Socialezekerheidsrecht
Wmo dagbesteding pgb. Zelfredzaam. Beroep ongegrond.
Rechtbank Den Haag, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:31524 · Rechtbank Den Haag · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/socialezekerheidsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-31524
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 26 oktober 2026
- Zaaknummer
- SGR 25/2868
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Socialezekerheidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:31524
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Wmo dagbesteding pgb. Zelfredzaam. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 25/2868
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser] , uit [woonplaats] , eiser
(gemachtigde: mr. J.M. Eerkes),
en
het college van burgemeester en wethouders van Delft, het college
(gemachtigde: I. Ramautar).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiser om een maatwerkvoorziening in de vorm van dagbesteding specifiek bij Care in Care, op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015). Eiser is het niet eens met de afwijzing. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college de aanvraag heeft kunnen afwijzen. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Het college heeft de aanvraag van eiser om een maatwerkvoorziening in de vorm van dagbesteding specifiek bij Care in Care met het primaire besluit van 19 augustus 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 11 maart 2025 op het bezwaar van eiser is het college bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 7 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, S. Olia, tolk, [naam] , werkzaam bij Care in Care, en de gemachtigde van het college.
Beoordeling door de rechtbank
3. Eiser, geboren [geboortedatum] 1946, heeft diverse lichamelijke klachten, waaronder pijn bij het lopen en in de heupen. Hij ontvangt daarom al langere tijd een maatwerkvoorziening in de vorm van huishoudelijke hulp op grond van de Wmo 2015. Op 7 juni 2022 heeft eiser zich bij het college gemeld voor een maatwerkvoorziening in de vorm van dagbesteding bij Care in Care te Delft. Hij gaat sinds begin 2022 een keer per week naar Care in Care. Eiser vindt het een fijne dagbestedingsplek omdat er Farsi gesproken wordt en hij van Iraanse origine is. Hij luistert er naar (Iraanse) muziek en kan er ook schilderen. Het college heeft de gevraagde dagbestedingsindicatie niet afgegeven op de grond dat eiser er niet voor in aanmerking kwam en eiser geadviseerd om te kijken in het voorliggende veld.
Op 17 november 2023 heeft eiser zich opnieuw gemeld bij het college voor een dagbestedingsindicatie. Op 5 april 2024 heeft een Wmo-evaluatiegesprek plaatsgevonden. Bij brief van 22 april 2024 heeft de Wmo-adviseur eiser meegedeeld dat het Wmo ondersteuningsarrangement, de huishoudelijke hulp, onveranderd blijft. Met betrekking tot de melding voor een dagbestedingsindicatie, is wederom een negatief advies gegeven. Eiser is nogmaals verwezen naar het voorliggende veld. Vervolgens heeft eiser op 22 mei 2024 een aanvraag ingediend om een maatwerkvoorziening voor dagbesteding bij Care in Care.
Bij het primaire besluit heeft het college de aanvraag afgewezen. Bij het bestreden besluit heeft het college, onder verwijzing naar het advies van de Adviescommissie voor bezwaarschriften van 20 februari 2025, de afwijzing van de aanvraag gehandhaafd. Het college heeft daaraan conform het advies van de Adviescommissie ten grondslag gelegd dat eiser voldoende op eigen kracht kan participeren. Hij heeft geen toezicht of ondersteuning nodig en kan zelfstandig functioneren met betrekking tot het uitvoeren van dagactiviteiten. Eiser heeft opties in het voorliggende veld niet onderzocht. Dagbesteding is daarom geen laatste redmiddel voor eiser. Hoewel voorstelbaar is dat eiser graag naar dagbesteding Care in Care gaat vanwege een vertrouwde omgeving, maakt dit niet dat er een indicatie dagbesteding dient te worden toegekend. De enkele stelling dat eiser moeilijk contact maakt en goed gedijt in de dagbesteding is daarvoor onvoldoende. De in bezwaar gestelde psychische en lichamelijke klachten heeft eiser niet onderbouwd, aldus het college.
4. Eiser stelt dat hij niet zelfredzaam is en beperkingen heeft. Ter zitting heeft hij toegelicht dat zijn beperkingen worden veroorzaakt door mentale en lichamelijke klachten en zijn hoge leeftijd. Hij is bijna 80 jaar. Daarnaast is er de taalbarrière omdat hij Farsi spreekt en het Nederlands (te) beperkt beheerst.
Uit de inhoudelijke overwegingen van het college volgt dat het college, conform artikel 2.3.5, derde lid, van de Wmo 2015, artikel 6 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning Delft 2024 (Verordening) en artikel 2.5 van de Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente Delft, heeft beoordeeld of een maatwerkvoorziening in de vorm van dagbesteding, specifiek bij Care in Care, nodig is vanwege beperkingen in de participatie die eiser zou ondervinden of dat hij op eigen kracht, met hulp van anderen of met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke of algemene voorzieningen zijn beperkingen kan verminderen of wegnemen. In artikel 6, tweede lid, van de Verordening staat nader toegelicht dat een persoon voor een maatwerkvoorziening in aanmerking kan worden gebracht wanneer beperkingen, chronische psychische problemen, of psychosociale problemen het gebruik van algemene voorzieningen onmogelijk maken, dan wel deze algemene voorzieningen niet aanwezig zijn.
De rechtbank is van oordeel dat de taalbarrière van eiser niet gezien kan worden als een beperking in de zin van de Wmo 2015. Het college heeft ter zitting terecht opgemerkt dat de Wmo 2015 ook niet is bedoeld om mensen te ondersteunen die een taalbarrière hebben. Uit de aanwezigheid van een dergelijke taalbarrière vloeit niet automatisch voort, zoals eiser lijkt te betogen, dat er een beperking is in het doen- en regievermogen. Voor de Wmo 2015 geldt verder dat ook sprake is van zelfredzaamheid als iemand met behulp van andere personen uit het sociale netwerk in staat is tot participatie. Ter zitting heeft eiser verklaard dat hij een sociaal netwerk heeft bestaande uit zijn dochter en enkele vrienden. Dat zij overdag aan het werk zijn en hem daarom niet kunnen helpen maakt niet dat participatie daardoor onmogelijk is. Niet in geschil is dat eiser lichamelijke klachten heeft en daardoor onder meer mobiele beperkingen heeft en een hoge leeftijd heeft. Dit heeft hem er echter tot de dag van heden niet van weerhouden om wekelijks zelfstandig met een taxi naar Care in Care te gaan. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat de door hem gestelde mentale klachten dusdanig ernstig zijn dat hij geen gebruik kan maken van algemene voorzieningen. Het college heeft ter zitting toegelicht dat eiser bijvoorbeeld terecht kan bij ‘Delft Voor Elkaar’ en buurtcentra. Ook is er ondersteuning mogelijk als er een taalbarrière is. Dat eiser graag sociale activiteiten onderneemt met gelijkgestemden en hij goed gedijt bij Care in Care omdat er Farsi gesproken wordt, is begrijpelijk, maar dit betekent niet dat hij geen gebruik kan maken van deze algemene voorzieningen. Van strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel vanwege onvoldoende (medisch) onderzoek en strijd met het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep (CRvB), is niet gebleken.
5. Eiser heeft ter zitting nog opgemerkt dat in artikel 6 van de Verordening niet letterlijk staat dat sprake moet zijn van een laatste redmiddel. Volgens eiser is het onduidelijk wanneer sprake is van een laatste redmiddel en hoe het getoetst wordt door het college.
Voor zover eiser daarmee wil betogen dat het bestreden besluit in strijd is met het motiveringsbeginsel, slaagt dit niet. Het college heeft ter zitting toegelicht dat met laatste redmiddel bedoeld wordt dat alles wat voorliggend is eerst benut moet worden. Een voorziening via de Wmo is immers een vangnet. Dit blijkt ook voldoende uit de motivering van het bestreden besluit.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. D.A.J. Overdijk, rechter, in aanwezigheid van mr. H.J. Verspuij-Fung, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 28 oktober 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.