Vreemdelingenrecht

Bewaring – artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw – openstaande strafmaatregel – opheffing –…

Rechtbank Den Haag, 13 november 2026

Zaakgegevens

Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Middelburg
Datum uitspraak
13 november 2026
Datum publicatie
13 november 2026
Zaaknummer
NL26.66778
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33569
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bewaring – artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw – openstaande strafmaatregel – opheffing – zicht op uitzetting – beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.66778


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , eiser

V-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. R.C. van den Berg)

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. R. Hopman).

Procesverloop

Met het bestreden besluit van 3 november 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

Verweerder heeft op 6 november 2026 de maatregel van vreemdelingenbewaring opgeheven.

De rechtbank heeft het beroep op 11 november 2026 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [tolk] als tolk en de gemachtigde van verweerder.

Beoordeling door de rechtbank

1. Omdat de maatregel van vreemdelingenbewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling in deze zaak zich tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit verband wordt beoordeeld of de tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring op enig moment tot aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. De rechtbank kan als de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.

Toetsingskader

2. Verweerder kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen. Verweerder stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring. Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.

De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring

3. Verweerder heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.

4. In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiser:

b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;
p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;
r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

5. De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden niet heeft betwist. De rechtbank is van oordeel dat deze gronden terecht zijn tegengeworpen en, voor zover nodig, voldoende zijn toegelicht in de maatregel. De gronden zijn voldoende om de maatregel te dragen. Daarom kan worden aangenomen dat er een risico op onderduiken bestaat.

Strafrechtelijke detentie

6. Eiser stelt zich op het standpunt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring onrechtmatig was. Verweerder had volgens hem moeten onderkennen dat eiser voorafgaand aan zijn inbewaringstelling nog in strafrechtelijke detentie moest worden geplaatst. Daarmee had verweerder ook moeten voorzien dat uitzetting van eiser gedurende de inbewaringstelling niet mogelijk was en dus dat geen sprake was van zicht op uitzetting.

7. In reactie hierop heeft verweerder toegelicht dat hij op voorhand, voorafgaand aan de inbewaringstelling, geen weet had dat eiser nog een openstaande strafmaatregel had. Verweerder geeft aan dat het CJIB per brief van 4 november 2026, dat op 5 november 2026 door de DT&V is ontvangen, de DT&V in kennis heeft gesteld van een nog openstaande straf van eiser. Hierna is de maatregel van vreemdelingenbewaring op 6 november 2026 opgeheven voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis.

8. De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de mededeling van verweerder dat hij niet eerder dan 5 november 2026 op de hoogte is geraakt dat eiser nog een openstaande strafmaatregel heeft. Dit heeft verweerder ook niet eerder, voorafgaand aan de inbewaringstelling, hoeven of moeten onderkennen. De Afdeling heeft in de uitspraken van 15 november 2023 en 9 augustus 2024 overwogen dat het opvragen van een uittreksel uit de Justitiële Documentatie een handeling is in het kader van de (feitelijke) uitzetting. Daarom is het in beginsel niet vereist dat verweerder een dergelijk uittreksel opvraagt voorafgaand aan het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring. Ook is verweerder in beginsel niet gehouden om voorafgaand aan de inbewaringstelling contact te zoeken met het CJIB of het Openbaar Ministerie. Nu er ook nog geen sprake was van een uitzettingsdatum toen aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring werd opgelegd, was verweerder ook daarom niet gehouden om contact te zoeken met het CJIB of het Openbaar Ministerie. Dit betekent ook dat verweerder niet had kunnen voorzien dat geen sprake was van zicht op uitzetting. Verweerder heeft na het ontvangen van de brief van het CJIB tijdig actie ondernomen door de bewaring op te heffen zodat eiser in strafrechtelijke detentie kon worden geplaatst. De beroepsgrond slaagt niet.

Ambtshalve toets

9. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat de maatregel van vreemdelingenbewaring op enig moment in de te beoordelen periode onrechtmatig was.

Conclusie

10. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan op 13 november 2026 door mr. E.F. Bethlehem, rechter, in aanwezigheid van mr. B. Biyikli, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Vreemdelingenwet 2000. Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw. Dit volgt uit artikel 106 van de Vw. Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. Dit volgt uit artikel 59c van de Vw. Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb). Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb. Zoals volgt uit artikel 5.6, derde lid, van het Vb. Centraal Justitieel Incassobureau. Dienst Terugkeer en Vertrek. Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. ECLI:NL:RVS:2023:4219. ECLI:NL:RVS:2024:3229.