Vreemdelingenrecht

bewaring, volgberoep, Marokko, zicht op uitzetting, voldoende voortvarend, dactyloscopisch onderzoek…

Rechtbank Den Haag, 5 november 2026

Zaakgegevens

Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Groningen
Datum uitspraak
5 november 2026
Datum publicatie
5 november 2026
Zaaknummer
NL26.64896
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32487
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

bewaring, volgberoep, Marokko, zicht op uitzetting, voldoende voortvarend, dactyloscopisch onderzoek, onderduikrisico, geen lichter middel, dat eiser zijn medewerking verleend mag van hem ook worden verwacht in het kader van de medewerkingsplicht, beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.64896


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam] , eiser,

geboren op [geboortedatum] ,

van Marokkaanse nationaliteit,

V-nummer: [nummer] ,

(gemachtigde: mr. A.S. Sewman),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister,

(gemachtigde: mr. D.J. Halbesma).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. Eiser is het niet eens met het voortduren van de vreemdelingenbewaring. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het besluit van 19 september 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Bij uitspraak van 28 september 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard.

2.1.

Eiser heeft op 27 oktober 2026 tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 3 november 2026 op zitting behandeld. Eiser heeft door het overleggen van een afstandsverklaring afgezien van het recht om op de zitting te worden gehoord. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. T. Bruinsma, die waarnam voor zijn gemachtigde. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de hiervoor onder 2. genoemde uitspraak volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of de maatregel van bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van dat onderzoek op 25 september 2026.

4. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

Standpunten eiser

5. Eiser voert aan dat hij de wens heeft om terug te keren naar Marokko. Dit blijkt uit de met hem gevoerde vertrekgesprekken. Vanuit het detentiecentrum verricht hij voldoende inspanning om zijn identiteit en nationaliteit te onderbouwen. Zo heeft hij via zijn vrienden duidelijke kopieën van zijn identiteitsdocumenten overgelegd. Ook doet hij zijn best om aan originele documenten te komen, maar daarvoor is hij volledig afhankelijk van vrienden in Spanje. Eiser heeft meerdere malen verzocht om hem te presenteren aan het consulaat en ook gevraagd om een gesprek te regelen met het IOM. Verder meent eiser dat de minister onvoldoende voortvarend te werk gaat. Tijdens het vertrekgesprek van 24 september 2026 is gebleken dat de minister kopieën heeft gevonden van eisers paspoort. De minister had deze kopieën eerder naar de DIA kunnen versturen ten behoeve van de lp-aanvraag. Uit de voortgangsrapportage blijkt dat de minister eerst op 6 oktober 2026 een lp-aanvraag heeft ingediend. Ook is eiser door de minister niet ondersteund bij het schrijven van een brief aan het consulaat. Daarnaast is in de voortgangsrapportage zijdelings opgemerkt dat het IOM in het bezit is van eisers paspoort en dat het IOM inmiddels vluchtgegevens heeft. Uit onderhavige dossier blijkt echter niet of het voornoemde juist is en het lijkt erop dat de DT&V niet goed op de hoogte is van de situatie. Uit het voorgaande volgt dat eiser volledig zelfstandig met het IOM werkt aan vrijwillige terugkeer en daarmee dient de maatregel van bewaring dan ook geen doel meer. Gezien eisers inspanningen mag erop worden vertrouwd dat hij ook daadwerkelijk de afspraken met het IOM naleeft. Voor zover de minister meent dat eiser gecontroleerd uitgezet dient te worden, is het niet noodzakelijk dat hij zijn uitzetting afwacht in een detentiecentrum. Hij kan immers ook worden geplaatst binnen de COa-voorzieningen met eventuele vrijheidsbeperkingen.

Beoordeling rechtbank

6. De rechtbank is van oordeel dat zicht op uitzetting naar Marokko, zowel in het algemeen, als in het geval van eiser, niet ontbreekt. Door eiser zijn geen concrete aanknopingspunten naar voren gebracht die erop wijzen dat het lp-traject op niets zal uitlopen en dat er voor hem geen lp zal worden afgegeven. In aanvulling hierop stelt de rechtbank vast de minister op de zitting heeft aangegeven dat het IOM voor 4 november 2026 een vlucht heeft geboekt naar Marokko.

6.1.

Verder oordeelt de rechtbank dat de minister voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser werkt. Hiervoor acht de rechtbank het volgende van belang. Uit het vertrekgesprek van 24 september 2026 volgt dat eiser is gewezen op het feit dat er kopieën van de identiteitsdocumenten in het dossier van de minister zijn gevonden, maar dat deze nauwelijks leesbaar zijn. Daarbij heeft de minister op zitting toegelicht dat de DT&V op

28 september 2026 alsnog leesbare kopieën van eisers paspoort en identiteitskaart heeft ontvangen. Op 29 september 2026 is duidelijk geworden dat de originele vingerafdrukken van eiser niet in het dossier aanwezig zijn, terwijl deze wel nodig zijn voor de lp-aanvraag. Bovendien kan een presentatie in persoon bij de Marokkaanse autoriteiten slechts plaatsvinden na dactyloscopisch onderzoek. Op 30 september 2026 zijn eisers vingerafdrukken alsnog afgenomen. Deze zijn op 1 oktober 2026 naar de DIA verzonden en op 2 oktober 2026 is een lp-aanvraag met de bijbehorende vingerafdrukken verzonden naar de Marokkaanse autoriteiten. Daarnaast is op 16 oktober 2026 een vertrekgesprek met eiser gevoerd.

6.2.

De rechtbank heeft in de hiervoor onder 2. genoemde uitspraak geoordeeld dat het onderduikrisico maakt dat toepassing van een lichter middel niet volstaat om de uitzetting van eiser te verzekeren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser in onderhavige procedure geen omstandigheden aangevoerd die aanleiding geven om te oordelen dat een lichter middel nu wel zou kunnen volstaan of dat de voortzetting van de vreemdelingenbewaring niet langer gerechtvaardigd zou zijn. Dat eiser tijdens de bewaring zijn medewerking heeft verleend, hetgeen in het kader van de medewerkingsverplichting ook van hem mag worden verwacht, maakt dat niet anders. Er is naar oordeel van de rechtbank geen sprake van volledige medewerking. Zo is tijdens de zitting gebleken dat eiser zijn originele paspoort heeft ingeleverd bij het IOM en niet bij de DT&V.

Conclusie en gevolgen

7. De rechtbank ziet ook voor het overige geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring in de periode tussen het sluiten van het vorige onderzoek en het sluiten van het onderhavige onderzoek op enig moment onrechtmatig was.

8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;

  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van

R. de Boer, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Vreemdelingenwet 2000. NL26.55672, ECLI:NL:RBDHA:2026:28664. Dit volgt uit artikel 96, derde lid, van de Vw. International Organization for Migration. Directie Internationale Aangelegenheden. Laissez-passer. Dienst Terugkeer en Vertrek. Zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 27 januari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:219. Zie het arrest Aroja van het Hof van 5 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:148).