Vreemdelingenrecht

Inreisverbod, verzoek tot opheffing, voorwaarden voor opheffing, bijzondere feiten of omstandigheden…

Rechtbank Den Haag, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Middelburg
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
NL25.28683
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33411
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Inreisverbod, verzoek tot opheffing, voorwaarden voor opheffing, bijzondere feiten of omstandigheden, familie- en privéleven, aanvraag Chavez-Vilchez, humanitaire gronden, beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.28683


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , eiser,

V-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. M.S. Yap),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder,

(gemachtigde: mr. W.C. Kelderman).

Procesverloop

Bij besluit van 2 juni 2025 heeft verweerder eisers verzoek tot opheffing van het aan eiser opgelegde inreisverbod voor de duur van tien jaren (het zware inreisverbod) toegewezen. Verder heeft verweerder een inreisverbod voor de duur van twee jaren (het lichte inreisverbod) opgelegd.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep op 15 oktober 2026 op zitting behandeld. Eiser en verweerder hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden.

Overwegingen

1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedag] 1991 en de Sierra Leoonse nationaliteit te hebben. Eiser is op 20 oktober 2003 naar Nederland gekomen.

2. Op 13 april 2007 heeft verweerder aan eiser een ongewenstverklaring opgelegd. Op 25 november 2013 heeft verweerder de ongewenstverklaring opgeheven en eiser het zware inreisverbod opgelegd. Op 19 november 2024 heeft eiser verweerder verzocht het zware inreisverbod op te heffen.

3. Bij het bestreden besluit van 2 juni 2025 heeft verweerder het verzoek van eiser toegewezen, maar tevens een licht inreisverbod opgelegd voor de duur van twee jaren. Hieraan heeft verweerder het volgende ten grondslag gelegd. Eiser heeft sinds de oplegging van het inreisverbod Nederland niet verlaten. Het inreisverbod is niet in strijd met de artikelen 3 en 8 van het EVRM. Ook bestaat er geen grond om wegens humanitaire redenen van het inreisverbod af te zien. Het terugkeerbesluit van 13 april 2007 is nog steeds geldig en eiser moet de EU onmiddellijk verlaten. Uit de overwegingen van het terugkeerbesluit blijkt dat eiser terug moet keren naar Sierra Leone.

4. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit voor zover hem daarbij een licht inreisverbod is opgelegd. Er had om humanitaire redenen afgezien moeten worden van het opleggen van een inreisverbod. Zo moet eiser beschouwd worden als een verzorgende ouder van zijn Nederlandse kinderen en heeft hij een verblijfsrecht ingediend voor verblijf bij zijn Nederlandse kinderen op grond van het arrest Chavez-Vilchez. De verklaringen van beide ouders moeten op dit punt voldoende zijn, aan hem kan niet worden tegengeworpen dat hij niet heeft aangetoond dat hij de juridische vader is van de kinderen.

De rechtbank oordeelt als volgt.

5. Op grond van artikel 66b, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) kan verweerder ambtshalve of wegens gewijzigde omstandigheden dan wel op aanvraag van de vreemdeling besluiten tot opheffing of tijdelijke opheffing van het inreisverbod. Op grond van artikel 66b, tweede lid, van de Vw kunnen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels worden gesteld over de toepassing van deze afdeling.

6. Op grond van artikel 6.5b, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) kan verweerder op aanvraag een inreisverbod opheffen indien de vreemdeling aantoont dat hij sinds zijn vertrek uit Nederland na het inreisverbod een ononderbroken periode van ten minste de helft van de duur van het inreisverbod buiten Nederland heeft verbleven, en hij zich in die periode niet schuldig heeft gemaakt aan misdrijven en niet is onderworpen aan strafvervolging.

7. De rechtbank stelt vast dat eiser in beroep niet heeft betwist dat hij niet voldoet aan de ‘opheffingsvoorwaarden’ zoals die volgen uit het beleid van verweerder zoals neergelegd in artikel 6.5b, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 in samenhang bezien met paragraaf A4/2.5.2 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc). Eiser is bij besluit van 13 april 2007 aangezegd om de Europese Unie onmiddellijk te verlaten. Niet in geschil is dat eiser Nederland sinds 13 april 2007 niet heeft verlaten. Dit heeft tot gevolg dat het terugkeerbesluit nog steeds van kracht is.

8. Met het bestreden besluit is aan eiser een licht inreisverbod opgelegd omdat hij zich niet heeft gehouden aan de opgelegde vertrekplicht. Op grond van artikel 66a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw vaardigt verweerder een inreisverbod uit tegen de vreemdeling die geen gemeenschapsonderdaan is, op wie artikel 64 niet van toepassing is en die Nederland onmiddellijk moet verlaten op grond van artikel 62, tweede lid of niet uit eigen beweging binnen de daarvoor geldende termijn heeft verlaten.

9. Volgens het beleid van verweerder in onderdeel A4/2.5.2 in verbinding met paragrafen A4/3.5.1, A4/3.6 en A/3.7 van de Vc kan een inreisverbod, ondanks dat niet aan de opheffingsvoorwaarden van artikel 6.5b, tweede lid, van het Vb is voldaan, worden opgeheven als er sprake is van bijzondere feiten en omstandigheden. Daarvan is (onder meer) sprake als het inreisverbod in strijd is met het recht op familie- of gezinsleven dan wel privéleven als bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Bij de beoordeling of hiervan sprake is betrekt verweerder, zo volgt uit paragraaf A4/3.6 van de Vc, alle feiten en omstandigheden die van belang zijn voor het recht op familie- of gezinsleven en het recht op privéleven, voor zover deze feiten en omstandigheden sinds de oplegging van het inreisverbod zijn gewijzigd. Als er sprake is van gewijzigde feiten en omstandigheden, beoordeelt verweerder of deze feiten en omstandigheden bijzonder zijn. Hiervan is sprake als aan het belang van de vreemdeling bij zijn familie- of gezinsleven dan wel privéleven in Nederland meer gewicht moet worden toegekend dan aan het algemeen belang van de Nederlandse staat.

10. Verweerder heeft zich op het standpunt kunnen stellen dat het door eiser gestelde familie- en gezinsleven onvoldoende is onderbouwd om van het opleggen van een (licht) inreisverbod af te zien. Hoewel eiser daartoe de gelegenheid heeft gehad, heeft hij onvoldoende stukken overgelegd waaruit blijkt dat hij een relatie heeft of heeft gehad met de twee gestelde partners (en tevens moeders van de kinderen) of dat hij de juridische vader is van de vier Nederlandse kinderen en daadwerkelijk een rol vervult in het leven van deze kinderen. De overgelegde verklaringen en identiteitsbewijzen zijn onvoldoende, evenals de enkele stelling ter zitting dat eiser inmiddels samenwoont met één van de moeders en de kinderen. Verder heeft eiser ook niet met stukken onderbouwd dat zijn privéleven zodanig gebonden is aan Nederland.

11. Dat eiser recentelijk een aanvraag om een verblijfsrecht op grond van het arrest Chavez-Vilchez heeft ingediend, leidt niet tot een ander oordeel. De beoordeling van die aanvraag vindt plaats in een afzonderlijke procedure. De rechtbank beoordeelt in deze procedure uitsluitend of verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt heeft kunnen stellen dat de door eiser aangevoerde omstandigheden geen aanleiding geven om van het opleggen van een inreisverbod af te zien. Daarbij is van belang dat het inreisverbod er op zichzelf niet aan in de weg staat dat aan eiser alsnog een verblijfsrecht wordt verleend.

12. Door eiser zijn verder geen omstandigheden aangevoerd die verweerder aanleiding hadden moeten geven om wegens humanitaire redenen van het opleggen van een inreisverbod af te zien. De enkele omstandigheid dat eiser al geruime tijd in Nederland verblijft, maakt evenmin dat sprake is van een bijzondere humanitaire omstandigheid. Verweerder heeft dan ook niet ten onrechte overwogen dat het familie- en privéleven voor een groot deel is opgebouwd terwijl eiser wist dat hij in Nederland geen rechtmatig verblijf had, zodat hier niet snel doorslaggevend gewicht aan kan worden toegekend. De omstandigheid dat eiser niet is uitgezet door verweerder doet hier ook niet aan af.

13. Het voorgaande leidt tot de conclusie dat verweerder het lichte inreisverbod terecht heeft opgelegd. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan op 11 november 2026 door mr. W.H. Bel, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S.J.I. Hendrickx, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking.

Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden. Arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) van 10 mei 2017, ECLI:EU:C:2017:354.