Vreemdelingenrecht
Grensdetentie; aanwijzing 4.6 Vb 2000; internationale lounge; lichter middel; ambtshalve toetsing; ogg.
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33359 · Rechtbank Den Haag · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33359
Zaakgegevens
Op 10 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.65872
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33359
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Grensdetentie; aanwijzing 4.6 Vb 2000; internationale lounge; lichter middel; ambtshalve toetsing; ogg.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.65872
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. M.A.C. de Vilder-van Overmeire),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. A.E. van Midden).
Procesverloop
Bij besluit van 29 oktober 2026 (het bestreden besluit) is aan eiser met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
Verweerder heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
Partijen hebben de rechtbank toestemming gegeven om de zaak buiten zitting af te doen.
Eiser heeft op 4 november 2026 beroepsgronden ingediend.
Verweerder heeft op 5 november 2026 een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft op 9 november 2026 het onderzoek gesloten.
Overwegingen
Inleiding
1. Indien de rechtbank bij de beoordeling van het beroep van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 94, zesde lid, van de Vw het beroep gegrond.
Op grond van artikel 5.1a van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) wordt een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw opgelegd in het kader van het grensbewakingsbelang. Deze wordt niet opgelegd of voortgezet indien sprake is van bijzondere individuele omstandigheden die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken.
International lounge
2. Eiser voert aan dat het dossier tegenstrijdigheden bevat over de nacht voor de oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel. Hoewel uit het proces-verbaal van bevindingen volgt dat eiser op grond van artikel 4.6 van het Vb de nacht in de internationale lounge heeft doorgebracht, is in het proces-verbaal van het gehoor bij ‘Aanwijzing 4.6 Vb’ ‘NTV’ aangekruist.
De rechtbank stelt vast dat eiser op 28 oktober 2026 een aanwijzing heeft gekregen om zich de nacht op te houden in de internationale lounge. Verweerder heeft op 5 november 2026 de betreffende ‘Aanwijzing 4.6 Vreemdelingenbesluit 2000’ aan het dossier toegevoegd. Voor zover eiser betoogt dat de vrijheidsontnemende maatregel onrechtmatig is omdat in het proces-verbaal van het gehoor bij ‘Aanwijzing 4.6 Vb’ ‘NVT’ staat aangekruist, volgt de rechtbank dit niet. Zoals verweerder terecht opmerkt, staat in het proces-verbaal van het gehoor direct onder ‘NVT’ vermeld dat eiser een aanwijzing heeft gekregen om zich één nacht op te houden in de internationale lounge. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat verweerder, zoals hij ook zelf stelt, abusievelijk ‘NVT’ heeft aangekruist in het proces-verbaal. Van betekenisvolle tegenstrijdigheden is dan ook geen sprake.
De beroepsgrond slaagt niet.
Lichter middel
3. Eiser betoogt dat verweerder onvoldoende inzichtelijk heeft gemaakt op welke wijze de bijzondere individuele omstandigheden van eiser zijn betrokken bij het opleggen van de vrijheidsontnemende maatregel. Eiser heeft tijdens het gehoor zijn medische situatie toegelicht, maar niet is gebleken dat verweerder hier nader onderzoek naar heeft verricht. Uit het dossier blijkt daarnaast niet of er een screening heeft plaatsgevonden en, zo ja, hoe de uitkomst daarvan is betrokken bij de beslissing om geen lichter middel op te leggen. Verweerder heeft de medische situatie van eiser in de maatregel slechts met standaardoverwegingen afgedaan. Verder wijst eiser op zijn situatie in Syrië.
Uit rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling), waaronder de uitspraak van 2 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5077, volgt dat verweerder in het grensbewakingsbelang voldoende noodzaak mag zien om een vrijheidsontnemende maatregel op te leggen en dat de beoordeling of verweerder in grensdetentiezaken met een lichter middel had moeten volstaan niet verder strekt dan de beoordeling of de grensdetentie onevenredig bezwarend is.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich terecht en deugdelijk gemotiveerd op het standpunt gesteld dat er geen aanleiding is om een lichter middel toe te passen. Verweerder heeft ten aanzien van de medische situatie van eiser terecht kunnen volstaan met de algemene motivering dat in het detentiecentrum een medische dienst aanwezig is.
Hierbij betrekt de rechtbank ook dat de medische voorzieningen in het detentiecentrum vergelijkbaar moeten worden geacht met de medische zorg in de vrije maatschappij (vgl. de uitspraak van de Afdeling van 5 januari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:16). Eiser heeft niet met stukken onderbouwd dat deze zorg voor hem niet toereikend is.
Dat eiser vanwege zijn persoonlijke situatie in Syrië een asielaanvraag heeft ingediend, maakt niet dat daarmee de grensdetentie thans onevenredig bezwarend voor hem is.
Ten aanzien van de screening, die zoals uit het dossier blijkt op 29 oktober 2026 heeft plaatsgevonden en verweerder op 5 november 2026 aan het dossier heeft toegevoegd, overweegt de rechtbank tot slot dat het uitvoeren van een (medische) screening geen voorwaarde is voor het opleggen van grensdetentie.
Voor zover eiser een beroep doet op de wijze waarop de screening is uitgevoerd dient eiser dit aan de orde te stellen in een eventueel beroep tegen de beslissing op zijn asielaanvraag. De beroepsgrond dat een lichter middel moet worden toegepast, slaagt gezien het voorgaande niet.
Ambtshalve toetsing
4. Ook los van de door eiser aangevoerde beroepsgronden, ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de grensdetentie tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was (vgl. de het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858).
Conclusie
5. Het beroep tegen de vrijheidsontnemende maatregel is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. E.J. Rutten, rechter, in aanwezigheid van
mr. D.M. Abrahams, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.