Vreemdelingenrecht

Asielgrensprocedure – Asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaard – Veilig derde land Georgië – Russische…

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026

Zaakgegevens

Op 2 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
2 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
NL26.51734
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33374
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asielgrensprocedure – Asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaard – Veilig derde land Georgië – Russische nationaliteit – Persoonlijke omstandigheden tijdens verblijf in Georgië, LHBTI – Toelating – Beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.51734

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. M. Khababi),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. M.R. Stuart).

Procesverloop

Eiser heeft op 19 augustus 2026 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (asielaanvraag) ingediend.

Bij besluit van 29 augustus 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser – in de asielgrensprocedure – niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder heeft daarbij vastgesteld dat Georgië voor eiser een veilig derde land is.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Hij heeft de voorzieningenrechter verzocht om het beroep in Nederland te mogen afwachten.

De rechtbank heeft het beroep, samen met het verzoek om een voorlopige voorziening (NL26.51735), op 29 september 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [persoon A] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

De zaak in het kort

1. Eiser heeft de Russische nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 1994. Eiser heeft Rusland in 2022 verlaten vanwege – samengevat – zijn vrees om als reservist te worden opgeroepen voor het Russische leger, en het politiekklimaat van het land, daarbij geteld de anti-homowetten/bejegeningen; eiser stelt homoseksueel te zijn, in Rusland te zijn aangerand of verkracht en daarvoor geen bescherming van de Russische autoriteiten te krijgen. Na vertrek uit Rusland heeft eiser, met uitzondering van korte uit- en inreisperiodes (voor verblijfsstempels), in de periode van 28 september 2022 tot medio juli 2026 in Georgië verbleven. Volgens eiser is hij in Georgië vooral rondgekomen van eigen vermogen en heeft hij enige tijd verbleven bij partner [persoon B] . Verweerder heeft zich in het bestreden besluit op het standpunt gesteld dat Georgië voor eiser een veilig derde land is. Verweerder heeft de asielaanvraag daarom niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw), in samenhang met artikel 38, eerste lid, onder b, van de Procedureverordening.

2. Daar is eiser het niet mee eens. De rechtbank toetst het bestreden besluit aan de hand van de daartegen door eiser aangevoerde beroepsgronden.

Beoordeling door de rechtbank

De persoonlijke omstandigheden van eiser tijdens zijn verblijf in Georgië

3. Eiser heeft, onder verwijzing naar het informatiebericht (IB) 2021/8 (p. 1-2), aangevoerd dat in zijn geval niet wordt voldaan aan de voorwaarden om Georgië als veilig derde land te kunnen aanmerken. Hij stelt dat verweerder onvoldoende gewicht heeft toegekend aan de door hem ervaren omstandigheden in Georgië, en het feit dat IB 2024/55 uitroeptekens plaatst ten aanzien van de beoordeling van het begrip “veilig derde land” voor Georgië bij onderdanen van de Russische Federatie en LHBTI-personen.

4. De rechtbank overweegt dat, gelet op wat is aangevoerd, de algemene situatie in Georgië die in het bestreden besluit als uitgangspunt is genomen, tussen partijen niet ter discussie staat. Een weergave van die algemene situatie is opgenomen onder 5.1. tot en met 5.3. Daarna gaat de rechtbank in op de stelling dat het bestreden besluit de individuele omstandigheden van eiser onvoldoende heeft beoordeeld (6.1. tot en met 6.4, en 7).

5.1.

Verweerder heeft zich onder verwijzing naar IB 2024/55 op het standpunt gesteld dat Georgië vreemdelingen behandelt volgens de internationale regels en voldoet aan de in artikel 59 van de Procedureverordening gestelde voorwaarden. In het IB 2024/55 staat, voor zover hier van belang, het volgende:

“4. Beoordeling van Georgië als veilig derde land:

Non-refoulement

Georgië is partij bij de belangrijke internationale mensenrechtenverdragen, te weten: Het Vluchtelingenverdrag van 1951, het Antifolterverdrag, het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Het principe van non-refoulement is opgenomen in de Grondwet en lagere asielwetgeving. Desalniettemin zijn in de recente geschiedenis enkele berichten gevonden over grensweigeringen en uitzettingen door Georgië die mogelijk in strijd zijn met het refoulementverbod, voornamelijk van asielzoekers uit de Russische Federatie die toegang zijn geweigerd tot Georgië. Hoewel er [in] zijn algemeenheid geen risico voor refoulement wordt aangenomen, behoeven zaken van Russische asielzoekers aandacht als het aankomt op individuele indicaties bij een terugkeer naar Georgië.

[…].

Positie specifieke groepen

Hoewel consensuele homoseksuele handelingen niet strafbaar zijn in Georgië, scoort het land laag op de schaal van LHBTIQ+-vriendelijkheid van ILGA Europe en komt geweld en discriminatie voor tegen LHBTIQ+ door zowel de autoriteiten als derden in Georgië. De politie treedt niet in alle gevallen adequaat op om LHBTIQ+ te beschermen.

5. Conclusie:

Gelet op het vorenstaande merkt de IND Georgië in zijn algemeenheid aan als veilig derde land. De beoordeling of Georgië in een individueel geval als veilig derde land kan worden beschouwd, blijft echter afhankelijk van de individuele merites van de zaak.

In zaken waarin het om een persoon uit de buurlanden van Georgië, in het bijzonder de Russische Federatie, gaat of er signalen zijn dat er om politieke redenen of nationale veiligheidsredenen een vergunning wordt geweigerd of ingetrokken, zal per individueel geval beoordeeld moeten worden of Georgië als veilig derde land kan worden aangemerkt.

Voorts moet ook voor LHBTIQ+ en vrouwen die aannemelijk hebben gemaakt te vrezen te hebben voor huiselijk geweld op individuele basis bekeken worden of Georgië kan gelden als veilig derde land.”

5.2

De rechtbank constateert dat IB 2024/55 met ingang van 13 oktober 2026 is komen te vervallen met de inwerkingtreding van IB 2026/41. Ten aanzien van onderdanen van de Russische Federatie en LHBTIQ+ bevat IB 2026/41 inhoudelijk echter geen wijzigingen:

Non-refoulement

Hoewel er in zijn algemeenheid geen risico voor refoulement wordt aangenomen, behoeven zaken van, onder meer, Russische asielzoekers aandacht als het aankomt op individuele indicaties bij een terugkeer naar Georgië, in het bijzonder waar het nationale veiligheid of openbare orde raakt.

Positie specifieke groepen

De situatie van LHBTIQ+ verdient aandacht. De invoering van nieuwe wetgeving over ‘familiewaarden’ heeft geleid tot een verslechtering van de situatie van LHBTIQ+. Er is sprake van geweld en discriminatie tegen LHBTIQ+ door zowel de autoriteiten als derden voor in Georgië. De politie treedt niet in alle gevallen adequaat op om LHBTIQ+ te beschermen. Er zal dus steeds individueel beoordeeld moeten worden of Georgië ook voor LHBTIQ+ kan gelden als veilig derde land.

De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om het onderzoek te heropenen voor een reactie van partijen op IB 2026/41.

5.3.

Ten aanzien van het betoog dat volgens eiser in zijn geval niet wordt voldaan aan de cumulatieve voorwaarden om Georgië als “veilig derde land” aan te merken, merkt de rechtbank op dat IB 2021/8, waar eiser zich in de gronden van beroep op heeft gebaseerd, op 12 juni 2026 is vervangen door IB 2026/21 ‘Beoordeling veilige derde landen in de asielprocedure -bewijslast en landeninformatie’. Ten aanzien van het aspect LHBTI en Georgië (algemeen), heeft verweerder het volgende betrokken. Hoewel uit landeninformatie blijkt dat de maatschappelijke tolerantie rondom LHBTI in Georgië onder druk staat en er wetgeving is aangenomen die betrekking heeft op LHBTI-onderwerpen, is niet gebleken dat LHBTI’ers dermate in hun fundamentele rechten of (bestaans)mogelijkheden worden beperkt dat het niet mogelijk is om op normale wijze te functioneren in de Georgische maatschappij. Verweerder is er ook vanuit gegaan dat adequate bescherming van de Georgische autoriteiten kan worden verkregen en dat eiser daar een beroep op kan doen. Verweerder heeft daarbij op informatie gewezen waaruit blijkt dat bij het aanpakken van “hate crimes” ook tientallen ‘anti-LGBTI’ registraties beschikbaar zijn (https://hatecrime.osce.org/georgia?year=2024). Voorts zijn in januari 2024 de nationale Referral Procedures goedgekeurd, die zorgen voor snelle en effectieve communicatie tussen overheidsinstanties om slachtoffers van geweld te beschermen en herhaald slachtofferschap te voorkomen. Daarnaast voorziet Georgië in bijstand door de Nationale Ombudsman, en blijkt uit de recent ingevoerde anti-LHBTI wetgeving niet dat de beschermingsmogelijkheden niet langer bestaan of effectief zijn, of dat het bij voorbaat zinloos is om bescherming in te roepen. Eiser heeft niet gewezen op landeninformatie waaruit een ander beeld blijkt dan in IB 2024/55 vervat. Er is dan ook geen grond voor het oordeel dat sprake is van een structurele en fundamentele beperking voor LHBTI’ers in het land, waardoor het enkele behoren tot die groep op zichzelf reeds ertoe leidt dat Georgië voor hen geen veilig (derde) land is. Eiser heeft dit ook niet gesteld. Gelet hierop, zoals ook volgt uit IB 2024/55 – het eerste uitroepteken van IB 2024/55 –, moet worden beoordeeld of de individuele omstandigheden van eiser, en gezien de positie van LHBTI’ers en de algemene (veiligheids)situatie in Georgië, voldoende rechtvaardigt dat het land voor eiser als veilig kan worden aangemerkt.

6.1.

Anders dan eiser stelt heeft verweerder wel degelijk een individuele beoordeling gemaakt van de door eiser gestelde omstandigheden, die zijn weergegeven in het gehoorverslag. Verweerder heeft daaruit echter niet afgeleid dat Georgië voor eiser niet veilig is.

6.2.

Verweerder heeft terecht gesteld dat wat eiser tijdens zijn verblijf is overkomen, niet de drempel van een (zware) schending van mensenrechten heeft bereikt. Eiser heeft verklaard over ondervonden homofobe pesterijen en vandalisme (stampen op het dak en bekladding) aan het huis van zijn vriend [persoon B] anderhalf jaar voor zijn vertrek. Hoewel betreurenswaardig, betekent dit niet dat ten aanzien van eisers gestelde seksuele geaardheid niet langer van Georgië als veilig derde land kan worden uitgegaan. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat eiser gedurende een vrij lange tijd in Georgië heeft verbleven en dat hij verder niet concreet heeft kunnen verklaren dat voor hem geen bestaan mogelijk is gebleken in Georgië. Eiser is na de pesterijen en vandalisme verhuisd en heeft verklaard dat hij daarna geen problemen meer heeft ondervonden die verband houden met zijn gestelde seksuele geaardheid. De rechtbank merkt daarbij overigens op dat de problemen die eiser naar voren heeft gebracht als LHBTI’er ook worden gekoppeld aan de gestelde positie van [persoon B] (verklaring van [persoon B] , bijlage bij het gehoorrapport van 25 augustus 2026). [persoon B] stelt journalist te zijn en producent van een televisieshow in oppositie; vanuit diens positie vreest hij dat eiser een ‘target’ wordt. Hierover heeft eiser echter verder niets verklaard of aangevoerd.

6.3.

Ter zitting heeft eiser voor het eerst de stelling naar voren gebracht dat hij door [persoon B] is mishandeld en/of misbruikt en dat hij niet meer naar [persoon B] wil terugkeren. Verder stelt hij geen sociaal netwerk in Georgië te hebben. Hij vreest daarom te zijn aangewezen op [persoon B] voor het vinden van onderdak in het land. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt hieruit niet dat Georgië voor eiser geen veilig derde land is. Zoals verweerder terecht heeft gesteld, wordt niet van eiser verwacht dat hij terugkeert naar [persoon B] ; dat betreft een eigen keuze. Voor zover het leven in Georgië moeilijk is, heeft verweerder terecht gesteld dat uit de verklaringen van eiser niet blijkt dat hij een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Hij kan in Georgië de bescherming inroepen van de autoriteiten. Dat dit voor eiser bij voorbaat zinloos is, is niet gebleken. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat eiser gedurende een langere tijd – zijnde drie jaar en acht maanden – in Georgië heeft gewoond, waarvan ook een periode zonder [persoon B] . Eiser heeft niet concreet verklaard dat voor hem geen bestaan meer mogelijk is in dat land. Het enkele ontbreken van een sociaal netwerk is daarvoor onvoldoende, van eiser mag in beginsel worden verlangd dat hij in Georgië een bestaan kan opbouwen aangezien niet is gebleken dat het leven aldaar in zijn situatie onhoudbaar is. Het is bij wijze van voorbeeld niet gebleken dat eiser (vanwege zijn gestelde seksualiteit) geen toegang zal hebben tot essentiële voorzieningen zoals de woningmarkt, arbeidsmarkt en gezondheidszorg. Daarmee blijft staan dat Georgië een veilig derde land is voor eiser.

6.4.

Dat uit IB 2024/55 en IB 2026/41 volgt dat moet worden stilgestaan bij de groep LHBTI’ers (hun individuele omstandigheden) heeft verweerder in het geval van eiser, gezien het voorgaande, voldoende onderkend. De hiertegen aangevoerde beroepsgrond slaagt niet.

7. Ten aanzien van eisers Russische nationaliteit – het tweede uitroepteken van IB 2024/55 ten aanzien van Georgië als veilig derde land –, en de vrees van eiser om als reservist gemobiliseerd te worden door de Russische Federatie, heeft verweerder overwogen dat er honderdduizenden Russen in Georgië verblijven en dat er geen bronnen zijn die bevestigen dat de Russische Federatie gemobiliseerden daar terughaalt met hulp van de Georgische autoriteiten. Verder heeft eiser niet uitgelegd waarom zijn Russische nationaliteit Georgië voor hem niet veilig maakt. Ook de hiertoe aangevoerde beroepsgrond slaagt niet.

Toelating?

8. Eiser stelt dat de Georgische autoriteiten hem een inreisverbod hebben opgelegd van zes maanden. Volgens eiser heeft verweerder onvoldoende gemotiveerd dat hem daadwerkelijk toegang tot Georgië zal worden verschaft.

8.1.

Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) moet verweerder, als hij aan zijn besluit ten grondslag legt dat een land voor een vreemdeling een veilig derde land is, aannemelijk maken dat die vreemdeling wordt toegelaten tot dat land en dient hij daarvoor aan de hand van informatie uit algemene bronnen, of op basis van de verklaringen van die vreemdeling, redenen aan te dragen waarom toelating in beginsel mogelijk moet zijn. De Afdeling overweegt dat het vervolgens aan die vreemdeling is om met tegenbewijs te komen door voldoende twijfel te zaaien dat de door verweerder geschetste mogelijkheden om toegang te krijgen tot dat land in zijn geval niet aanwezig zijn. Daarnaast is het aan de vreemdeling om inspanningen te verrichten om daadwerkelijk te worden toegelaten tot het veilige derde land, tenzij niet van hem kan worden verlangd dat hij opnieuw probeert toegang tot en verblijf in dat land te krijgen. Zie de uitspraak van de Afdeling van 17 april 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1480.

8.2.

Verweerder stelt terecht dat Russen in Georgië onder een visa-vrij regime vallen van één jaar. Daarmee heeft verweerder aan de eerste stap voldaan. Uit eisers verklaringen volgt overigens dat hij meerdere keren Georgië is uit- en ingereisd om onder de toepassing van het visa-vrije regime te vallen, behalve de laatste keer, toen heeft hij naar gesteld de visumvrije verblijfsduur van één jaar overschreden. Verder geldt dat “Citizens of the Russian Federation, who are staying in Georgia legally, may also apply for residence permit” (zie geoconsul.gov.ge/en/entering-Georgia-visa Russian Federation > Regular > Immigration; geraadpleegd 27 september 2026). (Weder)toelating moet dus in beginsel mogelijk zijn. Ter onderbouwing van de stelling dat de Georgische autoriteiten hem een inreisverbod van zes maanden hebben opgelegd, tot en met 18 januari 2027 heeft eiser twee (onvertaalde) bonnetjes overgelegd. Hieruit kan echter hoogstens worden afgeleid dat het bonnen van een boete betreffen tot een bedrag van 1.023,16 of 1.000 Georgische lari; dat sprake is van een inreisverbod van zes maanden volgt hieruit niet. De rechtbank overweegt dat zelfs als sprake is van een inreisverbod voor de duur van zes maanden, dit niet betekent dat Georgië eiser niet opnieuw toelaat en om die reden niet wordt voldaan aan de voorwaarden om onder een “veilig derde land” te vallen. Eiser heeft namelijk niet aannemelijk gemaakt dat van hem niet kan worden verwacht pogingen te ondernemen om opnieuw toegang tot en verblijf in Georgië te verkrijgen (vergelijk de hiervoor genoemde uitspraak van de Afdeling van 17 april 2023, onder 8), hetzij door inspanningen te verrichten en/of te onderzoeken of en onder welke voorwaarden eiser zich opnieuw in Georgië kan vestigen, of dat het inreisverbod kan worden verkort dan wel opgeheven binnen een daartoe geëigende procedure, hetzij na het verstrijken van de termijn van het inreisverbod. Ten aanzien van dit laatste geldt, zoals verweerder op zitting heeft gesteld, dat de ‘takeback-order’ in deze procedure ziet op Servië. Zoals op de zitting is toegelicht verwacht verweerder dat eiser naar Georgië terugkeert, maar het is aan eiser zelf om te bepalen welke stappen hij onderneemt. Niet is dus gebleken dat van eiser niet kan worden verlangd om inspanningen te verrichten om daadwerkelijk te worden toegelaten tot Georgië.

8.3.

Ook deze beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

9. Nu geen van de beroepsgronden slaagt, is het beroep ongegrond. Dit betekent dat verweerder eisers asielaanvraag terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard, omdat Georgië een veilig derde land is voor eiser. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.E.M. Wilbers-Taselaar, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Feijtel, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.