Vreemdelingenrecht
Visum kort verblijf, ten onrechte kennelijk ongegrond verklaard, de minister is een dwangsom verschuldigd…
Rechtbank Den Haag, 4 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32534 · Rechtbank Den Haag · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32534
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- NL22.21702
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32534
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Visum kort verblijf, ten onrechte kennelijk ongegrond verklaard, de minister is een dwangsom verschuldigd, beroep gegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL22.21702
V-nummer: [V-nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] ,
met de Marokkaanse nationaliteit, eiseres
(gemachtigde: mr. S.R. den Toonder),
en
de minister van Buitenlandse Zaken, de minister
(gemachtigde: mr. J. Sánchez Rhemrev).
Procesverloop
1. Eiseres heeft op 24 februari 2022 een aanvraag ingediend voor een visum voor kort verblijf. De minister heeft deze aanvraag met het primaire besluit van 3 maart 2022 afgewezen. Met het bestreden besluit van 29 september 2022 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 28 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben de gemachtigden van partijen deelgenomen.
Beoordeling door de rechtbank
3. Eiseres heeft verzocht om vrijstelling van betaling van het griffierecht. De rechtbank ziet aanleiding om dat verzoek toe te wijzen. Eiseres hoeft dus geen griffierecht te betalen.
4. Eiseres heeft met het schrijven van 23 juli 2026 aan de rechtbank laten weten dat zij haar familiebezoek in Nederland via een ander Europees land heeft kunnen faciliteren. Zij woont nog steeds in Marokko en is niet voornemens om naar Nederland te reizen. Eiseres handhaaft haar beroep voor zover het ziet op de toepassing van artikel 4:17 van de Awb. Eiseres voert aan dat de minister ten onrechte haar bezwaar kennelijk ongegrond heeft verklaard en haar daarom geen dwangsommen heeft uitbetaald. Eiseres meent dan ook dat over een periode van 27 dagen dwangsommen zijn verbeurd, ten bedrage van € 777,-.
Procesbelang?
5. De rechtbank neemt (ambtshalve) procesbelang aan in deze zaak, omdat eiseres meent recht te hebben op een bestuurlijke dwangsom.
Bezwaar kennelijk ongegrond?
6. De minister kan een bezwaar kennelijk ongegrond verklaren indien er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat de bezwaren van eiseres niet kunnen leiden tot een andersluidend besluit.
De rechtbank stelt vast dat eiseres in bezwaar aanvullende informatie heeft overgelegd over haar loon en overige familieleden die in Marokko wonen. Ook is vermeld dat referente eerder referent is geweest. Op basis van deze informatie heeft de minister tijdens de zitting toegelicht niet meer tegen te werpen dat er geen sprake is van economische binding met Marokko. Toch meent de minister dat het bezwaar terecht is afgedaan als kennelijk ongegrond nu de sociale binding nog wordt tegengeworpen. De rechtbank volgt de minister hier niet in. De economische en sociale binding zijn communicerende vaten. Deze moeten in onderlinge samenhang worden betrokken in de afweging. Nu de economische binding niet meer wordt tegengeworpen, kan dat van invloed zijn op het oordeel over de vraag of redelijke twijfel bestaat over de tijdige terugkeer.
De minister meent dat het bezwaar alsnog als kennelijk ongegrond kon worden afgedaan omdat er ook onduidelijkheid bestaat over de duur van het verblijf en dit een zelfstandige afwijzingsgrond is. Hierover merkt eiseres echter terecht op dat dit punt pas in het bestreden besluit aan haar is tegengeworpen. Nu het gaat om een bezoek van een aantal weken waarvoor een visum al ver van tevoren wordt aangevraagd en de duur slechts enkele dagen verschilt, had de minister nadere vragen kunnen stellen aan eiseres in een hoorzitting om dit punt op te helderen.
Naar het oordeel van de rechtbank mocht de minister het bezwaar van eiseres dan ook niet kennelijk ongegrond verklaren. Het beroep is gegrond.
Dwangsom verschuldigd?
7. Eiseres stelt dat de minister haar een dwangsom verschuldigd is, omdat de minister te laat op het bezwaar heeft beslist.
Niet in geschil is dat er te laat is beslist. De rechtbank stelt vast dat er na afloop van de beslistermijn een geldige ingebrekestelling is gestuurd op 18 augustus 2022. De minister heeft niet alsnog binnen twee weken een besluit genomen. De rechtbank heeft hiervoor beslist dat de minister het bezwaar niet kennelijk ongegrond had mogen verklaren. Dat betekent dat de minister zich ook niet op het standpunt mocht stellen dat geen dwangsom verschuldigd is op grond van artikel 4:17, vijfde lid, aanhef en onder c, van de Awb. De minister was daarom wel een dwangsom verschuldigd aan eiseres.
Conclusie en gevolgen
8. Het beroep is gegrond. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit. De rechtbank draagt de minister op om een nieuw besluit te nemen waarin de hoogte van de verschuldigde dwangsom wordt bepaald met inachtneming van deze uitspraak.
9. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van een beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
-
verklaart het beroep gegrond;
-
vernietigt het besluit van 29 september 2022;
-
draagt de minister op om binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van deze uitspraak;
-
veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.H.W. Franssen, rechter, in aanwezigheid van mr. E. Waal, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.