Vreemdelingenrecht
Asiel Syrië. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag niet…
Rechtbank Den Haag, 3 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32375 · Rechtbank Den Haag · 3 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32375
Zaakgegevens
Op 3 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Datum publicatie
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.10611
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32375
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Asiel Syrië. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag niet in stand kan blijven. Het bestreden besluit bevat motiveringsgebreken. Veiligheidsgedreven terughoudendheid. De minister heeft onvoldoende gemotiveerd waarom hij uitgaat van het laagste niveau van willekeurig geweld in Syrië. Beroep gegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL26.10611
V-nummer: [V-nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser],
geboren op [geboortedag] 1995, van Syrische nationaliteit, eiser
(gemachtigde: mr. A. Khalaf),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder, hierna: de minister
(gemachtigde: mr. O. Sari).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag niet in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 20 februari 2026 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 29 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, F. Kanaan als tolk Syrisch/Libanees en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser heeft verklaard [eiser] te zijn, geboren op [geboortedag] 1995. Hij heeft verklaard de Syrische nationaliteit te hebben. Eiser heeft verklaard dat hij is opgegroeid binnen het soennisme. Hij wilde als kind niet altijd voldoen aan alle verplichtingen die hem werden opgelegd. Wanneer eiser daar geen gehoor aan gaf, werd hij mishandeld. Via onderzoek is eiser achter de vrijheden gekomen die binnen in het sjiisme bestaan. Eiser is
overgestapt naar deze stroming op 20 februari 2022. Dit heeft hij voornamelijk geheimgehouden, maar toch heeft het geleid tot verschillende incidenten in Nederland. Ook bedreigt eisers familie hem vanwege de overstap en is hij verstoten. Eiser heeft hun reputatie aangetast. Hij vreest bij terugkeer dan ook voor zijn familie, de maatschappij en de huidige president in Syrië gelet op het feit eiser nu sjiiet is. Eiser denkt dat hij hierdoor gedood zal worden.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
-
Identiteit, nationaliteit en herkomst
-
Bekering naar de sjiitische stroming
5. De minister heeft beide asielmotieven geloofwaardig geacht. De asielmotieven leiden volgens de minister niet tot een vervolgingsgrond in de zin van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen (Vluchtelingenverdrag) of tot een reëel risico op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM.
Toetsingskader
6. De rechtbank overweegt dat uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof) volgt dat de rechter in eerste aanleg bij wie beroep is ingesteld tegen een besluit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming de bevoegdheid toekomt om de feiten te beoordelen en een eigen, uitputtende en geactualiseerde beoordeling te verrichten van de bij hem aan de orde gestelde feiten. Verder volgt uit de rechtspraak van het Hof dat indien de rechtbank van oordeel is dat zij beschikt over alle daartoe noodzakelijke feitelijke en juridische gegevens de rechtbank de bevoegdheid heeft om na afloop van een volledig en ex nunc onderzoek een bindende uitspraak te doen over de vraag of de vreemdeling voldoet aan de voorwaarden voor internationale bescherming. Deze bevoegdheid kan niet worden beperkt. Dit betekent dat de rechtbank de bevoegdheid heeft om een bindende uitspraak te doen over de geloofwaardigheid van het ter staving van het verzoek om internationale bescherming overgelegde relaas, over de aannemelijkheid van de vrees voor vervolging of het reële risico op ernstige schade bij terugkeer naar het land van herkomst alsmede over de gegrondheid van het verzoek, rekening houdend met alle elementen die in de beroepsprocedure naar voren zijn gebracht.
Op 12 juni 2026 is het Asiel- en Migratiepact ingegaan. Met dit pact zijn diverse richtlijnen omgezet naar verordeningen. Onder meer de Kwalificatierichtlijn is ingetrokken en vervangen door de Kwalificatieverordening.De Kwalificatieverordening kent geen overgangsrecht.Omdat de rechtbank een volledig en ex nunc onderzoek dient te verrichten, zal de rechtbank uitgaan van het recht zoals dat gold ten tijde van het sluiten van het onderzoek. Dit betekent dat de rechtbank zal toetsen aan de Kwalificatieverordening. Artikel 4, vierde lid en vijfde lid, van de Kwalificatierichtlijn luidt hetzelfde als artikel 4, vierde lid en vijfde lid van de Kwalificatieverordening. De elementen die werden opgesomd in het derde lid van artikel 4 Kwalificatierichtlijn, staan nu opgenomen in artikel 34 van de Procedureverordening. Op grond van artikel 4, derde lid, van de Kwalificatieverordening wordt het verzoek om internationale bescherming beoordeelt overeenkomstig dit artikel.
Beoordeling door de rechtbank
Bedreiging en mishandeling door familie
7. Eiser voert aan dat wel degelijk sprake is van een gegronde vrees voor vervolging danwel een reëel risico op ernstige schade. De minister heeft de bekering naar de sjiitische stroming geloofwaardig geacht. Verder heeft de minister geloofwaardig geacht dat eiser door zijn familie met de dood is bedreigd en mishandeld en dat zij hem hebben verstoten. Op grond van artikel 4, vierde lid, van de Kwalificatierichtlijn vormt het feit dat een verzoeker reeds vervolging heeft ondergaan of reeds ernstige schade heeft geleden, een duidelijke aanwijzing dat de vrees voor vervolging gegrond is of dat een reëel risico op ernstige schade bestaat, tenzij er goede redenen zijn om aan te nemen dat die vervolging of ernstige schade zich niet opnieuw zal voordoen. De minister kan niet volstaan met de constatering dat zijn broers zich nog in Turkije bevinden en sindsdien geen contact meer bestaat.
8. De rechtbank overweegt als volgt. Tussen partijen is niet in geschil dat het relaas van eiser geloofwaardig is. De rechtbank ziet geen aanleiding om hier anders over te oordelen. De rechtbank dient vervolgens te beoordelen of het geloofwaardige relaas van eiser voldoende zwaarwegend is om de vrees voor vervolging of het reële risico op ernstige schade aannemelijk te maken en of het verzoek om internationale bescherming gegrond is.
Eiser is eerder mishandeld door zijn familie. Dit is een indicatie dat mishandeling in de toekomst weer kan gebeuren. De minister heeft eiser tegengeworpen dat de familieleden die hem hebben mishandeld, namelijk zijn vader en broers, niet meer in Syrië, maar in Turkije wonen. Eiser heeft tijdens het gehoor echter ook aangegeven dat zijn neven hem ook zouden hebben mishandeld en die zouden inmiddels zijn teruggekeerd naar Syrië. De eventuele aanwezigheid van zijn neven in Syrië is niet betrokken bij de afweging of eiser in Syrië een gegronde vrees heeft dan wel een reëel risico loopt. Dit had wel gemoeten. De door de minister ter zitting gegeven motivering, namelijk dat in Syrië vrijheid van godsdienst is en dat eiser zich tot de autoriteiten kan wenden voor bescherming en dat daarom niet van belang is of en waar de neven zich in Syrië bevinden, is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om aan te nemen dat eiser geen gegronde vrees heeft dan wel een reëel risico loopt, gelet op het feit dat veiligheidssituatie in Syrië diffuus is en er niet zonder meer vanuit kan worden gegaan dat de nieuwe autoriteiten eiser zullen beschermen tegen zijn familie.
Hoewel de rechtbank zelf de bevoegdheid heeft om te beoordelen of het verzoek om internationale bescherming gegrond is, kan de rechtbank dat in dit geval niet doen omdat er een aantal feitelijke en juridische gegevens ontbreken. De situatie van de neven is op dit moment namelijk te onduidelijk. Verder is ook de veiligheidssituatie in Syrië te onduidelijk. Ook is het onduidelijk of eiser als bekeerling wel bescherming kan inroepen van de Syrische overheid. De rechtbank draagt de minister dan ook op om eiser hier nader over te bevragen en nader onderzoek te doen naar de situatie in Syrië en dit mee te nemen bij een nieuwe beoordeling of sprake is van een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade.
Het voorgaande betekent dat de beroepsgrond slaagt en dat de minister een nieuwe beoordeling dient te maken. Gelet op de finale geschilbeslechting zal de rechtbank de andere beroepsgronden ook bespreken.
Veiligheidsgedreven terughoudendheid
9. Volgens eiser gebruikt de minister veiligheidsgedreven terughoudendheid ten onrechte als argument tegen bescherming. De beperkte zichtbaarheid van zijn geloofsbeleving is het gevolg van een aanval door een medebewoner in het AZC, waarbij eiser met kokend water is overgoten. Eiser is na dit incident gestopt met zichtbaar bidden om zichzelf te beschermen.
10. De minister werpt eiser tegen dat hij zijn geloof op een lichte en minder zichtbare manier uit, terwijl hij op dit moment in een vrij land is en hij zich op religieuze wijze kan uiten zoals hij wenst zonder te vrezen voor vervolging of ernstige schade. Naast dat sjiisme in Syrië niet strafbaar is, wordt overwogen dat er geen indicaties bestaan dat eiser zich actief in het openbaar op zal stellen als sjiiet. Er is volgens de minister in het geval van eiser dus geen sprake van terughoudendheid omtrent zijn geloofsovertuiging.
11. De rechtbank overweegt als volgt. Volgens het arrest Y en Z en vaste rechtspraak van de Afdeling mag van een vreemdeling wiens geloofsovertuiging geloofwaardig wordt geacht, niet worden gevraagd dat hij zich, om vervolging te voorkomen, in het land van herkomst terughoudend zal opstellen bij de uitoefening van zijn geloofsovertuiging. Volgens de minister is geen sprake van dat van eiser terughoudendheid wordt verwacht omdat eiser zich ook al in Nederland terughoudend opstelt in de uitingen van zijn geloof. Eiser wordt dus niet gevraagd om zich na terugkeer in Syrië anders te uiten dan hij nu al doet.
De rechtbank is van oordeel dat de minister impliciet wel degelijk van eiser vraagt om zich terughoudend op te stellen. In het nader gehoor heeft eiser verklaard dat hij in het AZC is aangevallen met kokend water omdat hij zich uitte volgens de sjiitische stroming. Eiser heeft verklaard dat hij zich daardoor niet echt meer durft te uiten. Hij durft zich niet te uiten ten aanzien van zijn stroming of bepaalde rituelen. Zo bidt eiser op dit moment niet meer. Verder heeft eiser verklaard dat, als het veilig kan, hij zich meer wil uiten, onder andere ook door posts op sociale media te plaatsen. En verder heeft eiser aangegeven dat hij, als dat veilig kon, zich in Syrië ook wil uiten volgens de rituelen van het sjiisme. Uit deze verklaringen blijkt dat de terughoudendheid van eiser geen eigen bewuste keuze is, maar is ingegeven vanuit veiligheid. De minister heeft terecht opgemerkt dat Nederland vrijheid van godsdienst kent, maar dit neemt niet weg dat de situatie in een AZC anders kan zijn en anders door eiser wordt ervaren, zoals hij ook verklaard heeft. Door dit incident voelt hij immers ook in Nederland niet helemaal de vrijheid om zich te uiten zoals hij wenst. Het gaat om kleine verschillen, bijvoorbeeld in het gebed, die eiser nu achterwege laat omdat hieruit duidelijk blijkt dat hij sjiiet is. De minister dient dit te betrekken bij het nieuw te nemen besluit.
Sjiieten lopen risico
12. Eiser stelt zich op het standpunt dat sjiieten risico lopen in Syrië. Geringe verschillen in geloofsovertuiging kunnen tot agressie leiden. Uit het ambtsbericht van januari 2026 blijkt dat 70 procent van de niet-soennitische gemeenschappen aangeeft zich onveilig te voelen, omdat zij vreesden dat de overgangsregering hen niet kon of wilde beschermen tegen islamitische hardliners. Daarbij heeft eiser gesteld dat hij als bekeerling extra risico loopt.
13. De rechtbank oordeelt als volgt. Niet is gebleken van een situatie waaruit volgt dat het leven als sjiiet in Syrië onhoudbaar is. In het algemeen ambtsbericht van 2026 is ook opgenomen dat verschillende etnische en religieuze groepen in Syrië worden beschermd. Aan de hand van hetgeen eiser heeft aangevoerd en ook anders is niet gebleken dat sjiieten als risicoprofiel moeten worden aangewezen. Dat neemt niet weg dat het onduidelijk is hoe de situatie voor bekeerlingen, zoals eiser, is. Uit de landeninformatie blijkt dat de veiligheidssituatie in Syrië nog diffuus is. Ook vindt er geweld tegen minderheidsreligies plaats. Bij het nieuw te nemen besluit dient de minister ook onderzoek te doen naar de situatie van bekeerlingen in Syrië.
Algemene veiligheidssituatie in Syrië
14. Tot 10 juni 2025 stelde de minister zich op het standpunt dat in Syrië sprake was van een uitzonderlijk niveau van willekeurig geweld en dat eenieder alleen al door zijn aanwezigheid in Syrië een reëel risico liep op ernstige schade. In een brief aan de Tweede Kamer van 10 juni 2025 heeft de minister naar aanleiding van het in mei 2025 verschenen algemeen ambtsbericht inzake Syrië het nieuwe landgebonden beleid voor Syrië aangekondigd. Vanaf dat moment gaat de minister voor heel Syrië uit van de laagste gradatie (‘relatief lager niveau’) van willekeurig geweld. Volgens deze brief was de primaire bron van onveiligheid het regime van president Assad en dat regime is op
8 december 2024 gevallen. Volgens de minister is sinds de val van het regime sprake van een redelijke verbetering van de algemene veiligheidssituatie. Ook in deze zaak gaat de minister, in tegenstelling tot eiser, uit van een relatief lager niveau van willekeurig geweld.
15. De rechtbank wijst op dit punt naar de recente uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 11 september 2026 en maakt die overwegingen de hare. In die uitspraak heeft de meervoudige kamer geoordeeld dat de minister onvoldoende heeft onderbouwd waarom voor heel Syrië kan worden uitgegaan van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. De situatie is na de val van Assad nog steeds fragiel en diffuus is. Van een stabiele en bestendig verbeterde veiligheidssituatie is onvoldoende gebleken. Ook heeft de minister de slechte humanitaire situatie in Syrië niet op de juiste wijze meegewogen.
Gelet op bovengenoemde uitspraak is de rechtbank met eiser van oordeel dat het bestreden besluit ook op dit punt geen stand kan houden. De gemachtigde van de minister heeft op de zitting ook geen argumenten aangevoerd waaruit zou blijken dat in deze zaak anders geoordeeld zou moeten worden op dit punt. Ook op dit punt dient het nieuw te nemen besluit beter gemotiveerd te worden. Deze beroepsgrond slaagt.
Conclusie en gevolgen
16. De minister heeft de aanvraag ten onrechte afgewezen als ongegrond. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit motiveringsgebreken bevat. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit en bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht dat de minister een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak. De rechtbank geeft de minister hiervoor zes weken.
Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten.
De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit van 20 februari 2026;
- draagt de minister op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;
- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.C.E. Krikke, rechter, in aanwezigheid van
mr.M.A.H. Gonera, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.