Bewaring – artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw – voortvarend handelen – beroep ongegrond –…

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres], eiseres,

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. I. Vugs).

Procesverloop

Beoordeling door de rechtbank

1. Verweerder kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen. Verweerder stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast. De vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring. Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert indien a) een onderduikrisico bestaat of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb, zich voordoen.

2. Verweerder heeft aan eiseres de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat onderduikrisico bestaat.

3. In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiseres:

b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en zij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;
h. heeft te kennen gegeven dat zij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;
p. zich niet aan een of meer andere voor haar geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;
r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

4. De rechtbank stelt vast dat eiseres de gronden niet heeft betwist. De rechtbank is van oordeel dat deze gronden terecht zijn tegengeworpen en, voor zover nodig, voldoende zijn toegelicht in de maatregel. De gronden zijn voldoende om de maatregel te dragen. Daarom kan worden aangenomen dat er een risico op onderduiken bestaat.

5. Eiseres stelt dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. De uitzetting is gepland op 30 oktober 2026. Eiseres is van mening dat de uitzetting eerder kon plaatsvinden, omdat België dichtbij is gelegen. Zij voert aan dat detentie op grond van artikel 5 van het EVRM zo kort mogelijk moet duren en uitzetting op de snelste manier moet geschieden. Ook verwijst eiseres in dit verband naar artikel 4 van de Notawisseling tussen de Nederlandse en de Belgische Regering, waaruit volgt dat verwijdering van Belgische onderdanen uit Nederland op vormloze wijze geschiedt.

6. Op 26 oktober 2026 heeft verweerder een vertrekgesprek gevoerd met eiseres. Vervolgens is op 27 oktober 2026 aangekondigd dat de Dienst Terugkeer en Vertrek voornemens is om haar uit te zetten. De uitzetting van eiseres is gepland op 30 oktober 2026. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat verweerder voldoende handelingen heeft verricht om de uitzetting te bespoedigen en voldoende voortvarend heeft gewerkt aan het vertrek van eiseres.

7. Ook de ambtshalve toetsing leidt niet tot het oordeel dat de maatregel van vreemdelingenbewaring op enig moment in de te beoordelen periode onrechtmatig was.

Conclusie

Beslissing

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.