Vreemdelingenrecht

Beroep tegen afwijzing asielaanvraag. Identiteit ongeloofwaardig en Egypte veilig land van herkomst voor…

Rechtbank Den Haag, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
NL26.51425
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31804
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Beroep tegen afwijzing asielaanvraag. Identiteit ongeloofwaardig en Egypte veilig land van herkomst voor eiser. Beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Zwolle

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.51425


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser

(gemachtigde: mr. R.J.J. Flantua),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. A.E. Gecer).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser, als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de identiteit van eiser ongeloofwaardig is en dat Egypte voor eiser een veilig land van herkomst is. De minister heeft zich daarom terecht op het standpunt gesteld dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij een gegronde vrees heeft voor vervolging of voor een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft op 18 juni 2026 een asielaanvraag ingediend. Hij stelt van Egyptische nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1997. De minister heeft met het bestreden besluit van 27 augustus 2026 deze aanvraag in de versnelde asielprocedure afgewezen als kennelijk ongegrond.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 22 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, W. Fadi als tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Het asielrelaas van eiser

3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Omdat de neef van eiser, [naam 1], [naam 2] beschuldigde van diefstal heeft [naam 2] zijn neef in oktober 2019 doodgestoken. Tien dagen daarna heeft een andere neef van eiser, [naam 3], twee broers van [naam 2] gedood. Eiser is daarna meteen vertrokken uit zijn dorp omdat hij anders gedood zou worden door de familie van [naam 2]. Hij hoorde van zijn zus dat er mensen op zoek waren naar hem. In januari 2020 is eiser legaal vertrokken naar Rusland. Omdat hij hoorde dat iemand van de familie van [naam 2] van plan was naar Rusland te reizen om hem te vermoorden is hij in 2022 naar Europa gereisd en op 18 juni 2026 Nederland ingereisd.

Het bestreden besluit

4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:

- de identiteit van eiser;

- de nationaliteit en herkomst van eiser;

- bloedwraak vanwege familieproblemen.

4.1.

De minister stelt zich hierover op het standpunt dat de identiteit van eiser ongeloofwaardig is. De nationaliteit, herkomst en de bloedwraak vindt de minister wel geloofwaardig. De minister is echter van oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij te vrezen heeft voor vervolging of voor een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM, met name omdat Egypte voor eiser een veilig land van herkomst is. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen als kennelijk ongegrond.

Heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat de identiteit van eiser ongeloofwaardig is?

Wat is het betoog van eiser?

5. Eiser stelt dat de minister hem ten onrechte tegenwerpt dat hij geen oprechte inspanning heeft verricht zijn asielaanvraag te onderbouwen. Aangezien hij zich in Nederland in een asielprocedure bevindt kan niet van hem worden verwacht dat hij zich wendt tot de autoriteiten van Egypte. Verder is het niet vreemd dat hij zijn paspoort is kwijtgeraakt en geen aangifte heeft gedaan, want dit gebeurde onder zware omstandigheden terwijl hij geen legaal verblijf had in Polen en daar ook niet is gebleven. Na het verlies van zijn paspoort had hij geen documenten meer om zijn identiteit aan te tonen en het is hem niet gelukt documenten uit Egypte te krijgen. In Nederland heeft eiser zijn juiste identiteit opgegeven.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

5.1.

De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de identiteit van eiser ongeloofwaardig is. Daarvoor heeft de minister van belang kunnen vinden dat eiser geen identiteitsdocumenten heeft overgelegd, daar geen goede verklaring voor heeft gegeven en geen oprechte inspanning heeft verricht alsnog aan documenten te komen. Eiser heeft zowel verklaard dat hij zijn tas met spullen en paspoort heeft achtergelaten en ook dat hij deze tas is kwijtgeraakt in Polen. Verder heeft hij verklaard geen aangifte van de vermissing van zijn paspoort te hebben gedaan. De minister mocht van eiser verwachten dat hij dat wel had gedaan en dat hij contact had opgenomen met de autoriteiten van Egypte om een vervangend identiteitsdocument aan te vragen. Dat hij in Nederland een asielaanvraag heeft ingediend leidt niet tot een ander oordeel, aangezien eiser heeft verklaard dat hij nooit problemen met de Egyptische autoriteiten heeft gehad en niet voor hen vreest. De rechtbank neemt verder in aanmerking dat eiser tegenstrijdig heeft verklaard over zijn identiteitskaart. Zo heeft hij op zitting verklaard dat hij zijn identiteitskaart heeft meegenomen toen hij Egypte verliet, terwijl hij tijdens het gehoor heeft verklaard dat hij de kaart in Egypte had achtergelaten en dat zijn familie de kaart niet kan vinden. De minister heeft ook van belang kunnen vinden dat eiser in verschillende landen bekend staat onder meerdere aliassen en dat hij daar geen goede reden voor geeft. De rechtbank ziet geen reden de minister op te dragen de onderbouwing hiervan over te leggen. De minister heeft op zitting verklaard dat de gegevens blijken uit het digitale systeem van de minister. De rechtbank ziet geen aanleiding daaraan te twijfelen. De minister hoefde niet te volgen dat eiser zich zijn geboortedatum niet herinnert omdat hij analfabeet en ongeschoold zou zijn. Eiser heeft verklaard dat hij tot de laatste klas op de basisschool heeft gezeten en verschillende werkzaamheden heeft verricht. Van eiser, als volwassen man die meerdere asielprocedures heeft doorlopen, mag worden verwacht dat hij zijn volledige naam en geboortedatum consistent kan verstrekken. De enkele stelling dat hij in Nederland zijn juiste identiteit heeft opgegeven maakt dat niet anders. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat Egypte (voor eiser) een veilig land van herkomst is?

Wat is het betoog van eiser?

6. Eiser bestrijdt dat Egypte een veilig land van herkomst is. Als onderbouwing verwijst eiser naar de samenvatting van het Country Report on Human Rights Practices: Egypt over 2024 en het rapport ‘Egypt: Corruption and anti-corruption’, van augustus 2024. Hieruit blijkt volgens eiser dat de mensenrechtensituatie in Egypte zorgwekkend blijft en dat onderzoek en vervolging door de overheid naar beschuldigingen van mensenrechtenschendingen uitblijft. Ook wijst eiser erop dat hieruit blijkt dat corruptie een groot probleem is. Verder stelt eiser dat Egypte voor hem geen veilig land van herkomst is, vanwege de bloedwraak, die generaties en decennia kan duren en waartegen hij geen adequate bescherming kan krijgen van de Egyptische overheid. Hij verwijst als onderbouwing naar het rapport: ‘Understanding revenge killing in Egypt’, van 12 maart 2026. Eiser heeft geen aangifte gedaan omdat hij op de vlucht was en daar niet mee bezig was. Aangifte bij de (hogere) autoriteiten zou hem ook niet helpen, aangezien de autoriteiten hem niet voortdurend kunnen beschermen tegen de hele familie. Eiser kan daarnaast niet bewijzen dat ze hem willen vermoorden. Wel is bemiddeling geprobeerd maar dat liep ook op niets uit. Eiser heeft daarom een gegronde vrees voor vervolging en loopt een reëel risico op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

6.1.

De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat Egypte in het algemeen en voor eiser een veilig land van herkomst is. Uit artikel 62, eerste lid, van de Procedureverordening en Verordening (EU) 2026/464 blijkt dat de Europese Commissie Egypte heeft aangewezen als een veilig land van herkomst. Er is geen sprake van uitzonderingen voor bepaalde regio’s of specifieke groepen. De minister heeft erop gewezen dat Nederland daar toepassing aan moet geven en alleen kan afwijken als het specifiek voor de betreffende vreemdeling niet veilig is. De rechtbank verwijst verder naar de uitspraak van de Afdeling van 14 oktober 2026. Daarin heeft de Afdeling geoordeeld dat uit de door de betreffende vreemdeling overgelegde informatie niet volgt dat de aanwijzing van Egypte als veilig land van herkomst niet voldoet aan de regels van Verordening (EU) 2026/464. Ook heeft de minister terecht verwezen naar het ambtsbericht betreffende Egypte van november 2021, waaruit blijkt dat het mogelijk is bescherming te krijgen. Aangiftes worden doorgaans voortvarend behandeld en een klager kan zich ook wenden tot de procureur-generaal. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat dit voor hem niet zou gelden. De door hem overgelegde rapporten en de stelling dat tegen bloedwraak niet adequaat wordt beschermd zijn daarvoor onvoldoende. De minister mocht van eiser verwachten dat hij of een familielid had geprobeerd aangifte te doen of op een andere wijze had geprobeerd bescherming te vragen. De minister heeft daarbij in aanmerking kunnen nemen dat eiser zijn moeder niet heeft gevraagd of ze inmiddels aangifte heeft gedaan. De minister heeft verder van belang kunnen vinden dat uit de verklaringen van eiser blijkt dat de autoriteiten [naam 2] hebben gearresteerd, dat hij nog in detentie verblijft en dat verschillende personen zijn verhoord. De autoriteiten hebben dus wel ingegrepen. De stelling van eiser dat bemiddeling zou hebben plaatsgevonden en dat dit tot niets zou hebben geleid slaagt niet, aangezien eiser dat niet heeft onderbouwd. Eiser heeft daarom niet aannemelijk gemaakt dat hij een gegronde vrees heeft voor vervolging of een reëel risico loopt op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

7. De minister heeft de aanvraag als kennelijk ongegrond mogen afwijzen. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T.M. Weeda, rechter, in aanwezigheid van \

mr. A. Korporaal-Wisman, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Vreemdelingenwet 2000 Verordening (EU) 2024/1348 Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State ECLI:NL:RVS:2026:6018