Vreemdelingenrecht
Asiel, Brazilië, aanhoudende problemen met (ex-)stiefvader, risico bij terugkeer, afwijzing asielaanvraag als…
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32551 · Rechtbank Den Haag · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32551
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.49860
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32551
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Asiel, Brazilië, aanhoudende problemen met (ex-)stiefvader, risico bij terugkeer, afwijzing asielaanvraag als kennelijk ongegrond, weigering vergunning regulier verblijf, terugkeerbesluit, beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.49860
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , eiseres,
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. M.M. Polman),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
(gemachtigde: mr. H.J. Metselaar).
Procesverloop
Bij besluit van 20 augustus 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiseres afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 8 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van verweerder.
Overwegingen
1. Eiseres heeft op 9 juli 2026 een asielaanvraag ingediend. Zij is Braziliaanse en is geboren op [geboortedag] 2009. Eiseres legt aan haar asielaanvraag ten grondslag dat zij misbruikt is door haar (ex-)stiefvader en vreest voor hem en zijn omgeving bij terugkeer naar Brazilië.
2. Verweerder heeft de asielaanvraag van eiseres afgewezen als kennelijk ongegrond. De identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres worden geloofwaardig geacht. Verweerder twijfelt er niet aan dat eiseres is misbruikt door haar (ex-)stiefvader, maar de daaruit voortvloeiende (aanhoudende) problemen acht verweerder niet geloofwaardig. Zo heeft eiseres altijd bescherming ontvangen in Brazilië en heeft zij daarnaast verklaard dat ze daar opnieuw bescherming kan ontvangen. De verklaringen van eiseres duiden er niet op dat zij, nadat zij haar moeder over het misbruik heeft geïnformeerd en eiseres eerst bij haar tante en daarna bij haar oma is gaan wonen, nog reële problemen heeft ervaren met haar (ex-) stiefvader of zijn omgeving. Bovendien zijn de verklaringen over de omgeving van de (ex-) stiefvader vaag en summier, zo heeft eiseres de gestelde problemen en voor wie zij te vrezen heeft niet inzichtelijk gemaakt. Voorts heeft eiseres pas na negen maanden na haar aankomst in Nederland een asielaanvraag ingediend. De asielaanvraag van eiseres wordt hiermee afgewezen als kennelijk ongegrond omdat zij zich niet onverwijld heeft gemeld om asiel aan te vragen nadat zij op 8 oktober 2025 Nederland is ingereisd. Ook bezit eiseres de nationaliteit van een land waarvoor in 20% of minder van de gevallen internationale bescherming wordt verleend.
3. Eiseres stelt zich op het standpunt dat haar asielaanvraag ten onrechte is afgewezen als kennelijk ongegrond. Zij voert hiertoe aan dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met haar minderjarigheid en zijn haar traumaklachten onvoldoende betrokken bij de geloofwaardigheidsbeoordeling. Het enkel erkennen van deze omstandigheden is onvoldoende. Ook haalt verweerder ten onrechte het misbruik en de daaropvolgende bedreigingen uit elkaar terwijl deze rechtstreeks verband houden met elkaar. Bovendien heeft eiseres wel verdere problemen ondervonden na het misbruik die in het bestreden besluit worden gereduceerd tot één bezoek van de (ex-)stiefvader aan haar tante. De verklaringen van eiseres op dit punt zijn consistent en aannemelijk. Voorts heeft verweerder geen deugdelijke beoordeling van de bescherming in Brazilië uitgevoerd, niet gebleken is dat deze bescherming daadwerkelijk en duurzaam is. Daarmee heeft verweerder het risico bij terugkeer niet integraal beoordeeld. Bij terugkeer zal eiseres weer bereikbaar worden voor haar (ex-)stiefvader. Verweerder heeft ook ten onrechte tegengeworpen dat eiseres haar asielaanvraag te laat heeft ingediend. Eiseres was minderjarig en afhankelijk van haar moeder waardoor dit niet aan eiseres kan worden toegerekend. De afwijzingsgrond over het inwilligingspercentage van Braziliaanse asielaanvragen zegt niets over de individuele beschermingsbehoefte van een minderjarig slachtoffer van langdurig seksueel geweld en ontslaat verweerder niet van de verplichting om het asielrelaas volledig en individueel te onderzoeken. Tot slot heeft eiseres omstandigheden aangevoerd in het kader van de uitstel van vertrek op medische gronden en in het kader van het aan haar op te leggen terugkeerbesluit. Verweerder heeft dit niet kenbaar betrokken in zijn beoordeling.
4. Verweerder heeft in het verweerschrift nog aangevoerd dat alle overgelegde documenten op de juiste wijze zijn betrokken in de beoordeling. Op basis van deze stukken wordt het misbruik geloofwaardig geacht, maar dat er aanhoudende zwaarwegende problemen zijn geweest volgt hier niet uit. Uit de afgelegde verklaringen volgt dat de primaire reden om Brazilië te verlaten was gelegen in het voorzien in een betere toekomst. Als de reden voor vertrek daadwerkelijk het levensgevaar van eiseres was en er geen nationale bescherming was, lag het niet in de rede om Brazilië niet direct te verlaten en dat moeder eerst is vertrokken en eiseres pas later is gevolgd. Ook het niet onverwijld in Nederland melden doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van het asielrelaas. Verweerder handhaaft zijn standpunt dat eiseres de gestelde vrees voor aanhoudende en zwaarwegende problemen niet aannemelijk heeft gemaakt. Subsidiair wordt aan eiseres tegengeworpen dat zij nationale bescherming heeft gehad en opnieuw kan krijgen in Brazilië bij voorkomende problemen.
De rechtbank oordeelt als volgt.
Aanhoudende problemen met (ex-)stiefvader en het risico bij terugkeer
5. In de arresten van 4 juni 2026 in de zaken Ebilum en Quotal (ECLI:EU:C:2026:448 en ECLI:EU:C:2026:447) heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten naar de relevante feitelijke elementen van een zaak. De rechtbank zal daarom alle onderdelen van het besluit over de geloofwaardigheid vol toetsen.
6. Voor zover eiseres een beroep doet op het door haar overgelegde psychologische rapport stelt de rechtbank vast dat hier geen vertaling van beschikbaar is. Uit het psychologisch rapport zou volgens eiseres volgen dat zij moeite heeft met chronologisch, gedetailleerd en consistent verklaren. Uit het bestreden besluit volgt dat verweerder het psychologisch rapport heeft betrokken in zijn beoordeling. Mede op basis van dit stuk heeft verweerder de conclusie getrokken dat gevolgd wordt dat eiseres slachtoffer is geweest van seksueel misbruik. Daarbij heeft verweerder ook in de besluitvorming betrokken dat deze omstandigheid samen met haar minderjarigheid een rol kan spelen in de door haar afgelegde verklaringen.
7. Verweerder heeft de aanhoudende problemen met de (ex-)stiefvader van eiseres terecht als ongeloofwaardig aangemerkt omdat haar verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Daarbij volgt uit het bestreden besluit voldoende dat verweerder de verklaringen van eiseres in onderlinge samenhang heeft bezien. Verweerder heeft dan ook terecht betekenis toegekend aan het verloop van de gebeurtenissen na het misbruik. Zo heeft eiseres verklaard dat haar (ex-)stiefvader haar eenmalig heeft opgezocht toen zij samen met haar moeder bij haar tante verbleef. Naar aanleiding daarvan is de politie gebeld en heeft de politie hen geholpen. Vervolgens heeft eiseres tot haar vertrek uit Brazilië in oktober 2025 bij haar oma verbleven, zonder haar moeder. In die periode hebben zich volgens de verklaringen van eiseres geen verdere problemen of incidenten voorgedaan. Verweerder heeft deze verklaringen terecht bij zijn beoordeling betrokken. Dat eiseres vreest dat haar (ex-)stiefvader haar zal blijven bedreigen naar aanleiding van de aangifte van het seksuele misbruik is niet aannemelijk gemaakt. De vrees is onvoldoende met concrete gebeurtenissen onderbouwd en eiseres heeft bovendien geen stukken overgelegd waaruit blijkt dat de gestelde problemen zich na het incident, gedurende de twee jaren van haar verblijf bij haar tante en oma, hebben voortgezet. Ook de stelling van eiseres dat zij de achternaam van [persoon] en diens politieke functie en contacten niet kent, maakt niet dat verweerder de kern van haar verklaringen niet ongeloofwaardig heeft mogen achten ten aanzien van de vermoedelijke beïnvloeding door [persoon] in relatie tot beschermingsmogelijkheden. Voorts heeft verweerder ook terecht betrokken dat eiseres pas negen maanden na haar aankomst in Nederland een asielaanvraag heeft ingediend.
8. Evenmin heeft eiseres aannemelijk gemaakt dat zij bij terugkeer een risico loopt op ernstige schade. Verweerder heeft er terecht op gewezen dat eiseres na de aangifte van het seksueel misbruik door haar (ex) stiefvader bescherming heeft gehad van de Braziliaanse autoriteiten, is bijgestaan tijdens de procedure tegen haar (ex-)stiefvader door een advocaat en psychologische hulp heeft ontvangen. Ook heeft eiseres verklaard dat zij opnieuw bescherming kan ontvangen in Brazilië. Dat de (ex-)stiefvader haar desondanks eenmalig heeft opgezocht maakt niet dat de Braziliaanse autoriteiten haar geen daadwerkelijke bescherming hebben geboden. Verweerder heeft van belang kunnen achten dat het niet verlengen van de beschermingsmaatregel berust op een keuze van haar moeder. Niet is gebleken dat de bescherming is geweigerd door de Braziliaanse autoriteiten. Ook het betoog dat eiseres bij terugkeer weer bereikbaar is voor haar (ex-)stiefvader wordt niet gevolgd gelet op hetgeen hiervoor is overwogen ten aanzien van de gestelde aanhoudende problemen.
Afwijzing aanvraag als kennelijk ongegrond
9. Ingevolge artikel 30b, eerste lid, van de Vw kan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel worden afgewezen als kennelijk ongegrond indien op het tijdstip van afronding van de behandeling een van de gevallen bedoeld in artikel 42, eerste en derde lid, van de Procedureverordening van toepassing is.
10. Uit de meest recente beschikbare jaargemiddelden van Eurostat volgt dat voor de gehele Europese Unie het erkenningspercentage voor verzoekers uit Brazilië niet hoger is dan 20% van het totale aantal beslissingen dat voor dit derde land wordt genomen. Hiermee is sprake van het geval genoemd in artikel 42, eerste lid, aanhef onder h, van de Procedureverordening. Voor zover eiseres heeft aangevoerd dat zij hoort tot een sociale groep die een uitzondering vormt op de toepassing van deze afwijzingsgrond, volgt de rechtbank haar daarin niet. Eiseres heeft de stelling dat minderjarigen als slachtoffer van seksueel geweld in Brazilië als zodanig kunnen worden aangemerkt als een sociale groep niet nader onderbouwd.
11. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder de asielaanvraag van eiseres eveneens terecht afgewezen als kennelijk ongegrond onder verwijzing naar artikel 42, eerste lid, aanhef onder j, van de Procedureverordening. Verweerder heeft daarbij niet hoeven volgen dat eiseres onbekend zou zijn met het begrip asiel. Daargelaten dat eiseres dit als zodanig niet heeft onderbouwd, heeft verweerder er terecht op gewezen dat eiseres ook heeft besloten om geen asielaanvraag in te dienen na de aanhouding van haar moeder op 2 april 2026. Ook mag er, gelet op de ingeschakelde juridisch adviseur en het sociale netwerk hier te lande, van eiseres verwacht worden dat zij de nodige inspanningen levert om hier legaal te verblijven. Verweerder heeft de aanvraag terecht op grond van artikel 30b, eerste lid, van de Vw afgewezen als kennelijk ongegrond.
Weigering vergunning regulier verblijf
12. Verweerder heeft, onder verwijzing naar artikel 3.6a, eerste lid en 3.6ba, eerste lid, van het Vb, geweigerd aan eiseres een vergunning te verlenen voor regulier verblijf omdat eiseres geen overige bijzondere individuele omstandigheden heeft aangevoerd. De weigering van verweerder om aan eiseres een verblijfsvergunning te verlenen is ook niet in strijd met artikel 8 van het EVRM. Niet in geschil is dat eiseres geen familie- of gezinsleven heeft in Nederland als bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Verweerder heeft niet ten onrechte geconcludeerd dat het niet toelaten van eiseres tot Nederland geen ongerechtvaardigde inbreuk betekent op het recht van eiseres op bescherming van haar privéleven.
13. Verweerder moet bij een eerste asielaanvraag in beginsel ambtshalve toetsen aan artikel 64 van de Vw, namelijk of de vreemdeling in aanmerking komt voor uitstel van vertrek op grond van medische omstandigheden. De ambtshalve toetsing heeft in dit geval ook plaatsgevonden. Verweerder heeft deugdelijk gemotiveerd dat aan eiseres geen uitstel van vertrek om medische redenen wordt verleend. Verweerder heeft terecht overwogen dat eiseres geen medische gegevens heeft verstrekt, die in de weg staan aan haar vertrek. Bovendien staat het eiseres vrij om een aparte aanvraag in te dienen voor uitstel van vertrek op grond van haar medische omstandigheden.
Terugkeerbesluit
14. Tot slot wordt eiseres niet gevolgd in haar betoog dat het terugkeerbesluit is genomen in strijd met artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn en artikel 24 van het Handvest. Ten aanzien van minderjarige kinderen staat voorop dat het in hun belang is om bij hun moeder te verblijven, aan wie eveneens een terugkeerbesluit is opgelegd. Gelet op het voorgaande heeft verweerder terecht een terugkeerbesluit opgelegd. Ook heeft verweerder kunnen besluiten tot het onthouden van een vertrektermijn aan eiseres. Niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan verweerder hiervan had moeten afzien.
Conclusie
15. Verweerder heeft de aanvraag van eiseres terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 5 november 2026 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S.J.I. Hendrickx, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.