Vreemdelingenrecht
beroep, belangenafweging 8 EVRM, gegrond
Rechtbank Den Haag, 11 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33236 · Rechtbank Den Haag · 11 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33236
Zaakgegevens
Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Groningen
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.57136
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33236
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
beroep, belangenafweging 8 EVRM, gegrond
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.57136
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam] , eiseres
geboren op [datum] ,
van Cubaanse nationaliteit,
V-nummer: [nummer] ,
(gemachtigde: mr. E. Ebes),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. M.A. Lippinkhof).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres om afgifte van
een verblijfsdocument EU/EER. De afwijzing van het gevraagde verblijfsdocument staat niet meer ter discussie, maar eiseres is het niet mee eens met de belangenafweging die de minister heeft gemaakt in het kader van artikel 8 EVRM. Eiseres heeft daarom een beroepschrift ingediend. Zij heeft ook een voorlopige voorziening gevraagd. Eiseres voert een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Voorgeschiedenis en totstandkoming van het bestreden besluit
2. Op 28 april 2023 heeft eiseres een aanvraag ingediend om afgifte van een
bewijs van rechtmatig verblijf als familielid van een burger van de Unie. Eiseres wenst verblijf bij haar meerderjarige dochter in Nederland die inmiddels de Nederlandse nationaliteit bezit.
In het primaire besluit van 7 december 2023 heeft de minister de aanvraag
afgewezen, omdat referente in deze procedure niet kan optreden als verblijfsgever. De
reden hiervoor is volgens de minister dat referente niet de nationaliteit bezit van een EU-
lidstaat. Omdat ook niet is gebleken dat referente en eiseres in een andere lidstaat dan
Nederland hebben verbleven en samen zijn teruggekeerd naar Nederland, kan het gevraagde
document niet worden afgegeven, volgens de minister. Verder heeft de minister geoordeeld
dat eiseres ook niet in aanmerking komt voor verblijf op grond van artikel 8 van het
EVRM, omdat volgens de minister geen sprake is van een meer dan normale afhankelijkheid tussen eiseres en haar dochter. Ook de belangenafweging in het kader van
artikel 8 van het EVRM valt volgens de minister in het nadeel van eiseres uit.
Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen de afwijzing. Op 18 april 2024 heeft een
hoorzitting plaatsgevonden waarbij eiseres en referente hun bezwaren tegen de afwijzing
naar voren hebben gebracht.
In het besluit van 16 juli 2024 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de
afwijzing van de aanvraag gebleven. Het beroep tegen dit besluit is bij uitspraak van
19 december 2024 door deze rechtbank en zittingsplaats gegrond verklaard. De rechtbank
heeft geoordeeld dat de minister het standpunt waarom geen sprake is van hechte en persoonlijke banden tussen eiseres en haar kleinkinderen onvoldoende heeft gemotiveerd. Verder is de rechtbank van oordeel dat de minister in de gemaakte belangenafweging niet alle relevante feiten en omstandigheden heeft betrokken. De rechtbank heeft de minister opgedragen opnieuw op het bezwaarschrift te beslissen.
In het besluit van 30 januari 2025 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. Het beroep tegen dit besluit is bij uitspraak van
18 juli 2025 door deze rechtbank en zittingsplaats gegrond verklaard. De rechtbank
heeft geoordeeld dat eiseres onvoldoende is gehoord over de verzorgings- en opvoedingstaken die zij uitvoert voor haar kleinkinderen. Ook heeft de rechtbank het standpunt van de minister dat eiseres geen substantieel deel van de verzorging en opvoeding op zich neemt, niet houdbaar geacht. Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister zich, mede in het licht van de rechtspraak van de Afdeling- niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom het economische belang van de staat in dit geval in het geding is.
Eiseres is op 2 september 2025 opnieuw door de ambtelijke hoorcommissie op haar bezwaren gehoord. Op 10 oktober 2025 heeft eiseres aanvullende gronden van bezwaar ingediend.
3. In het bestreden besluit van 24 oktober 2025 heeft de minister het bezwaar van eiseres opnieuw ongegrond verklaard en is hij bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. De minister heeft in de eerste plaats overwogen dat er geen sprake is van een zodanige afhankelijkheidsrelatie tussen eiseres en haar kleinkinderen dat zij gedwongen worden om Nederland en de Europese Unie te verlaten, als aan eiseres verblijfsrecht wordt geweigerd. Verder heeft de minister aangenomen dat tussen eiseres en haar kleinkinderen sprake is van hechte persoonlijke banden en geconcludeerd dat het belang van de Nederlandse overheid zwaarder weegt dan het persoonlijk belang van eiseres en haar kleinkinderen. Daarom valt de belangenafweging in het nadeel van eiseres uit.
4. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft daarop gereageerd met een verweerschrift.
5. De rechtbank heeft het beroep op 30 september 2026, samen met het verzoek om een voorlopige voorziening hangende dit beroep, op zitting behandeld. Hieraan hebben
deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister. Ook
was een tolk aanwezig. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Beoordeling van de rechtbank
6. De rechtbank ziet zich in deze procedure gesteld voor de vraag of de in het bestreden besluit gemaakte belangenafweging in het kader van het in artikel 8 van het EVRM genoemde familieleven tussen eiseres en haar kleinkinderen, en de belangenafweging in het kader van het privéleven blijkt geeft van een ‘fair balance’ tussen de belangen van eiseres en de belangen van de Nederlandse Staat. In de uitspraak van 18 juli 2025 heeft deze rechtbank en zittingsplaats overwogen dat de minister, mede in het licht van rechtspraak van de Afdeling, niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom het economisch
belang van de staat in dit geval in het geding is. In dit verband heeft de rechtbank er onder meer op gewezen dat de minister bij de te maken belangenafweging voldoende rekening moet houden met de feitelijke situatie van eiseres. Ook moet de minister kijken naar de mate van waarschijnlijkheid dat een bepaalde situatie (bijvoorbeeld een beroep op de huizenmarkt, een beroep op de openbare kas, toeslagen en op de zorg) zich ook daadwerkelijk zal voordoen. De rechtbank beoordeelt, in het licht van de door eiseres aangevoerde gronden, of de minister heeft voldaan aan deze opdracht van de rechtbank.
In het bestreden besluit heeft de minister ten aanzien van het economisch belang onder meer overwogen dat het positief is dat de dochter van eiseres een eigen inkomen heeft om de kosten van het levensonderhoud van haar gezin en van eiseres te kunnen betalen, maar dat hier minder gewicht aan toekomt omdat de dochter van eiseres geen wettelijke onderhoudsplicht heeft ten opzichte van eiseres. Dat betekent dat eiseres gebruik kan maken van een bijstandsuitkering in Nederland en in aanmerking komt voor toeslagen, zoals bijvoorbeeld zorgtoeslag. Dit komt voor rekening van de Nederlandse Staat. Daarnaast heeft de minister overwogen dat het positief is dat eiseres door haar dochter in huis is genomen en dat eiseres in haar huis kan blijven wonen. De minister wijst ook hier op het ontbreken van de wettelijke onderhoudsplicht van referente ten opzichte van eiseres en op het feit dat eiseres met een verblijfsvergunning aanspraak kan maken op zelfstandige huisvesting. Dat eiseres op dit moment in het huis van de dochter is opgenomen, betekent volgens de minister niet dat eiseres hier zal blijven wonen als zij eenmaal een vergunning heeft gekregen. Het is niet juridisch afdwingbaar om eiseres in het huis met haar dochter te laten wonen. De mogelijke aanspraak van eiseres op zelfstandige huisvesting legt extra druk op de al jaren oververhitte woningmarkt, aldus de minister. Verder heeft de minister overwogen dat wanneer eiseres rechtmatig verblijf krijgt, zij toegang zal krijgen tot alle voorzieningen in Nederland die vanuit de algemene middelen worden betaald. Daaronder valt ook gezondheidszorg. Het is niet in het belang van de Nederlandse overheid dat eiseres hier gebruik van kan maken, zeker niet nu de medische zorg in Nederland al langere tijd onder druk staat, aldus de minister. Hoewel eiseres in Nederland een zorgverzekering kan afsluiten, zal eiseres met haar zorgkosten grotendeels een beroep doen op de algemene middelen.
De rechtbank is van oordeel dat de minister met deze overwegingen opnieuw te weinig rekening houdt met de feitelijke situatie van eiseres en te veel gewicht toekent aan de onzekere toekomstige gebeurtenis dat zij aanspraak zou kunnen maken op een bijstandsuitkering, toeslagen, de zorg en een beroep zal doen op de huizenmarkt.
Niet in geschil is immers dat eiseres bij haar dochter en de kleinkinderen in huis woont, werkt en financieel wordt bijgestaan door haar dochter en dat eiseres geen beroep doet op de openbare kas. De rechtbank is van oordeel dat de minister in de belangenafweging heeft nagelaten te beoordelen hoe groot de kans is dat eiseres daadwerkelijk een bijstandsuitkering zal aanvragen of een beroep zal doen op toeslagen. De minister heeft zich in het bestreden besluit beperkt tot een bespreking van de juridische afdwingbaarheid, wat iets anders is dan het beoordelen van de vraag hoe realistisch het door de minister gekozen scenario is.
Dit geldt naar het oordeel van rechtbank ook voor de overweging dat het juridisch niet afdwingbaar is dat eiseres bij haar dochter in huis woont en dat het aanspraak maken op zelfstandige huisvesting extra druk legt op de al jaren oververhitte woningmarkt. Ook hier gaat de minister immers alleen in op de juridische afdwingbaarheid van het mogen verblijven onder hetzelfde dak als dat van haar dochter. Echter gedurende deze procedure hebben zowel eiseres als haar dochter steeds in hetzelfde huis gewoond en hebben zij ook steeds verklaard dit te blijven doen als een verblijfsvergunning zou worden verleend. Door alleen de juridische afdwingbaarheid te beoordelen heeft de minister niet voldaan aan de opdracht van de rechtbank.
Ook ten aanzien van de zorgkosten die eiseres mogelijk in de toekomst zal maken, heeft de minister nagelaten een inschatting te maken van de kans dat dit zal gebeuren. Dit betekent dat op dit punt sprake is van een motiveringsgebrek.
De opmerking namens de minister op de zitting dat het moeilijk is om aan de opdracht van de rechtbank, zoals neergelegd in de uitspraak van 18 juli 2025, te voldoen maakt dat niet anders. Immers, het had op de weg van de minister gelegen om, wanneer hij meent dat een opdracht van de rechtbank niet uitgevoerd kan of behoefd te worden in hoger beroep te komen van de uitspraak waarin deze opdracht is neergelegd. Omdat de minister dat heeft nagelaten is het aan de minister om alsnog te voldoen aan de opdracht zoals neergelegd in die uitspraak. De minister moet daarom om in het kader van de belangenafweging motiveren in hoeverre het waarschijnlijk is dat eiseres een beroep zal doen op de huizenmarkt, openbare kas en medische zorg.
Het beroep is gegrond en het bestreden besluit wordt om die reden dan ook vernietigd. Voor het in stand laten van de rechtsgevolgen bestaat geen aanleiding, omdat het aan de minister is om op basis van alle relevante feiten en omstandigheden een nieuwe belangenafweging te maken. Om die reden laat de rechtbank de gronden die zien op de belangenafweging in het kader van privéleven onbesproken.
Conclusies en gevolgen
7. Het beroep is gegrond gelet op rechtsoverwegingen 6.2. tot en met 6.3. van deze
uitspraak. Er is sprake van een motiveringsgebrek. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit van 24 oktober 2025 en draagt de minister op om binnen acht weken na de dag van bekendmaking van deze uitspraak een nieuw besluit op bezwaar te nemen, met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank ziet geen aanleiding om de
rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten, omdat het aan de minister is om een nieuwe belangenafweging te maken.
8. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,00 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit van 24 oktober 2025;
- draagt de minister op om binnen acht weken na de dag van bekendmaking van deze
uitspraak een nieuw besluit op het bezwaar van eiseres te nemen met inachtneming
van deze uitspraak;
- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van
€ 1.868,00.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van
A.P. Kuiters, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.