Vreemdelingenrecht
AMB Duitsland – Geen bezwaren aangevoerd tegen overdracht aan Duitsland – toegang tot rechtsbijstand in…
Rechtbank Den Haag, 6 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33103 · Rechtbank Den Haag · 6 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33103
Zaakgegevens
Op 6 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 6 oktober 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.48093
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33103
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
AMB Duitsland – Geen bezwaren aangevoerd tegen overdracht aan Duitsland – toegang tot rechtsbijstand in Duitsland maakt niet dat sprake is van structurele tekortkomingen in systeem.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.48093
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. R.J. Schenkman),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. C.W.M. van Breda).
Procesverloop
1. Eiser heeft op 17 juli 2026 een asielaanvraag als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000 ingediend. Hij stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [2002] . De minister heeft met het bestreden besluit van 14 augustus 2026 deze aanvraag niet in behandeling genomen.
2. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
3. De rechtbank heeft het beroep, tezamen met het verzoek om voorlopige voorziening met zaaknummer NL26.48094, op 22 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van de minister deelgenomen. Eiser en zijn gemachtigde hebben zich afgemeld voor de zitting.
Beoordeling door de rechtbank
4. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiser. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die eiser heeft aangevoerd, de beroepsgronden.
5. De rechtbank verklaart het beroep gegrond. Dat betekent dat eiser gelijk krijgt en het niet in behandeling nemen van zijn aanvraag niet in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Totstandkoming van het besluit
6. De Europese Unie heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Die staat in de Asiel- en migratiebeheerverordening (AMBV). Op grond van de AMBV neemt de minister een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.
7. In dit geval heeft Nederland bij Duitsland een verzoek om kennisgeving inzake terugname gedaan. Duitsland heeft de kennisgeving bevestigd.
(Eerdere) bezwaren tegen overdracht
8. Eiser voert aan dat hij bezwaren heeft tegen overdracht naar Duitsland. Hij benoemt daarbij dat hij ook tijdens een eerdere procedure nadrukkelijk zijn wens heeft uitgesproken dat hij wil dat zijn asielaanvraag door Nederland wordt behandeld.
9. De rechtbank stelt vast dat de minister op 11 augustus 2026 aan gemachtigde van eiser heeft laten weten dat eiser overgedragen kan worden naar Duitsland. Eiser is daarbij in de gelegenheid gesteld redenen te geven waarom hij vindt dat hij niet aan Duitsland mag worden overgedragen. Eiser heeft van deze gelegenheid geen gebruik gemaakt. Dat eiser in eerdere procedure uitdrukkelijk zijn wens heeft uitgesproken dat hij wil dat zijn asielvraag door Nederland wordt behandeld, heeft de minister niet hoeven betrekken bij onderhavige procedure. De grond slaagt niet.
Recht op kosteloze rechtsbijstand
10. Eiser voert ook aan dat de minister eraan voorbij gaat dat er in Duitsland geen recht is op kosteloze rechtsbijstand tijdens de asielprocedure, terwijl dat in Nederland wel het geval is. Eiser zal er dus op achteruit gaan qua materiële rechten.
11. Voor zover eiser hiermee stelt dat niet uitgegaan kan worden van het interstatelijk vertrouwensbeginsel, overweegt de rechtbank als volgt. De minister mag in zijn algemeenheid ten aanzien van Duitsland mag uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft dit in verschillende uitspraken bevestigd. De minister mag er in beginsel dus op vertrouwen dat Duitsland vreemdelingen in overeenstemming met het EVRM, het Vluchtelingenverdrag en het Unierecht zal behandelen. Eiser moet aannemelijk maken dat hier in zijn geval niet op kan worden vertrouwd.
12. De rechtbank is van oordeel dat eiser daar niet in is geslaagd. De praktijk rondom toegang tot de rechtsbijstand in Duitsland leidt niet tot de conclusie dat sprake is van aan het systeem gerelateerde structurele tekortkomingen. Dit volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 14 februari 2025. Dit is niet veranderd met de inwerkingtreding van het EU Migratiepact, nu de bepalingen over rechtsbijstand in de Procedureverordening qua inhoud nauwelijks verschillen van die bepalingen in de Procedurerichtlijn. Als eiser vindt dat de toegang tot de rechtsbijstand in Duitsland niet goed geregeld is, dan kan hij daarover klagen in Duitsland. Niet is gebleken dat dit voor eiser niet mogelijk is. Ook deze grond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
13. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de minister de aanvraag van eiser niet in behandeling hoeft te nemen omdat Duitsland verantwoordelijk is voor de asielaanvraag van eiser. Eiser krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. L.M.M. Heppe, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Wilpstra - Foppen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 6 oktober 2026.
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.