Strafrecht overig

De verdachte heeft zich, naar aanleiding van een incident dat niets meer lijkt dan een verkeersruzie…

Rechtbank Den Haag, 16 november 2026

Zaakgegevens

Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
16 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
09/044451-26 (dagvaarding I) en 09/304400-25 (dagvaarding II, gev. ttz.)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33915
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De verdachte heeft zich, naar aanleiding van een incident dat niets meer lijkt dan een verkeersruzie, schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag op twee aangevers, door met een luchtdrukwapen meermalen te schieten op de auto waarin zij reden. De verdachte was, als geoefend schutter, op de hoogte van de strikte regels die gelden voor het vervoer en gebruik van dergelijke wapens, maar had zijn wapen desondanks schietklaar (geladen en gevuld met perslucht) in de auto liggen. Verder heeft de verdachte diverse wapens en munitie van de categorieën I, II en III in zijn slaapkamer voorhanden gehad. Hoewel de rechtbank uitgaat van de verklaring van de verdachte dat hij de wapens en munitie hobbymatig heeft verzameld, neemt de rechtbank het de verdachte kwalijk dat hij onvoldoende heeft stilgestaan bij de risico’s van de aanwezigheid van de wapens en munitie in zijn slaapkamer en de strenge regels die - juist vanwege die risico’s - hierover gelden. Tot slot had de verdachte professioneel vuurwerk voorhanden in zijn slaapkamer. De verdachte heeft daarmee een gevaarlijke situatie gecreëerd voor zichzelf, de leden van zijn gezin en de omwonenden. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 5,5 jaar, met aftrek van het voorarrest. Ook moet hij de twee aangevers een schadevergoeding betalen.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummers: 09/044451-26 (dagvaarding I) en 09/304400-25 (dagvaarding II, gev. ttz.)

Datum uitspraak: 16 november 2026

Tegenspraak

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum 1] 2004 te [geboorteplaats] ( [land 1] ),

op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [plaats] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 12 mei 2026, 10 augustus 2026 (pro- formazittingen) en 2 november 2026 (inhoudelijke behandeling).

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. E.H.N. van Hees en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsvrouw mr. S.A.L. Crucq naar voren is gebracht.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

dagvaarding I

1.
hij, op of omstreeks 31 maart 2025 te Monster, gemeente Westland, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om [aangever 1] en/of [aangever 2] , opzettelijk van het leven te beroven, meermalen (op korte afstand) met een vuurwapen/luchtdrukwapen, althans een wapen, op en/of in de richting van een (rijdende) personenauto heeft geschoten, terwijl die [aangever 1] en/of [aangever 2] zich in die personenauto bevonden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij, op of omstreeks 31 maart 2025 te Monster, gemeente Westland, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [aangever 1] en/of [aangever 2] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, meermalen (op korte afstand) met een vuurwapen/luchtdrukwapen, althans een wapen, op en/of in de richting van een (rijdende) personenauto heeft geschoten, terwijl die [aangever 1] en/of die [aangever 2] zich in die personenauto bevonden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2.
hij, op of omstreeks 12 februari 2026 te 's-Gravenhage, althans in Nederland, een wapen van categorie I, onder 2° of 3° van de Wet Wapens en Munitie, te weten een vilmes, voorhanden heeft gehad;

3.
hij, op of omstreeks 12 februari 2026 te 's-Gravenhage, althans in Nederland, een wapen van categorie II, onder 6 van de Wet Wapens en Munitie, te weten een busje pepperspray/traangas, zijnde een voorwerp bestemd voor het treffen van personen met giftige, verstikkende, weerloosmakende, traanverwekkende en soortgelijke stoffen, voorhanden heeft gehad;

dagvaarding II

1.
hij, op of omstreeks 11 november 2025 te 's-Gravenhage,
- een wapen van categorie II onder 1, te weten een lanceerinrichting (raketwerper), zijnde een vuurwapen (p. 198), en/of
- twee wapens van categorie II onder 6, te weten pepperspray, (telkens) zijnde een voorwerp bestemd voor het treffen van personen met weerloosmakende, traanverwekkende en soortgelijke stoffen, (p. 204 en 264), en/of
- een wapen van categorie III onder 1, te weten een vuurwapen (zelfgemaakt), zijnde een vuurwapen (p. 200), en/of
- een onderdeel en/of wapen van categorie III onder 1, te weten een schietbeker, zijnde een onderdeel in de zin van artikel 3 onder 1e van de Wet wapens en munitie (p. 216), en/of
- 87 stuks munitie van categorie II onder 3, te weten pyrotechnische patronen (Umarex), zijnde munitie (p. 206), en/of
- 113 stuks munitie van categorie III, te weten knalmunitie (9mm Knall), zijnde munitie (p. 218),
voorhanden heeft gehad;

2.
hij, op of omstreeks 11 november 2025 te 's-Gravenhage,
- drie wapens van categorie I onder 3, te weten boksbeugels, (telkens) zijnde een boksbeugel (p. 265), en/of
- een wapen van categorie I onder 6, te weten een katapult, zijnde een katapult (p. 264), en/of
- een wapen van categorie I onder 7, te weten een voor be- en afdreiging geschikt gasdrukpistool, zijnde een door de minister aangewezen voorwerp die zodanig op een wapen gelijken, dat deze voor bedreiging of afdreiging geschikt is (p. 220), voorhanden heeft gehad;

3.
hij, op of omstreeks 11 november 2025, te 's-Gravenhage, opzettelijk, professioneel vuurwerk, bestemd voor particulier gebruik, te weten:
- 3, althans één of meer stuk(s) shells (Forward Fireworks & Jianxi),
- 4, althans één of meer stuk(s) vuurpijlen, en/of
- 3, althans één of meer stuk(s) knalvuurwerk (Dumbum 100),
- 5,65 KG, althans een hoeveelheid enkelschotsbuizen (F3, lijst IIB)
voorhanden heeft gehad en/of heeft opgeslagen.

3 De bewijsbeslissing

3.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte alle (primair) ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het bij dagvaarding I onder 1 primair ten laste gelegde medeplegen.

3.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft betoogd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het bij dagvaarding I onder 1 primair ten laste gelegde feit. Met betrekking tot alle overige feiten heeft de raadsvrouw zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

3.3.

Gebruikte bewijsmiddelen

Dagvaarding I

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2025103049, van de politie eenheid Den Haag, districtsrecherche Westland-Delft (doorgenummerd pagina 1 t/m 351).

De rechtbank gebruikt voor de bewezenverklaring van feit 1 primair de volgende bewijsmiddelen:

1. De verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 2 november 2026, voor zover inhoudende:

Op 31 maart 2025 heb ik in Monster vanuit een auto met een luchtdrukwapen geschoten in de richting van de rijdende auto waarin aangevers [aangever 1] en [aangever 2] zaten. De afstand tussen mij en de auto van aangevers was vrij kort.

2. Het proces-verbaal van verhoor verdachte toetsing rechtmatigheid inverzekeringstelling en vordering tot bewaring, voor zover inhoudende:

U vraagt mij of ik kan vertellen waar ik op heb gericht. Op de andere auto. Die auto reed voor ons, niet heel ver van ons vandaan, redelijk dichtbij.

3. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1500-2025103049-10, voor zover inhoudende (p. 88):

Op maandag 31 maart 2025 om 00.27 uur kwamen wij aan op de Oudenborch te Monster. Ik zag dat er twee mannen naast een voertuig stonden:

- [aangever 1] geboren op [geboortedatum 2] 2002 te [land 2] ;

- [aangever 2] geboren op [geboortedatum 3] 2009 te [land 2] .

Ik zag dat het voertuig een zwarte Ford Focus was. Ik zag dat het kenteken [kenteken] was. Ik zag dat er een gat in de achterzijde van het voertuig zat. Ik zag dat het een klein gat was van minder dan een centimeter.

Ik hoorde dat [aangever 1] mij het volgende vertelde: Ik kom van [straatnaam 1] in Den Haag. Ik zag daar twee keer een grijze Opel Corsa voorbij komen rijden. Nadat [aangever 2] bij mij in de auto was gestapt zijn wij richting mijn woning gereden. Later zag ik dezelfde Opel Corsa weer rijden. Vlak voor mijn woning, op [straatnaam 2] , hoorde ik meerdere knallen.

4. Het proces-verbaal van aangifte door [aangever 2] , voor zover inhoudende (p. 96 en 97):

Het schieten begon op de kruising met de Madesteyn. Ik hoorde het geluid dat er geschoten werd. De achterruit van de auto waar wij in reden ging kapot. Ik hoorde het geluid dat iets de auto raakte. Ik had direct het idee dat wij beschoten werden. Toen de schoten stopten keek ik snel naar achteren. Ik zag toen dezelfde Opel Corsa als eerder.

5. Het proces-verbaal forensisch onderzoek voertuig (Ford [kenteken] ), voor zover inhoudende (p. 162-164):

Op basis van de aangetroffen schotbeschadiging was er waarschijnlijk minimaal vijf keer op het voertuig geschoten. In de achterruit en achterbumper waren twee doorschoten zichtbaar. In de spoiler waren twee schotbeschadigingen zichtbaar die, gezien de hoek, waarschijnlijk afkomstig waren van een ricochet. In de unit van het achterlicht zat een schotbeschadiging die in het verlengde lag van een schotbeschadiging in de achterruit. De laatste schotbeschadiging betrof een ricochet in de rechterachterzijde, tussen de bumper en het achterlicht.

De volgende sporendragers werden in het belang van de bewijsvoering en/of nader

onderzoek veiliggesteld:

Goednummer: PL1500-2025103049-3303314

SIN: AASU9065NL

Object: Munitie (Mund Projectiel)

Bijzonderheden: Doorschot in achterbumper linkerzijde.

Goednummer: PL1500-2025103049-3303315

SIN: AASU9064NL

Object: Munitie (Mund Projectiel)

Bijzonderheden: Uit achterraamspoiler van achterklep.

6. Een geschrift, te weten het NFI-rapport Munitieonderzoek naar aanleiding van een

schietincident in Monster op 31 maart 2025 d.d. 16 juni 2025, voor zover inhoudende (p. 191 en 192):

Overzicht te onderzoeken materiaal:

SIN: AASU9064NL

SIN: AASU9065NL.

Vraagstelling:

1. Zijn de verschoten munitiedelen afkomstig uit één of meerdere vuurwapens?

2. Wat is het soort en merk van het (de) gebruikte vuurwapen(s)?

Resultaat/conclusie:

1. De resultaten van het indicatief onderzoek worden verwacht wanneer de kogels

[AASU9064NL en -65NL] zijn verschoten uit de loop van één vuurwapen.

2. Het kaliber van de kogels [AASU9064NL en -65NL] past bij lucht-, gas- en

veerdrukwapens van het kaliber 6,35mm.

7. Een geschrift, te weten het NFI-rapport Munitieonderzoek naar aanleiding van

een schietincident in Monster op 31 maart 2025 d.d. 26 september 2025, voor zover inhoudende (p. 200, 202, 204):

Overzicht te onderzoeken materiaal:

SIN: AASU9064NL

SIN: AASU9065NL.

Vraagstelling:

2. Kan de impact van de projectielen dodelijk zijn?

Beantwoording vragen:

2. De kans op dodelijk letsel ontstaat als een projectiel de menselijke huid perforeert en in het er achter liggende weefsel dringt. Bij een relatief lage snelheid is er al een redelijke kans dat deze kogels door de onbedekte menselijk huid dringen en in het erachter liggende weefsel penetreren. Hierdoor ontstaat een kans op dodelijk verlopend letsel. Op basis van de indicatieve proeven wordt ingeschat dat de trefsnelheid waarmee de twee kogels [AASU9064NL en AASU9065NL] het voertuig hebben getroffen, dusdanig hoog is geweest dat bij die snelheden dodelijk verlopend letsel kan zijn ontstaan als de kogel met de punt de onbedekte menselijk huid treft.

Voor de feiten 2 en 3 (bezit van pepperspray en traangas) zal de rechtbank met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft deze bewezen verklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit.

De rechtbank gebruikt voor de bewezenverklaring van feit 2 de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 2 november 2026;

  2. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer 46 (p. 264 t/m 275);

  3. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer 52 (p. 304).

De rechtbank gebruikt voor de bewezenverklaring van feit 3 de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 2 november 2026;

  2. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer 46 (p. 264 t/m 275);

  3. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer 50 (p. 305 en 306).

Dagvaarding II

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met onderzoeksnummer DH5R025083/MALVA/BVH:2025382558, van de politie eenheid Den Haag, districtsrecherche Westland-Delft (doorgenummerd pagina 1 t/m 267).

De rechtbank zal met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft deze bewezen verklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit.

De rechtbank gebruikt voor de bewezenverklaring van feit 1 de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 2 november 2026;

  2. Het proces-verbaal doorzoeking Wet Wapens en Munitie, [adres] (p. 23 t/m 51);

  3. Het proces-verbaal Wapens, Munitie en Explosieven met nummer 2025382558-10 (p. 198 en 199);

  4. Het proces-verbaal Wapens, Munitie en Explosieven met nummer 2025382558-13 (p. 200 t/m 203);

  5. Het proces-verbaal Wapens, Munitie en Explosieven met nummer 2025382558-17 (p. 204 en 205);

  6. Het proces-verbaal Wapens, Munitie en Explosieven met nummer 2025382558-22 (p. 216 en 217);

  7. Het proces-verbaal Wapens, Munitie en Explosieven met nummer 2025382558-24 (p. 218 en 219);

  8. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1500-2025358725-58 (p. 264 t/m 267).

De rechtbank gebruikt voor de bewezenverklaring van feit 2 de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 2 november 2026;

  2. Het proces-verbaal doorzoeking Wet Wapens en Munitie, [adres] (p. 23 t/m 51);

  3. Het proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1500-2025358725-58 (p. 264 t/m 267);

  4. Het proces-verbaal Wapens, Munitie en Explosieven met nummer 2025382558-26 (p. 220 t/m 222).

De rechtbank gebruikt voor de bewezenverklaring van feit 3 de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte ter terechtzitting van 2 november 2026;

  2. Het proces-verbaal doorzoeking Wet Wapens en Munitie, [adres] (p. 23 t/m 51);

  3. Het proces-verbaal van onderzoek aan inbeslaggenomen vuurwerk met nummer PL1500 BVH 2025358725 (p. 223 t/m 245).

3.4.

Bewijsoverweging (dagvaarding I, feit 1 primair)

Op grond van de gebruikte bewijsmiddelen acht de rechtbank bewezen dat de verdachte op 31 maart 2025 in Monster minimaal vijf keer met een luchtdrukwapen heeft geschoten op en in de richting van de rijdende personenauto waarin aangevers [aangever 1] en [aangever 2] zich bevonden.

Voor de bewezenverklaring moet de rechtbank vaststellen dat de verdachte (ten minste) voorwaardelijk opzet had op de dood van aangevers. Voorwaardelijk opzet is aanwezig als de verdachte bewust de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg heeft aanvaard. Daarvoor moet de rechtbank eerst nagaan of er een aanmerkelijke kans was dat aangevers zouden komen te overlijden als gevolg van het handelen van de verdachte.

De vraag of sprake is van een aanmerkelijke kans is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten, of anders gezegd: om een in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid.

De rechtbank stelt vast dat de verdachte vanuit een rijdende auto schoot, op betrekkelijk korte afstand van de auto van aangevers.

Uit forensisch onderzoek is het volgende gebleken. Op basis van de aangetroffen schotbeschadiging was er waarschijnlijk minimaal vijf keer op het voertuig geschoten. Er waren twee doorschoten zichtbaar, een in de achterruit (het grote gat) en een in de achterbumper (de rechtbank begrijpt dat deze van plastic was). In de spoiler waren twee schotbeschadigingen zichtbaar die, gezien de hoek, waarschijnlijk afkomstig waren van een ricochet (afketsen). In de unit van het achterlicht zat een schotbeschadiging die in het verlengde lag van een schotbeschadiging in de achterruit (kleine gat). Dit zou één van de schotbeschadigingen in de spoiler kunnen verklaren. De andere beschadiging in de spoiler zou veroorzaakt kunnen zijn door een ricochet via de ruitenwisser. De laatste schotbeschadiging betrof een ricochet in de rechter achterzijde, tussen de bumper en het achterlicht.

Het NFI heeft geconcludeerd dat de trefsnelheid van twee in het voertuig aangetroffen kogels dusdanig hoog is geweest, dat bij die snelheden dodelijk verlopend letsel had kunnen ontstaan, als de kogel met de punt de onbedekte menselijke huid had getroffen.

De rechtbank concludeert op basis van deze bevindingen het volgende. Weliswaar waren de aangevers relatief minder kwetsbaar doordat zij in een auto zaten, maar uit het voorgaande blijkt dat een kogel door de achterruit is gegaan, waarbij een groot gat is ontstaan. Nu beide aangevers op zeer korte afstand vóór die achterruit (globaal) in de schootsrichting zaten, is de rechtbank van oordeel dat in ieder geval dat schot een reëel risico op dodelijk letsel bij hen heeft teweeggebracht.

Ook als die kogel door het doorboren van de ruit, eenmaal in de auto snelheid had verloren, zou dat reële risico nog steeds bestaan. Immers, het rapport vermeldt dat er ook bij een relatief lage snelheid al een redelijke kans is dat een dergelijke kogel door de onbedekte menselijke huid dringt en in het erachter liggende weefsel penetreert, waardoor een kans op dodelijk letsel ontstaat.


Zelfs indien de kogel inmiddels zo veel snelheid zou hebben verloren dat deze geen potentieel dodelijke snelheid meer had (het rapport vermeldt daar niets over), bestond nog altijd het risico dat een volgende kogel ongehinderd door het gat in de ruit zou zijn gegaan. Het risico op dodelijk letsel was ook onder deze omstandigheden naar het oordeel van de rechtbank nog reëel.

De rechtbank stelt ook vast dat de verdachte een geoefend amateurschutter is met kennis van wapens. Het betoog dat de verdachte zich niet bewust was dat dit wapen dodelijk letsel kon veroorzaken, schuift de rechtbank daarom als ongeloofwaardig terzijde. De rechtbank oordeelt dat de verdachte, door onder deze omstandigheden op de auto van aangevers te schieten, bewust de aanmerkelijke kans op dodelijk letsel heeft aanvaard.

De rechtbank acht op grond van het vorenstaande de primair ten laste gelegde poging tot doodslag wettig en overtuigend bewezen.

3.5.

De bewezenverklaring

De rechtbank is van oordeel dat de bij dagvaarding I onder 1 primair, 2 en 3 en de bij dagvaarding II onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend zijn bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

dagvaarding I

1.
hij op 31 maart 2025 te Monster, gemeente Westland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [aangever 1] en [aangever 2] opzettelijk van het leven te beroven, meermalen op korte afstand met een luchtdrukwapen op en in de richting van een rijdende personenauto heeft geschoten, terwijl die [aangever 1] en [aangever 2] zich in die personenauto bevonden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2.
hij op 12 februari 2026 te 's-Gravenhage een wapen van categorie I onder 2° van de Wet Wapens en Munitie, te weten een vilmes, voorhanden heeft gehad;

3.
hij op 12 februari 2026 te ’s-Gravenhage een wapen van categorie II onder 6 van de Wet Wapens en Munitie, te weten een busje pepperspray, zijnde een voorwerp bestemd voor het treffen van personen met giftige, verstikkende, weerloosmakende, traanverwekkende en soortgelijke stoffen, voorhanden heeft gehad;

dagvaarding II

1.
hij op 11 november 2025 te 's-Gravenhage
- een wapen van categorie II onder 1, te weten een lanceerinrichting, raketwerper, zijnde een vuurwapen en
- twee wapens van categorie II onder 6, te weten pepperspray, telkens zijnde een voorwerp bestemd voor het treffen van personen met weerloosmakende, traanverwekkende en soortgelijke stoffen en
- een wapen van categorie III onder 1, te weten een vuurwapen, zelfgemaakt, zijnde een vuurwapen en
- een wapen van categorie III onder 1, te weten een schietbeker, zijnde een onderdeel in de zin van artikel 3 onder 1e van de Wet wapens en munitie en
- 87 stuks munitie van categorie II onder 3, te weten pyrotechnische patronen, Umarex, zijnde munitie en
- 133 stuks munitie van categorie III, te weten knalmunitie, 9mm Knall, zijnde munitie
voorhanden heeft gehad;

2.
hij op 11 november 2025 te 's-Gravenhage
- drie wapens van categorie I onder 3, te weten boksbeugels, telkens zijnde een boksbeugel en

- een wapen van categorie I onder 6, te weten een katapult, zijnde een katapult en
- een wapen van categorie I onder 7, te weten een voor be- en afdreiging geschikt gasdrukpistool, zijnde een door de minister aangewezen voorwerp die zodanig op een wapen gelijken, dat deze voor bedreiging of afdreiging geschikt is,

voorhanden heeft gehad;

3.
hij op 11 november 2025 te 's-Gravenhage opzettelijk professioneel vuurwerk, bestemd voor particulier gebruik, te weten:
- 3 shells, Forward Fireworks & Jianxi,
- 4 vuurpijlen,
- 3 stuks knalvuurwerk, Dumbum 100 en
- 5,65 KG enkelschotsbuizen, F3, lijst IIB
voorhanden heeft gehad en heeft opgeslagen.

Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaar en zes maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht een groot deel van de straf voorwaardelijk op te leggen.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

De verdachte heeft zich, naar aanleiding van een incident dat niets meer lijkt dan een verkeersruzie, schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag op [aangever 1] en [aangever 2] , door met een luchtdrukwapen meermalen te schieten op de auto waarin zij reden. Dit is een zeer ernstig feit, waarmee de verdachte op grove wijze inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke integriteit van [aangever 1] en [aangever 2] . Aangevers hebben naar voren gebracht dat het feit grote impact op hen heeft gehad en nog altijd heeft. Zo hebben zij last van slaapproblemen, angstklachten en gevoelens van onveiligheid en wantrouwen. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan.

De verdachte was, als geoefend schutter, op de hoogte van de strikte regels die gelden voor het vervoer en gebruik van dergelijke wapens, maar had zijn wapen desondanks schietklaar (geladen en gevuld met perslucht) in de auto liggen. Bovendien vond het incident plaats op de openbare weg, in een woonwijk. Dat maakt het handelen van de verdachte nog risicovoller. Delicten als deze zorgen niet alleen bij de slachtoffers, maar ook bij de omwonenden en de samenleving als geheel voor gevoelens van onrust, angst en onveiligheid. Ook dit rekent de rechtbank de verdachte zwaar aan.

Verder heeft de verdachte diverse wapens en munitie van de categorieën I, II en III in zijn slaapkamer voorhanden gehad, waaronder een raketwerper, een zelfgemaakt vuurwapen, een gasdrukpistool en boksbeugels. Hoewel de rechtbank uitgaat van de verklaring van de verdachte dat hij de wapens en munitie hobbymatig heeft verzameld, neemt de rechtbank het de verdachte kwalijk dat hij onvoldoende heeft stilgestaan bij de risico’s van de aanwezigheid van de wapens en munitie in zijn slaapkamer en de strenge regels die - juist vanwege die risico’s - hierover gelden. Zo kunnen de wapens (ongewild) terechtkomen in het criminele circuit en worden gebruikt bij het begaan van strafbare feiten, en bestaat de mogelijkheid dat de verdachte in een situatie terechtkomt waarin hij de wapens zelf gebruikt en daarmee onomkeerbare schade aanricht. Dat zoiets in het geval van de verdachte bepaald niet denkbeeldig is, blijkt wel uit de bewezenverklaring van de poging tot doodslag in deze zaak.

Tot slot had de verdachte professioneel vuurwerk voorhanden in zijn slaapkamer, te weten shells, vuurpijlen, knalvuurwerk en enkelschotsbuizen. Vuurwerk kan grote gevaren opleveren voor de gezondheid en veiligheid. Dat geldt zeker voor professioneel vuurwerk, dat een grotere explosieve lading bevat dan het vuurwerk dat in Nederland aan consumenten mag worden verkocht. Hoewel de verdachte zich bewust was van de risico’s heeft hij het vuurwerk toch op niet voorgeschreven wijze bewaard in zijn slaapkamer. De verdachte heeft daarmee een gevaarlijke situatie gecreëerd voor zichzelf, de leden van zijn gezin en de omwonenden. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij deze risico’s voor lief heeft genomen.

In het voordeel van de verdachte houdt de rechtbank er rekening mee dat de verdachte de hem ten laste gelegde feiten heeft bekend, dat hij tot op zekere hoogte verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen, en dat hij spijt heeft betuigd.

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank acht geslagen op zijn strafblad van 9 juni 2026, waaruit volgt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten. Dit is niet van invloed op de straf, omdat een blanco strafblad het uitgangspunt is.

Verder heeft de rechtbank kennis genomen van het reclasseringsrapport van 30 oktober 2026. De reclassering heeft opgeschreven dat de verdachte voorafgaand aan zijn detentie een instabiel leven leidde, waarin zijn sociale netwerk, middelengebruik, psychosociaal functioneren en houding kunnen worden aangemerkt als delictgerelateerd. De reclassering schat het risico op recidive in als hoog en adviseert de rechtbank een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met de bijzondere voorwaarden van een meldplicht, ambulante behandeling en begeleiding, een contactverbod, dagbesteding en beheersing van zijn middelengebruik.

Ter terechtzitting heeft de verdachte verklaard dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf ervoor zal zorgen dat hij zijn wens om bij de Marine te werken zal moeten laten varen. Ook heeft hij verklaard dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gevolgen zal hebben voor zijn vader, die ziek is en waarvoor hij (ook financieel) zorgde voorafgaand aan zijn detentie.

Tot slot heeft de rechtbank bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij straffen die in vergelijkbare gevallen doorgaans worden opgelegd.

Gelet hierop en op de aard en ernst van de feiten kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden volstaan met een andere straf dan een vrijheidsbenemende straf. Alles afwegende acht de rechtbank de door de officier van justitie gevorderde gevangenisstraf van vijf jaren en zes maanden, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden. De rechtbank realiseert zich dat deze strafoplegging ingrijpende gevolgen zal hebben voor het leven van de verdachte en zijn naasten. De rechtbank acht de bewezen verklaarde feiten echter dermate ernstig, dat niet kan worden volstaan met een lagere gevangenisstraf.

De rechtbank kan, anders dan de reclassering adviseert, geen voorwaardelijk strafdeel opleggen, omdat dit niet mogelijk is bij een gevangenisstraf van deze duur. Wel houdt de rechtbank rekening met de mogelijkheid van een voorwaardelijke invrijheidstelling op een later moment, waarbij alsnog bijzondere voorwaarden kunnen worden gesteld.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

7. De vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel (dagvaarding I)

[aangever 2]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 125.600,00, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voormeld bedrag bestaat uit € 21.600,00 aan materiële schade, € 4,000,00 aan immateriële schade en € 100.000,00 aan verhoging in verband met een eventueel hoger beroep.

[aangever 1]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 106.920,06, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voormeld bedrag bestaat uit € 1.420,06 aan materiële schade, € 5.500,00 aan immateriële schade en € 100.000,00 aan verhoging in verband met een eventueel hoger beroep.

7.1.

Het standpunt van de officier van justitie

[aangever 2]

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 25.600,00, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, en niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij voor het overige.

[aangever 1]

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 6.920,06, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, en niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij voor het overige.

7.2.

Het standpunt van de verdediging

[aangever 2]

De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering te verklaren voor zover het de materiële schade en de ophoging in verband met een eventueel hoger beroep betreft. Zij heeft verzocht de toe te kennen immateriële schade te matigen.

[aangever 1]

Met betrekking tot de zorgkosten heeft de raadsvrouw zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Zij heeft verzocht de toe te kennen immateriële schade te matigen en de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering te verklaren voor zover het de ophoging in verband met een eventueel hoger beroep betreft.

7.3.

Het oordeel van de rechtbank

[aangever 2]

Materiële schade

De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren voor zover het de gevorderde vergoeding van materiële schade betreft. De Letselschade Richtlijn Studievertraging voorziet in normbedragen voor schadevergoeding indien een misdrijf leidt tot studievertraging. Onder schade wegens studievertraging wordt verstaan de schade die optreedt doordat een benadeelde later op de arbeidsmarkt actief zal zijn, indien de opleiding door het misdrijf is onderbroken.

Hoewel het aannemelijk is dat het incident een grote impact heeft gehad op de mentale gesteldheid van de benadeelde partij en daarmee ook op zijn vermogen om te studeren, kan naar het oordeel van de rechtbank op grond van de door de benadeelde partij overgelegde stukken onvoldoende worden vastgesteld dat en in hoeverre de gestelde studievertraging is veroorzaakt door het bewezen verklaarde feit. Het levert een onevenredige belasting van het strafgeding op indien de benadeelde partij nu alsnog in de gelegenheid wordt gesteld om deze schadepost nader te onderbouwen. De rechtbank zal daarom de benadeelde partij ten aanzien van dit onderdeel niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.

Immateriële schade

Ingevolge artikel 6:106 lid 1 aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (BW) heeft de benadeelde onder meer recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding bij lichamelijk letsel, aantasting in de eer of goede naam of aantasting in de persoon op andere wijze.

Van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ is in ieder geval sprake indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, kunnen de aard en de ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde meebrengen dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ sprake is.

De benadeelde partij zat in een auto die door de verdachte meermalen met een luchtdrukwapen werd beschoten. Uit de toelichting op de vordering volgt dat de benadeelde partij als gevolg van het feit last heeft van slaapproblemen en gevoelens van spanning, onzekerheid en wantrouwen. Medische stukken ter onderbouwing ontbreken. Gelet op de aard en de ernst van de normschending vind de rechtbank het echter voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij geestelijk letsel heeft geleden.

Met de vaststelling dat sprake is van aantasting in de persoon op andere wijze is sprake van een grond voor toekenning van een schadevergoeding. Bij het begroten van de immateriële schade gaat de rechtbank uit van categorie (d) van de Rotterdamse Schaal, als genoemd onder categorie 14.1 ‘Geestelijk letsel algemeen’. Bij het bepalen van de hoogte van de schadevergoeding houdt de rechtbank rekening met de omstandigheden van het geval en de toelichting door de benadeelde partij. Alles afwegende zal de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststellen op de gevorderde € 4.000,00.

Ophoging in verband met eventueel hoger beroep

De gevorderde verhoging van € 100.000,00 in verband met het eventueel instellen van hoger beroep is, zoals namens de benadeelde partij reeds kenbaar is gemaakt, niet nader door stukken onderbouwd. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.

Totaal

In totaal zal de rechtbank de hoogte van de schadevergoeding vaststellen op € 4.000,00. Voor het overige zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. Deze kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 31 maart 2025, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Proceskostenvergoeding verdachte

Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het bij dagvaarding I onder 1 primair bewezen verklaarde strafbare feit worden veroordeeld. Hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor de schade die door dit feit aan de benadeelde partij is toegebracht. De rechtbank zal de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 4.000,00, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangever 2] .

[aangever 1]

Materiële schade

Voor zover het de post ‘zorgkosten’ betreft is de vordering door de verdachte niet betwist en door de benadeelde partij voldoende onderbouwd. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij deze schade rechtstreeks heeft geleden door het bij dagvaarding I onder 1 primair bewezen verklaarde feit, ter grootte van het gevorderde bedrag (€ 1.420,06).

Immateriële schade

De rechtbank overweegt dat uit de door de benadeelde partij overgelegde stukken blijkt dat sprake is van geestelijk letsel. Uit een brief van Verpleegkundig Specialist GGZ [naam] volgt dat aangever als gevolg van het bewezen verklaarde feit is gediagnosticeerd met een posttraumatische stressstoornis (PTSS) en dat zijn klachten bestaan uit ernstige angstklachten, nachtmerries, slaapproblemen, herbelevingen en vermijdingsgedrag. Deze klachten hebben een negatieve invloed op het dagelijkse leven en functioneren van aangever. Aangever heeft hiervoor EMDR-therapie gevolgd. Ook heeft hij antidepressiva voorgeschreven gekregen en is hem geadviseerd nog over te gaan tot een klinische behandeling voor intensievere hulp.

Met het vaststellen van geestelijk letsel is sprake van een grond voor toekenning van een schadevergoeding. Met betrekking tot de hoogte van die schadevergoeding zal de rechtbank aansluiting zoeken bij categorie (d) van de Rotterdamse Schaal, als genoemd onder categorie 14.2 ‘Posttraumatische stressstoornis (PTSS)’. Bij het bepalen van de hoogte van de schadevergoeding houdt de rechtbank rekening met de omstandigheden van het geval en de toelichting door de benadeelde partij. Alles afwegende zal de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststellen op € 4.000,00.

Ophoging in verband met eventueel hoger beroep

De gevorderde verhoging van € 100.000,00 in verband met het eventueel instellen van hoger beroep is, zoals namens de benadeelde partij reeds kenbaar is gemaakt, niet nader door stukken onderbouwd. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.

Totaal

In totaal zal de rechtbank de hoogte van de schadevergoeding vaststellen op € 5.420,06. Voor het overige zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. Deze kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 31 maart 2025, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Proceskostenvergoeding verdachte

Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het bij dagvaarding I onder 1 primair bewezen verklaarde strafbare feit worden veroordeeld. Hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor de schade die door dit feit aan de benadeelde partij is toegebracht. De rechtbank zal de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 5.420,06, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangever 1] .

8 De inbeslaggenomen voorwerpen

8.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de op de beslaglijst onder 1, 2 en 3 genoemde voorwerpen zullen worden onttrokken aan het verkeer.

8.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft geen standpunt ingenomen over de inbeslaggenomen voorwerpen.

8.3.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank zal de op de beslaglijst onder 1, 2 en 3 genoemde voorwerpen onttrekken aan het verkeer. Deze voorwerpen zijn voor onttrekking aan het verkeer vatbaar, aangezien deze aan de verdachte toebehorende voorwerpen bij gelegenheid van het onderzoek naar de door hem begane feiten zijn aangetroffen, terwijl de voorwerpen kunnen dienen tot het begaan van soortgelijke feiten en deze voorwerpen van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang.

9 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf en maatregelen zijn gegrond op de artikelen:

- 36 b, 36d, 36f, 45, 57 en 287 van het Wetboek van Strafrecht;

- 13, 26 en 55 van de Wet wapens en munitie;

- 1 a, 2 en 6 van de Wet economische delicten;

- 1.2.2 van het Vuurwerkbesluit;

- 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

10 De beslissing

De rechtbank:

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bij dagvaarding I onder 1 primair, 2 en 3 en de bij dagvaarding II onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:

ten aanzien van dagvaarding I, feit 1 primair:

poging tot doodslag, meermalen gepleegd;

ten aanzien van dagvaarding I, feit 2:

ten aanzien van dagvaarding I, feit 3:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II;

ten aanzien van dagvaarding II, feit 1:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II en een vuurwapen van categorie III, meermalen gepleegd;

ten aanzien van dagvaarding II, feit 2:

handelen in strijd met artikel 13, eerste lid, van de Wet wapens en munitie, meermalen gepleegd;

ten aanzien van dagvaarding II, feit 3:

overtreding van een voorschrift gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd (artikel 1.2.2 eerste lid van het Vuurwerkbesluit);

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 5 (VIJF) JAREN en 6 (ZES) MAANDEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

benadeelde partij [aangever 2]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij deels toe tot een bedrag van € 4.000,00 en veroordeelt de verdachte om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [aangever 2] ;

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

veroordeelt de verdachte tevens in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

legt aan de verdachte de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van

€ 4.000,00, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2025 tot de dag waarop dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangever 2] ;

bepaalt dat, als de verdachte niet het volledige bedrag betaalt en/of niet het volledige bedrag op hem kan worden verhaald, gijzeling zal worden toegepast voor de duur van 40 dagen. Het toepassen van gijzeling ontslaat de verdachte niet van zijn betalingsverplichting aan de Staat;

bepaalt dat als de verdachte de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel te betalen aan de Staat en dat als de verdachte het toegewezen bedrag deels of geheel aan de Staat heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel aan de benadeelde partij te betalen;

benadeelde partij [aangever 1]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij deels toe tot een bedrag van € 5.420,06 en veroordeelt de verdachte om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [aangever 1] ;

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

veroordeelt de verdachte tevens in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

legt aan de verdachte de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van

€ 5.420,06, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2025 tot de dag waarop dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangever 1] ;

bepaalt dat, als de verdachte niet het volledige bedrag betaalt en/of niet het volledige bedrag op hem kan worden verhaald, gijzeling zal worden toegepast voor de duur van 52 dagen. Het toepassen van gijzeling ontslaat de verdachte niet van zijn betalingsverplichting aan de Staat;

bepaalt dat als de verdachte de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel te betalen aan de Staat en dat als de verdachte het toegewezen bedrag deels of geheel aan de Staat heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel aan de benadeelde partij te betalen;

inbeslaggenomen goederen

verklaart onttrokken aan het verkeer de op de beslaglijst onder 1, 2 en 3 genoemde voorwerpen, te weten:

1. 1 STK Wapen (PL1500-2025358725-3415980; luchtdrukgeweer met groot vizier, voorzien van statief);
2. 1 STK Wapen (PL1500-2025358725-3415987; luchtdrukgeweer, bruin, houten kolf, geen merk);
3. 1 STK Wapen (PL1500-2025383295-3415996; luchtdrukgeweer, zwart voorzien van rode vlakken, geen merk).

Dit vonnis is gewezen door

mr. G. Kuijper, voorzitter,

mr. W.R. van Hattum, rechter,

mr. M. Peters, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. M. Walenkamp, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 16 november 2026.

Mr. M. Peters is buiten staat dit vonnis te ondertekenen.