Vreemdelingenrecht
Beroep – geloofwaardigheidsbeoordeling – verwestering – humanitaire omstandigheden – ongegrond – geen pkv.
Rechtbank Den Haag, 29 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32162 · Rechtbank Den Haag · 29 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32162
Zaakgegevens
Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Datum uitspraak
- 29 oktober 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.14836
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32162
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Beroep – geloofwaardigheidsbeoordeling – verwestering – humanitaire omstandigheden – ongegrond – geen pkv.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.14836
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiserV-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. F.W. Verbaas),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. I.A. van der Vegt).
Procesverloop
Verweerder heeft bij besluit van 24 januari 2024 eisers asielaanvraag van 10 februari 2022 afgewezen als ongegrond.
Bij uitspraak van 4 april 2024 heeft de rechtbank eisers beroep hiertegen gegrond verklaard en verweerder opgedragen een nieuw besluit te nemen met inachtneming van de reeds door eiser in te dienen zienswijze.
Eiser heeft op 29 augustus 2024 een zienswijze ingediend.
Bij besluit van 6 maart 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder eisers asielaanvraag afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft hiertegen beroep ingesteld.
Eiser heeft op 28 april 2025, 7 september 2026 en 16 september 2026 beroepsgronden ingediend.
Verweerder heeft op 24 september 2026 een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 1 oktober 2026 op zitting behandeld in Breda. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
-
Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedag] 1982 en de Afghaanse nationaliteit te hebben. Hij heeft op 10 februari 2022 een asielaanvraag ingediend. Hieraan heeft hij ten grondslag gelegd dat hij een pand verhuurde in Afghanistan aan het Ministerie van Onderwijs. Dit pand werd gebruikt als meisjesschool. Eiser is hierna een halfjaar (telefonisch) bedreigd, door leden van de Taliban, dat hij niet moet samenwerken met de overheid. Toen eisers vader in mei 2021 werd ontvoerd, is eiser ondergedoken bij zijn zwager. Eiser heeft op 15 juni 2021 Afghanistan verlaten. Na zijn vertrek hoorde eiser, via zijn moeder, dat zijn vader is vermoord. Eiser vreest bij terugkeer dat de Taliban hem zal doden vanwege de samenwerking met de overheid.
-
Bij het bestreden besluit heeft verweerder eisers asielaanvraag afgewezen als ongegrond. eisers identiteit, nationaliteit en herkomst worden geloofwaardig geacht. Eisers problemen met de Taliban worden niet geloofwaardig bevonden. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij specifiek in de negatieve aandacht van de Taliban staat (wegens zijn verblijf in het Westen) wat kan leiden tot een schending van artikel 3 van het EVRM. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat zijn broer geëvacueerd is en wat daarvan de reden is geweest. Dit leidt daarom niet tot een verzwarende factor voor een eventuele terugkeer naar Afghanistan. Eiser heeft niet onderbouwd dat hij kan worden geassocieerd met westerse invloeden of personen die door de Amerikanen zijn geholpen. Verweerder acht het niet geloofwaardig dat eiser is opgedragen om zich binnen vierentwintig uur te melden, dat hij twintig tot eenentwintig dagen ondergedoken heeft gezeten en dat zijn familie in Afghanistan door de Taliban niet onder druk is gezet vanwege eisers vertrek.
-
Eiser is het niet eens met het bestreden besluit en voert daartoe het volgende aan. Eiser heeft voldaan aan zijn bewijsaandraagplicht en zijn relaas is op hoofdlijnen geloofwaardig. Aan eiser had daarom het voordeel van de twijfel moeten worden toegekend. Eiser heeft in beroep een verklaring van een luitenant ( [luitenant] ) overgelegd van 20 juli 2025, waarin hij eisers relaas bevestigt. Ook heeft eiser een kopie van de verklaring van de dorpsoudste overgelegd waaruit volgt dat eisers vader zou zijn vermoord. Eiser heeft een offerte en CV overgelegd van een onderzoeker ( [onderzoeker] ) die de kopie kan onderzoeken op echtheid. Eiser heeft verder de asielstatus van zijn broer overgelegd, die vanwege dezelfde reden als eiser naar Amerika zou zijn geëvacueerd. Eiser heeft ook een verklaring van de eigenaar van de winkel tegenover de meisjesschool van eiser overgelegd ( [persoon] ), waaruit volgt dat de Taliban bij hem informeert naar eiser. Verweerder heeft ten onrechte geen rekening gehouden met het feit dat eiser bij terugkeer naar Afghanistan zal worden aangemerkt als verwesterd vanwege zijn langdurige verblijf buiten Afghanistan. Bij terugkeer naar Afghanistan dreigt eiser in een situatie van zeer verregaande materiële deprivatie terecht te komen. Eiser beroept zich op de voedselonzekerheid in Afghanistan in algemene zin, welke wordt versterkt door de snelle bevolkingsgroei als gevolg van de uitzetting van Afghanen vanuit Iran en Pakistan. Vanwege de voedselschaarste en het gebrek aan een persoonlijk netwerk in Afghanistan, bestaan voor eiser dwingende redenen die zich tegen zijn uitzetting verzetten. Er is in Afghanistan sprake van een situatie als bedoeld in de uitspraak van het EHRM inzake Sufi en Elmi, waarbij de autoriteiten op enige wijze verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor deze omstandigheden. De toegang tot humanitaire hulpverleners wordt in Afghanistan ernstig belemmerd. Ook wordt de humanitaire situatie in Afghanistan door de autoriteiten verslechterd door onder anderen de discriminatie van vrouwen. Indien niet aan Sufi en Elmi wordt voldaan, wordt wel voldaan aan de maatstaven van het arrest S.H.H. tegen het Verenigd Koninkrijk. Ten aanzien van de aangenomen lagere gradatie van willekeurig geweld in Kabul als bedoeld in artikel 15c van de Kwalificatierichtlijn, verwijst eiser naar zijn medisch dossier. Eiser heeft suikerziekte. Eiser wijst op het arrest X.Y. tegen Oostenrijk en voert aan dat verweerder alle elementen van de situatie van de asielzoeker bij een beoordeling van 15c moet betrekken. Verweerder legt ten onrechte en in strijd met het arrest X.Y. het initiatief van de beoordeling van de lagere gradatie van willekeurig geweld bij eiser. Verweerder dient echter ambtshalve te beoordelen in hoeverre een lagere gradatie leidt tot een risico op ernstige schade bij een concrete vreemdeling. Het is onduidelijk welke criteria verweerder hanteert en dat maakt dat het voor de rechter toetsbare kader ontbreekt. Eiser verwijst naar het arrest Ebilum en Quotal en voert aan dat de rechtbank een uitputtend onderzoek moet doen en alle elementen moet beoordelen die voor 15c relevant zijn.
De rechtbank oordeelt als volgt.
Geloofwaardigheidsbeoordeling
4. In de arresten van 4 juni 2026 in de zaken Ebilum en Quotal heeft het Hof geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten naar de relevante feitelijke elementen van een zaak. De rechtbank zal daarom alle onderdelen van het besluit over de geloofwaardigheid vol toetsen.
5. Niet is gesteld noch gebleken dat eiser gedurende zijn asielprocedure objectieve documenten heeft overgelegd die zijn asielrelaas onderbouwen en maken dat de ingebrachte asielmotieven (voorheen: relevante elementen) geloofwaardig moeten worden geacht. Verweerder heeft in het bestreden besluit terecht eisers verklaringen bij de geloofwaardigheidsbeoordeling betrokken en geconcludeerd dat eiser zijn gestelde problemen met de Taliban niet aannemelijk heeft gemaakt. Verweerder heeft terecht overwogen dat eiser tijdens de asielprocedure zijn bezoek aan de politie vanwege de dreigtelefoontjes niet heeft aangetoond. Ook heeft verweerder kunnen betrekken dat eiser niet logisch en aannemelijk verklaart over de drie tot vier dreigtelefoontjes die hij heeft ontvangen en waarom hij ondanks zijn gestelde bezoek aan de politie van deze dreigtelefoontjes geen aangifte heeft gedaan. Verweerder heeft verder voldoende gemotiveerd dat het onlogisch is dat eiser na het ontvangen van de dreigtelefoontjes wel naar de politie zou zijn gegaan zonder te weten wie hem belde, maar dat hij de politie niet heeft gealarmeerd toen zijn vader werd ontvoerd en eiser werd gedwongen om zich binnen vierentwintig uur bij de dader(s) van de ontvoering te melden. In dit kader heeft verweerder van belang kunnen achten dat de politie bij eisers melding over de dreigtelefoontjes bereid was om eiser te helpen met het traceren van de telefoontjes en door de opdracht te geven om de politiepost in de buurt van eisers woning in de gaten te houden. Verweerder heeft daarbij terecht aan eiser tegengeworpen dat het niet aannemelijk is dat eiser in plaats van de politie de dorpsoudste inschakelde na de ontvoering van zijn vader. Ook heeft verweerder kunnen betrekken dat niet eiser maar zijn vader op de huurovereenkomst vermeld stond als huurder van het pand aan het Ministerie van Onderwijs en heeft eiser niet aannemelijk gemaakt waarom de bedreigers contact met hem opnamen. Deze tegenwerpingen in eisers verklaringen worden in beroep inhoudelijk niet door eiser betwist. Voor zover eiser meent dat hij middels de door hem in beroep overgelegde documenten heeft voldaan aan zijn bewijslast, acht de rechtbank van belang dat eiser deze documenten voor het eerst in beroep heeft overgelegd en eiser niet nader heeft toegelicht waarom deze stukken niet eerder konden worden overgelegd. Daarbij doet het enkele feit dat eiser in beroep documenten heeft overgelegd geen afbreuk aan de terechte en onbetwiste tegenwerpingen van eisers verklaringen.
6. Ten aanzien van de overgelegde Amerikaanse vreemdelingenstatus van eisers broer, heeft verweerder terecht overwogen dat eiser niet nader heeft onderbouwd dat zijn broer wegens dezelfde redenen als eiser een asielstatus heeft gekregen in Amerika. Daarbij is eiser er niet in geslaagd toe te lichten waarom alleen zijn broer zou zijn geëvacueerd door de Amerikanen. Verweerder heeft ter zitting voldoende gemotiveerd dat de verklaringen van derden (de verklaring van de luitenant over eisers relaas, de kopie van de verklaring van de dorpsoudste over het overlijden van eisers vader en de kopie van de verklaring van de winkelier met de kopie van zijn tazkera) – ook indien de inhoud van die verklaringen wordt gevolgd – niet zonder meer eisers relaas bevestigen. Verweerder heeft hiertoe kunnen overwegen dat dit kopieën zijn die niet op authenticiteit kunnen worden beoordeeld en dat deze op verzoek van eiser opgesteld. Daarbij heeft verweerder het bevreemdend kunnen vinden dat door de Taliban navraag is gedaan bij de winkelier in de buurt van eisers woning, maar niet bij de familie van eiser. Ten aanzien van de verklaring van de luitenant heeft verweerder terecht overwogen dat de vertaling van dit document niet overeen komt met de verklaringen van eiser. Zo volgt uit de vertaling van de verklaring van de luitenant dat eisers huis in de gaten werd gehouden, maar heeft eiser in het nader gehoor verklaard dat het hoofd van de politie de opdracht gaf om aan de politiepost in de buurt van eisers woning door te geven dat eiser in de gaten moest worden gehouden. Verweerder stelt zich terecht op het standpunt dat de hoedanigheid waarin de luitenant zijn verklaring zou hebben afgelegd onduidelijk is, omdat zijn politiepas geldig was tot 1 mei 2024, maar de verklaring pas op 20 juli 2025 is opgemaakt.
7. Artikel 4, vijfde lid, van de Kwalificatierichtlijn bepaalt dat het voordeel van de twijfel wordt toegekend indien een vreemdeling die zijn asielrelaas niet met bewijsmateriaal kan onderbouwen, in grote lijnen als geloofwaardig kan worden beschouwd en wiens verklaringen een samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Verweerder heeft met de tegenwerpingen aan eiser voldoende gemotiveerd dat dit niet het geval is. Gelet op hetgeen in rechtsoverweging zes is overwogen volgt de rechtbank verweerder in zijn standpunt dat dat de door eiser in beroep overgelegde documenten niet maken dat eisers problemen met de Taliban alsnog geloofwaardig moeten worden geacht. Daarom komt de rechtbank niet toe aan het bespreken van de gronden over het toekennen van het voordeel van de twijfel.
Verwestering
8. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat in zijn geval zodanig sprake is van verwestering dat hij in de negatieve aandacht van de taliban zal komen bij terugkeer naar Afghanistan. Zoals ook volgt uit de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van bijvoorbeeld 13 januari 2026 heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser niet alleen al door zijn (lange) verblijf in een westers land bij terugkeer naar Afghanistan een reëel risico loopt op ernstige schade. Eiser moet met de door hem aan te voeren individuele omstandigheden aannemelijk maken dat hij een reëel risico op ernstige schade loopt. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd dat de door eiser in beroep aangevoerde individuele omstandigheden dat zijn broer zou zijn geëvacueerd door Amerika vanwege dezelfde problemen en dat eiser mogelijk wordt geassocieerd met de westerse invloeden van zijn broer niet aannemelijk heeft gemaakt. Daarbij heeft verweerder de door eiser ondervonden problemen vanwege de meisjesschool ongeloofwaardig kunnen achten. Ook het enkele feit dat eiser vijf jaar buiten Afghanistan verblijft is onvoldoende voor de constatering dat eiser in de negatieve aandacht van de Taliban staat. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Humanitaire omstandigheden
9. Niet wordt door partijen betwist dat ten aanzien van Kabul sprake is van een lager niveau van willekeurig geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 16 juli 2025 geoordeeld dat humanitaire omstandigheden relevant zijn voor de beoordeling van artikel 15c wanneer deze direct of indirect voortkomen uit handelen of nalaten van een actor die partij is bij een gewapend conflict. Verweerder heeft in het verweerschrift voldoende gemotiveerd dat uit de Beslisnota landgebonden asielbeleid Afghanistan van 12 maart 2026 volgt dat voor heel Afghanistan sprake is van slechte humanitaire omstandigheden die in belangrijke mate het gevolg zijn van de economische situatie, klimaatomstandigheden en aardbevingen en niet als gevolg van het conflict aldaar. Eisers beroep op de verslechtering van humanitaire omstandigheden vanwege het belemmeren van hulpverlening door de Taliban middels hun discriminerende maatregelen tegen vrouwen en de verwijzing naar verschillende (algemene) bronnen over de voedselonzekerheid, armoede en natuurrampen in Afghanistan zijn daartoe onvoldoende. Deze genoemde humanitaire omstandigheden zijn niet in overwegende mate te herleiden tot het handelen van de partijen die betrokken zijn bij het actuele gewapende conflict.
10. Uit het arrest Sufi en Elmi volgt dat een schending van artikel 3 van het EVRM wegens humanitaire omstandigheden zich niet snel voordoet en dat sociale en humanitaire problemen, waaronder voedsel en huisvesting, niet van dien aard zijn dat daarin op zichzelf een schending van dat artikel is gelegen. Het is aan eiser om aannemelijk te maken dat hij specifiek in de negatieve aandacht van de Taliban staat en dat deze negatieve aandacht kan leiden tot een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Verweerder heeft terecht overwogen dat eiser dergelijke persoonlijke omstandigheden niet naar voren heeft gebracht. Voor zover eiser ter zitting verwijst naar de Country Guidance van de EUAA over Afghanistan van juni 2026 en aanvoert dat hij als ‘person with lower education’ en als ‘returnee household’ tot de genoemde kwetsbare groepen behoort voor een hongercrisis en daarom last zal ondervinden bij terugkeer als bedoeld in het arrest Sufi en Elmi, dan wel EA tegen VK, slaagt ook deze grond, gelet op hetgeen in rechtsoverweging negen is overwogen, niet. Eisers stelling dat hij in Afghanistan geen sociaal netwerk heeft is niet nader onderbouwd. Zo heeft eiser in zijn gehoor verklaard dat hij verschillende familieleden heeft in Afghanistan, waaronder zijn moeder, echtgenote en kinderen. Ook heeft eiser verklaard dat zijn familie in Afghanistan nooit problemen heeft ondervonden aan de zijde van de Taliban ondanks de door eiser gestelde problemen.
Conclusie en gevolgen
11. Het beroep is ongegrond. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond en het bestreden besluit blijft in stand.
11. Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 29 oktober 2026 door mr. M.J. Paffen, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Chakur, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.