Socialezekerheidsrecht
WIA-uitkering terecht beëindigd. In beroep FML aangescherpt. Geen aanleiding voor het aannemen van meer of…
Rechtbank Gelderland, 5 november 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8453 · Rechtbank Gelderland · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/bestuursrecht/socialezekerheidsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8453
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zutphen
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- ARN 25/2119
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Socialezekerheidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8453
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
WIA-uitkering terecht beëindigd. In beroep FML aangescherpt. Geen aanleiding voor het aannemen van meer of zwaardere beperkingen. Functies geschikt. Beroep ongegrond. Wel vergoeding griffierecht en proceskosten beroep, omdat het besluit op bezwaar pas in beroep goed is gemotiveerd.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Zutphen
Bestuursrecht
zaaknummer: ARN 25/2119
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 november 2026
in de zaak tussen
[eiser] , uit [plaats] , eiser
(gemachtigde: mr. M.I. Bal),
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, het UWV
(gemachtigde: [gemachtigde 1] ).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de beëindiging van de uitkering van eiser op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) met ingang van 18 november 2024 (de datum in geding). Eiser is het niet eens met deze beëindiging. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de beëindiging van de WIA-uitkering van eiser met ingang van de datum in geding.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het UWV terecht de WIA-uitkering van eiser heeft beëindigd met ingang van de datum in geding. Eiser krijgt daarom geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Wel krijgt hij een vergoeding van het griffierecht en moet het UWV zijn proceskosten van beroep vergoeden, omdat het bestreden besluit pas in beroep goed is gemotiveerd. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Bij besluit van 17 september 2024 heeft het UWV de WIA-uitkering van eiser met ingang van de datum in geding beëindigd. Met het bestreden besluit van 1 april 2025 op het bezwaar van eiser is het UWV bij dat besluit gebleven.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Het UWV heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift en een reactie van de verzekeringsarts bezwaar en beroep (b&b) van 23 juni 2025.
Na nadere vraagstelling van de rechtbank heeft de verzekeringsarts b&b een aanvullend rapport ingebracht en is de Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) aangescherpt, datum 24 maart 2026. Ook is een aanvullend rapport ingebracht van de arbeidsdeskundige b&b.
De rechtbank heeft het beroep op 11 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen mr. A. Bal, als waarnemer van de gemachtigde van eiser en [gemachtigde 2] , gemachtigde van het UWV.
De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting geschorst en het UWV in de gelegenheid gesteld om een nadere reactie van de verzekeringsarts b&b in te laten dienen. Na binnenkomst hiervan heeft eiser gereageerd en heeft het UWV een nader rapport van de arbeidsdeskundige b&b ingebracht.
De rechtbank heeft de behandeling voortgezet op de zitting van 24 september 2026. Hieraan hebben deelgenomen mr. A. Bal, als waarnemer van de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van het UWV.
Beoordeling door de rechtbank
Totstandkoming van het bestreden besluit
3. Eiser heeft voor het laatst gewerkt als elektromonteur via een uitzendbureau voor gemiddeld 34,50 uur per week. Op 29 oktober 2018 heeft hij zich ziek gemeld voor dit werk vanwege een bedrijfsongeval met als gevolg letsel aan zijn linkerpols en elleboog. Vervolgens is aan hem ziekengeld op grond van de Ziektewet (ZW) toegekend. Na het doorlopen van de wachttijd heeft het UWV geweigerd om eiser met ingang van 28 oktober 2020 in aanmerking te brengen voor een WIA-uitkering, omdat eiser minder dan 35% arbeidsongeschikt is geacht. Met ingang van 28 oktober 2020 is aan eiser een uitkering op grond van de Werkloosheidswet (WW) toegekend.
Op 11 april 2022 heeft eiser zich ziek gemeld vanwege toegenomen klachten aan zijn linkerarm/-elleboog. Met ingang van 13 mei 2022 is aan hem ziekengeld toegekend. Op 14 maart 2024 heeft hij een WIA-uitkering aangevraagd. Vervolgens hebben medische en arbeidsdeskundige onderzoeken plaatsgevonden waarbij zowel een beoordeling per de datum van 11 april 2022 als een herbeoordeling per datum van het spreekuur met de primaire (verzekerings)arts (24 juni 2024) heeft plaatsgevonden. Pragmatisch is geconcludeerd dat eiser per 11 april 2022 geen benutbare mogelijkheden heeft vanwege het functioneel éénarmig zijn. Daarom is aan hem met ingang van 11 april 2022 een loongerelateerde WGA-uitkering toegekend en met ingang van 27 april 2022 een WGA-loonaanvullingsuitkering, naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 100%. Daarnaast is geconcludeerd dat eiser per 24 juni 2024 31,56% arbeidsongeschikt is. Daarom heeft het UWV de WIA-uitkering van eiser per de datum in geding beëindigd.
Is eiser meer beperkt dan door de verzekeringsarts b&b is aangenomen?
4. Eiser voert aan dat hij meer beperkingen heeft dan door de verzekeringsarts b&b is aangenomen. De rechtbank gaat hierna in op zijn stellingen.
Boven schouderhoogte actief zijn (item 5.7)
5. Eiser stelt dat ook een beperking aangenomen had moeten worden ten aanzien van het boven schouderhoogte actief zijn. Er zijn immers beperkingen aan beide handen aangenomen en de verzekeringsarts b&b heeft overwogen dat het bij een epicondylitis beter is onderhands te dragen dan bovenhands.
Naar het oordeel van de rechtbank is door de verzekeringsarts b&b in zijn aanvullend rapport van 23 juni 2026 goed gemotiveerd dat een beperking voor het boven schouderhoogte actief zijn niet is aangewezen, omdat eiser niet bekend is met schouderproblemen. Er zijn beperkingen aangenomen vanwege de elleboogklachten voor (frequent) reiken, omdat het strekken van de ellebogen volgens de verzekeringsarts b&b in enige mate beperkt is te achten. De rechtbank heeft geen reden om eraan te twijfelen dat gelet op het voorgaande niet ook een beperking voor het boven schouderhoogte actief zijn is aangenomen. Eiser heeft zijn betoog ook niet onderbouwd.
Frequent reiken tijdens het werk (item 4.8)
6. Eiser stelt dat voor frequent reiken zowel links als rechts een sterke beperking aangenomen moet worden. De verzekeringsarts b&b heeft aangegeven dat de beperkingen van rechts en links gelijkgetrokken moeten worden. De primaire (verzekerings)arts had eiser sterk beperkt geacht ten aanzien van het reiken met links. In de FML in bezwaar is dit komen te vervallen. De sterke beperking moet ook gelden voor rechts. Eiser meent dat de verzekeringsarts b&b bij het overnemen van de FML de toelichting over het hoofd heeft gezien.
Uit de stukken volgt dat de primaire (verzekerings)arts eiser op dit item in de FML van 15 augustus 2024 licht beperkt heeft geacht (4.8.1: ‘kan zo nodig tijdens elk uur van de werkdag ongeveer 600 keer reiken’), met de toelichting: ‘links sterk beperkt, rechts licht beperkt’. In bezwaar heeft de verzekeringsarts b&b in de FML van 24 maart 2025 op dit item alleen de toelichting aangepast in ‘beiderzijds beperkt’. De rechtbank kan dit niet rijmen met de toelichting van de verzekeringsarts b&b in het rapport van 24 maart 2025. Daarin overweegt hij namelijk dat er geen reden is om, ten opzichte van de primaire FML, meer beperkingen te stellen ten aanzien van de linkerarm. Voor de rechterarm is dit volgens hem anders en dient de beperking ten aanzien van het frequent reiken, het ver reiken en het kracht zetten met de rechterhand, aangescherpt te worden. Hij overweegt dat dit erop neerkomt dat de beperkingen zoals die gesteld zijn voor de linkerarm ook grotendeels van toepassing zijn voor de rechterarm. In beroep heeft de verzekeringsarts b&b de FML op dit item ook aangescherpt in die zin dat aan de toelichting is toegevoegd: ‘voor links sterk beperkt en voor rechts licht beperkt’. Dat betekent dat de medische onderbouwing van het bestreden besluit op dit item onvoldoende is geweest en sprake is van een motiveringsgebrek.
Naar het oordeel van de rechtbank is dit gebrek hersteld met de toelichting die door de verzekeringsarts b&b is gegevens in het aanvullend rapport van 24 maart 2026 en met de aangepaste FML van diezelfde datum. De rechtbank heeft geen reden om hieraan te twijfelen. Eiser heeft zijn stelling dat ook voor rechts een sterke beperking zou moeten gelden ook niet onderbouwd.
Duwen en trekken (item 4.12), tillen tijdens het werk (item 4.13) en dragen tijdens het werk (item 4.14)
7. Eiser stelt dat wat hij heeft aangevoerd ten aanzien van het item frequent reiken ook geldt ten aanzien van duwen en trekken en tillen en dragen. De verzekeringsarts b&b geeft aan dat de beperkingen voor links ook voor rechts gelden, maar er wordt nog steeds een onderscheid gemaakt bij het duwen en trekken en dragen en tillen.
Uit de stukken volgt dat de primaire (verzekerings)arts eiser op het item duwen en trekken in de FML licht beperkt heeft geacht (4.12.1: ‘kan ongeveer 15 kg duwen of trekken’), met de toelichting: ‘links sterk beperkt, rechts tot de norm’. In bezwaar heeft de verzekeringsarts b&b in de FML van 24 maart 2025 deze beperking en toelichting overgenomen. De rechtbank kan dit niet rijmen met de toelichting van de verzekeringsarts b&b in het rapport van 24 maart 2025. Daarin overweegt hij namelijk ten aanzien van het kracht zetten met de hand hetzelfde als hiervoor onder 6.1 is weergegeven. In beroep heeft de verzekeringsarts b&b de FML op dit item ook aangescherpt in die zin dat de toelichting luidt: ‘links sterk beperkt, rechts licht beperkt’. Dat betekent dat de medische onderbouwing van het bestreden besluit op dit item onvoldoende is geweest en sprake is van een motiveringsgebrek.
Naar het oordeel van de rechtbank is dit gebrek hersteld met de toelichting die door de verzekeringsarts b&b is gegevens in het aanvullend rapport van 24 maart 2026 en met de aangepaste FML van diezelfde datum. De rechtbank heeft geen reden om hieraan te twijfelen. Eiser heeft zijn stelling dat ook voor rechts een sterke beperking zou moeten gelden ook niet onderbouwd.
Wat hiervóór is overwogen ten aanzien van het niet kunnen rijmen van de in de FML gegeven beperking met de toelichting van de verzekeringsarts b&b in het rapport van 24 maart 2025, geldt niet voor de gegeven beperkingen en toelichtingen op de items tillen tijdens het werk en dragen tijdens het werk. Daarover is in dat rapport immers niet overwogen dat deze beperkingen ten aanzien van het gebruik van de rechterarm aangescherpt moeten worden. Eiser is op deze items door de primaire (verzekerings)arts beperkt geacht met de toelichting ‘links sterk beperkt, rechts licht beperkt’ en dat is in bezwaar zo overgenomen en in beroep niet meer aangepast. In het aanvullend rapport van de verzekeringsarts b&b van 24 maart 2026 heeft hij nog toegelicht dat met een lichte beperking voor de rechterarm voldoende rekening is gehouden met de irritatie van de rechterelleboog. De rechtbank heeft geen aanleiding om hieraan te twijfelen. Eiser heeft zijn stelling dat ook voor rechts een sterke beperking zou moeten gelden ook niet onderbouwd.
Schroefbewegingen met hand en arm (item 4.6), hand- en vingergebruik (item 4.3) en beperkingen aan handen
8. Eiser stelt dat onduidelijk is of de verzekeringsarts b&b bedoeld heeft dat eiser met beide handen geen schroefbewegingen kan maken. De primaire (verzekerings)arts heeft namelijk aangegeven dat dit niet mogelijk is met links en met rechts tot de norm terwijl de verzekeringsarts b&b hiervan gemaakt heeft dat eiser beperkt is in beide handen. Verder heeft de verzekeringsarts b&b ten aanzien van hand- en vingergebruik ook een beperking aangenomen in verband met het nierd knijpen, maar eiser begrijpt niet wat dit is. Volgens eiser zijn de beperkingen aan zijn handen sterk onderschat. Er zijn nagenoeg geen beperkingen aangenomen op de rubrieken die toezien op het veelvuldig gebruik van de handen terwijl eiser evident moeite heeft met het gebruik van zijn handen.
In de FML in bezwaar van 24 maart 2025 is eiser ten aanzien van het item schroefbewegingen met hand en arm beperkt geacht beiderzijds. In zijn rapport van diezelfde datum heeft de verzekeringsarts b&b toegelicht dat het kracht zetten met de hand, zoals bij zwaar schroeven, beperkt moet worden. Daaruit volgt voldoende dat hiermee niet bedoeld is dat eiser met beide handen geen schroefbewegingen kan maken. De verzekeringsarts b&b heeft dit in zijn aanvullend rapport van 23 juni 2026 nog eens toegelicht door aan te geven dat het zwaar schroeven voor beide handen beperkt is en dat het licht schroeven voor beide handen wel mogelijk is. De verzekeringsarts b&b licht toe dat niet bedoeld is aan te geven dat schroefbewegingen in het geheel niet uitvoerbaar zijn, omdat anders wel bij de toevoeging vermeld was dat dit in het geheel niet mogelijk is. Verder volgt voldoende uit de FML van 24 maart 2025 en het aanvullend rapport van de verzekeringsarts b&b van 24 maart 2025 dat ten aanzien van het item hand- en vingergebruik bedoeld is om het zwaar knijpen voor beide handen beperkt te achten en licht knijpen wel mogelijk te achten. Dit is nog eens toegelicht in het aanvullend rapport van de verzekeringsarts b&b van 23 juni 2026. Dat ook op andere items die zien op het veelvuldig gebruik van de handen beperkingen hadden moeten worden aangenomen is door eiser niet verder onderbouwd. De rechtbank heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de conclusies van de verzekeringsarts b&b op dit punt.
Beperking voor werken onder stoffige omstandigheden of overige omstandigheden waarbij het oog geïrriteerd kan raken
9. Eiser stelt dat ook een beperking aangenomen had moeten worden voor werken onder stoffige omstandigheden of overige omstandigheden (veel staren naar een beeldscherm of lichtpunt) waarbij het oog geïrriteerd kan raken. Eiser heeft in bezwaar aangevoerd dat hij beperkt is aan zijn ogen en uit de medische informatie blijkt dat hij last heeft van irritatie aan zijn ogen.
Deze stelling slaagt niet. In het rapport van de verzekeringsarts b&b van 24 maart 2025 is voldoende gemotiveerd dat uit de voorgeschiedenis wel blijkt van operaties aan het linkeroog van eiser en dat hij in 2020 is verwezen naar het ziekenhuis, omdat zijn rechteroog veel rood, nat en jeukend was en niet goed sloot, maar ook dat het met oogdruppels rustig is. Verder vermeldt de in het dossier aanwezige informatie van de huisarts van 13 juli 2024 niets over oogklachten. Eiser heeft ook geen informatie ingebracht die onderbouwt dat per de datum in geding de door hem genoemde beperkingen moeten worden aangenomen.
Mentale problemen
10. Eiser stelt dat hij ook last heeft van mentale problemen als gevolg van het bedrijfsongeval. Niet blijkt dat de (verzekerings)artsen hier vragen over hebben gesteld.
Ook deze stelling slaagt niet. Eiser heeft bij de primaire (verzekerings)arts aangegeven dat hij geen mentale klachten heeft. Door de verzekeringsarts b&b is in zijn rapport van 24 maart 2025 voldoende gemotiveerd waarom er ook verder geen aanleiding is om beperkingen aan te nemen in verband met mentale problemen bij eiser per de datum in geding. Eiser heeft zijn standpunt ook niet met medische informatie onderbouwd.
Is eiser geschikt voor de geduide functies?
11. Eiser betwist dat de geduide functies geschikt voor hem zijn. De rechtbank gaat hierna in op wat hij daarover aanvoert.
Parking host
12. Eiser betoogt dat ten aanzien van de functie van parking host (SBC-code 261011) in het bestreden besluit niet is gereageerd op de bezwaargronden van eiser op dit punt. De arbeidsdeskundige heeft alleen gerefereerd aan de gegeven toelichtingen in het resultaat functiebeoordeling (rfb). Daarin staat dat er overleg heeft plaatsgevonden met de verzekeringsarts b&b, maar onduidelijk is wat er precies is gevraagd en wat de reactie van de verzekeringsarts b&b was. Verder is in de FML vermeld dat eiser niet kan knijpen terwijl hij in deze functie een vuilniszak moet dragen wat niet kan zonder te knijpen. Ook is eiser beperkt ten aanzien van schroefbewegingen wat in deze functie wel voorkomt. Daarnaast is hij beperkt ten aanzien van reiken (niet verder dan 60 centimeter (cm)) en in de functie moet 70 cm gereikt worden. Dat is een evidente overschrijding. De frequentie van het reiken maakt hierbij niet uit. Ten aanzien van tillen/dragen is eiser volgens de FML sterk beperkt met links wat betekent dat hij ongeveer twee kilo kan tillen of dragen terwijl in de functie ongeveer vijf kilo getild moet worden. Ook kan eiser niet boven schouderhoogte actief zijn.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de arbeidsdeskundige b&b in zijn rapport van 27 maart 2025 en met de gegeven toelichtingen in het rfb van diezelfde datum voldoende gereageerd op de bezwaargronden van eiser. In het rfb is bij een gegeven signalering gemotiveerd waarom de functie geschikt is en staat aangegeven dat de motivering is bevestigd na overleg met de verzekeringsarts b&b. Daarmee is voldoende duidelijk dat de verzekeringsarts b&b zich kon vinden in de gegeven motivering. Dat is voldoende. Verder verwijst het bestreden besluit ook naar het rapport van de arbeidsdeskundige b&b van 27 maart 2025.
Ten aanzien van het knijpen is de signalering bij dit item 4.3.6 gemotiveerd, waarmee voldoende is toegelicht waarom eiser in staat is vuilniszakken te tillen/dragen in die functie. Verder verwijst de rechtbank naar de door de verzekeringsarts b&b gegeven toelichting ten aanzien van het knijpen zoals onder 8.1 weergegeven.
Hetzelfde heeft te gelden ten aanzien van het maken van schroefbewegingen. Ook de signalering op dit item (4.6.1) is voldoende gemotiveerd en verwezen kan worden naar de door de verzekeringsarts b&b gegeven toelichting zoals onder 8.1 weergegeven.
Dat er sprake is van een overschrijding ten aanzien van tillen of dragen volgt niet uit het rfb. De beperking houdt in dat ongeveer vijf kilo gedragen kan worden. Dat er een sterke beperking is voor links, en voor rechts een lichte beperking doet daar niet aan af.
Verder is onder 5.1. al overwogen dat er geen aanleiding is om te twijfelen aan de conclusie dat er geen beperking aangenomen hoeft te worden voor het boven schouderhoogte actief zijn.
Wat betreft het reiken geldt het volgende. Eiser is op dit item (4.7) in bezwaar licht beperkt geacht in die zin dat de maximale reikafstand 60 cm is, met de toelichting: beide armen. Naar het oordeel van de rechtbank is de signalering op dit item in het rfb voldoende gemotiveerd. Er wordt in de functie dagelijks tijdens meer dan vier werkuren maximaal 75 keer per uur gereikt. Tijdens acht werkuren betreft het 60 keer ongeveer 50 cm achtereen en tijdens acht werkuren 15 keer ongeveer 70 cm achtereen. Gemotiveerd is dat af en toe de afstand 15 keer 70 cm is, dat 60 keer 50 cm binnen de belastbaarheid blijft en omdat de frequentie laag is, een kleine overschrijding van 10 cm voor 15 keer per uur geen probleem is. De verzekeringsarts b&b heeft dit bevestigd zo wordt ook vermeld. Daarmee is voldoende gemotiveerd dat het gaat om incidenteel 10 cm verder reiken dan 60 cm en dit binnen de belastbaarheid van eiser blijft. Daarbij acht de rechtbank van belang dat de verzekeringsarts b&b in bezwaar in zijn rapport van 24 maart 2025 heeft gemotiveerd dat de elleboogklachten rechts voortkomen uit een epicondylitis en dat bij die aandoening absolute rust niet noodzakelijk is, het bewegen met pijn de genezing niet in de weg staat, maar wel hinderlijk is en het uitvoeren van activiteiten die pijn luxeren het best vermeden kunnen worden. Daarom is een lichte beperking op het item reiken aangenomen, voor beide armen. Uit de door de verzekeringsarts b&b gegeven motivering volgt dus niet dat incidenteel reiken tot 70 cm (met rechts) niet mogelijk is. Dit is door hem ook zo toegelicht in het aanvullend rapport van 24 maart 2026 en nader verduidelijkt in de FML van 24 maart 2026. Dat sprake is van een innerlijk tegenstrijdige motivering zoals door eiser nog is gesteld, volgt de rechtbank daarom niet.
In beroep is de al eerder gegeven motivering nog eens toegelicht met de mailwisseling van 24 juni 2025 tussen de arbeidsdeskundige b&b en de verzekeringsarts b&b, met het aanvullend rapport van de verzekeringsarts b&b van 8 juli 2026 en met het aanvullend rapport van de arbeidsdeskundige b&b van 27 augustus 2026. Eiser heeft nog naar voren gebracht dat in het rapport van de verzekeringsarts b&b van 24 maart 2025 staat dat hyperextensie van beide armen van eiser niet mogelijk is. Dat leest de rechtbank niet zo terug in dat rapport. Daarin staat dat bij het lichamelijk onderzoek door de primaire (verzekerings)arts op 26 april 2024 bij beide ellebogen de extensie normaal was en er geen hyperextensie was. Hyperextensie houdt in het overstrekken. Uit het rapport volgt dat daar geen sprake van was.
Medewerker tandtechniek
13. Eiser stelt dat hij niet geschikt is voor de functie van medewerker tandtechniek (SBC-code 264050), omdat daarin sprake is van boven schouderhoogte actief zijn, wat hij niet kan en ook omdat daarin wordt gewerkt onder stoffige omstandigheden wat hij niet kan vanwege zijn oogklachten. Verder is de functie niet geschikt omdat daarin dagelijks tijdens meer dan vier werkuren maximaal 360 keer per uur gereikt moet worden, terwijl eiser in de aangepaste FML op dit item voor links sterk beperkt is geacht in die zin dat hij ongeveer 300 keer per uur kan reiken. Onduidelijk is of het reiken in de functie met beide handen wordt gedaan of met één en of eiser dat wel of niet kan.
Dat de functie niet geschikt zou zijn vanwege het boven schouderhoogte actief zijn en de oogklachten slaagt reeds niet gelet op wat onder 5.1 en 9.1 is overwogen. Ten aanzien van het frequent reiken (item 4.8) geldt het volgende. In de functie staat dat er dagelijks tijdens meer dan vier werkuren maximaal 360 keer per uur gereikt moet worden. Tijdens acht werkuren is dit 300 keer ongeveer 30 cm achtereen en tijdens acht werkuren 60 keer ongeveer 50 cm achtereen. In bezwaar is eiser op dit item in de FML licht beperkt geacht wat inhoudt dat hij tijdens elk uur van de werkdag ongeveer 600 keer kan reiken, met de toelichting: beiderzijds beperkt. In beroep heeft de verzekeringsarts b&b de toelichting aangevuld door aan te geven dat voor links een sterke beperking geldt en voor rechts een lichte beperking. Een sterke beperking houdt in dat zo nodig elk uur van de werkdag ongeveer 300 keer gereikt kan worden. Het UWV heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat, nu de maximale reikafstand op het item reiken (4.7) voor beide armen is beperkt tot 60 cm, een frequentie van maximaal 360 keer per uur (300 keer 30 cm en 60 keer 50 cm) geen overschrijding oplevert. Dit is in beroep nog eens nader toegelicht met het rapport van de verzekeringsarts b&b van 8 juli 2026 en het rapport van de arbeidsdeskundige b&b van 27 augustus 2026. Deze stelling slaagt niet.
Monteur reparatie smartphones/tablets
14. Eiser stelt dat hij niet geschikt is voor de functie van monteur reparatie smartphones/tablets (SBC-code 267032), omdat hierin sprake is van knijpen en grijpen en schroefbewegingen maken. Eiser verwijst hiervoor naar wat hij hierover bij de functie van parking host heeft aangevoerd. Ook is hij niet geschikt voor deze functie omdat hij daarin boven schouderhoogte actief moet zijn.
Ook deze stelling slaagt niet. Ten aanzien van het knijpen/grijpen is de signalering bij dit item 4.3.6 gemotiveerd, waarmee voldoende is toegelicht waarom eiser in staat is in die functie gereedschappen te hanteren en te stofzuigen etcetera. Verder verwijst de rechtbank naar de door de verzekeringsarts b&b gegeven toelichting ten aanzien van het knijpen zoals onder 8.1 weergegeven. Hetzelfde heeft te gelden ten aanzien van het maken van schroefbewegingen. Ook de signalering op dit item (4.6.1) is voldoende gemotiveerd en verwezen kan worden naar de door de verzekeringsarts b&b gegeven toelichting zoals onder 8.1 weergegeven. Het boven schouderhoogte actief zijn is niet beperkt geacht waarmee er op dit punt ook geen sprake is van een overschrijding in de functie.
Conclusie en gevolgen
15. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het UWV terecht de WIA-uitkering van eiser heeft beëindigd met ingang van de datum in geding. Gelet op wat onder 6.1 en 7.1 is geoordeeld, kleven aan het bestreden besluit motiveringsgebreken ten aanzien van de medische onderbouwing. Het bestreden besluit is daarom genomen in strijd met het motiveringsbeginsel genoemd in artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De rechtbank kan aan deze gebreken voorbijgaan met toepassing van artikel 6:22 van de Awb. Het is niet aannemelijk dat eiser door deze gebreken is benadeeld. In beroep is alsnog een juiste medische onderbouwing gegeven. Ook als de gebreken zich niet zouden hebben voorgedaan, zou een besluit met gelijke uitkomst zijn genomen. Daarom passeert de rechtbank de gebreken.
16. Omdat in beroep pas een juiste medische onderbouwing van het bestreden besluit is gegeven, moet het UWV wel het griffierecht aan eiser vergoeden. Eiser krijgt ook een vergoeding van zijn proceskosten. Het UWV moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiser een vast bedrag per proceshandeling. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend (1 punt), heeft aan de zittingen van de rechtbank deelgenomen (1 punt voor de zitting van 11 juni 2026 en 0,5 punt voor de zitting van 24 september 2026) en heeft een nadere reactie ingebracht na de schorsing van het onderzoek ter zitting (0,5 punt). De vergoeding bedraagt dan in totaal € 2.802.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- bepaalt dat het UWV het griffierecht van € 53 aan eiser moet vergoeden;
- veroordeelt het UWV tot betaling van € 2.802 aan proceskosten aan eiser.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. van Schagen, rechter, in aanwezigheid van mr. N. ter Horst, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 5 november 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.