Beroep tegen inreisverbod, beroep ongegrond. Terugkeerbesluit ligt niet ter beoordeling voor – besluit…

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres], V-nummer: [V-nummer], eiseres

(gemachtigde: mr. S.T.V. Le),

de minister van Asiel en Migratie, verweerder.

Procesverloop

Overwegingen

2. Eiseres stelt te zijn geboren op [geboortedatum] 1997 en de Colombiaanse nationaliteit te hebben.

3. Op 1 april 2025 heeft verweerder aan eiseres een terugkeerbesluit en inreisverbod opgelegd. Vervolgens heeft verweerder op 2 februari 2026 een inreisverbod voor de duur van twee jaar tegen eiseres uitgevaardigd, omdat zij niet uit eigen beweging binnen de gestelde termijn Nederland heeft verlaten.

4. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit. Eiseres voert aan dat het inreisverbod niet kan worden uitgevaardigd, omdat de grondslag van het inreisverbod is ontvallen, omdat in het terugkeerbesluit niet is getoetst aan het beginsel van non-refoulement. Daarnaast is het inreisverbod in strijd met het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel, omdat verweerder niet aan eiseres duidelijk heeft gemaakt dat het mogelijk is om een inreisverbod van een kortere duur op te leggen en niet heeft getoetst aan artikel 8 van het EVRM.

5. Voor zover eiseres met het beroep heeft beoogd om het terugkeerbesluit van 1 april 2025 te bestrijden, overweegt de rechtbank dat dit in de huidige procedure niet ter beoordeling voor ligt.

6. Verder is de rechtbank van oordeel dat verweerder het bestreden besluit voldoende zorgvuldig heeft voorbereid en voldoende heeft gemotiveerd. Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende gemotiveerd waarom verweerder in dit geval niet hoefde af te zien van het opleggen van een inreisverbod aan eiseres en waarom hij geen inreisverbod voor een kortere duur heeft opgelegd. De rechtbank volgt eiseres niet in haar stelling dat verweerder niet heeft getoetst aan artikel 8 van het EVRM, omdat verweerder de verklaringen van eiseres in dit kader wel degelijk heeft betrokken. Zo heeft verweerder betrokken dat eiseres tijdens het gehoor op 2 februari 2026 heeft verklaard dat zij geen familie heeft in Nederland en dat zij haar familie in Spanje nooit bezoekt. Ook heeft verweerder meegewogen dat eiseres heeft aangegeven dat zij terug wil naar haar familie in Colombia en dat het geen probleem is als een inreisverbod wordt opgelegd. De enkele stelling van eiseres dat verweerder niet duidelijk zou hebben gemaakt aan eiseres dat het ook mogelijk is om een inreisverbod met een kortere duur op te leggen, is geen reden voor een andere conclusie.

Conclusie en gevolgen

7. De beroepsgronden slagen niet. Het beroep is ongegrond en het uitgevaardigde inreisverbod blijft in stand.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing