Vreemdelingenrecht
Beslistermijn gaan lopen na vaststellen dat Nederland verantwoordelijk is. Ingebrekestelling voor aflopen…
Rechtbank Den Haag, 4 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32744 · Rechtbank Den Haag · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32744
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 6 november 2026
- Zaaknummer
- 26.42693
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32744
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Beslistermijn gaan lopen na vaststellen dat Nederland verantwoordelijk is. Ingebrekestelling voor aflopen beslistermijn dus beroep wegens niet tijdig beslissen is niet-ontvankelijk.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats ‘s-Hertogenbosch
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.42693
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [nummer], eiser
(gemachtigde: mr. E.G. Grigorjan),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister.
Procesverloop
Eiser heeft op 24 december 2025 een aanvraag gedaan om een verblijfsvergunning asiel
voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Op
24 december 2025 heeft eiser het formulier M35-H ingediend.
Op 8 januari 2026 heeft de minister de Belgische autoriteiten verzocht eiser terug te
nemen op grond van artikel 18, eerste lid, aanhef en onder d, van de Verordening 604/2013
(Dublinverordening). De autoriteiten van België hebben het claimverzoek op
14 januari 2026 afgewezen.
Op 3 maart 2026 heeft de minister eiser medegedeeld dat hij in de nationale procedure is
opgenomen.
Op 14 juli 2026 heeft de minister een ingebrekestelling ontvangen wegens het niet tijdig
beslissen op de aanvraag van eiser.
Eiser heeft vervolgens op 29 juli 2026 beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een
besluit.
De minister heeft de stukken die op de zaak betrekking hebben aan het dossier toegevoegd.
De rechtbank heeft met toepassing van artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft, nu partijen, desgevraagd, niet
hebben aangegeven gebruik te willen maken van hun recht ter zitting te worden gehoord.
Overwegingen
1. Zoals volgt uit het procesverloop, is de aanvraag ingediend vóór 12 juni 2026. Dat heeft tot gevolg dat de procedurele voorschriften uit de Vw 2000, zoals die luidde vóór de inwerkingtreding van de Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026, en de Procedurerichtlijn, in dit geval van toepassing zijn.
2. In artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb is bepaald dat voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep, het niet tijdig nemen van een besluit met een besluit wordt gelijkgesteld.
3. In artikel 6:12, tweede lid, van de Awb, voor zover hier van belang, is bepaald dat het beroepschrift gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan worden ingediend zodra:
a. het bestuursorgaan in gebreke is tijdig een besluit te nemen, en
b. twee weken zijn verstreken na de dag waarop belanghebbende het bestuursorgaan schriftelijk heeft medegedeeld dat het in gebreke is.
4. In artikel 42, eerste lid, van de Vw 2000, voor zover hier van belang, is bepaald dat op de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000 binnen zes maanden na ontvangst van de aanvraag een beschikking wordt gegeven.
5. In artikel 42, vierde lid, van de Vw 2000 is bepaald dat de termijn, bedoeld in het eerste lid, met ten hoogste negen maanden kan worden verlengd, indien:
a. complexe feitelijke of juridische kwesties aan de orde zijn;
b. een groot aandeel vreemdelingen tegelijk een aanvraag indient waardoor het in de praktijk zeer moeilijk is de procedure binnen de termijn van zes maanden af te ronden; of
c. de vertraging van de behandeling van de aanvraag aan de vreemdeling is toe te schrijven.
6. Op grond van artikel 42, zesde lid, van de Vw 2000 vangt de termijn, bedoeld in het
eerste lid, aan op het tijdstip waarop overeenkomstig de Dublinverordening wordt
vastgesteld dat Nederland verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek, indien
in het kader van de aanvraag verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als
bedoeld in artikel 28 wordt onderzocht of de aanvraag op grond van artikel 30 niet in
behandeling dient te worden genomen.
7. Eiser heeft op 24 december 2025 zijn asielaanvraag ingediend. Op 8 januari 2026 hebben de Nederlandse autoriteiten aan de autoriteiten van België gevraagd om eiser
terug te nemen op grond van artikel 18, eerste lid, onder d, van de Dublinverordening. De
autoriteiten van België hebben dit verzoek op 14 januari 2026 afgewezen. Daarna heeft de minister in een brief van 3 maart 2026 aan eiser laten weten dat hij de asielaanvraag van eiser in behandeling neemt. Daarmee heeft de minister in feite eerst onderzocht of de aanvraag op grond van artikel 30 van de Vw 2000 niet in behandeling moest worden genomen zoals bedoeld in artikel 42, zesde lid van de Vw 2000. Vervolgens
heeft Nederland op 3 maart 2026 de asielaanvraag van eiser aan zich getrokken. Dat
betekent dat pas toen de termijn van zes maanden uit artikel 42, eerste lid, van de Vw
2000 is aangevangen.
8. Vanaf 3 maart 2026 liep de beslistermijn van zes maanden, deze is dus verstreken op 3 september 2026. Eiser heeft de minister echter al op 14 juli 2026 in gebreke gesteld. De ingebrekestelling is daarmee prematuur. Dat maakt dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor het indienen van een beroep wegens niet tijdig beslissen, zoals opgenomen in artikel 6:12, tweede lid, van de Awb.
9. Het beroep is daarom niet-ontvankelijk. Voor een proceskostenvergoeding bestaat
geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.T.C. Wijsman, rechter, in aanwezigheid van
T. Degirmenci, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 4 november 2026
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.