Vreemdelingenrecht
Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor een machtiging tot voorlopig verblijf voor het doel ‘Verblijf als…
Rechtbank Den Haag, 12 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33558 · Rechtbank Den Haag · 12 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33558
Zaakgegevens
Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Datum publicatie
- 13 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.55156
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33558
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor een machtiging tot voorlopig verblijf voor het doel ‘Verblijf als familie- of gezinslid’ bij haar dochters. De minister heeft het bezwaar van eiseres tegen de afwijzing van haar aanvraag ongegrond verklaard.
Ouderenbeleid (Turks Associatierecht). De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat niet aannemelijk is gemaakt dat de financiële ondersteuning van referenten ten tijde van de aanvraag noodzakelijk was voor eiseres om in haar basisbehoeften te voorzien.
Artikel 8 EVRM. De rechtbank is van oordeel dat er beschermenswaardig familieleven bestaat tussen eiseres en referenten. Eiseres is namelijk financieel, medisch, emotioneel en in feite ook (steeds meer) praktisch afhankelijk van referenten. Eiseres woont het grootste deel van het jaar feitelijk met haar dochters samen, haar dochters regelen haar financiële en gezondheidszaken en bieden haar financiële ondersteuning, zij verlenen mantelzorg en de banden met Turkije zijn minder sterk geworden. Beroep gegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL25.55156
V-nummer: [V nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] ,
geboren op [geboortedatum] 1950, van Turkse nationaliteit, eiseres
(gemachtigde: mr. V. Sarkisian),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. P. Boelhouwer).
Samenvatting
1. De minister heeft het bezwaar van eiseres tegen de afwijzing van haar aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf (hierna: mvv) ongegrond verklaard. Eiseres is het niet eens met dit besluit. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank het beroep.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Dit betekent dat eiseres gelijk krijgt. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Op 5 juni 2024 heeft eiseres een aanvraag ingediend voor een mvv voor het doel ‘Verblijf als familie- of gezinslid’ bij haar dochters [referente 1] en [referente 2] (hierna: referenten).
Met het besluit van 29 oktober 2024 heeft de minister deze aanvraag afgewezen. Eiseres heeft hiertegen bezwaar gemaakt.
Met het besluit van 13 oktober 2025 (het bestreden besluit) heeft de minister het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, referenten, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Besluitvorming
3. De minister stelt zich in het bestreden besluit ten eerste op het standpunt dat eiseres niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van het afgeschafte ouderenbeleid, omdat zij valt onder de reikwijdte van het Turks Associatierecht. Niet is aangetoond dat eiseres ten laste komt van referenten. Hoewel is aangetoond dat referenten structureel geld naar eiseres overmaken, is niet bewezen dat deze ondersteuning noodzakelijk is om in de basisbehoeften van eiseres te voorzien. Eiseres heeft namelijk ook andere inkomsten, die toereikend zijn om de noodzakelijke kosten te betalen. Omdat niet is aangetoond dat eiseres ten laste van referenten komt, kan zij niet aangemerkt worden als gezinslid van een Turkse werknemer en kan zij daarom ook geen beroep doen op de standstillbepaling van artikel 13 van Besluit 1/80. Er wordt om die reden niet toegekomen aan een oordeel of de afschaffing in 2012 van het ouderenbeleid al dan niet een aanscherping in strijd met de standstillbepaling is.
Verder stelt de minister zich op het standpunt dat niet aannemelijk is gemaakt dat er tussen eiseres en referenten sprake is van gezinsleven zoals bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Er is geen sprake van bijkomende elementen van afhankelijkheid. Eiseres en referenten wonen al lange tijd niet meer samen. Dat eiseres vaak in Nederland verblijft, maakt dit niet anders. Verder is niet aangetoond dat eiseres enkel op referenten is aangewezen. Niet is aannemelijk gemaakt dat zij zich in de periodes dat zij op zichzelf is in Turkije, niet staande kan houden. Ook is niet aannemelijk gemaakt dat zij helemaal geen hulp kan krijgen van anderen in haar omgeving. Voorts hecht de minister er veel belang aan dat in Turkije zorginstellingen en zorgopties voor noodzakelijk te verlenen zorg aanwezig zijn. Verder is volgens de minister geen sprake van financiële afhankelijkheid. Eiseres ontvangt pensioen waarmee zij in haar basisbehoeften kan voorzien. De aanvullende financiële ondersteuning die referenten bieden, merkt de minister aan als gangbaar en daarom niet als bijkomend element van afhankelijkheid. Verder heeft eiseres volgens de minister sterke banden met Turkije, omdat zij daar heeft gewerkt als leerkracht en een gezin heeft gesticht.
Omdat geen sprake is van gezinsleven, maakt de minister geen belangenafweging.
Ouderenbeleid (Turks Associatierecht)
4. Eiseres voert aan dat de minister zich ten onrechte op het standpunt stelt dat eiseres niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van het afgeschafte ouderenbeleid, omdat niet aannemelijk is gemaakt dat zij ten laste komt van referenten. Eiseres vindt dat zij in voldoende mate heeft aangetoond dat de financiële ondersteuning van referenten noodzakelijk is om in haar basisbehoeften te voorzien. Referenten maken nu juist de bedragen over omdat eiseres anders niet kan voorzien in haar basisbehoeften. De minister heeft de kosten voor medische zorg onvoldoende betrokken in de beoordeling en onvoldoende rekening gehouden met de enorme inflatie in Turkije.
5. De rechtbank overweegt dat beoordeeld moet worden of eiseres ten tijde van de aanvraag de materiële ondersteuning van referenten nodig had om in Turkije in haar basisbehoeften te kunnen voorzien. Tussen partijen is niet in geschil dat referenten diverse geldbedragen aan eiseres hebben overgemaakt.
6. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat niet aannemelijk is gemaakt dat de financiële ondersteuning van referenten ten tijde van de aanvraag noodzakelijk was voor eiseres om in haar basisbehoeften te voorzien. Eiseres heeft niet inzichtelijk gemaakt waarom de berekening in het bestreden besluit niet klopt. De stelling van eiseres dat de minister de medische kosten onvoldoende heeft betrokken in de beoordeling, volgt de rechtbank evenmin. Hoewel van eiseres geen al te ingewikkelde bewijsinspanningen mogen worden gevergd, is het wel aan eiseres om haar stellingen te onderbouwen. Eiseres heeft onvoldoende concreet gemaakt welke (structurele) medische kosten zij ten tijde van de aanvraag had. Uit de geldoverboekingen van referenten aan eiseres blijkt niet zonder meer dat deze geldbedragen betrekking hadden op medische kosten.
7. De beroepsgrond slaagt niet.
8. Eiseres kan zich verder niet verenigen met het standpunt van de minister dat niet aannemelijk is gemaakt dat er tussen eiseres en referenten sprake is van gezinsleven zoals bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Zij voert aan dat de minister ten onrechte heeft gesteld dat er geen sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid tussen haar en referenten. Volgens eiseres heeft de minister onvoldoende in de beoordeling betrokken dat eiseres een groot deel van het jaar met referenten samenwoont, dat referenten eiseres financieel ondersteunen, dat eiseres lijdt aan een progressieve ziekte, dat zij voor zorg afhankelijk is van referenten, en dat eiseres geen sterke banden met Turkije meer heeft omdat haar echtgenoot is overleden en haar enige dochters in Nederland wonen.
9. Het is vaste rechtspraak van het EHRM dat pas kan worden gesproken van een door artikel 8 van het EVRM beschermd gezinsleven tussen ouders en hun meerderjarige kinderen als sprake is van ‘more than normal emotional ties, involving additional elements of depency’ (bijkomende elementen van afhankelijkheid). Er moet dan sprake zijn van bijkomende elementen van afhankelijkheid. Hierbij kan onder meer relevant zijn: de eventuele samenwoning, de mate van financiële afhankelijkheid, de mate van emotionele afhankelijkheid, de gezondheid van de betrokkenen en de banden met het land van herkomst. De rechtbank toetst de vraag of sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid – evenals het EHRM doet en conform de jurisprudentie van het EHRM– vol. De rechtbank verwijst daarvoor naar de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 20 november 2025 en maakt deze overwegingen de hare.
De Afdeling heeft in de uitspraak van 18 juli 2025 overwogen dat uit haar uitspraak van 27 maart 2024 en het arrest Martinez Alvarado van het EHRM volgt dat voor het aannemen van bijkomende elementen van afhankelijkheid niet is vereist dat een vreemdeling exclusief afhankelijk is van een referent en zonder een referent niet zelfstandig kan functioneren.
10. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat er geen sprake is van bijkomende elementen van afhankelijkheid tussen eiseres en referenten. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Eiseres is inmiddels 76 jaar oud. Zij woont in Turkije. Zij heeft twee dochters (referenten), die sinds respectievelijk 2007 en 2019 in Nederland wonen en de Nederlandse nationaliteit hebben. Referenten werken als respectievelijk [functie 1] en [functie 2] . Eiseres heeft ook twee kleinkinderen in Nederland. De echtgenoot van eiseres is in 2023 overleden. Bij eiseres is de diagnose alzheimer gesteld. Een van haar dochters is in 2024 benoemd tot juridisch adviseur van eiseres. De andere dochter fungeert als aanspreekpunt voor gezondheidszaken. Referenten reizen meerdere keren per jaar naar Turkije om voor hun moeder te zorgen. Eiseres verblijft geregeld op grond van een visum kort verblijf bij referenten in Nederland.
Wat betreft samenwoning is de rechtbank van oordeel dat aannemelijk is gemaakt dat eiseres een aanzienlijk deel van het jaar met referenten samenwoont. Zo heeft eiseres een in- en uitreisoverzicht en vliegtickets overgelegd waaruit blijkt dat eiseres en referenten in 2024 verspreid over het jaar ongeveer 200 dagen samen in Nederland dan wel Turkije verbleven. Op de zitting hebben referenten toegelicht dat deze perioden van samenwoning met het verstrijken der tijd in omvang zijn toegenomen. Dit is op zitting niet door de minister weersproken.
Wat betreft financiële afhankelijkheid is de rechtbank van oordeel dat aannemelijk is gemaakt dat eiseres financieel door referenten wordt ondersteund, ook in praktische zin. Niet alleen maken referenten structureel en soms forse geldbedragen over aan eiseres, zij zijn ook aangesteld als de juridisch adviseur van eiseres en hebben toegang tot haar bankgegevens en verrichten betalingen voor eiseres. Dit is een factor die bijdraagt aan de onderlinge band tussen eiseres en referenten.
Wat betreft medische en praktische afhankelijkheid overweegt de rechtbank dat tussen partijen niet in geschil is dat eiseres lijdt aan dementie, type Alzheimer. Wel in geschil is of aannemelijk is gemaakt dat eiseres daardoor mantelzorg nodig heeft en dat zij hiervoor afhankelijk is van referenten. De rechtbank stelt vast dat uit het dossier en de verklaringen van referenten op zitting de volgende relevante informatie blijkt. Een rapport van 5 september 2025 van een neuroloog in Turkije vermeldt onder meer:
‘Na het overlijden van de echtgenoot zijn de geheugenklachten duidelijker geworden; op dit moment kan de patiënt moeizaam alleen thuis leven. De kinderen ondersteunen van afstand en komen minstens één keer per maand langs om te helpen. Zij slaan maaltijden in de diepvries op, slaan alles wat nodig is op en de patiënt gebruikt deze om het leven voort te zetten. De patiënt kan over het algemeen niet zelf koken. De patiënt kan zich ook niet zelf wassen. Over het algemeen kan het huis en de patiënt verzorging krijgen wanneer de kinderen komen. De patiënt is het huis uitgegaan en enkele keren verdwaald, daarom heeft men een gps tracker laten plaatsen; thuis raakt de patiënt constant spullen kwijt. De patiënt kan het leven niet alleen voortzetten.’
Uit de verklaringen van eiseres en referenten tijdens de hoorzitting en de zitting op de rechtbank, ondersteund door diverse foto’s en reisgegevens, blijkt dat referenten naast hun fulltimebaan en zorg voor de kinderen maandelijks naar eiseres in Turkije reizen om voor haar te zorgen. Verder verblijft eiseres bij referenten als zij in Nederland is en zorgen referenten dan voor haar. Eiseres kan niet alleen reizen, dus referenten halen haar op uit Turkije en brengen haar terug. Referenten helpen eiseres door boodschappen te doen en te koken en met douchen en het innemen van medicijnen. Ze bereiden eten voor eiseres en slaan het op in de vriezer of bestellen eten voor haar. Er zijn geen andere familieleden die eiseres in Turkije kunnen helpen. Eiseres heeft enkel een oudere zus in Turkije die in een andere stad woont en ook vanwege overgewicht niet kan helpen.
Overigens is gebleken dat eiseres in augustus 2026 acuut moest worden geopereerd vanwege galstenen. De ontslagbrief van het ziekenhuis vermeldt: ‘Wijze van verzorging: Hulp van familieleden’. Op de zitting heeft een van de dochters van eiseres verklaard dat zij door deze acute medische situatie haar werk in Nederland moest neerleggen en direct een vlucht naar Turkije moest boeken, waardoor zij haar toenmalige baan is verloren. Hoewel deze informatie strikt genomen dateert van ná het bestreden besluit, is de gang van zaken wel illustratief voor de mantelzorgsituatie.
Op basis van voorgaande informatie concludeert de rechtbank dat aannemelijk is gemaakt dat eiseres vanwege haar gezondheidssituatie voor haar dagelijkse behoeften afhankelijk is van referenten.
De rechtbank neemt verder aan dat tussen eiseres en referenten sprake is van een bijzondere emotionele band. Referenten zijn de enige kinderen van eiseres. Eiseres heeft geen echtgenoot meer. Zij lijdt aan alzheimer. Haar dochters hebben toegelicht dat eiseres, als gevolg van het overlijden van haar echtgenoot na een verblijf van één week in een Turks verzorgingshuis en haar alzheimer, geen vertrouwen heeft in zorginstanties. Zij vertrouwt alleen de mensen in haar directe omgeving, te weten haar dochters. Hieruit volgt naar het oordeel van de rechtbank dat moet worden aangenomen dat er een sterke wederzijdse emotionele afhankelijkheid bestaat tussen eiseres en referenten.
Tot slot overweegt de rechtbank dat eiseres weliswaar sterke banden heeft met Turkije, omdat zij daar is geboren en getogen, werkzaam is geweest en een gezin heeft gesticht, maar dat deze banden momenteel genuanceerder bekeken dienen te worden. Als gevolg van de ziekte van eiseres is haar wereld kleiner geworden en vertrouwt zij alleen nog haar dochters die in Nederland wonen. Bovendien verblijft eiseres (inmiddels) ongeveer de helft van het jaar in Nederland.
11. De rechtbank is gelet op het bovenstaande van oordeel dat er beschermenswaardig familieleven bestaat tussen eiseres en referenten. Eiseres is namelijk financieel, medisch, emotioneel en in feite ook (steeds meer) praktisch afhankelijk van referenten. Eiseres woont het grootste deel van het jaar feitelijk met haar dochters samen, haar dochters regelen haar financiële en gezondheidszaken en bieden haar financiële ondersteuning, zij verlenen mantelzorg en de banden met Turkije zijn minder sterk geworden. De minister heeft dit niet onderkend.
12. Dit betekent dat het besluit ten aanzien van het gezinsleven tussen eiseres en referenten onvoldoende zorgvuldig is voorbereid en onvoldoende deugdelijk is gemotiveerd. Daarom kan het bestreden besluit geen standhouden en moet de minister een nieuw besluit nemen. De minister moet een belangenafweging maken waarin het gezinsleven tussen eiseres en referenten als uitgangspunt wordt genomen. Bij deze belangenafweging dient de minister de volgende omstandigheden te betrekken:
-
De leeftijd van eiseres en de omstandigheid dat zij lijdt aan een progressieve ziekte, namelijk alzheimer, als gevolg waarvan zij psychisch en lichamelijk achteruitgaat;
-
De omstandigheid dat eiseres zorgbehoevend en alleenstaand is, en haar kinderen in Nederland werken en wonen en de Nederlandse nationaliteit hebben;
-
Dat referenten in Nederland werkzaam zijn als [functie 1] en [functie 2] ;
-
Dat referenten in staat zijn in hun eigen onderhoud en dat van eiseres te voorzien;
-
De omstandigheid dat eiseres in Turkije geen familieleden heeft die haar kunnen helpen.
De minister dient verder te onderzoeken of er sprake is van een subjectieve belemmering: één van de referenten van eiseres heeft namelijk twee kinderen die intensieve ondersteuning en begeleiding krijgen.
13. Eiseres heeft nog aangevoerd dat de minister had moeten betrekken dat sprake is van een schrijnende situatie, nu eiseres zich in haar laatste levensfase bevindt. De rechtbank overweegt hierover dat de minister deze omstandigheid allereerst dient te betrekken in de belangenafweging. Mocht de minister hier nog aan toekomen, dan dient de minister in het nieuwe besluit te beoordelen of eiseres in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van artikel 3.6b van het Vreemdelingenbesluit 2000.
Conclusie en gevolgen
14. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit in strijd is met het zorgvuldigheidsbeginsel en het motiveringsbeginsel. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. De minister zal een nieuw besluit moeten nemen met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank geeft de minister hiervoor zes weken.
15. Omdat de minister een nieuw besluit moet nemen op het bezwaar, krijgt eiseres in feite opnieuw de mogelijkheid om concreet te onderbouwen dat zij ten tijde van de aanvraag de financiële ondersteuning van referenten nodig had om in Turkije in haar basisbehoeften te kunnen voorzien en dat zij daarom in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van het afgeschafte ouderenbeleid.
16. Omdat het beroep gegrond is moet de minister de proceskosten van eiseres vergoeden. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
-
verklaart het beroep gegrond;
-
vernietigt het besluit van 13 oktober 2025;
-
draagt de minister op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van deze uitspraak;
-
veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van
mr. C.S. Carella, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.