Vreemdelingenrecht
Somalie, referentiekader, WI 2024/6, geloofwaardigheidsbeoordeling, terugkeer en artikel 15c, beroep ongegrond
Rechtbank Den Haag, 18 september 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33162 · Rechtbank Den Haag · 18 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33162
Zaakgegevens
Op 18 september 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 18 september 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.31534
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33162
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Somalie, referentiekader, WI 2024/6, geloofwaardigheidsbeoordeling, terugkeer en artikel 15c, beroep ongegrond
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.31534
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. L.M. Straver),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. S.H. Pols).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Hij stelt van Somalische nationaliteit te zijn en te zijn geboren op 1 januari 1989. De minister heeft met het bestreden besluit van 17 juni 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 28 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, O. Ilmi als tolk en de gemachtigde van de minister.
Bij sluiting van het onderzoek op zitting heeft de rechtbank meegedeeld binnen zes weken uitspraak te doen. De rechtbank heeft deze termijn niet gehaald en partijen bericht twaalf weken later uitspraak te doen.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser is visverkoper op de markt in Mogadishu en is door [A] gevraagd les te gaan geven aan kinderen uit het vluchtelingenkamp [locatie] . Eiser is dit gaan doen omdat hij vindt dat kinderen daar recht op hebben en om hen geestelijk te wapenen tegen gevaren zoals die van verdovende middelen en van gewapende groeperingen zoals Al-Shabaab. Eiser wil voorkomen dat Al-Shabaab hen kan ronselen. Na ongeveer een jaar is eiser voor het eerst gebeld door Al-Shabaab. Zij waarschuwden eiser dat hij moest stoppen met lesgeven. Eiser is doorgegaan met lesgeven. Ongeveer zes maanden na het eerste telefoontje kwam Al-Shabaab bij eisers woning langs. Zij zijn ongeveer vier keer langs geweest, maar eiser was telkens niet thuis. In deze periode werd eiser ook nog gebeld, maar eiser nam de telefoontjes van hen niet op. In november 2022 nam eiser de telefoon wel weer op, omdat eiser wilde weten wat zij hadden besloten. Toen hebben ze eisers doodsvonnis medegedeeld. Eiser is vervolgens uit Somalië gevlucht.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
1. Eisers identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. Dat eiser les gaf op [locatie] vluchtelingenkamp;
3. De problemen met Al-Shabaab;
5. De minister stelt zich hierover op het standpunt dat het eerste asielmotief geloofwaardig is. Dat eiser lesgaf op [locatie] vluchtelingenkamp ( [locatie] -kamp) vindt de minister niet geloofwaardig. Eiser voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw, omdat geen sprake is van een samenhangend geheel van verklaringen). Niet wordt ingezien hoe eiser als visverkoper – die nooit eerder de intentie of ambitie heeft gehad om les te geven en hiervoor ook geen bijzondere kennis of kunde bezit – gevraagd wordt om les te geven op een vluchtelingenkamp, temeer omdat zowel eiser zelf als [A] niet in [locatie] -kamp wonen en eiser ook niet toe kan toelichten hoe [A] zeggenschap heeft over de gang van zaken in het [locatie] -kamp en het aantrekken van nieuwe leraren voor dat kamp. De problemen met Al-Shabaab zijn eveneens niet geloofwaardig. Eiser voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw, omdat geen sprake is van een samenhangend geheel van verklaringen. De geloofwaardige geachte motieven zijn onvoldoende voor vluchtelingschap dan wel het oordeel dat eiser bescherming nodig heeft omdat hij een reëel risico zou lopen op ernstige schade. De minister wijst de asielaanvraag af als ongegrond.
Bespreking van de beroepsgronden
Referentiekader
6. Eiser voert aan dat de minister ten onrechte niet in het voornemen reeds expliciet en kenbaar het referentiekader heeft vastgesteld en dit kenbaar in de besluitvorming heeft betrokken. Dit dient de minister bij iedere asielaanvraag te doen. Alle dragende overwegingen moeten in het voornemen zijn neergelegd, nu de voornemenprocedure een essentieel onderdeel is van de asielprocedure. Dit gebrek in de besluitvorming kan niet gepasseerd worden met een mogelijk beroep op artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De verklaringen van eiser moeten namelijk in het licht van zijn persoonlijke omstandigheden waaronder zijn achtergrond, opleiding en cultuur worden beoordeeld. Door dat achterwege te laten, heeft er geen juiste integrale geloofwaardigheidsbeoordeling plaatsgevonden. Eiser verwijst naar en beroept zich op het bepaalde in artikel 4, derde lid, onder c van de Kwalificatierichtlijn en de uitspraak van de Afdeling van 26 april 2023.
7. De rechtbank overweegt dat de minister het referentiekader in het voornemen weliswaar niet expliciet heeft vermeld, maar dat de verschillende persoonlijke omstandigheden wel zijn betrokken bij de besluitvorming. Bij het referentiekader is van belang het kader waarbinnen iemand functioneert, zoals geslacht, opleiding en andere elementen die van invloed kunnen zijn op wat de minister van iemand mag verwachten of niet. De minister heeft in het besluit onder andere rekening gehouden met eisers leeftijd, zijn beroep als visverkoper en zijn kennis van taal en rekenen. Volgens eiser had de minister ook rekening moeten houden met de omstandigheid dat hij zoon van de wijkoudste is, dat eiser vader is en een gerespecteerde marktkoopman. Maar eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat dit elementen zijn die van invloed zijn op zijn functioneren of wat van eiser verwacht kon worden en hoe dit de besluitvorming zou hebben beïnvloed. Dat deze omstandigheden volgens eiser van invloed zijn op de geloofwaardigheid van zijn stelling dat hij gevraagd is leraar te worden, maakt niet dat dit ook elementen zijn die in het referentiekader van belang zijn.
Asielmotieven
8. Eiser betoogt dat de minister ten onrechte slechts drie asielmotieven heeft beoordeeld. Eiser blijft van mening dat het derde asielmotief gesplitst moet worden in de problemen die eiser in Somalië heeft ondervonden en de problemen die zijn familie na het vertrek van eiser heeft ondervonden. Voor ieder motief dient apart een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling conform het Unierecht te worden gedaan.
9. De rechtbank constateert dat in geschil is of de minstier het asielmotief had moeten splitsen. Voor de beantwoording van die vraag is van belang wat wordt verstaan onder een asielmotief. In de werkinstructie 2024/6 wordt het begrip asielmotief als volgt omschreven: “Hieronder vallen de feiten en omstandigheden die voor de vreemdeling reden vormen voor het aanvragen van bescherming. Een omstandigheid kan zien op onder meer de seksuele gerichtheid, genderidentiteit, politieke overtuiging of religieuze overtuiging van de vreemdeling. Feiten kunnen zien op gebeurtenissen en op gedragingen. De aangevoerde feiten en omstandigheden kunnen zich vóór, maar ook na vertrek van de vreemdeling uit het land van herkomst hebben voorgedaan. Ze kunnen zijn gebaseerd op de eigen waarneming van de vreemdeling, maar kunnen tevens gebaseerd zijn op wat de vreemdeling van derden heeft gehoord.” De rechtbank stelt vast dat deze uitleg in lijn is met de omschrijving van de Afdeling in de uitspraak van 3 juli 2019. De rechtbank volgt deze uitleg.
10. De asielmotieven die de minister heeft genoemd zien op eisers persoonlijke problemen en de redenen waarom hij in Nederland asiel heeft aangevraagd. Het derde asielmotief gaat over de door hem gestelde vrees als gevolg van zijn problemen met Al-Shabaab. Eiser heeft zelf verklaard dat de vlucht van zijn familie voortkomt uit die problemen met Al-Shabaab. Die vlucht houdt dan ook verband met dezelfde feiten en omstandigheden als die de minister heeft beoordeeld in het licht van de beoordeling van het derde asielmotief. De minister heeft daarom naar het oordeel van de rechtbank geen aanleiding hoeven zien om het derde asielmotief in twee onderdelen te splitsen en deze afzonderlijk te beoordelen.
Werkinstructie 2024/6 en geloofwaardigheidsbeoordeling
11. Eiser voert aan dat de minister bij de boordeling van de geloofwaardigheid van de asielmotieven ten onrechte alleen werkinstructie 2024/6 heeft toegepast en geen volledige integrale geloofwaardigheidsbeoordeling heeft gemaakt. De minister vindt dat niet is voldaan aan artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw en daarom is eisers asielrelaas ongeloofwaardig. Volgens eiser is dit in strijd met het Unierecht en het Vluchtelingenrecht. De minister trekt namelijk een eindconclusie over de geloofwaardigheid per asielmotief zonder dat er een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling plaatsvindt. Ook wordt niet het sluitstuk ‘voordeel van de twijfel’ uit het Vluchtelingenrecht beoordeeld en toegepast. De uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Groningen van 8 augustus 2025 geeft het juiste kader weer, aldus eiser.
12. Op 10 juni 2025 heeft de meervoudige kamer van deze rechtbank, deze zittingsplaats, een oordeel gegeven over de nieuwe werkinstructie 2024/6 en de vraag of deze strijdig is met de Kwalificatierichtlijn. De rechtbank heeft daarin geoordeeld dat hoewel er situaties denkbaar zijn dat de beoordelingswijze beschreven in de werkinstructie tot strijd met het Unierecht leidt, dit niet in elke zaak het geval is. In elke afzonderlijke asielzaak moet worden beoordeeld of de toepassing van Werkinstructie 2024/6 onrechtmatig is geweest. Vervolgens is in die zaak beoordeeld of dat het geval was. De rechtbank ziet geen reden om af te wijken van die werkwijze.
13. Van belang is dat alle feiten en omstandigheden zijn betrokken en bezien. Uit het besluit volgt dat de minister onder andere heeft betrokken dat, eiser werkt als visverkoper, dat eiser vader is en kinderen heeft. Ook de nieuwe documenten die eiser in de zienswijze heeft overgelegd, zoals screenshots van Whatsapp-berichten, een vertaling van een app-bericht, een uitgetypt stuk tekst in het Somali, foto’s van een school met daarop een groep mensen heeft de minister betrokken bij het bestreden besluit. Zo heeft de minister opgemerkt dat eiser weliswaar foto’s heeft overgelegd, maar dat niet kan worden geverifieerd wie er op deze foto’s staan en of deze foto’s daadwerkelijk in het [locatie] -kamp zijn genomen. Zelfs als het daadwerkelijk om de school in het [locatie] -kamp gaat, zoals door eiser is beschreven, dan nog toont een foto niet aan dat eiser daar als leraar gewerkt heeft. In het bestreden besluit heeft de minister uitvoerig toegelicht waarom aan deze en de andere documenten niet die waarde kan worden gehecht die eiser wenst. De verwijzing van eiser naar het arrest L.H. en dat het bestreden besluit hiermee in strijd is leidt niet tot een ander oordeel, omdat dat arrest ziet op opvolgende aanvragen en daarvan is hier geen sprake.
14. De rechtbank is verder van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de verklaringen van eiser dat hij les gaf in het [locatie] -kamp en problemen met de Al-Shabaab geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen, als bedoeld in artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw.
15. De minister heeft op basis van eisers gehoren en de overgelegde documenten uitgebreid uiteen gezet waarom het niet geloofwaardig is dat eiser les gaf in het [locatie] -kamp en waarom het niet geloofwaardig is dat eiser problemen heeft ondervonden van de zijde van Al-Shabaab. De rechtbank stelt vast dat eiser over de tegenwerpingen dat eiser vaag heeft verklaard over de problemen met Al-Shabaab inhoudelijk geen gronden heeft aangevoerd.
16. Eiser betwist wel dat hij vaag heeft verklaard over [A] . [A] had niet officieel zeggenschap, maar het lot van kinderen ging hem aan het hart. Dergelijke activiteiten van ontheemden komen juist van particulieren. In [locatie] zijn de autoriteiten of NGO’s niet actief. Dergelijke activiteiten heeft eiser nog nooit gezien, vermoedelijk omdat het daar te gevaarlijk is. Eiser wijst voorts op het samenstel van zijn persoonlijke omstandigheden waarom [A] juist eiser heeft gevraagd om als leraar te gaan werken in het vluchtelingenkamp. Niet iedere marktkoopman in Somalië kan lezen, schrijven en rekenen. Marktkoopmannen die agrarische producten verkopen zijn afkomstig van het platteland en zijn niet naar school geweest.
17. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat niet valt in te zien dat [A] de aangewezen persoon was om personen te vragen om les te geven in het [locatie] -kamp. Eiser heeft niet kunnen verklaren waarom [A] zeggenschap had over het [locatie] -kamp, temeer nu [A] kledingverkoper was op de markt en zelf niet woonde en werkte in het [locatie] -kamp. Eisers verklaring dat het lot van kinderen [A] aan het hart ging en dat dergelijke initiatieven juist van particulieren komen, is geen verklaring waarom juist [A] in staat was zulke beslissingen te nemen om eiser als leraar te werven.
18. De rechtbank overweegt ook dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat zijn vaardigheden op het gebied van lezen, schrijven en rekenen zodanig bijzonder waren dat hij zich daarmee onderscheidde van anderen en dus aannemelijk maken dat [A] eiser heeft gevraagd om les te geven. Eiser heeft dit ook verder niet onderbouwd.
18. Eisers stelling in beroep dat hij in Nederland ook vrijwilliger is, wat duidelijk maakt dat hij maatschappelijk betrokken is en barmhartig wil zijn, is ook onvoldoende voor een ander oordeel. De activiteiten van eiser in Nederland maken op zichzelf niet dat de door eiser gestelde les-activiteiten in het [locatie] -kamp wel geloofwaardig zijn te achten. Bovendien vindt de rechtbank van belang dat eiser in beroep onbesproken laat dat de minister hem ook tegenwerpt dat hij tegenstrijdige verklaringen heeft afgelegd. Zo heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat eiser tegenstrijdig en vaag heeft verklaard over hoe zijn echtgenote erachter is gekomen dat eiser les ging geven en dat hij daarmee risico’s nam terwijl hij ook heeft verklaard dat zijn echtgenote en kinderen belangrijk zijn voor hem. Eiser heeft in beroep inhoudelijk geen gronden hiertegen aangevoerd.
20. Gelet op het voorgaande heeft de minister de asielmotieven over het lesgeven en de problemen met Al-Shabaab ongeloofwaardig mogen achten. De enkele omstandigheid dat andere onderdelen van artikel 31, zesde lid, van de Vw niet aan eiser zijn tegengeworpen, maakt niet dat wel van de geloofwaardigheid van eisers verklaringen kan worden uitgegaan.
Ambtsbericht Somalië 2025 en landeninformatie
21. Eiser stelt dat de minister bij het bestreden besluit niet de meest recente landeninformatie dan wel onvoldoende landeninformatie heeft betrokken. Het voornemen van 13 maart 2025 dateert van enkele dagen voor het uitkomen van het algemene ambtsbericht Somalië van 31 maart 2025 (AAB 2025). De minister had daar op moeten wachten, zodat dit ook bij het voornemen kon worden betrokken en eiser daar in de zienswijze adequaat op had kunnen reageren. Verder heeft eiser in de zienswijze op andere landeninformatie gewezen. Volgens eiser heeft de minister miskend dat deze informatie bijdraagt aan de geloofwaardigheid. Hierin wordt onder andere de werkwijze van Al-Shabaab duidelijk en ook dat Al-Shabaab volwassenen en kinderen rekruteert.
22. De rechtbank stelt voorop dat de omstandigheid dat het voornemen is uitgebracht kort voor het nieuwe AAB 2025 op zichzelf niet maakt dat de voorbereiding onzorgvuldig is. Het gaat hier om een voornemen en nog niet om een definitief besluit. Bij het bestreden besluit heeft de minister het AAB 2025 alsnog betrokken. Eiser heeft daar ook zelf op gewezen in zijn reactie op het voornemen, zodat ook in zoverre er in die fase gelegenheid was om deze relevante informatie in de procedure aan de orde te stellen.
23. Aan het AAB 2025 en de overgelegde landeninformatie wordt niet de waarde gehecht die eiser wenst. Zoals hiervoor is overwogen heeft de minister uitgebreid gemotiveerd dat het tweede en derde asielmotief niet geloofwaardig is. De landeninformatie geeft geen grond voor een ander oordeel. De minister heeft voldoende gemotiveerd toegelicht dat veel informatie gaat over het rekruteren van kinderen en volwassenen door Al-Shabaab, terwijl eisers asielrelaas ongeloofwaardig is geacht.
Terugkeer en artikel 15c
24. Eiser voert aan dat zijn gezin is gevlucht naar het platteland in [plaats] (provincie [provincie] ), in het gebied waar Al-Shabaab en de autoriteiten vechten. Het traditionele leefgebied van zijn clan ( [naam] ) is [stad] en dat is [naam] gebied en wordt omringd door Al Shabaab gebied. Bij terugkeer naar Somalië zou eiser vanaf Mogadishu door Al Shabaab gebied moeten en bij terugkeer naar [plaats] door [naam] gebied. De minister had moeten uitgaan van terugkeer van eiser naar het gebied waar zijn familie nu is, dan wel waar zijn clan vandaan komt. Daarbij heeft eiser op de zitting gewezen op een recente uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Den Bosch, van 17 maart 2026, waar uit volgt dat het bij terugkeer moet gaan om de ‘daadwerkelijke bestemming’. Daarvan uitgaande zal eiser door Al Shabaab gebied moeten reizen, zodat het landenbeleid Somalie van toepassing is en eiser in aanmerking komt voor een vergunning op grond van artikel 29, eerste lid, onder b, van de Vw. Voor zover wel van Mogadishu moet worden uitgegaan als bestemming van terugkeer, dan stelt eiser zich op het standpunt dat de minister onvoldoende aandacht heeft besteed aan de individuele omstandigheden. Daarbij wijst eiser er op dat hij visverkoper is op een markt en de markt vaak doelwit is van aanslagen, dat hij een volwassen man is en vader die als kostwinner vaak buiten is. Op de zitting heeft eiser nog gewezen op een rapport van de EUAA ‘Country Guidance Somalia’ van oktober 2025, waaruit volgt dat in Somalië geen sprake is van een lager niveau van geweld, maar van een hoger niveau, zodat een andere weging van individuele omstandigheden moet plaatsvinden, aldus eiser.
25. De rechtbank overweegt dat de verwijzing naar de uitspraak van 17 maart 2026 uit gaat van een onjuiste lezing van die uitspraak. De rechtbank leest in de uitspraak van 17 maart 2026 in rechtsoverweging 12.1 de volgende passage: “De rechtbank overweegt dat uit het arrest CF en DN volgt dat de minister bij de beoordeling of een betrokkene bij terugkeer een risico loopt het slachtoffer te worden van willekeurig geweld, de daadwerkelijke bestemming in het geval van terugzending naar het betrokken land of gebied moet betrekken. Verder volgt uit vaste rechtspraak van de Afdeling dat bij de beoordeling of zich in een land dan wel, in voorkomend geval, het gebied waaruit een vreemdeling afkomstig is, een situatie als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn voordoet, moet worden uitgegaan van het land dan wel het gebied waar de desbetreffende vreemdeling voorafgaand aan zijn vertrek zijn normale woon- en verblijfplaats heeft gehad. Dat betekent dat in dit geval de situatie in de provincie Aden – de laatste woon- en verblijfplaats van eiser in Jemen – moet worden beoordeeld.”
26. Gelet hierop is bij de beoordeling van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn, van belang wat de normale woon- en verblijfplaats van eiser is, en niet wat de plaats is waar eiser al dan niet voornemens is naar terug te keren. Dit volgt ook uit vaste rechtspraak van de Afdeling. De minister heeft daarom terecht verwezen naar de feitelijke woon- en verblijfplaats voor zijn vertrek uit Somalië, omdat eiser daar altijd heeft verbleven. Dit betekent dat de minister terecht heeft beoordeeld of eiser terug kan keren naar Mogadishu.
27. De minister neemt voor Mogadishu een relatief lager niveau van willekeurig geweld aan. Het is in de eerste plaats aan eiser om individuele omstandigheden naar voren te brengen en aannemelijk te maken dat hij daardoor een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De individuele omstandigheden die eiser naar voren heeft gebracht, heeft de minister onvoldoende onderscheidend mogen vinden voor het oordeel dat nu juist eiser een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.
28. Voor zover eiser op zitting heeft verwezen naar het rapport van de EUAA van oktober 2025 overweegt de rechtbank dat eiser niet concreet heeft toegelicht waar uit blijkt dat in Mogadishu een relatief hoger niveau van willekeurig geweld geldt. Dit leidt daarom niet tot het oordeel dat de minister het beroep op artikel 15c niet goed heeft beoordeeld. De beroepsgrond slaagt niet.
28. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij een reëel risico loopt op ernstige schade als bedoeld in artikel 15c bij terugkeer naar Mogadishu.
30. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
31. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.J. Blok, rechter, in aanwezigheid van mr. M.M. van Luijk - Salomons, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 18 september 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.