Vreemdelingenrecht
Asiel, Jemen, Sana'a-stad, 15c-beoordeling, humanitaire omstandigheden
Rechtbank Den Haag, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32222 · Rechtbank Den Haag · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32222
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.57109
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32222
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Asiel, Jemen, Sana'a-stad, 15c-beoordeling, humanitaire omstandigheden
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.57109
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser
(gemachtigde: mr. C.T.W. van Dijk),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister,
(gemachtigde: mr. N. Rijerkerk).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de asielaanvraag van eiser.
Eiser heeft op 14 juli 2023 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag met het bestreden besluit in de verlengde procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
De minister heeft op 21 september 2026 een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 30 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister. Eiser is aangekomen tegen het einde van de mondelinge behandeling. De ingezette tolk was inmiddels vertrokken.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
2. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1979 in Saoedi-Arabië en heeft de Jemenitische nationaliteit. Eiser heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij bij terugkeer naar Jemen ([plaats]) vreest voor problemen met de Houthi’s. Deze problemen zijn ontstaan toen er bij een overval op zijn bedrijf in 2007 twee overvallers werden gedood. Eiser wordt verantwoordelijk gehouden voor de dood van deze overvallers en er is een arrestatiebevel voor hem uitgevaardigd. Een aantal van de overvallers is inmiddels aangesloten bij de Houthi’s en wil wraak nemen. Eiser kan ook niet terugkeren naar
Saoedi-Arabië, waar hij vandaan komt en na de overval in 2007 heeft gewoond en gewerkt. Hij kan daar namelijk geen verblijfsvergunning meer krijgen.
Het bestreden besluit
3. Het asielrelaas van eiser bestaat volgens de minister uit de volgende twee asielmotieven:
1. identiteit, nationaliteit en herkomst; en
2. problemen met de Houthi’s.
De minister vindt de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig, maar de problemen met de Houthi’s niet geloofwaardig. Eiser heeft zijn verklaringen ten eerste niet voldoende onderbouwd met objectieve documenten. Daarnaast vormen de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel, heeft eiser geen goede verklaring voor het niet zo spoedig mogelijk indienen van zijn asielaanvraag en kan zijn verhaal in grote lijnen niet als geloofwaardig worden beschouwd. De minister heeft vervolgens beoordeeld of eiser een gegronde vrees heeft voor vervolging of een reëel risico loopt op ernstige schade bij terugkeer naar Jemen. Volgens de minister is dat niet het geval. Omdat de minister op basis van beleid een relatief hoge mate van willekeurig geweld aanneemt, moet eiser aannemelijk maken dat hij vanwege persoonlijke omstandigheden een reëel risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Eiser is hier volgens de minister niet in geslaagd. De minister heeft de aanvraag van eiser kennelijk ongegrond verklaard omdat eiser geen gegronde reden had om zich zo snel mogelijk bij een ambtenaar aan te melden voor internationale bescherming. De minister heeft een terugkeerbesluit met een vertrektermijn van nul dagen uitgevaardigd en aan eiser een inreisverbod voor de duur van twee jaar opgelegd.
Wat vindt eiser in beroep?
4. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit.
Eiser voert ten eerste aan dat de minister onvoldoende zorgvuldig heeft gemotiveerd dat hij bij terugkeer naar Jemen geen reëel risico loopt op ernstige schade vanwege de algemene veiligheidssituatie. De minister heeft het oordeel dat er geen sprake is van de allerhoogste gradatie van willekeurig geweld onvoldoende gemotiveerd omdat de humanitaire omstandigheden onvoldoende bij deze beoordeling zijn betrokken. Daarnaast heeft de minister niet inzichtelijk gemaakt hoe de persoonlijke omstandigheden van eiser, zoals dat hij uit Saoedi-Arabië komt en om die reden als spion kan worden aangemerkt, zijn meegewogen. Eiser voert ten tweede aan dat de minister onvoldoende zorgvuldig heeft gemotiveerd dat hij bij terugkeer naar Jemen geen reëel risico loopt op ernstige schade vanwege de humanitaire omstandigheden. Eiser loopt een ernstig risico op schending van artikel 3 van het EVRM.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
5. De rechtbank is van oordeel dat het beroep gegrond is. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.
In de besluitvorming en in de beroepsgronden hebben partijen verwezen naar de Kwalificatierichtlijn. De Kwalificatierichtlijn is met ingang van 12 juni 2026 ingetrokken en vervangen door de Kwalificatieverordening. De rechtbank zal daarom verwijzen naar de Kwalificatieverordening. Artikel 15 van de Kwalificatieverordening komt overeen met ditzelfde artikel in de Kwalificatierichtlijn en hieraan moet daarom dezelfde uitleg worden gegeven.
De rechtbank is met eiser van oordeel dat de minister het bestreden besluit niet deugdelijk heeft gemotiveerd voor wat betreft artikel 15 aanhef en onder c van de Kwalificatieverordening. Allereerst heeft de minister de humanitaire omstandigheden als direct of indirect gevolg van het handelen en/of nalaten van een actor van ernstige schade in het kader van willekeurig geweld onvoldoende in kaart gebracht bij zijn beoordeling. De minister heeft zich weliswaar op het standpunt gesteld dat de Houthi’s de oorlog bewust gebruiken om de humanitaire situatie te verslechteren, maar onvoldoende gemotiveerd hoe dit wordt meegewogen in zijn beoordeling en hoe groot het aandeel is van de Houthi’s dan wel van andere strijdende partijen in de huidige humanitaire situatie. Kortheidshalve verwijst de rechtbank in dit kader naar de uitspraak van haar meervoudige kamer.
Daar komt bij dat ter zitting is besproken dat recente ontwikkelingen in Jemen ertoe hebben geleid dat vluchtelingenstromen op gang zijn gekomen die de toch al overbelaste humanitaire hulpoperatie onder toenemende druk zetten. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister onvoldoende gemotiveerd dat deze recente ontwikkelingen niet van invloed zijn op de humanitaire omstandigheden in [plaats]. De rechtbank volgt dus niet het ter zitting ingenomen standpunt van de minister dat uit cijfers over aantallen burgerslachtoffers in [plaats] valt af te leiden dat deze recente ontwikkelingen geen invloed hebben op de humanitaire situatie aldaar. Deze cijfers over burgerslachtoffers geven namelijk geen inzicht in de humanitaire omstandigheden, zodat aan enkel deze cijfers geen conclusies verbonden kunnen worden over de humanitaire omstandigheden in [plaats]. In een nieuw te nemen besluit zal de minister met inachtneming van de recente ontwikkelingen en op basis van actuele informatie nader moeten onderzoeken wat de invloed hiervan is op de humanitaire omstandigheden en wat de rol van de strijdende partijen hierin is.
Het beroep is ook gegrond omdat de minister in het bestreden besluit geen beoordeling zoals bedoeld in artikel 3 van het EVRM heeft gemaakt. De rechtbank wijst erop dat dit een zelfstandige beoordeling moet zijn, en dat de minister niet kan volstaan met een verwijzing naar de beoordeling die is gemaakt in het kader van artikel 15 aanhef en onder c van de Kwalificatieverordening.
6. De minister zal opnieuw moeten beslissen op de asielaanvraag van eiser met inachtneming van deze uitspraak. In dat besluit zal de minister moeten betrekken of voor eiser individuele omstandigheden (moeten) gelden die maken dat hij een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van het willekeurige geweld. Ook zal de minister moeten beoordelen wat de gevolgen van eisers situatie zijn voor een beoordeling in de zin van artikel 3 van het EVRM.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is gegrond. Dit betekent dat de rechtbank het bestreden besluit vernietigt voor zover dat ziet op de beoordeling van het risico op ernstige schade in het kader van artikel 15 aanhef en onder c Kwalificatieverordening en artikel 3 van het EVRM. De rechtbank bepaalt dat de minister binnen zes weken na verzending van deze uitspraak een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak.
8. Omdat het beroep gegrond is, veroordeelt de rechtbank de minister in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van een beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- draagt de minister op om een nieuw besluit te nemen binnen zes weken na verzending van deze uitspraak, waarbij rekening wordt gehouden met de inhoud van deze uitspraak;
- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868,-.
Deze uitspraak is gedaan door mr. D.C. Laagland, rechter, in aanwezigheid van
mr. L.B. Vrugt, griffier.
De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen een week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.