Socialezekerheidsrecht

Participatiewet. Beroep ongegrond. Toekenning bijzondere bijstand tot een bedrag van € 2.600,- voor kosten…

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026

Zaakgegevens

Op 2 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
2 november 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
SGR 24/9856
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32689
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Participatiewet. Beroep ongegrond. Toekenning bijzondere bijstand tot een bedrag van € 2.600,- voor kosten van duurzame gebruiksgoederen. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat de toegekende bijzondere bijstand ontoereikend is.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Bestuursrecht

zaaknummer: SGR 24/9856


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 november 2026 in de zaak tussen

[eiser] , uit [woonplaats] , eiser

en

het college van burgemeester en wethouders van Leidschendam-Voorburg, het college

(gemachtigde: E. Doeve)

en

de Staat der Nederlanden (minister van Justitie en Veiligheid), de Staat.

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de toekenning van bijzondere bijstand op grond van de Participatiewet (Pw). Het college heeft aan eiser bijzondere bijstand toegekend tot een bedrag van € 2.600,- in de vorm van een geldlening. Eiser is het niet eens met het besluit van het college. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank het beroep.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat de toegekende bijzondere bijstand ontoereikend is. Eiser krijgt geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft op 22 mei 2024 een aanvraag ingediend voor bijzondere bijstand tot een bedrag van € 3.687,35 voor de kosten van diverse duurzame gebruiksgoederen. Met het primaire besluit van 13 juni 2024 heeft het college aan eiser bijzondere bijstand toegekend tot een bedrag van € 2.600,- in de vorm van een geldlening. Met het bestreden besluit van 14 november 2024 op het bezwaar van eiser is het college bij dat besluit gebleven.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 21 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van het college. Op zitting heeft eiser de rechtbank verzocht om toekenning van een schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn.

Beoordeling door de rechtbank

Totstandkoming van het bestreden besluit

3. Eiser ontvangt een bijstandsuitkering van het college. Op 22 mei 2024 heeft eiser een aanvraag ingediend voor bijzondere bijstand tot een bedrag van € 3.687,35 voor de kosten van de aanschaf of vervanging van diverse duurzame gebruiksgoederen in zijn woning: stofzuiger, stereoset, combimagnetron, gaskookplaat, wasdroger, koelkast, strijkijzer, wasmachine, vriezer, televisie, driezitsbank, vier eetkamerstoelen, eettafel, salontafel en kast.

3.1.

Naar aanleiding van de aanvraag van eiser heeft het college een onderzoek verricht naar de noodzakelijkheid van de kosten. Met het primaire besluit van 13 juni 2024 heeft het college aan eiser bijzondere bijstand toegekend tot een bedrag van € 2.600,- in de vorm van een geldlening.

3.2.

Met het bestreden besluit heeft het college het primaire besluit gehandhaafd. Het college heeft hieraan ten grondslag gelegd dat de richtprijs voor een complete woninginrichting zoals genoemd in het Prijzenboek Wassenaar 2019 (het Prijzenboek 2019) kan worden gehanteerd. Dit vanwege de grote hoeveelheid duurzame gebruiksgoederen en omdat het door eiser gevraagde bedrag de maximale vergoeding uit het Prijzenboek 2019 overstijgt. Het college heeft zich voor de hoogte van de toe te kennen kosten gebaseerd op richtprijzen waarmee betrokkene in staat moet worden geacht de goedkoopste adequate voorziening te treffen. Uit het onderzoek van het college is gebleken dat eiser voor een bedrag van € 2.320,88 gelijkwaardige duurzame gebruiksgoederen kan aanschaffen. Eiser heeft volgens het college niet aannemelijk gemaakt dat de vergoeding van € 2.600,- in zijn geval niet toereikend is.

Toetsingskader

4. De wettelijke regels en beleidsregels die van belang zijn voor deze zaak, staan in de bijlage bij deze uitspraak.

Wat oordeelt de rechtbank?

5. Niet in geschil is dat eiser recht heeft op bijzondere bijstand voor de kosten van woninginrichting als bedoeld in artikel 35 van de Pw. Ook is niet in geschil dat de bijzondere bijstand mocht worden verleend in de vorm van een geldlening als bedoeld in artikel 51 van de Pw. Partijen zijn verdeeld over het antwoord op de vraag tot welk bedrag de bijzondere bijstand moet worden verleend. Daarnaast voert eiser aan dat de adviescommissie niet bevoegd was om zijn bezwaarschrift inhoudelijk te beoordelen.

Hoogte van de bijzondere bijstand

6. Eiser voert in beroep aan dat het toegekende bedrag te laag is. Dat zijn aanvraag betrekking heeft op meerdere goederen betekent niet automatisch dat sprake is van een volledige woninginrichting. Het college heeft niet genoemd op welke grondslag dit is gebaseerd. De richtprijzen in het Prijzenboek 2019 zijn meer dan zes jaar geleden vastgesteld en het college heeft geen rekening gehouden met de hoge inflatie. Daarnaast voert eiser aan dat het college hem niet mag dwingen om goederen van een bepaald merk aan te schaffen. Het college dient bovendien niet de lage prijs, maar de duurzaamheid centraal te stellen.

7. De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat het college hem een hoger bedrag aan bijzondere bijstand had moeten toekennen. Zoals de Centrale Raad van Beroep (CRvB) eerder heeft overwogen kan een bijstandsverlenend orgaan niet de bevoegdheid worden ontzegd om, ter bepaling van de omvang van de noodzakelijke kosten respectievelijk de vergoedingen in het kader van de bijzondere bijstandverlening, forfaitaire bedragen of richtlijnen zodanig vast te stellen dat de betrokkene daarmee geacht moet worden de goedkoopste adequate voorziening te treffen. Dit laat onverlet dat het betrokkene vrijstaat aannemelijk te maken dat deze vergoeding in zijn geval niet toereikend is voor de te maken noodzakelijke extra kosten.

7.1.

In het Prijzenboek 2019 is als richtprijs voor bijzondere bijstandverlening bij een complete woninginrichting voor een alleenstaande met zelfstandige huisvesting een bedrag van € 3000,- opgenomen. In de toekenning van de bijzondere bijstand is het college van dit bedrag uitgegaan, onder aftrek van € 400,- omdat bij besluit van 13 maart 2024 al een bedrag van € 400,- aan bijzondere bijstand aan eiser is toegekend voor de aanschaf van een seniorenbed met toebehoren.

7.2.

In de toekenning van de bijzondere bijstand baseert het college zich in beginsel op het geldende beleid. Nu het door eiser gevraagde bedrag de maximale richtprijs voor bijzondere bijstand voor een complete woninginrichting uit het Prijzenboek 2019 oversteeg, mocht het college in dit geval uitgaan van die richtprijs.

7.3.

Eiser heeft niet voldoende onderbouwd waarom het toegekende bedrag in zijn specifieke geval ontoereikend is. Het college erkent dat het Prijzenboek 2019 verouderd is en dat de richtprijzen niet meer voor alle genoemde producten overeenkwamen met het prijspeil in 2024. Dat de bedragen uit het Prijzenboek 2019 verouderd waren, brengt echter niet automatisch mee dat de toegekende vergoeding in het specifieke geval van eiser ook ontoereikend was. Uit het onderzoek van het college volgde dat eiser voor een bedrag van
€ 2.320,88 gelijkwaardige duurzame gebruiksgoederen kan aanschaffen. Door de goedkopere alternatieven weer te geven heeft het college onderbouwd dat het toegekende bedrag van € 2.600,-, dat ook hoger ligt dan de berekende € 2.320,88, volstaat om de goedkoopste adequate voorziening te treffen.

7.4.

De stelling van eiser dat het college onvoldoende rekening houdt met de duurzaamheid van de gebruiksgoederen volgt de rechtbank niet. Dat de aangedragen goedkopere alternatieven onvoldoende duurzaam zijn, is niet gebleken. Eiser heeft zijn stelling ter zake niet onderbouwd met concrete gegevens.

7.5.

Gezien het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat de hoogte van toegekende bijzondere bijstand ontoereikend is om - rekening houdend met de goedkoopste adequate voorziening - te voorzien in de kosten van de vervanging van de gebruiksgoederen. Het betoog van eiser slaagt niet.

Bevoegdheid adviescommissie bezwaarprocedure

8. Eiser voert in beroep aan dat het college naar aanleiding van het door hem ingediende bezwaarschrift ten onrechte een adviescommissie heeft ingeschakeld. Een dergelijke commissie kan volgens eiser op grond van artikel 7:13, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) slechts adviseren over de toepassing van de in die bepaling genoemde artikelen en niet over de inhoud van een bezwaarschrift.

8. De rechtbank is van oordeel dat de stelling van eiser berust op een onjuiste rechtsopvatting. Zowel de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State als de CRvB hebben geoordeeld dat de adviescommissie een inhoudelijk advies mag uitbrengen naar aanleiding van een ingediend bezwaarschrift. De rechtbank volstaat met een verwijzing naar deze uitspraken. Dat eiser in cassatie is gegaan tegen de uitspraak van de CRvB is niet van belang, omdat dit beroep niet-ontvankelijk was. Het betoog van eiser slaagt niet.

Schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn

9. Eiser heeft verzocht om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).

9.1.

Naar vaste rechtspraak geldt het uitgangspunt dat de bezwaar- en beroepsfase samen niet langer mogen duren dan twee jaar. Daarbij mag de behandeling van het bezwaar ten hoogste een half jaar en de behandeling van het beroep ten hoogste anderhalf jaar duren, behoudens bijzondere omstandigheden. Uitgangspunt voor de hoogte van de schadevergoeding is een tarief van € 500,- per half jaar waarmee de termijn is overschreden, naar boven afgerond.

9.2.

De redelijke termijn is aangevangen op de dag van ontvangst van het bezwaarschrift door het college, 16 juli 2024. Tot aan de dag van de uitspraak is een periode van – naar boven afgerond – 2 jaar en 4 maanden verstreken.

9.3.

De rechtbank is van oordeel dat in deze zaak en in de opstelling van eiser in deze procedure geen aanknopingspunten gevonden kunnen worden voor het oordeel dat de lengte van deze procedure in bezwaar en beroep langer dan twee jaar had mogen bedragen. De redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het EVRM is daarom – naar boven afgerond – met 4 maanden overschreden. Dit leidt tot een schadevergoeding van € 500,-.

9.4.

De behandeling van het bezwaar heeft van de ontvangst van het bezwaarschrift op 16 juli 2024 tot het besluit op bezwaar van 14 november 2024 – naar boven afgerond – vier maanden geduurd. De redelijke termijn in bezwaar van zes maanden is dus niet overschreden. De overschrijding van de redelijke termijn is daarom volledig toe te rekenen aan de Staat.

Conclusie en gevolgen

Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Het bestreden besluit blijft in stand. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. De Staat dient een schadevergoeding aan eiser te betalen wegens overschrijding van de redelijke termijn voor een bedrag van € 500,-.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;

  • veroordeelt de Staat tot het betalen van een schadevergoeding aan eiser wegens overschrijding van de redelijke termijn voor een bedrag van € 500,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.C. Bannink, rechter, in aanwezigheid van mr. L. Vrusch, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 2 november 2026.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving

Algemene wet bestuursrecht

Artikel 7:13

1. Dit artikel is van toepassing indien ten behoeve van de beslissing op het bezwaar een adviescommissie is ingesteld:

a. die bestaat uit een voorzitter en ten minste twee leden,

b. waarvan de voorzitter geen deel uitmaakt van en niet werkzaam is onder verantwoordelijkheid van het bestuursorgaan en

c. die voldoet aan eventueel bij wettelijk voorschrift gestelde andere eisen.

2. Indien een commissie over het bezwaar zal adviseren, deelt het bestuursorgaan dit zo spoedig mogelijk mede aan de indiener van het bezwaarschrift.

3. Het horen geschiedt door de commissie. De commissie kan het horen opdragen aan de voorzitter of een lid dat geen deel uitmaakt van en niet werkzaam is onder verantwoordelijkheid van het bestuursorgaan.

4. De commissie beslist over de toepassing van artikel 7:4, zesde lid, van artikel 7:5, tweede lid, en, voor zover bij wettelijk voorschrift niet anders is bepaald, van artikel 7:3.
5. Een vertegenwoordiger van het bestuursorgaan wordt voor het horen uitgenodigd en wordt in de gelegenheid gesteld een toelichting op het standpunt van het bestuursorgaan te geven.
6. Het advies van de commissie wordt schriftelijk uitgebracht en bevat een verslag van het horen.
7. Indien de beslissing op het bezwaar afwijkt van het advies van de commissie, wordt in de beslissing de reden voor die afwijking vermeld en wordt het advies met de beslissing meegezonden.

Participatiewet

Artikel 35

1. Onverminderd paragraaf 2.2, heeft de alleenstaande of het gezin recht op bijzondere bijstand voor zover de alleenstaande of het gezin niet beschikt over de middelen om te voorzien in de uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan en deze kosten naar het oordeel van het college niet kunnen worden voldaan uit de bijstandsnorm, de individuele inkomenstoeslag, bedoeld in artikel 36, de studietoeslag, bedoeld in artikel 36b, het vermogen en het inkomen voor zover dit meer bedraagt dan de bijstandsnorm, waarbij artikel 31, tweede lid, en artikel 34, tweede lid, niet van toepassing zijn. Het college bepaalt het begin en de duur van de periode waarover het vermogen en het inkomen in aanmerking wordt genomen.

Artikel 51

1. Bijzondere bijstand voor de kosten van noodzakelijke duurzame gebruiksgoederen kan worden verleend in de vorm van een geldlening of borgtocht, dan wel in de vorm van een bedrag om niet.

2. Indien een geldlening als bedoeld in het eerste lid wordt verstrekt, stemt het college de aflossingsbedragen en de duur van de aflossing mede af op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van de belanghebbende.

Beleidsregels bijzondere bijstand en minimabeleid Wassenaar 2020-1

Artikel 19

De aanschafkosten van duurzame gebruiksgoederen worden geacht bestreden te kunnen worden uit het normaal ter beschikking staande inkomen. De bijstandsuitkering dan wel een inkomen, dat wat betreft de hoogte ervan niet hoger is dan 110% van de op de belanghebbende van toepassing zijnde bijstandsnorm, wordt in elk geval geacht toereikend te zijn. In het inkomen wordt voldoende ruimte aanwezig geacht om voor deze kosten te reserveren dan wel deze achteraf gespreid te betalen.

Artikel 20

Indien bijzondere bijstand wordt verleend voor duurzame gebruiksgoederen, gebeurt dat in de vorm van een renteloze geldlening.

Artikel 50

Het college stelt een lijst met richtprijzen voor de verlening van de bijzondere bijstand vast. Als zodanig gebruikt het college de meest recente uitgave van het Prijzenboek Wassenaar: Richtprijzen voor de verlening van bijstand. De bedragen worden naar boven afgerond op hele euro’s.

Verordening behandeling van bezwaarschriften gemeente Leidschendam-Voorburg 2018

Artikel 2

1. Er is een commissie die schriftelijk advies uitbrengt aan het verwerend orgaan dat de beslissing op bezwaar moet nemen in de gevallen dat het horen omtrent het bezwaar niet ambtelijk plaatsvindt.

Artikel 5

1. De commissie adviseert bestuursorganen van de gemeente Leidschendam-Voorburg over de beslissing op bezwaarschriften, die haar ter advisering in handen zijn gesteld.

Mandaatbesluit Samenwerkingsovereenkomst Afdeling Werk en Inkomen

Artikel 2

1. Aan het hoofd Werk en Inkomen wordt, voor zover het de bevoegdheden van het college W en de burgemeester W betreft, mandaat verleend ten aanzien van de bevoegdheden tot:

a. Het uitvoeren van en het voorbereiden van besluite bij of krachtens de volgende wetten of regels:
- de Participatiewet;

(…)
6. Aan het hoofd Bedrijfsvoering wordt, voor zover het de in het eerste lid genoemde bevoegdheden betreft, in mandaat opgedragen de bevoegdheid tot het beslissen op bezwaarschriften als bedoeld in artikel 6:4, eerste lid, van de Awb.

Artikel 3

1. Het hoofd Werk en Inkomen oefent de aan hen opgedragen bevoegdheden uit met inachtneming van het beleid van het college W ter zake alsmede de door de raad van de Gemeente W vastgestelde kaders.

2. Het college W zendt het hoofd Werk en Inkomen alle benodigde informatie noodzakelijk voor de uitvoering van het bepaalde in het eerste lid.

3. Indien het hoofd Werk en Inkomen of in bezwaar het hoofd Bedrijfsvoering in afwijking van het bepaalde in het eerste lid wenst te besluiten, treedt hij hierover in overleg met het college W.
4. Bij de uitvoering van de bevoegdheden genoemd in artikel 2, vijfde en zesde lid, zal het hoofd Bedrijfsvoering de procedure(s) hanteren zoals deze in de gemeente L-V wordt gehanteerd.

Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de CRvB van 11 juli 2023, ECLI:NL:CRVB:2023:1303. Zie de uitspraak van 8 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:955. Zie de uitspraak van 13 augustus 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:1703. Zie de uitspraak van de Hoge Raad van 17 juni 2008, ECLI:NL:HR:2008:BD2578.