Vreemdelingenrecht
Asiel, Brazilië, aanhoudende problemen met ex-man, afwijzing asielaanvraag als kennelijk ongegrond…
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32569 · Rechtbank Den Haag · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32569
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.49855
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32569
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Asiel, Brazilië, aanhoudende problemen met ex-man, afwijzing asielaanvraag als kennelijk ongegrond, terugkeerbesluiten en inreisverbod, beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.49855
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , eiseres,
mede namens haar minderjarige kind [minderjarige] ,
V-nummers: [V-nummer 1] en [V-nummer 2]
(gemachtigde: mr. M.M. Polman),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
(gemachtigde: mr. H.J. Metselaar).
Procesverloop
Bij besluit van 20 augustus 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiseres afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 8 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, bijgestaan door haar gemachtigde en de gemachtigde van verweerder. Als tolk is verschenen [tolk] .
Overwegingen
1. Eiseres heeft op 9 juli 2026 een asielaanvraag ingediend. Zij is Braziliaanse en geboren op [geboortedag 1] 1991. Haar minderjarige zoon, geboren op [geboortedag 2] 2018, heeft op 2 augustus 2026 mondeling te kennen gegeven dat hij ook bescherming nodig heeft en is om die reden betrokken in de procedure van eiseres. Eiseres legt aan haar asielaanvraag ten grondslag dat haar dochter seksueel misbruikt is door haar ex-man. Eiseres heeft hiervan aangifte gedaan en er is een strafzaak tegen hem begonnen. De ex-man en zijn omgeving bedreigen eiseres sindsdien.
2. Verweerder heeft de asielaanvraag van eiseres afgewezen als kennelijk ongegrond. De identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres worden geloofwaardig geacht. Verweerder acht de bedreigingen door de ex-man van eiseres en zijn familie niet geloofwaardig. De verklaringen zijn niet onderbouwd met objectieve documenten en vormen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Uit haar verklaringen volgt niet dat eiseres voor bescherming naar Nederland is gekomen, maar dat zij is gekomen vanwege de mogelijkheid tot werken in Nederland en daarmee het bieden van een betere toekomst aan haar kinderen. Bovendien heeft eiseres zich niet bij de eerste gelegenheid gemeld, dit maakt dat eiseres in grote lijnen als ongeloofwaardig kan worden beschouwd.
3. Eiseres stelt zich op het standpunt dat haar asielaanvraag ten onrechte is afgewezen als kennelijk ongegrond. Zij voert hiertoe aan dat verweerder een onvolledige en ondeugdelijke geloofwaardigheidsbeoordeling heeft uitgevoerd waarbij de verklaringen en het overgelegde bewijsmateriaal niet integraal zijn beoordeeld. Zo gaat verweerder in het bestreden besluit niet in op de bewijswaarde die van de overgelegde documenten uitgaat. Ook heeft eiseres concrete verklaringen afgelegd over de bedreigingen van haar ex-man en zijn familie. Verweerder heeft een onjuiste betekenis toegekend aan het doel van de reis. Dat eiseres aanvankelijk met een economisch perspectief naar Nederland is gekomen zegt niets over de geloofwaardigheid van de gebeurtenissen in Brazilië. Ten onrechte is dan ook gewicht toegekend aan het tijdsverloop tussen de aankomst van eiseres in Nederland en haar asielaanvraag. Verweerder miskent dat vervolging door een voormalige partner en diens familie verband kan houden met het behoren tot een sociale groep. Dit komt door de positie van eiseres als vrouw, moeder en aangeefster die strafvervolging wegens seksueel misbruik voortzet. Voorts heeft verweerder geen deugdelijke beoordeling van de bescherming in Brazilië uitgevoerd. Niet gebleken is dat deze bescherming daadwerkelijk beschikbaar en effectief is. Eiseres verwijst op dit punt naar een uitspraak van deze rechtbank en deze zittingsplaats van 10 september 2026. Door verweerder is dan ook geen zorgvuldig onderzoek gedaan naar een binnenlands beschermingsalternatief. De individuele situatie van haar minderjarige zoon en zijn vrees is onvoldoende zelfstandig beoordeeld gelet op zijn psychische toestand. Verweerder heeft ook ten onrechte tegengeworpen dat eiseres haar asielaanvraag te laat heeft ingediend, haar daarvoor gegeven verklaring is onvoldoende onderzocht. De afwijzingsgrond over het inwilligingspercentage van Braziliaanse asielaanvragen ontslaat verweerder niet van een volledige individuele beoordeling. Tot slot vervalt de grondslag aan het onthouden van een vertrektermijn omdat de kwalificatie als kennelijk ongegrond geen stand kan houden. In het terugkeerbesluit voor haar minderjarige zoon heeft verweerder zijn individuele belangen onvoldoende kenbaar betrokken. Ook is het aan eiseres opgelegde inreisverbod disproportioneel.
4. Verweerder heeft in het verweerschrift aanvullend aangevoerd dat alle overgelegde documenten op de juiste wijze betrokken zijn in de beoordeling. Op basis van deze stukken wordt het misbruik geloofwaardig geacht, maar dat er daarom aanhoudende zwaarwegende problemen zijn geweest volgt hier niet uit. Uit de verklaringen waarop de geloofwaardigheidsbeoordeling heeft plaatsgevonden volgt dat de primaire reden om Brazilië te verlaten was gelegen in het voorzien in een betere toekomst. Als de reden voor vertrek daadwerkelijk het levensgevaar van haar gezin was en er geen nationaalrechtelijke bescherming was geweest, lag het niet in de rede om Brazilië als eerste te verlaten onder achterlating van haar dochter en zoon, voor een langere periode. Ook het niet onverwijld in Nederland melden doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van het asielrelaas. Verweerder handhaaft zijn standpunt dat eiseres de gestelde vrees voor aanhoudende en zwaarwegende problemen niet aannemelijk heeft gemaakt. Subsidiair wordt eiseres tegengeworpen dat zij nationale bescherming kan krijgen in Brazilië bij voorkomende problemen en dat zij die ook heeft gekregen. Ten aanzien van de aanvraag van de minderjarige zoon is deze onlosmakelijk verbonden aan de asielaanvraag van eiseres. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat de belangen van haar zoon aan het besluit in de weg staan. Tot slot is aan eiseres terecht een inreisverbod opgelegd. De situatie van haar minderjarige kinderen doet hier niet aan af. Eiseres zal namelijk samen met haar kinderen Nederland en de Europese Unie moeten verlaten en wordt daarmee niet van haar kinderen gescheiden.
De rechtbank oordeelt als volgt.
Aanhoudende problemen met (ex-)man en het risico bij terugkeer
5. In de arresten van 4 juni 2026 in de zaken Ebilum en Quotal (ECLI:EU:C:2026:448 en ECLI:EU:C:2026:447) heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten naar de relevante feitelijke elementen van een zaak. De rechtbank zal daarom alle onderdelen van het besluit over de geloofwaardigheid vol toetsen.
6. De rechtbank stelt vast dat de door eiseres overgelegde documenten betrekking hebben op de aangifte van het seksuele misbruik, politieonderzoeken en verhoren, een overzicht van de lopende procedure bij de Braziliaanse rechtbank, een afschrift van een rechterlijke beschermingsmaatregel van 19 juli 2023, een melding van schending van het contactverbod, een verklaring van een advocaat, afschriften van WhatsAppgesprekken met de ex-man van eiseres, een toestemmingsverklaringen voor de uitreis van de minderjarige kinderen en medische stukken van haar minderjarige dochter. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat deze documenten geen onderbouwing vormen voor de aanhoudende en zwaarwegende problemen die eiseres stelt nadien als gevolg van de aangifte te hebben ondervonden. Verweerder heeft zich daarom terecht gebaseerd op de verklaringen van eiseres.
7. Verweerder heeft de aanhoudende problemen met de ex-man van eiseres terecht als ongeloofwaardig aangemerkt omdat haar verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Daarbij heeft verweerder de verklaringen van eiseres in onderlinge samenhang bezien. Eiseres heeft verklaard dat zich na de aangifte verschillende problemen hebben voorgedaan. Als voorbeeld heeft zij genoemd dat haar minderjarige zoon na een vakantie niet door haar ex-man werd teruggebracht. Uit haar verklaringen volgt echter ook dat haar minderjarige zoon uiteindelijk op last van de rechter is teruggebracht. Verder heeft eiseres verklaard dat de procedure naar aanleiding van de aangifte nog loopt bij de rechtbank en dat haar ex-man meermaals het contactverbod heeft verbroken. Eiseres heeft verder ook verklaard dat ze enkel indirect is bedreigd en via via hoorde dat haar ex haar iets zou willen aandoen. Deze verklaringen bieden derhalve onvoldoende aanknopingspunten voor de conclusie dat haar ex-man als gevolg van de aangifte haar is blijven bedreigen en dat zij als gevolg daarvan bij terugkeer naar Brazilië dermate problemen zal ondervinden dat zij het risico loopt op ernstige schade.
8. Bovendien heeft verweerder er terecht op gewezen dat eiseres na de aangifte van het misbruik bescherming heeft gehad van de Braziliaanse autoriteiten, is bij gestaan tijdens de procedure door een advocaat en dat haar minderjarige dochter psychologische hulp heeft ontvangen. Verweerder heeft van belang mogen achten dat het niet verlengen van de beschermingsmaatregel berust op een door eiseres zelf gemaakte keuze. Niet is gebleken dat de bescherming is geweigerd door de Braziliaanse autoriteiten. De verwijzing naar de uitspraak van deze rechtbank en deze zittingsplaats leidt niet tot een ander oordeel, nu in die zaak de geboden bescherming door de autoriteiten onvoldoende bleek te zijn. Ook het betoog dat eiseres onder een bepaalde sociale groep valt wegens haar gender en familierelatie als voortzetter van de strafvervolging van haar voormalig partner is niet verder onderbouwd. Voorts heeft verweerder ook terecht betrokken dat eiseres pas ruim anderhalf jaar na haar aankomst in Nederland een asielaanvraag heeft ingediend. Hierbij is ook relevant dat eiseres op dit punt heeft verklaard dat zij naar Nederland is gekomen met een economisch perspectief en hier de eerste periode heeft verbleven als toerist. Verweerder heeft terecht geconcludeerd dat hieruit niet kan worden afgeleid dat eiseres urgentie heeft toegekend aan het vinden van bescherming bij aankomst in Nederland en dat dit aanleiding geeft om de verklaringen van eiseres in grote lijnen als niet-geloofwaardig te beschouwen.
9. Voor zover eiseres stelt dat verweerder een onvoldoende individuele beoordeling heeft uitgevoerd met betrekking tot de situatie van haar zoon, volgt de rechtbank dit niet. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat zijn asielaanvraag onlosmakelijk verbonden is met die van eiseres. Bovendien is niet gebleken dat hij persoonlijke bedreigingen heeft ondervonden. Om die reden werkt de geloofwaardigheidsbeoordeling en de uitkomst daarvan terecht door op de asielaanvraag van de minderjarige zoon.
Afwijzing aanvraag als kennelijk ongegrond
10. Ingevolge artikel 30b, eerste lid, van de Vw kan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel worden afgewezen als kennelijk ongegrond indien op het tijdstip van afronding van de behandeling een van de gevallen bedoeld in artikel 42, eerste en derde lid, van de Procedureverordening van toepassing is.
11. Uit de meest recente beschikbare jaargemiddelden van Eurostat volgt dat voor de gehele Europese Unie het erkenningspercentage voor verzoekers uit Brazilië niet hoger is dan 20% van het totale aantal beslissingen dat voor dit derde land wordt genomen. Hiermee is sprake van het geval genoemd in artikel 42, eerste lid, aanhef onder h, van de Procedureverordening.
12. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder de asielaanvraag van eiseres eveneens terecht afgewezen als kennelijk ongegrond onder verwijzing naar artikel 42, eerste lid, aanhef onder j, van de Procedureverordening. Verweerder heeft daarbij niet hoeven volgen dat eiseres onbekend zou zijn met het begrip asiel. Daargelaten dat eiseres dit als zodanig niet heeft onderbouwd, heeft verweerder er terecht op gewezen dat eiseres ook heeft besloten om geen asielaanvraag in te dienen na haar aanhouding op 1 april 2026 waarbij haar tevens een terugkeerbesluit is opgelegd. Ook mag er, gelet op de ingeschakelde juridisch adviseur en het sociale netwerk hier te lande, van eiseres verwacht worden dat zij de nodige inspanningen levert om hier legaal te verblijven. Verweerder heeft de aanvraag terecht op grond van artikel 30b, eerste lid, van de Vw afgewezen als kennelijk ongegrond.
Weigering uitstel van vertrek voor minderjarige zoon
13. Verweerder moet bij een eerste asielaanvraag in beginsel ambtshalve toetsen aan artikel 64 van de Vw, namelijk of de vreemdeling in aanmerking komt voor uitstel van vertrek op grond van medische omstandigheden. De ambtshalve toetsing heeft in dit geval ook plaatsgevonden. Verweerder heeft deugdelijk gemotiveerd dat aan de minderjarige zoon van eiseres geen uitstel van vertrek om medische redenen wordt verleend. Verweerder heeft terecht overwogen dat door eiseres de medische omstandigheden van haar minderjarige zoon niet zijn onderbouwd. Dit geldt ook voor de geschetste situatie dat hij doorgeslagen zou zijn tijdens de nabespreking van het gehoor. Bovendien staat het eiseres vrij om voor haar minderjarige zoon een aparte aanvraag in te dienen voor uitstel van vertrek op grond van zijn medische omstandigheden.
Terugkeerbesluiten en inreisverbod
14. Tot slot wordt eiseres niet gevolgd in haar betoog dat het terugkeerbesluit is genomen in strijd met artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn, artikel 24 van het Handvest en artikel 8 van het EVRM. Ten aanzien van minderjarige kinderen staat voorop dat het in hun belang is om bij hun moeder te verblijven. Bovendien heeft verweerder op 1 april 2026 een terugkeerbesluit uitgevaardigd aan eiseres, hier heeft zij geen gevolgen aan gegeven en is daarom nog steeds van kracht. Gelet op het voorgaande heeft verweerder ook terecht aan haar minderjarige zoon een terugkeerbesluit opgelegd en daarbij kunnen besluiten tot het onthouden van een vertrektermijn. Ook heeft verweerder aan eiseres terecht een inreisverbod voor de duur van twee jaar opgelegd. Niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan verweerder hiervan had moeten afzien. Eiseres heeft niet onderbouwd dat dit zodanig ingrijpend is op de relatie met haar familie en vrienden in Nederland, dat verweerder hiervan had moeten afzien. Haar gezinsleven en de psychische omstandigheden van haar minderjarige kinderen heeft verweerder hierin in voldoende mate in betrokken.
Conclusie
15. Verweerder heeft de aanvraag van eiseres terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 5 november 2026 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S.J.I. Hendrickx, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.