art. 56 Vw maatregel, gegrond, verzoek om schadevergoeding afgewezen, pkv toegekend.

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummers: NL26.36398 en NL26.36400

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen

[naam] , eiser,

[naam] ,

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. M. Gaal – de Groot).

Inleiding

Besluitvorming

2. De minister heeft eisers op grond van artikel 56 van de Vw verplicht om met ingang van 15 juni 2026 met hun minderjarige kinderen te verblijven op de gezinslocatie in de gemeente Emmen. De minister heeft overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert en acht hierbij van belang dat eisers niet hebben voldaan aan de rechtsplicht om uit eigen beweging Nederland te verlaten. Verder beschikken eisers niet over een vaste woon- of verblijfsplaats en hebben zij onvoldoende middelen van bestaan.

3. De vrijheidsbeperkende maatregelen zijn op 10 juli 2026 door de minister opgeheven vanwege het toegekende verblijfsrecht aan eisers. De minister heeft eisers op 13 juli 2026 per brief een proceskostenvergoeding aangeboden van 2 x €934,00,-.

Beoordeling door de rechtbank

4. Eisers vragen in hun brief van 29 juli 2026 de minister om naast de proceskosten, ook een schadevergoeding te betalen. Eisers stellen dat de maatregel binnen het gezin tot veel stress en onzekerheid heeft geleid. Vanwege hun zieke dochter bevonden zij zich in een kwetsbare en moeilijke positie. De tijd die zij aan hun kinderen hadden willen besteden, hebben zij nu moeten besteden aan het zoeken van juridische hulp. Eisers geven aan slecht te hebben geslapen, veel gepiekerd te hebben en zich grote zorgen te hebben gemaakt. Zij verzoeken de minister daarom om een schadevergoeding van € 80,00,- per dag over de periode van 10 juni 2025 tot en met 10 juli 2026. Eisers stellen dat zij in deze periode ten onrechte veel stress en onzekerheid hebben ervaren, omdat er volgens hen geen enkele grond bestond voor het opleggen van de maatregel.

5. De rechtbank overweegt als volgt. De vrijheidsbeperkende maatregel is inmiddels opgeheven en uit de overgelegde stukken blijkt dat de maatregel niet daadwerkelijk ten uitvoer is gelegd. Het gezin heeft nooit daadwerkelijk op de vrijheidsbeperkende locatie verbleven en is dus feitelijk niet in hun vrijheid beperkt. Eisers verbleven bij vrienden in Hoogeveen en ontvingen voorzieningen van het asielzoekerscentrum in Hoogeveen. Gelet op de situatie van eisers is aan hen een meldplicht via de e-mail opgelegd. Deze rechtbank heeft daarnaast op 12 juni 2026 eisers verzoek om een voorlopige voorziening toegewezen en besloten dat het besluit van 10 juni 2026 is geschorst tot op het beroep is beslist. Voor zover eisers aanvoeren dat zij als gevolg van de maatregel psychische klachten en onzekerheid hebben ervaren, hebben zij dit onvoldoende onderbouwd. De enkele stelling dat eisers veel stress en onzekerheid hebben ervaren, slecht geslapen hebben, veel hebben gepiekerd en zich grote zorgen hebben gemaakt, is onvoldoende voor het oordeel dat de minister een schadevergoeding van € 80,00,- per dag dient te vergoeden.

6. De rechtbank ziet wel aanleiding om de minister te veroordelen in de gemaakte proceskosten en overweegt daartoe als volgt. De rechtbank merkt allereerst op dat de minister heeft aangeboden de proceskosten van eisers te vergoeden. Verder voeren eisers terecht aan dat de maatregel onvoldoende is gemotiveerd en dat ten onrechte niet is ingegaan op de bijzondere omstandigheden. In dit kader is door eisers immers gewezen op de medische omstandigheden van de dochter en het feit dat eiseres bij de dochter in het ziekenhuis verblijft om haar te begeleiden bij de radiotherapiebehandeling. In de maatregel is echter niet ingegaan op de medische situatie van de dochter en de vraag of overplaatsing naar de VBL wenselijk is, zodat de maatregel onvoldoende is gemotiveerd.

Conclusie en gevolgen

7. Het beroep is gegrond, omdat de minister in de maatregel onvoldoende is ingegaan op de medische omstandigheden van de dochter. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen, omdat onvoldoende is onderbouwd dat eisers daadwerkelijk schade hebben geleden als gevolg van de maatregel.

8. Omdat het beroep gegrond is, krijgen eisers een vergoeding van hun proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 934,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).

Beslissing

• verklaart het beroep gegrond;

• veroordeelt de minister in de proceskosten van eisers tot een bedrag van € 934,-;

• wijst het verzoek om schadevergoeding af.