Civiel recht overig

Deelgeschil. Toedracht van het ongeval niet vast komen te staan. Geen vergoeding proceskosten.

Rechtbank Den Haag, 21 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
21 oktober 2026
Datum publicatie
21 oktober 2026
Zaaknummer
K/4502/12321332
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:30912
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Deelgeschil. Toedracht van het ongeval niet vast komen te staan. Geen vergoeding proceskosten.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Den Haag

is/b-c

Zaaknummer / rekestnummer: 12321332 \ RP VERZ 26-50861

Beschikking van 21 oktober 2026

in de zaak van

[verzoekende partij] ,

te [woonplaats] ,

verzoekende partij,

gemachtigde: mr. A. Ben Omar,

tegen


de naamloze vennootschap

NATIONALE NEDERLANDEN SCHADEVERZEKERING MAATSCHAPPIJ N.V.,

te 's-Gravenhage,

verwerende partij,

hierna te noemen: NN,

gemachtigde: mr. C.C.R. Molkenboer.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het verzoekschrift van 13 juli 2026, met producties 1 t/m 6;

- het verweerschrift van 14 september 2026, met producties A t/m F;

- de aantekeningen van de griffier van de mondelinge behandeling.

1.2.

Op 23 september 2026 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Bij die gelegenheid zijn verschenen [verzoekende partij] , bijgestaan door haar gemachtigde. Namens NN was de heer [naam 1] , schadebehandelaar aanwezig, bijgestaan door de gemachtigde van NN.

2 De feiten

2.1.

Op 3 april 2022 omstreeks 17:45 uur heeft op de A16, ter hoogte van hectometerpaal 16.8 rechts, een ongeval plaatsgevonden waar [verzoekende partij] en de heer [naam 2] bij betrokken waren. Hierbij reed [verzoekende partij] in een personenauto van het merk Peugeot en [naam 2] reed in een personenauto van het merk Volkswagen. Naast [verzoekende partij] zat haar destijds elfjarige dochter. Naast [naam 2] zat de heer [naam 3] . De voertuigen hebben elkaar geraakt waarna de auto van [verzoekende partij] tegen de vangrail aan de rechterkant van de weg is gebotst.

2.2.

De Politie eenheid Rotterdam is op 3 april 2022 ter plaatse gekomen en heeft een registratie van het ongeval opgemaakt. Hierin staat, voor zover relevant:

“VERKEERSONGEVAL MET LETSEL

Datum : 03-04-2022

Omstreeks : 17:45

(…)

Aard ongeval : BOTSING FLANK

(…)

Toedracht

Bij het in-/uitvoegen van de hoofdrijbaan hebben de bestuurders elkaar over het hoofd gezien en zijn daardoor met elkaar in botsing gekomen.

--Aanvulling [verbalisant] —

Op 23-04 ontving rapp een terugbelverzoek van [verzoekende partij] . Zij had via haar advocaat de mutatie opgevraagd en zag daarbij dat de toedracht niet klopte met de werkelijkheid. Rapps hebben, ivm letsel van [verzoekende partij] , maar 1 kant van het verhaal aangehoord.

Verhaal volgens [verzoekende partij] is als volgt:

Zij reed op de hoofdrijbaan A16 rechts in de richting van de Brienenoord toen zij uit het niets een voertuig tegengesteld voor zich zag. Dit voertuig kwam vermoedelijk vanaf haar rechterkant en was de macht over het stuur verloren.

Hierdoor keek zij als het waren de andere bestuurder en bijrijder aan.

Hierdoor ontstond een aanrijding waardoor de bovengenoemde schade ontstond.

Vervolgens zette [verzoekende partij] haad voertuig op de vluchtstrook, waarna de tegenpartij ( [naam 2] ) ook tp kwam. [naam 2] stapte direct uit en probeerde [verzoekende partij] uit haar voertuig te trekken. Hierbij zei hij dat hij bezig was met het zoeken naar zijn telefoon en dat hij niet wilde dat [verzoekende partij] de politie zou bellen.

[verzoekende partij] kon dit door de stressreactie ter plaatse geen verklaring afleggen. Zij was al blij dat zij en haar dochter nog leefden.

De week na het incident bleek dat [verzoekende partij] een whiplash en een trauma overhield aan het incident. Zij belde vervolgens met [naam 2] om de gegevens in te vullen op de schadeformulieren. Hierbij is het nog niet gelukt om alle gegevens te noteren [naam 2] . Zij zou nu hulp krijgen van een advocaat om te zorgen dat de tegenpartij alle schade zou vergoeden.”

2.3.

[verzoekende partij] heeft als gevolg van het ongeval letsel en schade opgelopen.

2.4.

[naam 2] is voor zijn Volkswagen bij NN verzekerd tegen wettelijke aansprakelijkheid ingevolge de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen (WAM).

2.5.

Partijen hebben geen gezamenlijk schadeformulier ingevuld en ondertekend. [naam 2] heeft zelf ook geen schadeformulier ingevuld.

2.6.

DEKRA Automotive (hierna: Dekra) heeft een rapport over de schade aan het voertuig van [verzoekende partij] opgesteld in april 2022. Hierin staat, voor zover relevant:

“Stootrichting : 11 uur

Aangrijppunt : Links voor

Schadeoorzaak : Aanrijding”

2.7.

De gemachtigde van [verzoekende partij] heeft NN op 14 april 2022 aansprakelijk gesteld voor de door haar geleden en nog te lijden schade als gevolg van het ongeval. NN heeft aansprakelijkheid op 9 juni 2022 per e-mail van de hand gewezen. In deze e-mail staat, voor zover relevant:

“Ondanks meerdere rappellen hebben wij geen schadeformulier van onze verzekerde ontvangen. Wij zullen daarom een standpunt innemen op basis van de aanwezige stukken. Er is geen door beide partijen ondertekend schadeformulier. In het PV is genoteerd dat de bestuurders bij het in-uitvoegen van de hoofdrijbaan elkaar over het hoofd hebben gezien. U stuurt ons nog een aangepast PV met daarin de lezing van uw cliënte.

Op basis van de aanwezige stukken staat wat ons betreft de toedracht van het ongeval niet vast. De lezing van uw cliënt is niet aangetoond. Wij kunnen geen aansprakelijkheid erkennen.”

2.8.

[verzoekende partij] heeft een voorlopig getuigenverhoor aanhangig gemaakt. Op 27 juni 2023 zijn [verzoekende partij] en haar dochter in het kader van het door [verzoekende partij] verzochte voorlopig getuigenverhoor gehoord door de kantonrechter in deze rechtbank. NN heeft [naam 2] opgeroepen om in contra-enquête als getuige te worden gehoord op 27 juni 2023.

2.9.

[verzoekende partij] heeft als getuige over de toedracht van het ongeval onder meer het volgende verklaard:

“Op 3 april 2022 was ik onderweg van [woonplaats] naar [plaats 1] , waar mijn zus woont. Ik ken die route goed, want die rijd ik al jaren. Op die dag ongeveer om 5 uur ’s-middags ben ik betrokken geraakt bij een verkeersongeval. Nu u daar naar vraagt, kan ik mij eigenlijk niet herinneren waar dat ongeval precies plaatsvond. Ten tijde van het ongeval reed ik op de meest rechtse rijbaan van de vijf rijbanen ter plaatse. Ik reed ongeveer 100 km/u. Het was op een zondag, het verkeer was rustig. Op een gegeven moment gaf mijn dochter, die naast mij zat, en met wie ik zat te kletsen, een gil. Ik keek naar links en zag dwars op mij afkomen een auto waarvan ik niet weet waar die vandaan kwam en die ik ook niet eerder had opgemerkt. Een fractie van een seconde later werd ik door die auto aangereden. De auto raakte mij met zijn voorkant tegen mijn linker voorwiel. (…) Ik wil nog toevoegen dat de bestuurder, toen hij mijn portier opentrok verklaarde: “Sorry, sorry, ik was mijn telefoon aan het zoeken.” (…) Ten tijde van het ongeval wisselde ik niet van rijstrook.”

2.10.

De dochter heeft als getuige het volgende verklaard:

“Op 3 april 2022 reed ik met mijn moeder mee in de auto van huis naar [plaats 1] . Wij hadden toen een auto-ongeluk, maar ik kan niet zeggen waar precies dat was. Terwijl ik in de auto zat, zat ik op mijn telefoon. Op een zeker moment zag ik een auto vlak voordat hij ons aanreed. De auto reed ons aan, aan de linker voorkant van onze auto. Deze auto reeds ons met zijn voorkant aan. Waar wij reden bestond de weg uit vijf rijbanen, wij reden op de middelste baan. Na de aanrijding is mijn moeder met de auto gaan slingeren, en wij kwamen tot stilstand tegen de vangrail. Dat ging heel hard. Toen ik opkeek zag ik dat de auto die ons had aangereden achter ons stond op de vluchtstrook. Na de aanrijding kwamen een ambulance en politie. Ik denk dat de po itie er eerder was dan de ambulance. Ik ben met mijn moeder meegegaan naar het ziekenhuis. (…) Ik weet niet of mijn moeder op het moment van de aanrijding aan het wisselen was van rijstrook.”

2.11.

[naam 2] heeft als getuige over de toedracht van het ongeval onder meer het volgende verklaard:

“Op 3 april 2022 was ik rondom 1 uur ’s-middags onderweg van Rotterdam naar mijn huis in [plaats 2] . Ik reed op dat moment op de A16. Op de plek van het ongeval heeft de A16 vier rijstroken, ik reed op de tweede van rechts en mij snelheid was ongeveer 100 km/u. Op de plaats van het ongeval werd ik plotseling aangereden door een auto die mij raakte aan mijn rechter voorbumper. Voor het ongeval was mij niets opgevallen. Bij de aanrijding kwam de auto die mij aanreed naar links en kwam daarbij van de eigen rijbaan af. Direct na het ongeval ben ik eerst gestopt op de derde rijbaan van rechts. Meteen daarna heb ik mijn auto op de vluchtstrook gezet. Dat was achter de auto die mij aangereden had. Na het ongeval zijn politie en ambulance gekomen. Mijn auto kon niet meer rijden en die is opgehaald door een bergingsbedrijf. Ik ben daarmee meegereden.”

2.12.

NN heeft expertisebureau CED ingeschakeld om de bijrijder van [naam 2] , [naam 3] , nog te horen over de toedracht. Op 19 september 2023 heeft hij tegenover de onderzoeker van CED een verklaring afgelegd. Over de toedracht van het ongeval heeft hij onder meer het volgende verklaard:

“ [naam 2] reed terug naar [plaats 2] , ik zat op de bijrijdersstoel. Wij hadden geen andere inzittenden.

U vraagt het ongeval te omschrijven en stuurt mij daarbij een foto van de situatie ter hoogte van HM paal 16.8 RE op de A16. Ik kan mij herinneren dat wij in het midden reden van de vijf rijbanen. Ik weet niet meer precies welke maar volgens mij de middelste, dus de rijbaan naast de rijbaan voor het invoegende verkeer. Wij hadden een constante snelheid van ongeveer 90 - 100 km/h en switchten niet van rijbaan. Ineens was er rechts van mij een harde knal. De auto van tegenpartij bleek met haar linkerkant tegen onze rechterkant gebotst te zijn. Ik had haar daarvoor niet gezien en er was geen oogcontact. Ik vermoed dat zij ons totaal niet gezien had. Ik kan mij niet herinneren dat er door [naam 2] geremd of gestuurd werd of op enige manier anticipeerde op een situatie. Ineens knalde zij vol op onze rechterkant. (…) We stapten uit en stonden wederpartij netjes te woord.

Zij bleek in de auto te zitten met haar dochter van ongeveer 12 jaar oud.

U vraagt wat er toen werd gezegd. Ik weet dat niet meer zo goed en ook niet of zij schuldbewust was. Het was voor ons overduidelijk op dat moment dat zij schuldig was omdat zij van baan wisselde en tegen ons aan reed.

Zij vertelde wel dat het goed met haar ging. Niemand van ons allemaal had letsel opgelopen.

(…)

Ik weet dus niet meer goed op welke rijbaan wij reden maar het was echt zo dat tegenpartij tegen ons aan reed. Zij wisselde van baan om in te voegen naar onze rijstrook en had ons duidelijk over het hoofd gezien.”

2.13.

Naar aanleiding van een bericht van de gemachtigde van [verzoekende partij] aan NN van 8 mei 2025, heeft NN op 25 maart 2026 nogmaals aan [verzoekende partij] meegedeeld geen aanleiding te zien de aansprakelijkheid alsnog te erkennen, dan wel de zaak pragmatisch te regelen.

3 Het verzoek en het verweer

3.1.

[verzoekende partij] heeft de kantonrechter verzocht:

I. voor recht te verklaren dat NN als verzekeraar van het voertuig met kenteken [kenteken] aansprakelijk is voor de door [verzoekende partij] geleden en nog te lijden schade als gevolg van het ongeval dat heeft plaatsgevonden op 3 april 2022;

II. NN te gebieden om binnen drie dagen na de beschikking de schaderegeling ter hand te nemen en over te gaan tot het vergoeden van de schade die [verzoekende partij] lijdt en heeft geleden als gevolg van het ongeval van 3 april 2022, een en ander onder last van een dwangsom van € 500,- per dag, met een maximum van € 25.000,-;

III. de kosten van dit deelgeschil te begroten op een bedrag van € 4.758,02, althans een door de kantonrechter te bepalen bedrag, en NN te veroordelen tot betaling van dit bedrag.

3.2.

[verzoekende partij] heeft aan haar verzoek ten grondslag gelegd dat [naam 2] het ongeval heeft veroorzaakt en zodoende aansprakelijk is voor de schade op grond van artikel 6:162 Burgerlijk Wetboek (BW). Volgens [verzoekende partij] was [naam 2] ten tijde van het ongeval aan het zoeken naar zijn telefoon, waardoor hij zijn aandacht niet bij de weg had, en hij wisselde van rijbaan, waarbij hij [verzoekende partij] niet voor liet gaan en tegen haar voertuig is gereden, waardoor zij schade heeft geleden.

3.3.

Volgens NN is de kantonrechter niet bevoegd om over deze zaak te beslissen, omdat [verzoekende partij] niet heeft aangetoond dat de schade minder dan € 25.000,- bedraagt en ook niet uitdrukkelijk afstand heeft gedaan van het meerdere. Daarnaast moet [verzoekende partij] volgens NN niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat het verzoek zich volgens NN niet leent voor behandeling in een deelgeschil, nu tussen partijen discussie is over de toedracht. Tenslotte is [naam 2] volgens NN niet de veroorzaker van het ongeval, zodat hij niet aansprakelijk is voor de door [verzoekende partij] geleden schade en het verzoek moet worden afgewezen.

4 De beoordeling

Bevoegdheid

4.1.

Het verzoek is gebaseerd op artikel 1019w Rv. Een dergelijk verzoek moet worden gedaan aan de rechter die vermoedelijk bevoegd zal zijn van de zaak kennis te nemen, indien deze ten principale aanhangig wordt gemaakt (artikel 1019x Rv). Indien die zaak door de kantonrechter moet worden behandeld en beslist, moet het verzoek aan de kantonrechter worden gedaan. De kantonrechter behandelt en beslist in zaken waarin het om een vordering van maximaal € 25.000,- gaat, tenzij de rechtstitel die € 25.000,- te boven gaat en die rechtstitel wordt betwist (artikel 93, aanhef en onder a, Rv).

4.2.

[verzoekende partij] heeft tijdens de mondelinge behandeling haar verzoek beperkt tot € 25.000,- en uitdrukkelijk afstand gedaan van het meerdere. De kantonrechter is dan ook bevoegd om kennis te nemen van het onderhavig deelgeschil en daarin te beslissen.

Ontvankelijkheid

4.3.

Het onderhavige verzoek strekt tot een beslissing van de kantonrechter over de aansprakelijkheid. Volgens NN is [verzoekende partij] strikt genomen niet-ontvankelijk in haar verzoek, omdat de feiten die relevant zijn voor een beoordeling van de aansprakelijkheidsvraag niet vaststaan. De kantonrechter begrijpt hieruit dat het volgens NN onaannemelijk is dat een beslissing over de aansprakelijkheid zal bijdragen aan het sluiten van een vaststellingsovereenkomst, zoals artikel 1019z Rv vereist. De kantonrechter overweegt dat aannemelijk is dat duidelijkheid over de toedracht van het ongeval en over eventuele aansprakelijkheid van NN naar zijn aard in hoge mate zal (kunnen) bijdragen aan de totstandkoming van een vatstellingsovereenkomst. Zij ziet dan ook geen reden voor niet-ontvankelijkverklaring van [verzoekende partij] in haar verzoek of voor afwijzing van het verzoek op de grond dat een beslissing onvoldoende aan het sluiten van een vaststellingsovereenkomst kan bijdragen.

Aansprakelijkheid

4.4.

De kern van het geschil betreft de vraag of de verzekerde van NN, [naam 2] , een verkeersfout heeft gemaakt en daarmee onrechtmatig heeft gehandeld jegens [verzoekende partij] . Volgens [verzoekende partij] is dat het geval. NN heeft dat gemotiveerd betwist. Op [verzoekende partij] rust op grond van de hoofdregel in artikel 150 Rv de stelplicht en bewijslast van de stelling dat [naam 2] een verkeersfout heeft gemaakt en daarmee onrechtmatig heeft gehandeld jegens [verzoekende partij] . Partijen zijn het erover eens dat alle bewijsmiddelen voorhanden zijn en dat (nadere) bewijslevering niet mogelijk is. Dat betekent dat de kantonrechter op grond van de bewijsmiddelen die voorhanden zijn moet beoordelen of voldoende vast staat dat [naam 2] het ongeval heeft veroorzaakt.

4.5.

De kantonrechter is van oordeel dat dit niet het geval is. [verzoekende partij] heeft onder ede verklaard dat [naam 2] direct na het ongeval tegen haar heeft gezegd dat hij tijdens het rijden naar zijn telefoon aan het zoeken was en heeft dit ook in haar verklaring bij de politie gezegd. Beide verklaringen over de toedracht zijn echter afkomstig van haarzelf en betreffen dus dezelfde bron. Deze door [verzoekende partij] gestelde toedracht vindt verder geen steun in de getuigenverklaring van haar dochter. Haar dochter heeft namelijk niets verklaard over dat [naam 2] direct na het ongeval tegen [verzoekende partij] gezegd zou hebben dat hij tijdens het rijden op zoek was naar zijn telefoon. Evenmin vindt het standpunt van [verzoekende partij] steun in het schaderapport van Dekra. Hierin staat immers alleen dat de stootrichting ‘11 uur’ en aangrijppunt ‘links voor’ is. Dit zegt alleen iets over de plaats waar de voertuigen elkaar voor het eerst hebben geraakt, maar niet over de gedragingen van partijen voorafgaand aan het ongeval die tot die botsing hebben geleid. Kortom, de door [verzoekende partij] gestelde toedracht vindt onvoldoende steun in de getuigenverklaringen en het schaderapport waarop zij zich beroept. Daarnaast hebben [naam 2] en [naam 3] een andere lezing van de toedracht gegeven, in die zin dat [verzoekende partij] juist tegen de auto van [naam 2] is aangereden.

4.6.

De kantonrechter komt dan ook tot het oordeel dat de door [verzoekende partij] gestelde toedracht van het ongeval niet is komen vast te staan. Omdat daarmee ook niet is komen vast te staan dat de schade is veroorzaakt door [naam 2] , is NN als verzekeraar niet aansprakelijk voor de gestelde schade. De verzoeken van [verzoekende partij] worden dan ook afgewezen.

De kosten

4.7.

De kantonrechter moet op grond van artikel 1019aa lid 1 Rv in beginsel de kosten van de deelgeschilprocedure begroten aan de zijde van de persoon die schade door dood of letsel lijdt en dat de rechter daarbij alle redelijke kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW in aanmerking neemt. Daarbij geldt een dubbele redelijkheidstoets: het dient redelijk te zijn dat deze kosten zijn gemaakt en de hoogte van deze kosten dient eveneens redelijk te zijn (MvT, Kamerstukken II, 2007-2008, 31 518, nr. 3, p. 18). Dit betekent dat de kosten niet voor begroting (en vergoeding) in aanmerking komen indien de deelgeschilprocedure volstrekt onnodig of onterecht is ingesteld. Naar het oordeel van de kantonrechter is dat hier het geval. Op grond van de voorhanden bewijsmiddelen kon in redelijkheid niet de door [verzoekende partij] geschetste toedracht bewezen worden geacht. Daarom kan een begroting van de kosten achterwege blijven.

5 De beslissing

De kantonrechter wijst de verzoeken van [verzoekende partij] af.

Deze beschikking is gegeven door mr. I.C.E. Spierings en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2026.