Vreemdelingenrecht
Spoedpiket - vovo hangende bezwaar tegen de feitelijke overdracht aan Spanje. Verzoekster heeft verzet…
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33113 · Rechtbank Den Haag · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33113
Zaakgegevens
Op 10 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Roermond
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.67961
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33113
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Spoedpiket - vovo hangende bezwaar tegen de feitelijke overdracht aan Spanje.
Verzoekster heeft verzet ingesteld tegen de uitspraak waarin haar beroep tegen het overdrachtsbesluit kennelijk ongegrond is verklaard. Het verzetschrift wordt op 25 november 2026 op zitting behandeld.
Verweerder heeft een feitelijke overdracht aan Spanje gepland op 11 november 2026. De voorzieningenrechter van de rechtbank ZWB heeft zich onbevoegd verklaard om uitspraak te doen op het verzoek om een voorlopige voorziening hangende de verzetprocedure en heeft gewezen op de mogelijkheid voor verzoekster om bezwaar tegen de feitelijke overdracht te maken. Dat heeft verzoekster ook gedaan en in de onderhavige procedure beoordeelt de rechtbank het verzoek om een voorlopige voorziening hangende dat bezwaar.
De voorzieningenrechter ziet in dit specifieke geval aanleiding om niet enkel te beoordelen op welke wijze de minister verzoekster zal overdragen, maar ook of die bevoegdheid reeds vaststaat gelet op het verzetschrift dat op 25 november 2026 op zitting wordt behandeld. De voorzieningenrechter wijst er op dat de Afdeling in haar uitspraak van 7 oktober 2026 prejudiciële vragen heeft gesteld over het overgangsrecht van de Asiel- en Migratiebeheerverordening die betrekking hebben over de draagwijdte van het rechtsmiddel en of die van toepassing is op procedures die -kort gezegd- gedeeltelijk voor 12 juni 2026 zijn gestart. De Afdeling heeft in deze uitspraak toegelicht dat zij in afwachting van het te wijzen arrest een ruime uitleg zal geven aan de rechtsbescherming van vreemdelingen.
De voorzieningenrechter gaat er van uit dat de bij de Afdeling gerezen prejudiciële twijfel en de werkwijze van de Afdeling in afwachting van de beantwoording van de prejudiciële vragen, zal worden betrokken in de procedure bij de behandeling van het verzetschrift. Gelet op deze specifieke situatie hanteert de voorzieningenrechter dus niet het strikte beoordelingskader dat alleen betrekking heeft op de wijze van de overdracht, maar betrekt zij bij haar uitspraak de omstandigheid dat het maar zeer de vraag is of de uitspraak van 12 oktober 2026 en dan met name de conclusie dat het beroep kennelijk ongegrond is, stand houdt.
De voorzieningenrechter gaat er van uit dat de minister, ook indien hij het bezwaar ongegrond verklaart, geen feitelijke overdracht zal plannen voordat er uitspraak op het verzet is gedaan. De minister heeft nog geruime tijd om de feitelijke overdracht te effectueren en de minister zal ook gelezen hebben dat verzoekster onder meer heeft aangevoerd dat een overdracht voor verzoekster aanzienlijke gevolgen zal hebben omdat zij verstoken zal zijn van de mogelijkheid om het graf van haar op 25 september 2026 stilgeboren kind in Nederland te bezoeken. De minister wordt dus meegegeven om af te zien van een feitelijke overdracht totdat het overdrachtsbesluit in rechte vaststaat.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Roermond
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.67961
uitspraak van de voorzieningenrechter in de zaak tussen
[verzoekster], V-nummer: [V-nummer], verzoekster
(gemachtigde: mr. A.W.J. van der Meer),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. L. Augustinus).
Procesverloop
Bij schrijven van 5 november 2026 heeft de minister aan de gemachtigde van verzoekster te kennen gegeven dat zij op 11 november 2026 zal worden overgedragen aan de Spaanse autoriteiten.
Verzoekster heeft op 9 november bezwaar gemaakt tegen de feitelijke overdracht en hangende dit bezwaar onderhavig verzoek om een voorlopige voorziening ingediend.
Verzoekster heeft op 10 november 2026 de gronden van het verzoek ingediend en de minister heeft op dezelfde dag gereageerd met een verweerschrift.
De voorzieningenrechter heeft bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft en vervolgens het onderzoek gesloten.
De voorzieningenrechter heeft op 10 november omstreeks 12.38 uur het dictum van de beslissing telefonisch medegedeeld aan partijen met de toezegging dat de schriftelijke motivering op korte termijn volgt.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
1. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb alleen een voorlopige voorziening als onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
2. De minister wil verzoekster op 11 november 2026 om 09.40 uur met vlucht KL1503 overdragen aan de Spaanse autoriteiten. De rechtbank, zittingsplaats Zeeland-West-Brabant, heeft op 12 oktober 2026, zonder zitting, uitspraak gedaan op het beroep van verzoekster tegen het overdrachtsbesluit en heeft het beroep ongegrond verklaard (ECLI:NL:RBDHA:2026:30259). Verzoekster heeft op 21 oktober 2026 een verzetschrift ingediend, welk verzetschrift op zitting is geagendeerd op 25 november 2026. Verzoekster heeft de voorzieningenrechter gevraagd om te bepalen dat zij de behandeling van het verzet, en in het verlengde daarvan de behandeling van het beroep, in Nederland mag afwachten. De voorzieningenrechter van de rechtbank Zeeland-West Brabant heeft zich in zijn uitspraak van 6 november 2026 onbevoegd verklaard omdat de voorzieningenrechter zich alleen bevoegd acht om uitspraak te doen op een verzoek hangende een beroeps- of bezwaarprocedure (ECLI:NL:RBDHA:2026:32716). De voorzieningenrechter heeft in de uitspraak van 6 november 2026 gewezen op de mogelijkheid die verzoekster heeft om bezwaar te maken tegen de feitelijke overdracht. Verzoekster heeft dat inmiddels ook gedaan en hangende die bezwaarprocedure een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend. Deze voorziening is het onderwerp van geschil in de onderhavige procedure.
3. De minister stelt zich primair op het standpunt dat in het onderhavige geval geen sprake is van spoedeisendheid. De minister voert aan dat de overdracht een door DT&V gefaciliteerd vertrek is en daarmee geen gedwongen overdracht betreft. Als verzoekster ervoor kiest om niet aan de overdracht mee te werken, dan is er geen sterke arm die verzoekster zal dwingen om mee te werken. Tevens merkt de minister op dat een overdracht aan Spanje voor verzoekster geen onomkeerbare gevolgen met zich zou brengen. Indien na de behandeling van het verzetschrift wordt geconcludeerd dat Nederland wel verantwoordelijk is voor de asielaanvraag van verzoekster, dan kan zij teruggeleid worden naar Nederland.
Subsidiair voert de minister aan dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft. Verzoekster heeft met name gesteld dat de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 12 oktober 2026 onjuist is. Verzoekster stelt echter niet dat bij de uitspraak is uitgegaan van onjuiste feiten of feiten dusdanig zijn veranderd dat niet langer onverkort van de rechtmatigheid van de feitelijke overdracht mag worden uitgegaan.
4. De voorzieningenrechter volgt de minister niet in zijn standpunt dat verzoekster “ervoor kan kiezen” om niet mee te werken aan de op 11 november 2026 geplande overdracht. Verzoekster is immers verplicht om mee te werken aan haar overdracht en indien zij dit niet doet is de kans aanmerkelijk dat de minister zal onderzoeken of een bewaringsmaatregel noodzakelijk is om de overdracht te kunnen effectueren. Weliswaar wordt verzoekster op dit moment niet vanuit bewaring gedwongen om terug te keren, maar van een vrijblijvende uitnodiging om mee te werken aan haar overdracht is in strikt juridische zin geen sprake. De minister heeft gewezen op uitspraken van andere voorzieningenrechters om zijn standpunt te onderbouwen. De minister weet evenwel dat de voorzieningenrechters van deze zittingsplaats zijn standpunt over de spoedeisendheid bij zogenoemde “faciliterende overdrachten’ niet volgt. De voorzieningenrechter ziet daarom aanleiding om spoedeisendheid aan te nemen.
5. De minister heeft op het toetsingskader gewezen en stelt zich op het standpunt dat thans alleen de vraag aan de orde is op welke wijze de minister van zijn bevoegdheid om verzoekster over te dragen gebruik zal maken. De voorzieningenrechter ziet in dit specifieke geval aanleiding om niet enkel te beoordelen op welke wijze de minister verzoekster zal overdragen, maar ook of die bevoegdheid reeds vaststaat gelet op het verzetschrift dat op 25 november 2026 op zitting wordt behandeld. Formeel juridisch heeft verzoekster geen procedureel rechtmatig verblijf. In de eerdergenoemde uitspraak van 12 oktober 2026 is echter onder meer het navolgende overwogen:
(...)
“4. In artikel 43, eerste lid, van de AMBV is de draagwijdte van dit beroep bepaald. Hieruit volgt dat de rechtbank niet kan ingaan op wat eiseres aanvoert over de zorgvuldigheid van de procedure voorafgaand aan het bestreden besluit, en over de inhoud van de kennisgeving richting de Spaanse autoriteiten. Ook kan de rechtbank niet ingaan op wat eiseres aanvoert over de discretionaire bevoegdheid van verweerder.”
6. De voorzieningenrechter wijst er op dat de Afdeling in haar uitspraak van 7 oktober 2026 prejudiciële vragen heeft gesteld over het overgangsrecht van de Asiel- en Migratiebeheerverordening die betrekking hebben over de draagwijdte van het rechtsmiddel en of die van toepassing is op procedures die -kort gezegd- gedeeltelijk voor 12 juni 2026 zijn gestart. De Afdeling heeft in deze uitspraak toegelicht dat zij in afwachting van het te wijzen arrest een ruime uitleg zal geven aan de rechtsbescherming van vreemdelingen. Dit betekent dat bij de beoordeling van de buiten behandelingstelling van een asielaanvraag omdat een andere lidstaat verantwoordelijk is, ook de persoonlijke omstandigheden en de discretionaire bevoegdheid van de minister om een asielaanvraag onverplicht aan zich te trekken, moet worden betrokken. De voorzieningenrechter gaat er van uit dat de bij de Afdeling gerezen prejudiciële twijfel en de werkwijze van de Afdeling in afwachting van de beantwoording van de prejudiciële vragen, zal worden betrokken in de procedure bij de behandeling van het verzetschrift. Gelet op deze specifieke situatie hanteert de voorzieningenrechter dus niet het strikte beoordelingskader dat alleen betrekking heeft op de wijze van de overdracht, maar betrekt zij bij haar uitspraak de omstandigheid dat het maar zeer de vraag is of de uitspraak van 12 oktober 2026 en dan met name de conclusie dat het beroep kennelijk ongegrond is, stand houdt.
7. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en treft de voorlopige voorziening dat verzoekster de beslissing op het bezwaar in Nederland mag afwachten. De voorzieningenrechter gaat er van uit dat de minister, ook indien hij het bezwaar ongegrond verklaart, geen feitelijke overdracht zal plannen voordat er uitspraak op het verzet is gedaan. De minister heeft nog geruime tijd om de feitelijke overdracht te effectueren en de minister zal ook gelezen hebben dat verzoekster onder meer heeft aangevoerd dat een overdracht voor verzoekster aanzienlijke gevolgen zal hebben omdat zij verstoken zal zijn van de mogelijkheid om het graf van haar op 25 september 2026 stilgeboren kind in Nederland te bezoeken. De minister wordt dus meegegeven om af te zien van een feitelijke overdracht totdat het overdrachtsbesluit in rechte vaststaat.
8. Omdat de voorzieningenrechter het verzoek toewijst moet de minister de proceskosten van verzoekster vergoeden. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht bepaald op € 934,-.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- wijst het verzoek toe en treft de voorlopige voorziening dat verzoekster de beslissing op het bezwaar in Nederland mag afwachten;
- veroordeelt verweerder tot betaling van € 934,- aan proceskosten aan verzoekster.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S. van Lokven, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.B.J. Schreijen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 10 november 2026
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.