Vreemdelingenrecht
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkheidsverklaring van de…
Rechtbank Den Haag, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:31792 · Rechtbank Den Haag · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-31792
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 29 oktober 2026
- Zaaknummer
- NL25.56480 en NL25.56482
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:31792
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkheidsverklaring van de asielaanvragen in stand kan blijven. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht heeft overwogen dat eisers geen nieuwe relevante elementen of bevindingen naar voren hebben gebracht op grond waarvan moet worden geconcludeerd dat de afwijzing van hun asielverzoek in de vorige asielprocedure niet langer in stand kan blijven. Ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummers: NL25.56480 en NL25.56482
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen
[eiser] , eiser
V-nummer: [V-nummer 1] ,
[eiseres] , eiseres
V-nummer: [V-nummer 2] ,
mede namens haar minderjarige kinderen,
[minderjarige 1] ,
V-nummer: [V-nummer 3] ,
[minderjarige 2] ,
V-nummer: [V-nummer 4] ,
[minderjarige 3] ,
V-nummer: [V-nummer 5] ,
[minderjarige 4] ,
V-nummer: [V-nummer 6] ,
allen van Nigeriaanse nationaliteit,
hierna gezamenlijk: eisers
(gemachtigde: mr. M.S. Dunant Maurits),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. I. Dissevelt).
Samenvatting
Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijkheidsverklaring van de opvolgende asielaanvragen van eisers als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eisers zijn het hier niet mee eens. Zij voeren daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijkheidsverklaring van de opvolgende asielaanvragen.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkheidsverklaring van de asielaanvragen in stand kan blijven. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht heeft overwogen dat eisers geen nieuwe relevante elementen of bevindingen naar voren hebben gebracht op grond waarvan moet worden geconcludeerd dat de afwijzing van hun asielverzoek in de vorige asielprocedure niet langer in stand kan blijven. De rechtbank zal de beroepen ongegrond verklaren. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel voor eisers heeft.
Procesverloop
Eisers hebben een opvolgende aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd ingediend. Zij stellen van Nigeriaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum 1] 1980 (eiser) respectievelijk [geboortedatum 2] 1985 (eiseres). De minister heeft deze aanvragen met de bestreden besluiten van 17 november 2025 niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw.
Eisers hebben tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld.
De rechtbank heeft de beroepen op 17 september 2026 op zitting behandeld. Eisers zijn niet verschenen, maar hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigde. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Beoordeling door de rechtbank
De eerdere asielprocedures
Eisers hebben eerder, op 11 april 2015, een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Die aanvraag is door de minister op 28 mei 2015 niet in behandeling genomen omdat Spanje verantwoordelijk was voor de behandeling van deze aanvragen. De beroepen tegen de besluiten van 28 mei 2015 zijn door deze rechtbank, zittingsplaats Groningen, ongegrond verklaard. Tegen die uitspraak is geen hoger beroep ingesteld.
Op 17 oktober 2019 hebben eisers gezamenlijk een tweede asielaanvraag ingediend in Nederland. Eisers hebben hieraan ten grondslag gelegd dat zij bij terugkeer naar Nigeria hun dochters zullen moeten laten besnijden. Bij besluiten van 30 juni 2021 heeft de minister deze aanvragen afgewezen. Het hiertegen ingestelde beroep is bij uitspraak van 23 november 2021 ongegrond verklaard.
Op 16 maart 2022 hebben eisers een opvolgende asielaanvraag ingediend en daaraan opnieuw ten grondslag gelegd dat zij niet kunnen terugkeren naar Nigeria vanwege de besnijdenis van de kinderen. Eisers zouden dit vanwege sociale druk van familie en tradities moeten laten gebeuren. De minister heeft deze aanvragen afgewezen als kennelijk ongegrond. De hiertegen ingestelde beroepen zijn bij uitspraak van 14 maart 2023 ongegrond verklaard.
Eisers hebben op 16 juni 2023 een opvolgende aanvraag ingediend en hieraan opnieuw de vrees voor besnijdenis ten grondslag gelegd. Eisers hebben een video van een besnijdenis overgelegd. Het zou hier gaan om een besnijdenis binnen de familie. In de video zou de (schoon)vader van eisers zeggen dat de dochters besneden moeten worden. Ook hebben eisers een brief overgelegd van de Ijebu-North Local Government in Nigeria waarin staat vermeld dat besnijdenis bij de (schoon)familie van eisers traditie is. De minister heeft deze aanvragen met de besluiten van 5 juli 2023 niet-ontvankelijk verklaard omdat de overgelegde documenten niet relevant zijn voor de beoordeling van de asielaanvraag. In deze besluiten heeft de minister overwogen dat de eerdere asielaanvragen zijn afgewezen omdat niet is gebleken dat eisers geen weerstand kunnen bieden aan de sociale druk of zich niet in [plaats] of elders kunnen vestigen om hun dochters te beschermen. Bij uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem, van 21 augustus 2023 zijn de tegen deze besluiten ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Hiermee staan de besluiten van 5 juli 2023 in rechte vast.
De huidige asielprocedure
Op 26 februari 2024 hebben eisers opnieuw een opvolgende asielaanvraag ingediend. Aan deze aanvraag hebben eisers ten grondslag gelegd dat sprake is van nieuwe relevante elementen of bevindingen ten opzichte van de vorige procedure die het reëel risico op ernstige schade vanwege vrouwenbesnijdenis ondersteunen. Ter onderbouwing van deze opvolgende aanvraag hebben eisers de volgende documenten overgelegd:
- Een brief van de Nigeriaanse gemeente Ijebu-Igbu van 14 augustus 2023 waarin staat dat de familie [eisers] een traditie van besnijdenis heeft, waardoor de Ijebu-North Local Government de kinderen van eisers niet kunnen beschermen tegen besnijdenis;
- Een uittreksel van een melding bij de politie van 25 september 2023 van een telefonische melding. Hierin staat dat de politie het gezin niet kan beschermen tegen besnijdenis, omdat besnijdenis door de rechtbank wordt gezien als traditioneel recht;
- Een uittreksel van een melding bij de politie van 15 januari 2024 bij het politiebureau Ijebu-Igbu. Hierin staat dat het geen zin heeft om de familie van eisers te arresteren omdat de rechtbank de familie weer zal vrijlaten.
De bestreden besluiten
In de bestreden besluiten heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat de overgelegde documenten niet relevant zijn voor de beoordeling van de opvolgende asielaanvragen. De minister voert daartoe – kort samengevat – aan dat de eerdere aanvragen zijn afgewezen omdat niet is gebleken dat eisers geen weerstand kunnen bieden aan de sociale druk van de (schoon)familie of zich niet elders kunnen vestigen om hun dochters te beschermen. De brief van de Nigeriaanse gemeente Ijebu-Igbu zegt op zichzelf niets over waarom eisers geen weerstand kunnen bieden aan de sociale druk. Daar komt bij dat de brief op verzoek van eisers is opgesteld en een kopie betreft. Het voorgaande doet daarmee afbreuk aan de objectiviteit van de brief. De uittreksels van de meldingen van de politie zijn volgens de minister niet origineel waardoor de echtheid hiervan niet kan worden onderzocht. Ook de uittreksels maken de conclusie van de eerdere asielaanvragen niet anders. Uit de uittreksels blijkt niet waarom eisers als ouders hun kinderen niet kunnen beschermen tegen de besnijdenis en waarom zij geen weerstand kunnen bieden tegen de sociale druk of zich niet in [plaats] of elders in Nigeria zouden kunnen vestigen. Gezien het voorgaande hebben eisers volgens de minister geen nieuwe elementen of bevindingen aan de orde gebracht die relevant zijn voor de beoordeling van hun opvolgende asielaanvragen. Wat eisers aanvoeren in deze procedure geeft volgens de minister namelijk geen aanleiding tot een andere conclusie dan getrokken in de eerdere afwijzende besluiten. De minister stelt zich tot slot op het standpunt dat de gedane verklaringen van eisers over de vervloeking door zijn (schoon)vader, niet relevant zijn omdat deze niet afdoen aan de overwegingen van de eerdere besluiten die in rechte vast staan. De minister werpt daarbij tegen dat de inhoud van de verklaringen over de vervloeking tegenstrijdig is met de verklaringen van eisers in de eerdere asielprocedures, waarin zij hebben aangegeven dat hun (schoon)vader is overleden.
Eisers hebben de juistheid van het standpunt van de minister gemotiveerd betwist. Op hetgeen zij in dit verband hebben aangevoerd zal hieronder – voor zover relevant – worden ingegaan.
Het standpunt van eisers
Eisers voeren aan dat sprake is van een onjuiste toepassing van het toetsingskader bij opvolgende aanvragen. Door de stelling van de minister dat de stukken geen steun bieden aan de eerdere asielprocedure wordt de drempel van ontvankelijkheid gepasseerd en vindt er een feitelijke en materiële beoordeling plaats. Daarnaast stellen eisers zich op het standpunt dat de overgelegde documenten van de gemeente en de politie direct aansluiten op de kernvraag of de lokale autoriteiten bereid en in staat zijn om bescherming te bieden. De overgelegde documenten moeten daarom als nieuw en relevant element worden aangemerkt. De overgelegde documenten geven een concreet en actueel beeld van hoe de autoriteiten omgaan met vrouwenbesnijdenis en bevestigen daarmee dat de situatie van eisers en hun gezin, reëel en risicovol zijn. Tot slot vormt de vervloeking door de (schoon)vader een nieuw en wezenlijk element dat de mogelijkheid om weerstand te bieden aan de sociale druk ten aanzien van de besnijdenis aantast, aldus eisers.
Nieuwe relevante elementen en bevindingen
De rechtbank overweegt dat bij de beoordeling van een opvolgende aanvraag de minister beoordeelt of er sprake is van nieuwe elementen en bevindingen die relevant kunnen zijn voor de aanvraag. Uit het arrest LH en de daaropvolgende uitspraak van de Afdeling van 26 januari 2022 volgt dat deze beoordeling moet gebeuren aan de hand van twee fasen. In de eerste fase moet onderzocht worden of er nieuwe elementen en bevindingen zijn die verband houden met de vraag of de vreemdeling in aanmerking komt voor internationale bescherming. In de tweede fase moet de minister beoordelen of die nieuwe elementen en bevindingen de kans aanzienlijk groter maken dat de vreemdeling in aanmerking komt voor internationale bescherming. Een nieuw element of nieuwe bevinding is niet relevant als op voorhand is uitgesloten dat wat alsnog is aangevoerd of overgelegd kan afdoen aan de overwegingen in het eerder genomen besluit.
Uitgangspunt in deze procedure zijn de in rechte vaststaande besluiten waarin is geoordeeld dat het in eerste instantie aan de ouders is om hun kinderen tegen besnijdenis te beschermen en waarin is geoordeeld dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat het voor hen niet mogelijk is om weerstand te kunnen bieden aan de gestelde druk van de (schoon)familie om de dochters te laten besnijden en waarbij is geoordeeld dat eisers zich in [plaats] of elders in Nigeria kunnen vestigen. De minister bekijkt de zwaarwegendheid van het asielrelaas van eisers opnieuw vanwege de stukken die eisers aan de opvolgende asielaanvragen ten grondslag hebben gelegd en beoordeelt vervolgens of dat wat uit de stukken volgt, mede gelet op de aard van die stukken, zodanig opweegt tegen de overwegingen van eisers eerdere afwijzingen op de asielaanvragen. Gezien het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de minister het juiste toetsingskader heeft toegepast en dit ook gemotiveerd uiteen heeft gezet in de bestreden besluiten. De stelling van eisers dat sprake is van een onjuiste toepassing van het toetsingskader bij de beoordeling van hun opvolgende aanvragen, volgt de rechtbank dan ook niet.
De rechtbank stelt vast dat de brief van de Nigeriaanse gemeente Ijebu-Igbu van 14 augustus 2023 en de uittreksels van de meldingen bij de politie van 25 september 2023 en van 15 januari 2024 kopieën betreffen en geen originelen. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de overgelegde documenten weliswaar nieuwe documenten zijn, maar dat deze niet relevant zijn voor de onderhavige asielprocedure. Het uitgangspunt is dat in de vorige drie asielprocedures, waarvan de uitkomsten in rechte vaststaan, steeds is geoordeeld dat het in eerste instantie aan de ouders is om hun kinderen tegen besnijdenis te beschermen. Eisers hebben wel gesteld, maar niet aannemelijk gemaakt dat het voor hen niet mogelijk is om weerstand te bieden aan de druk van de familie om de dochters te laten besnijden.
De overgelegde brief en de uittreksels maken dit niet anders. In dit kader werpt de minister terecht tegen dat de opgestelde documenten niet van een objectieve bron afkomstig zijn en uit de inhoud van de stukken niet blijkt dat eisers geen weerstand kunnen bieden aan de sociale druk vanuit de (schoon)familie.
Ten aanzien van de brief van de gemeente heeft de minister hier ook bij kunnen betrekken dat de bewijswaarde van het document wordt verzwakt door de omstandigheid dat het document op verzoek van eisers is opgesteld, ondertekend voor een door hen onbekend persoon en uit de brief ook niet blijkt hoe de opsteller van de brief op de hoogte kan zijn van de tradities binnen de (schoon)familie.
Ten aanzien van de uittreksels van de meldingen van de politie heeft de minister terecht meegewogen dat uit de uittreksels niet volgt dat het voor eisers niet mogelijk is om zich in [plaats] te vestigen of zich te onttrekken aan de druk van de familie. Daarbij kan worden betrokken dat de documenten afkomstig zijn van autoriteiten gevestigd in Ogun State en daarmee geen informatie geven over beschermingsmogelijkheden in [plaats] of andere delen van Nigeria.
De rechtbank is verder van oordeel dat de verklaringen van eisers over dat zij vervloekt zullen worden door de (schoon)vader, niet onderbouwen dat eisers geen weerstand kunnen bieden aan de sociale druk van de familie. De verklaringen onderbouwen ook niet waarom eisers zich niet in [plaats] of elders in Nigeria kunnen vestigen. De minister heeft hierbij terecht betrokken dat de nieuwe verklaringen tegenstrijdigheden bevatten ten opzichte van de gedane verklaringen in de eerdere asielprocedures waarin eisers hebben aangegeven dat hun (schoon)vader is overleden. Tot slot merkt de rechtbank in dit verband nog op dat het opmerkelijk is dat de verklaringen over de vervloeking niet eerder naar voren zijn gebracht.
Gelet op wat hiervoor is overwogen, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat geen sprake is van nieuwe relevante elementen of bevindingen die de zwaarwegendheid van het asielmotief van eisers ondersteunen. De minister heeft de aanvragen terecht niet-ontvankelijk verklaard. Ook zijn er geen bijzondere feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 83a van de Vw die maken dat de rechtbank de bestreden besluiten desondanks moet toetsen als ware het de afwijzing van een eerste aanvraag. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
De beroepen zijn ongegrond. Dat betekent dat de bestreden besluiten in stand blijven en dat eisers moeten terugkeren naar Nigeria.
Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. T.M. Weeda, rechter, in aanwezigheid van
mr. S. Jongmans, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.