorziening)
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33462
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De minister van Asiel en Migratie verklaarde een asielaanvraag niet-ontvankelijk omdat asielzoekster, die via Peru naar Nederland was gereisd, in Peru asiel kan aanvragen.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummers: NL26.52867 (beroep)
NL26.52868 (voorlopige voorziening)
V-nummer: [nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen
[eiseres]
, geboren op [geboortedatum] , van Keniaanse nationaliteit,
alias
[eiseres] , geboren op [geboortedatum] , van Somalische nationaliteit.
eiseres en verzoekster, hierna: eiseres
(gemachtigde: mr. F. Khodajoo-Aziz Maleki),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder, hierna: de minister.
(gemachtigde: mr. F.H. van Zanden).
Samenvatting
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag van eiseres. De voorzieningenrechter beoordeelt in deze uitspraak het verzoek van eiseres om een voorlopige voorziening.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het verzoek om een voorlopige voorziening moet worden afgewezen. Hieronder legt de rechtbank/voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft op 22 augustus 2026 een asielaanvraag ingediend. Bij besluit van
2 september 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister deze aanvraag niet-ontvankelijk verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen, ertoe strekkende dat zij de behandeling van haar beroep in Nederland mag afwachten.
De rechtbank/voorzieningenrechter heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Als tolk in de taal Somali is verschenen
M. Youssouf Mohamed. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Op de zitting heeft eiseres aanvullende stukken overgelegd ter onderbouwing van haar beroep. De rechtbank heeft de gemachtigde van de minister in de gelegenheid gesteld hierop verweer te voeren, wat zij op 2 november 2026 heeft gedaan. Eiseres heeft op 4 november 2026 gereageerd op het verweer. De rechtbank/voorzieningenrechter heeft het onderzoek daarna, met voorafgaande toestemming van partijen, gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Het bestreden besluit
3. De minister heeft de asielaanvraag van eiseres niet-ontvankelijk verklaard omdat eiseres in Peru asiel kan aanvragen. Eiseres is namelijk op weg naar Nederland via het grondgebied van Peru gereisd. Uit algemene landeninformatie blijkt dat Peru asielzoekers behandelt volgens de regels van internationale mensenrechtenverdragen. Dat volgt uit
IB 2024/59. Er mag daarom van eiseres verwacht worden dat zij teruggaat naar Peru om daar asiel aan te vragen. Eiseres heeft namelijk niet aannemelijk gemaakt dat Peru niet veilig is voor haar. Uit haar verklaringen volgt zelfs dat zij geen bezwaar heeft tegen een terugkeer naar Peru als het daar veilig is. De enige problemen die eiseres in Peru heeft gehad hadden te maken met haar reisagent en hoe die haar behandelde, niet met Peru zelf.
Juridisch kader
4. Op 12 juni 2026 is het Europese Asiel- en Migratiepact (AMP) van kracht geworden. Met het AMP is de Procedureverordening ingevoerd, waarin nieuwe regels zijn vastgelegd over de procedure omtrent het verlenen van internationale bescherming.
Op grond van artikel 38 van de Procedureverordening kan de minister een asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaren als er een veilig derde land is waar de aanvrager heen kan gaan. In artikel 59, eerste lid, van de Procedureverordening is geregeld wanneer een land mag worden aangewezen als veilig derde land. Een van de voorwaarden hiervoor is dat in het land in kwestie onderdanen van derde landen worden beschermd tegen refoulement overeenkomstig het Verdrag van Genève en tegen verwijdering in strijd met het recht op vrijwaring tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandeling of straffen, zoals neergelegd in het internationaal recht.
Het verbod op refoulement is neergelegd in artikel 33 van het Verdrag van Genève. Dit verbod houdt in dat een vluchteling niet mag worden uitgezet of teruggeleid naar de grenzen van een grondgebied waar zijn leven of vrijheid bedreigd zou worden op grond van zijn ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of zijn politieke overtuiging.
Heeft de minister deugdelijk gemotiveerd dat Peru een veilig derde land is?
5. Eiseres voert aan dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat Peru een veilig derde land is. Er is volstaan met de algemene stelling dat Peru vreemdelingen behandelt volgens de regels van internationale mensenrechtenverdragen, maar er is niet onderzocht of Peru in de praktijk ook daadwerkelijk de internationale verdragsverplichtingen naleeft. Volgens eiseres is dit niet het geval. Op de zitting heeft eiseres een brief van Vluchtelingenwerk Nederland van 19 oktober 2026 (hierna: de
VWN-brief) overgelegd ter onderbouwing van deze stelling.
6. De rechtbank ziet in de VWN-brief aanleiding voor twijfel over de kwalificatie van Peru als veilig derde land. De rechtbank is van oordeel dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat Peru een veilig derde land is. De rechtbank legt dit oordeel hierna uit.
De rechtbank stelt voorop dat een deel van de informatie in de VWN-brief specifiek ziet op de positie van Venezolaanse migranten in Peru. In de VWN-brief staat echter ook informatie die betrekking heeft op de wijze waarop in zijn algemeenheid wordt omgegaan met vluchtelingen en ongedocumenteerden in Peru.
Over het non-refoulementbeginsel is het volgende opgenomen:
“Het Amnesty International jaarrapport over de mensenrechtensituatie in 2025 meldt dat de speciale procedure voor uitzonderlijke administratieve sancties van kracht bleef en werd toegepast zonder inachtneming van de beginselen van een eerlijk proces, voornamelijk ten aanzien van Venezolaanse onderdanen. Uitzettingen vonden plaats voordat over beroepen was beslist, waarbij personen naar de dichtstbijzijnde grens werden gebracht, hetgeen in strijd was met het beginsel van non-refoulement, dat bindend is volgens internationaal recht.”
“Amnesty International meldde in 2023 in het jaarrapport over 2022 dat er in april 2022 negenentwintig buitenlandse vrouwen werden uitgezet zonder de juridische wetten en regels toe te passen (without due process). Voor geen van de vrouwen zou zijn nagegaan of zij bescherming nodig hadden, slachtoffer waren van mensenhandel of dat er sprake was van refoulement.”
“HRW [Human Rights Watch] schreef verder dat de autoriteiten in april 2023 aan de grens tussen Chili en Peru een groep migranten uit Venezuela en andere landen tegenhield vanwege het ontbreken van de juiste documenten. Deze problemen zouden in Augustus en September nog aan de orde zijn geweest (…). De omstandigheden waren zwaar omdat er geen voorzieningen waren en het overdag erg heet en ’s nachts erg koud werd. (…). Volgens Amnesty International zou het gaan om een groep van ongeveer 300 migranten die onder extreme condities moesten overleven en zich in een kritieke humanitaire situatie bevonden zonder toegang tot eten, water, bescherming tegen de elementen en gezondheidszorg.”
Gelet op de hierboven geciteerde informatie is de rechtbank van oordeel dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat Peru een veilig derde land is. Wat de minister in het verweerschrift heeft aangevoerd leidt niet tot een ander oordeel. In het verweerschrift heeft de minister het standpunt ingenomen dat de informatie uit de VWN-brief reeds is meegenomen in IB 2024/59 waarmee Peru als veilig derde land is beoordeeld. In het IB, dat is opgesteld in oktober 2024, is echter niet de hierboven geciteerde informatie opgenomen van Amnesty International over de speciale procedure voor uitzonderlijke administratieve sancties over 2025 en 2026. De rechtbank volgt het verweerschrift reeds daarom niet.
De rechtbank is daarnaast van oordeel dat niet inzichtelijk is hoe de informatie die wel is opgenomen in het IB over het beginsel van non-refoulement, de conclusie kan dragen dat het beginsel van non-refoulement wordt geëerbiedigd in Peru. In het IB is namelijk ook de informatie opgenomen over de negentwintig vrouwen en de groep migranten aan de grens tussen Peru en Chili, die hierboven is geciteerd. Deze informatie wordt gevolgd door de mededeling dat de Verenigde Naties en het United States Department of State geen melding maken van refoulement. Uit de VWN-brief volgt echter dat de regering Trump uit de rapporten over 2024 informatie heeft geschrapt over onder andere vrouwen, etnische discriminatie en gevangenisomstandigheden en dat er selectief is omgegaan met nieuwsberichten en informatie. Uit het IB wordt verder niet duidelijk welke informatie van de Verenigde Naties door de minister is betrokken, waardoor de rechtbank deze informatie niet kan verifiëren. Het IB is dan ook niet inzichtelijk voor wat betreft de conclusie dat Peru kan worden aangemerkt als veilig derde land, meer specifiek voor wat betreft de conclusie dat het beginsel van non-refoulement wordt geëerbiedigd in Peru.
Gelet op het voorgaande heeft de minister niet deugdelijk gemotiveerd dat van eiseres verwacht mag worden dat zij teruggaat naar Peru om daar asiel aan te vragen. De beroepsgrond slaagt. De rechtbank zal het bestreden besluit daarom vernietigen. De overige beroepsgronden hoeven niet meer besproken te worden.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is gegrond en de rechtbank vernietigt het bestreden besluit. De rechtbank ziet geen aanleiding de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten of zelf in de zaak te voorzien. Ook ziet de rechtbank geen aanleiding om een bestuurlijke lus toe te passen. Dit omdat de minister beter moet onderzoeken en motiveren dat Peru een veilig derde land is. De minister zal een nieuw besluit moeten nemen met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van acht weken.
8. Nu met deze uitspraak op het beroep is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor de verzochte voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter zal het verzoek hiertoe daarom afwijzen. Omdat eiseres het verzoek wel terecht heeft ingediend, krijgt zij wel een vergoeding van de hiervoor gemaakte proceskosten.
9. De rechtbank bepaalt dat de minister de door eiseres gemaakte proceskosten moet vergoeden. Deze vergoeding stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 3.269,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het indienen van het verzoek om een voorlopige voorziening, 1 punt voor het verschijnen ter zitting en 0,5 punt voor de schriftelijke reactie op het verweerschrift, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank, in de zaak NL26.52867:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- draagt de minister op binnen acht weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag met inachtneming van deze uitspraak.
De voorzieningenrechter, in de zaak NL26.52868:
- wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
De rechtbank/voorzieningenrechter, in beide zaken:
- bepaalt dat de minister de proceskosten van eiseres moet vergoeden tot een bedrag van € 3.269,-.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.H.G. Odink, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. M.A. Hollander, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening kan geen rechtsmiddel worden ingesteld.