Vreemdelingenrecht

Opvolgende asielaanvraag; nova; registertolk; homoseksuele gerichtheid; referentiekader; terugkeerbesluit

Rechtbank Den Haag, 30 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 30 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
30 oktober 2026
Datum publicatie
3 november 2026
Zaaknummer
NL25.23567 en NL25.23568
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32256
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Opvolgende asielaanvraag; nova; registertolk; homoseksuele gerichtheid; referentiekader; terugkeerbesluit

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam


Bestuursrecht

Zaaknummers: NL25.23567 en NL25.23568

V-nummer: [V nummer]

uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen

[eiser] ,

geboren op [geboortedatum] 1978, van Sri Lankaanse nationaliteit, hierna: eiser

(gemachtigde: mr. N. Birrou),

en

de minister van Asiel en Migratie, hierna: de minister

(gemachtigde: mr. R. Helmus).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn opvolgende asielaanvraag.

1.1.

Eiser heeft op 7 november 2021 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 27 mei 2024 afgewezen als kennelijk ongegrond. Dit besluit staat in rechte vast, omdat deze rechtbank, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch, het beroep van eiser op 19 augustus 2024 ongegrond heeft verklaard en tegen deze uitspraak verder geen hoger beroep is ingesteld.

1.2.

Eiser heeft op 14 april 2025 een opvolgende aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het besluit van 24 mei 2025 (het bestreden besluit) deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.

1.3.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Hij heeft tevens verzocht om een voorlopige voorziening die ertoe strekt dat hij het beroep in Nederland mag afwachten.

1.4.

De rechtbank/voorzieningenrechter (hierna: de rechtbank) heeft het beroep samen met het verzoek om een voorlopige voorziening op 23 september 2026 op zitting behandeld. Hierbij waren aanwezig: eiser, de gemachtigde van eiser, S.I.S. Ratnavelayutham als tolk in de taal Singalees en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank beoordeelt de afwijzing van de aanvraag van eiser. Zij doet dit aan de hand van de argumenten van eiser, de beroepsgronden.

2.1.

Naar het oordeel van de rechtbank is het beroep gegrond, maar blijven de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand. Het verzoek om een voorlopige voorziening zal daarom afgewezen worden. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Geldend recht

3. Per 12 juni 2026 is het Asiel- en Migratiepact inwerking getreden. In dat kader is de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: Vw) met de Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026 (hierna: de Uitvoerings- en implementatiewet) gewijzigd. Op grond van artikel IX, zesde lid, onder b, van de Uitvoerings- en implementatiewet, zijn de artikelen van de Vw zoals deze gold tot 12 juni 2026 op eisers aanvraag van toepassing omdat deze aanvraag is ingediend vóór 12 juni 2026. In deze uitspraak hebben de verwijzingen naar de Vw dan ook betrekking op de wetsversie die geldig was tot 12 juni 2026.

3.1.

Daarnaast zijn er met dit pact diverse richtlijnen omgezet naar verordeningen. Onder meer is de Kwalificatierichtlijn ingetrokken en vervangen door de Kwalificatieverordening. De Kwalificatieverordening kent geen overgangsrecht. Omdat de rechtbank een volledig en ex nunc onderzoek dient te verrichten, zal de rechtbank uitgaan van het recht zoals dat gold ten tijde van het sluiten van het onderzoek. Dit betekent dat de rechtbank zal toetsen aan de Kwalificatieverordening.

Asielrelaas

4. Eiser heeft aangevoerd dat hij sinds de afwijzing van zijn vorige asielaanvraag op 27 mei 2024 opnieuw is bedreigd, onder meer via berichten op sociale media. Eiser stelt dat deze bedreigingen samenhangen met zijn vermeende politieke betrokkenheid en zijn kennis over criminele activiteiten van leden van de NPP-partij in Sri Lanka.

4.1.

Eiser heeft daarnaast verklaard dat hij homoseksueel is. Zijn vader is hierachter gekomen, waarop hij is mishandeld. Eiser is vervolgens voor de duur van twee weken niet thuis geweest en daarna kwam hij alleen thuis op momenten dat zijn vader er niet was. Daarna heeft eiser nog vijf à zes maanden in een hotel gewoond, omdat hij naar de hotelschool ging. Vervolgens is hij naar India gegaan. In India kreeg hij het verzoek van zijn tante om naar huis te komen, omdat zijn moeder ziek zou zijn. Eenmaal thuis, kwam eiser voor de verrassing te staan van een gearrangeerd huwelijk. Eiser is hierin meegegaan, omdat anders de eigendommen van zijn vader verloren zouden gaan. Na zijn aankomst in Europa in 2014 is eiser op zijn telefoon en via Messenger bedreigd. Hij heeft tijdelijk in een asielzoekerscentrum in Duitsland verbleven. Daar is hij aangevallen en gewond geraakt. Hij moest daar een medische behandeling ondergaan.

Besluitvorming

5. De verklaringen van eiser over de bedreigingen en de fysieke aanval in Duitsland worden door de minister niet aangemerkt als revelante nieuwe elementen of bevindingen. Volgens de minister sluiten eisers verklaringen in het gehoor opvolgende aanvraag van

24 april 2025 over bedreigingen, problemen met leden van de NPP, en zijn rol als getuige tegen politici in Sri Lanka aan bij het asielrelaas dat bij zijn eerdere aanvraag aan de orde is geweest. Daarmee vormen zij geen nieuwe elementen, maar een voortzetting van eerder gepresenteerde informatie, zonder dat daarin wezenlijk nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangebracht. Een overgelegd screenshot van eiser van zijn WhatsApp maakt dit volgens de minister niet anders, nu niet is onderbouwd hoe dit screenshot bewijs vormt voor eisers gestelde problemen in Sri Lanka. Over de fysieke aanval van het Duitse asielzoekerscentrum stelt de minister zich op het standpunt dat eiser hierover wisselend heeft verklaard en dat onduidelijk blijft of eiser is aangevallen vanwege zijn homoseksualiteit of zijn politieke verleden.

5.1.

De minister heeft daarom de volgende asielmotieven inhoudelijk beoordeeld:

1. Identiteit, nationaliteit en herkomst;

2. De homoseksuele gerichtheid.

5.2.

De identiteit, nationaliteit en herkomst zijn reeds bij de eerste asielprocedure geloofwaardig geacht. De minister acht de seksuele gerichtheid niet geloofwaardig. De minister heeft zich hierover op het standpunt gesteld dat eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Volgens de minister heeft eiser namelijk niet inzichtelijk gemaakt hoe hij zich is gaan realiseren dat hij op mannen valt. Ook heeft eiser weinig persoonlijk verklaard over zijn innerlijke belevingswereld toen hij zich realiseerde dat hij op mannen valt en over wat het met hem deed dat zijn omgeving zijn geaardheid afkeurde. Volgens de minister zijn ook eisers verklaringen over zijn relaties weinig inzichtelijk, heeft eiser weinig kennis over de lhbti-gemeenschap in zowel Sri Lanka als Nederland en is hij onduidelijk over zijn ondervonden problemen vanwege zijn seksuele geaardheid.

Nieuwe elementen bij opvolgende aanvraag

6. Eiser stelt dat hij nieuwe elementen en bevindingen heeft aangedragen, die op grond van artikel 30a, tweede lid, van de Vw nopen tot een integrale herbeoordeling van de aanvraag. Eiser stelt dat de volgende elementen en bevindingen nieuw zijn:

1. meervoudige doodsbedreigingen via sociale media (Facebook Messenger en WhatsApp), gericht op zijn politieke betrokkenheid bij de UNPen zijn kennis over misstanden binnen de NPP;

2. een fysieke aanval in het asielzoekerscentrum in Duitsland op 9 april 2025, vanwege zijn homoseksualiteit of zijn politieke activiteit;

3. zijn coming-out als homoseksueel, iets wat voorheen onmogelijk was vanwege culturele taboes, familiaire druk en schaamte;

4. dreiging en intimidatie van zijn ouders in Sri Lanka vanwege zijn politieke verleden, inclusief pogingen tot arrestatie;

5. confrontaties met [naam] , een vermeend agent van de Sri Lankaanse inlichtingendienst, die in Duitsland verblijft onder diplomatieke voorwendselen.

6.1.

Het is vaste jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) dat de minister bij een opvolgende aanvraag eerst beoordeelt of deze aanvraag ontvankelijk is. Dat is het geval als aan twee cumulatieve vereisten is voldaan. Ten eerste moeten de aangedragen elementen en bevindingen nieuw zijn ten opzichte van de voorgaande procedure. Ten tweede moeten die elementen en bevindingen relevant kunnen zijn voor de beoordeling van de aanvraag. Pas daarna wordt de aanvraag inhoudelijk behandeld.

6.2.

De hierboven genoemde elementen 1, 4 en 5 hangen samen met het asielrelaas dat bij de vorige aanvraag door eiser naar voren is gebracht. De minister heeft deze punten niet inhoudelijk beoordeeld, omdat ze niet nieuw zijn ten opzichte van de voorgaande procedure, maar een voortzetting vormen van de eerder gepresenteerde informatie, zonder dat daarin wezenlijke nieuwe feiten zijn aangebracht. Daarnaast kan van deze elementen volgens de minister niet worden getoetst of ze relevant zijn voor de beoordeling van de aanvraag, omdat ze onvoldoende zijn onderbouwd. Volgens de minister hoeven deze elementen daarom niet inhoudelijk beoordeelt te worden.

6.3.

De rechtbank is van oordeel dat de minister ten onrechte heeft geconcludeerd dat er geen sprake is nieuwe elementen, omdat deze enkel een voortzetting vormen van eerder gepresenteerde informatie. Het gaat om elementen die eiser tijdens het gehoor naar voren heeft gebracht in antwoord op vragen van de gehoormedewerker naar de situatie ná de afwijzing van de eerdere asielaanvraag. Die elementen zijn dus niet betrokken bij die eerdere afwijzing. Zulke elementen kunnen natuurlijk horen bij een asielmotief dat eerder ongeloofwaardig is bevonden, maar daarmee vormen ze nog geen voortzetting van eerder gepresenteerde informatie. Als dat zo zou zijn, kunnen nieuwe elementen over hetzelfde asielmotief na een eerdere afwijzing nooit meer worden meegewogen. De minister heeft het toepassingskader te strikt toegepast, en had de elementen 1, 4 en 5 als nieuwe elementen moeten zien.

6.4.

De tweede stap is dat de nieuwe elementen ook relevant kunnen zijn voor de beoordeling van de aanvraag. In het besluit, en ook op de zitting, heeft de minister naar voren gebracht dat de elementen 1, 4 en 5 onvoldoende onderbouwd zijn, en daarom niet op relevantie getoetst kunnen worden. De rechtbank is echter van oordeel dat de elementen 1, 4 en 5 wel relevant hadden kúnnen zijn voor de beoordeling van de aanvraag. Voor element 1 heeft eiser een screenshot overgelegd en elementen 4 en 5 worden gesteund door de verklaringen die hij in zijn gehoor heeft afgelegd. Of deze elementen in deze zaak voldoende zijn onderbouwd is vervolgens een inhoudelijke beoordeling.

6.5.

De rechtbank is daarom van oordeel dat de minister het toetsingskader verkeerd heeft toegepast. Het besluit wordt daarom vernietigd.

6.6.

Toch helpt dit eiser niet. De rechtbank is namelijk van oordeel dat de minister weliswaar het toetsingskader verkeerd heeft toegepast, maar wel terecht heeft geconcludeerd dat de nieuwe elementen door eiser onvoldoende aannemelijk zijn gemaakt. Uit het enkele screenshot dat eiser heeft overgelegd blijkt niet wanneer deze berichten zijn gestuurd en ook is niet duidelijk door wie de berichten zijn gestuurd (element 1). Van de bedreigingen van zijn ouders (element 4) en de confrontaties met een vermeend agent van de Sri Lankaanse inlichtingendienst (element 5) heeft eiser geen onderbouwing overgelegd. De rechtbank zal daarom de rechtsgevolgen van het besluit in stand laten.

6.7.

Eiser heeft op zitting aangegeven dat hij niet weet of de aanval in het asielzoekerscentrum samenhangt met de bedreigingen vanwege zijn vermeende politieke betrokkenheid of zijn homoseksuele gerichtheid (element 2). De minister heeft hierover terecht geoordeeld dat dit element niet relevant kan zijn voor de beoordeling van de aanvraag. Daarvoor moet immers vaststaan dat de aanval op hem gericht was vanwege zijn politieke betrokkenheid.

6.8.

Element 3, de homoseksuele gerichtheid van eiser, is een nieuw element dat relevant kan zijn voor de beoordeling van de aanvraag. Bij de behandeling van de aanvraag moet dat punt dus inhoudelijk worden beoordeeld. Maar uit het bestreden besluit blijkt dat de minister dit ook heeft gedaan. In zoverre is de beroepsgrond dus niet relevant voor dit punt.

6.9.

De beroepsgrond slaagt dus en de rechtbank vernietigt het besluit, maar laat de rechtsgevolgen in stand, zoals hierboven toegelicht.

Registertolk

7. Eiser heeft in correcties en aanvullingen, de zienswijze en de beroepsgronden het standpunt ingenomen dat tijdens het gehoor opvolgende aanvraag op 24 april en 8 mei 2025 geen registertolk is ingezet, ondanks direct geuite bezwaren van eiser. Hiermee is volgens eiser gehandeld in strijd met artikel 3:2 van de Awb en het IND-protocol inzake tolkeninzet (‘Toelichting inzet tolken’). Op de zitting heeft eiser dit standpunt gewijzigd. Hij heeft toegelicht geen bezwaar te hebben tegen het gebruik van een niet-registertolk, maar stelt wel dat bij het tolken de nuanceoverdracht verloren is gegaan, met name rond gevoelige onderwerpen zoals seksualiteit, identiteit en traumatische ervaringen. Daardoor zijn essentiële verklaringen van eiser onvoldoende tot hun recht gekomen. Dit vormt volgens eiser een schending van het recht op een eerlijk proces op grond van artikel 6 van het EVRM.

7.1.

De rechtbank overweegt dat eiser in de correcties en aanvullingen, de zienswijze, de beroepsgronden noch tijdens de zitting aangevoerd heeft welke nuance volgens hem in de vertaling verloren is gegaan. Eiser geeft geen voorbeelden van een vertaling die niet klopt, of die onvoldoende genuanceerd is. Het kan niet worden uitgesloten dat tijdens een gehoor nuance in een vertaling verloren kan gaan. Als eiser meent dat dat het geval is, is het in de eerste plaats aan hem om concreet aan te geven welke nuance verloren is gegaan. Omdat hij dat niet heeft gedaan kan ervan uit worden gegaan dat de vertaling in het verslag van het gehoor correct is.

7.2.

De beroepsgrond slaagt niet.

Homoseksuele gerichtheid

8. Eiser voert in zijn beroepsgronden verder aan dat de minister ten onrechte de geloofwaardigheid van eisers seksuele gerichtheid heeft beoordeeld aan de hand van westerse maatstaven, in strijd met WI 2019/17 en artikel 4 van de Kwalificatierichtlijn. Volgens eiser zijn cruciale aspecten als culturele schaamte, het ontbreken van een sociaal vangnet, het risico op gedwongen huwelijk en de psychologische druk waaronder eiser zijn verklaringen moest afleggen, buiten beschouwing gelaten. Tijdens de zitting heeft eiser aangevuld dat hij daarmee bedoelt dat onvoldoende rekening is gehouden met zijn referentiekader. Daarnaast heeft eiser op de zitting aangevoerd dat de manier waarop de minister de geloofwaardigheid toetst in strijd is met het Europese recht. Daarbij heeft eiser gewezen op de verwijzingsuitspraak van de zittingsplaats Roermond, waarin prejudiciële vragen zijn gesteld over de manier van toetsen van geloofwaardigheid.

8.1.

De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht de gestelde homoseksuele gerichtheid van eiser ongeloofwaardig heeft geacht. De minister heeft dan ook niet in strijd gehandeld met WI 2019/17 en artikel 4 van de Kwalificatieverordening. Dat licht de rechtbank hierna toe.

8.2.

De minister heeft voldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiser, zowel tijdens het gehoor, als in de besluitvorming. Uit het verslag van het gehoor volgt dat er aandacht was voor zijn referentiekader doordat onder andere met eiser is besproken hoe het voor hem is om te praten over zijn homoseksuele gerichtheid en of hij zich comfortabel voelde om daar met de gehoormedewerker over te praten. Als hij zich te veel schaamde om over dit onderwerp te praten had eiser tijdens het gehoor ruimte om dat aan te geven. Daarnaast heeft de minister terecht gesteld dat eiser ook met zijn referentiekader duidelijk moet kunnen maken hoe hij achter zijn geaardheid is gekomen. Daarbij heeft de minister in de beoordeling betrokken dat eiser al sinds 2014 in Europa is. Aangezien eiser zich al geruime tijd in landen bevindt waar er geen taboe heerst op homoseksualiteit, heeft de minister mogen verwachten dat eiser zich hierdoor openlijker kon uiten over ervaringen uit het verleden.

8.3.

Ten tijde van het bestreden besluit was de manier waarop de minister de geloofwaardigheid in het algemeen beoordeelt vastgelegd in WI 2024/6 en voor het beoordelen van de geloofwaardigheid van lhbti-gerichtheid in WI 2019/17. De rechtbank ziet geen grond voor het oordeel dat de manier waarop de minister de geloofwaardigheid van een asielmotief, en in het bijzonder het asielmotief homoseksuele gerichtheid, onderzoekt zonder meer in strijd is met het Unierecht of het EVRM. Wel zijn er situaties denkbaar waarin de toepassing van deze werkinstructie in een concrete zaak kan leiden tot een geloofwaardigheidsbeoordeling die in strijd is met het Unierecht. Er zal per individuele zaak moeten worden beoordeeld of de verrichte geloofwaardigheidsbeoordeling in lijn is met het Unierecht.

8.4.

In deze zaak is niet gebleken dat de geloofwaardigheidsbeoordeling in strijd is met het Europese recht. Eiser heeft niet onderbouwd waar dit uit zou blijken. De rechtbank ziet zelf in het bestreden besluit ook geen aanwijzingen daarvoor. De rechtbank stelt daarnaast vast dat eiser geen gronden heeft ingebracht tegen de motivering die de minister heeft gegeven waarom de homoseksuele gerichtheid ongeloofwaardig is geacht. De rechtbank kan de minister volgen in zijn standpunt dat de verklaringen van eiser over zijn homoseksuele gerichtheid geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De rechtbank is dus van oordeel dat de minister dit asielmotief terecht ongeloofwaardig vond.

8.5.

De beroepsgrond slaagt niet.

Terugkeerbesluit

9. Eiser stelt vervolgens dat de minister heeft nagelaten een actuele individuele belangenafweging te verrichten in het kader van artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn, wat betreft het al opgelegde terugkeerbesluit in zijn vorige asielprocedure. Eiser stelt dat een terugkeer zal leiden tot een reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM, mede vanwege eisers psychische gesteldheid, zijn fysieke verwondingen die hij heeft opgelopen in het asielzoekerscentrum in Duitsland, het risico op vervolging vanwege zijn politieke en seksuele identiteit en de bedreiging van vermeende overheidspersonen uit Sri Lanka. Tijdens de zitting heeft eiser gewezen op actuele ontwikkelingen in Sri Lanka. Hij heeft twee krantenartikelen overgelegd waaruit blijkt dat een getuige in een corruptiezaak naar Australië is gevlucht en niet meer durft terug te keren naar Sri Lanka vanwege vrees voor zijn leven. Eiser stelt dat dit vergelijkbaar is met zijn situatie: ook hij is getuige is van overheidscorruptie en moet daarom voor zijn leven vrezen.

9.1.

De rechtbank stelt voorop dat het inmiddels vaste jurisprudentie is dat de minister verplicht is om in iedere fase van het terugkeerproces te onderzoeken of er een risico op refoulement is. De minister heeft met het besluit van 27 mei 2024 een terugkeerbesluit opgelegd. Op dat moment heeft de minister een refoulementsbeoordeling gedaan. Dat terugkeerbesluit is herhaald in de besluitvorming in deze opvolgende aanvraag. De minister heeft ter zitting bevestigd dat ook in deze zaak van eiser een refoulementsbeoordeling is gemaakt.

9.2.

De rechtbank is van oordeel dat de minister in de refoulementsbeoordeling geen rekening hoefde te houden met eisers psychische gesteldheid, de fysieke verwondingen die eiser heeft opgelopen in het asielzoekerscentrum in Duitsland, het risico op vervolging vanwege zijn politieke en seksuele identiteit en de bedreiging van vermeende overheidspersonen uit Sri Lanka. Deze punten zijn namelijk terecht door de minister ongeloofwaardig bevonden, en ook in deze procedure niet onderbouwd.

9.3.

Ook de actuele ontwikkelingen die eiser heeft aangevoerd hoefde de minister niet mee te nemen in zijn refoulementsbeoordeling. Tijdens de zitting heeft de minister aangevoerd dat de situatie van eiser niet vergelijkbaar is met de situatie van de getuige die wordt genoemd. Eiser voelt zich weliswaar getuige, maar heeft niet kunnen onderbouwen dat hij zelf getuige is in een corruptiezaak. De rechtbank is dat met de minister eens.

9.4.

De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

10. De rechtbank komt tot de conclusie dat de minister het toetsingskader voor de nieuwe elementen niet juist heeft toegepast, maar wel terecht heeft geoordeeld dat eiser deze nieuwe elementen onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt. Voor het overige is het beroep ongegrond. Dit betekent dat eiser deels gelijk krijgt, maar dat de afwijzing van zijn asielaanvraag wel in stand blijft.

11. Omdat de rechtbank nu beslist op het beroep van eiser, is er voor het treffen van de voorlopige voorziening geen reden meer. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af.

12. Het beroep is gegrond en daarom krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. De proceskosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 2.802,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het indienen van het verzoekschrift en 1 punt voor het bijwonen van de zitting met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank, in de zaak geregistreerd onder nummer: NL25.23567,

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- laat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand.

De voorzieningenrechter, in de zaak geregistreerd onder nummer: NL25.23568,

- wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.

In beide zaken:

- veroordeelt de minister tot betaling van € 2.802,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.H.C. Van der Roest, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. D.G.T. de Hoop, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.

Zaaknummer NL24.23003. Richtlijn 2011/95/EU. Verordening (EU) 2024/1347. National People’s Power. In de zin van artikel 30a, eerste lid, onder d, Vw. Eiser voldoet daarmee niet aan de voorwaarden van artikel 31, zesde lid, onder c, Vw. United National Party. Onder andere de uitspraak van de Afdeling van 26 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:208, over het arrest van het Hof van Justitie van 10 juni 2021 (LH), ECLI:EU:C:2021:478, de uitspraak van 14 september 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2699, r.o. 6.3 en de uitspraak van 10 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:715, vanaf r.o. 3.3. Verslag gehoor opvolgende aanvraag 24 april 2025, p. 7 en 8. Algemene wet bestuursrecht. Immigratie- en Naturalisatiedienst. Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Werkinstructie. Horen en beslissen in zaken waarin lhbti-gerichtheid als asielmotief is aangevoerd. Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond 18 februari 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:2170. Zoals genoemd onder 3.1 toetst de rechtbank hier aan de Kwalificatieverordening in plaats van aan de Kwalificatierichtlijn die eiser noemt in zijn beroepsgronden. Verslag gehoor opvolgende aanvraag 8 mei 2025, p. 4 en 5. Voornemen, p. 5. Deze instructies zijn inmiddels vervangen door WI 2026/16 (Geloofwaardigheidsbeoordeling (asiel)) en WI 2026/24 (Geloofwaardigheidsbeoordeling seksuele gerichtheid, genderidentiteit en/of genderexpressie). Zie ook de uitspraak van deze zittingsplaats van 29 april 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:15569. Richtlijn 2008/115/EG. Uitspraak van de Afdeling van 2 september 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4178, onder verwijzing naar het Hof van Justitie van de Europese Unie 17 oktober 2024, ECLI:EU:C:2024:892 (Ararat).