Civiel recht overig
Rechtbank Gelderland · Eerste aanleg - enkelvoudig · Civiel recht overig
Rechtbank Gelderland, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8287 · Rechtbank Gelderland · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8287
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zutphen
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 27 oktober 2026
- Zaaknummer
- 11812322
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8287
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Dexia-zaak
Uitspraak
vonnis
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Zutphen
Zaaknummer: 11812322\CV EXPL 25-2069
vonnis van de kantonrechter van 28 oktober 2026
in de zaak van
[eiser 1] ,
wonende te [woonplaats] ,
[eiser 2] ,
wonende te [woonplaats] ,
in de hoedanigheid van wettelijke erfgenaam van [erflaatster] ,
voorheen wonend te [woonplaats] ,
eisende partijen in conventie,
verwerende partijen in reconventie,
hierna te noemen: [eiser ] ,
gemachtigde: Leaseproces,
tegen
Dexia Nederland B.V.,
te Amsterdam,
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
hierna te noemen: Dexia,
gemachtigde: USG Legal Professionals B.V.
1 De procedure
Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:
-
het vonnis in het incident van 10 december 2025
-
de conclusie van repliek in conventie en antwoord in reconventie
-
de conclusie van dupliek in conventie en repliek in reconventie
-
de conclusie van dupliek in reconventie tevens akte uitlating producties in conventie
De bij de laatste conclusie overgelegde producties zijn buiten beschouwing gelaten. Het was daarom niet nodig Dexia hierop nog te laten reageren.
Ten slotte is partijen meegedeeld dat vonnis wordt gewezen.
2 De feiten
[erflaatster] (hierna: [erflaatster] ) heeft op 16 februari 2000 via een tussenpersoon, [tussenpersoon] te [plaats] (hierna: de tussenpersoon), met de rechtsvoorgangster van Dexia een effectenleaseovereenkomst afgesloten, genaamd Profit Effect met maandbetaling. De overeenkomst heeft contractnummer [nummer] (hierna: de overeenkomst).
Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst op 14 maart 2006 een eindafrekening opgesteld met een negatief eindresultaat van € 2.932,61.
Tussen [erflaatster] en Dexia zijn ook twee andere effectenleaseovereenkomsten tot stand gekomen met contractnummers [nummer] en [nummer] . Ten aanzien van deze overeenkomsten zijn vaststellingsovereenkomsten tot stand gekomen in 2009.
De restschuld is, volgens opgave van Dexia, deels verrekend met een dividendopbrengst. Ook is een deel van de restschuld betrokken in de vaststellingsovereenkomsten.
Volgens die opgave van Dexia heeft [erflaatster] op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 4.595,58 aan maandtermijnen aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft zij € 1.019,15 aan dividend ontvangen en € 646,78 aan fiscaal voordeel genoten met betrekking tot de overeenkomst. Op 20 april 2012 heeft Dexia een bedrag van € 2.562,62 aan [eiser ] uitgekeerd, volgens Dexia tweederde van de restschuld inclusief reeds verschenen rente.
De gemachtigde van [erflaatster] en [eiser ] , Leaseproces, heeft bij brief van
10 augustus 2005 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.
[erflaatster] is op [datum] overleden. [eiser ] is de wettelijke erfgenaam.
3
3. De vordering en het verweer in conventie en in reconventie
[eiser ] vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [erflaatster] en/of toerekenbaar is tekort geschoten,
voor recht zal verklaren dat [erflaatster] en [eiser ] schade hebben geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [eiser ] van al datgene dat [erflaatster] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, vermeerderd met de wettelijke rente daarover,
Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [eiser ] , met rente,
Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met rente.
De vorderingen van [eiser ] zien uitsluitend op de overeenkomst met contractnummer [nummer] .
Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomst met nummer [nummer] aan al haar verplichtingen heeft voldaan en niets meer aan [eiser ] verschuldigd is,
[eiser ] zal veroordelen om aan Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier, althans van andere schriftelijke documenten waar de door Leaseproces namens [eiser ] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen aan zijn ontleend,
[eiser ] zal veroordelen in de proceskosten.
Op de stellingen en verweren van partijen zal voor zover nodig hierna nader worden ingegaan.
4. Beoordeling van de vorderingen in conventie en in reconventie. .
algemeen
4.1. Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen decennia zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [erflaatster] .
De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend.Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen.
Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
-
er is sprake van huurkoop;
-
er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
-
Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
-
[erflaatster] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld;
-
er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
tussenpersoon
[erflaatster] heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon [tussenpersoon] (verder: de tussenpersoon). Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenlease-overeenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd.
De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [erflaatster] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon [erflaatster] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [eiser ] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [eiser ] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.
Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [erflaatster] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
[eiser ] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
[erflaatster] kwam via haar zoon, [eiser 1] , in contact met de tussenpersoon. Haar zoon had ook al een aantal contracten afgesloten via een financieel adviseur, te weten de heer [adviseur] van [tussenpersoon] . Vervolgens is een afspraak voor een huisbezoek met dezelfde financieel adviseur van de tussenpersoon ten einde de financiële situatie van [erflaatster] door te nemen en de mogelijkheden voor vermogensopbouw te onderzoeken. Bij het gesprek was de zoon van [erflaatster] , [eiser 1] , eveneens aanwezig.
Tijdens het gesprek heeft de adviseur van de tussenpersoon naar de wensen en de financiële situatie van [erflaatster] en haar echtgenoot. Zo is met de adviseur gesproken over de pensioenregeling van [erflaatster] en haar echtgenoot. Daarnaast is met de adviseur gesproken over de wens van [erflaatster] en haar echtgenoot om vermogen op te
bouwen ter aanvulling van het pensioenen als financiële reserve. De adviseur gaf aan dat hij een geschikt product had om deze doelstelling te verwezenlijken. De adviseur adviseerde [erflaatster] om een Profit Effect overeenkomst van Bank Labouchere af te sluiten met maandbetalingen van NLG 150,- per maand. De hoogte van het maandbedrag is in samenspraak met [erflaatster] door de adviseur vastgesteld. Volgens de adviseur zouden
[erflaatster] en haar echtgenoot op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen, waardoor [erflaatster] en haar echtgenoot het pensioen konden aanvullen.
De adviseur ondersteunde zijn advies aan de hand van een brief die de tussenpersoon eerder al naar de zoon van [erflaatster] had gestuurd. De adviseur had de zoon gevraagd om deze mee te nemen naar het adviesgesprek van zijn moeder. Uit de brief volgt dat [erflaatster] met een inleg van NLG 150,- per maand na zeven jaar een bedrag van ruim NLG 100.000 zou ontvangen. De adviseur maakte vervolgens aantekeningen op de brief om zijn advies nog meer duidelijk te maken.
De adviseur heeft [erflaatster] niet geïnformeerd over de specifieke risico’s. Zo heeft hij er niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koers-ontwikkelingen, de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomst. Als [erflaatster] op deze risico’s gewezen was had hij het Profit Effect overeenkomst nooit afgesloten. [erflaatster] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de adviseur en zijn advies. Om deze reden heeft [erflaatster] het advies van de adviseur opgevolgd. Conform het advies van de adviseur heeft [erflaatster] een Profit Effect overeenkomst afgesloten met maandbetalingen ter hoogte van NLG 153,44. De adviseur heeft het aanvraagformulier vervolgens laten invullen door de heer [persoon 1] , die eveneens werkzaam was voor de tussenpersoon. Het ingevulde aanvraagformulier is vervolgens door de tussenpersoon naar Bank Labouchere gefaxt. De uiteindelijke overeenkomst is tijdens een later huisbezoek in het bijzijn van de adviseur ondertekend.
[eiser ] heeft, ter onderbouwing van zijn stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
- een kopie van het aanvraagformulier van Bank Labouchere op naam van [erflaatster] , waarop een stempel is geplaatst met de tekst “ [tussenpersoon] (…)” en ATP-nummer [nummer] is ingevuld. Als naam van de adviseur is [persoon 1] vermeld.
- een kopie van de overeenkomst van 17 februari 2000 met contractnummer [nummer] , voorzien van de tekst “Adviseur: ”.,
- een brief van [tussenpersoon] van 15 november 1999 gericht aan [eiser 1] en [naam] , met betrekking tot een Profit Effect van Bank Laboucehre, voorzien van handgeschreven rekenvoorbeelden,
- een kopie van een uittreksel van de KvK van 10 december 2018 met betrekking tot [tussenpersoon] met als beschrijving van de werkzaamheden “Assurantiebemiddeling. Bemiddeling bij het afsluiten van hypotheken, spaaradvies”
- een print van de website van [tussenpersoon] uit augustus 2003, waarop is vermeld: ‘Financiele dienstverlening is’ mensenwerk,
[tussenpersoon] is al bijna een decennium het adres voor al uwfinanciele zaken. op onze website willen we u graag laten zien wat [tussenpersoon] voor u kan betekenen. Door onze brede ervaring met financiële producten en de behoefte een eerlijk ‘no nonsense’ advies te kennen geven, waarbij de behoeften van de cliënten voorop staan, zijn wij inmiddels uitgegroeid tot een hecht team van adviseurs (...)“
- een schriftelijke verklaring van dhr. [persoon 2] , waarin hij verklaart:
“Ik was van 1996 tot en met 2004 in dienst van [tussenpersoon] . Ik was adjunct
directeur en adviseur (...) We maakten altijd een afspraak bij de klanten thuis. We waren geen ‘snelle jongens’, we probeerden bij elk product goed uitleg te geven. We gingen het gesprek aan en hielden rekening met de wensen en de financiële omstandigheden van de klacht en wilden een lange termijn relatie. Ik meen dat we op zorgvuldige wijze kwamen tot een goed advies. Ik meen dat we op zorgden we voor het invullen van het aanvraagformulier en het ondertekenen van de contracten.”
Met deze feitelijke uiteenzetting en stukken heeft [eiser ] voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dexia heeft de door [eiser ] geschetste gang van zaken slechts in algemene termen betwist. Dexia had echter meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds geen sprake is geweest van advisering. Zo had Dexia moeten uiteenzetten op welke wijze de overeenkomst in haar visie tot stand was gekomen. Dexia heeft weliswaar erop gewezen dat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [erflaatster] en de adviseur van de tussenpersoon, maar dat kan Dexia niet baten. Voor zover Dexia daardoor in bewijsnood is, komt dat voor haar rekening en risico. Niet alleen had zij zoals hiervoor is overwogen eerder bewijs kunnen verzamelen maar daarbij komt dat Dexia destijds ervan heeft afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten en gebruik heeft gemaakt van deze tussenpersoon voor de afzet van haar producten. Dit terwijl het voor haar als aan toezicht onderworpen effecteninstelling verboden was om van die tussenpersoon cliënten aan te nemen aan wie adviezen waren verstrekt. Het had op haar weg gelegen om daarop controle uit te oefenen en ervoor te zorgen dat zij wel over concrete informatie beschikte over de totstandkoming van een contract en de daarbij betrokken (medewerker van de) tussenpersoon. Daarom wordt uitgegaan van de juistheid van de door [eiser ] geschetste gang van zaken nu Dexia deze onvoldoende heeft weersproken. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen.
wetenschap Dexia
[eiser ] stelt dat Dexia wist, althans behoorde te weten, dat de tussenpersoon een op de persoon van [erflaatster] toegesneden beleggingsadvies heeft gegeven. Dexia betwist dit. Uit diverse uitspraken volgt dat Dexia ermee bekend moet zijn geweest dat tussenpersonen op grote schaal individueel persoonlijk financieel advies gaven. Hoewel in dit geval niet is gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [eiser ] , had het op de weg van Dexia gelegen om bij de totstandkoming van de overeenkomst met [eiser ] , actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst is aangegaan op advies van de tussenpersoon, om te kunnen beoordelen of zij de overeenkomst met [eiser ] kon en mocht aangaan. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht is gesteld noch gebleken. Zij had derhalve behoren te weten dat [eiser ] door de tussenpersoon is geadviseerd.
aansprakelijkheid Dexia
4.10. Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [erflaatster] de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens [erflaatster] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [erflaatster] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.
vorderingen van [eiser ]
4.11. De door [eiser ] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [erflaatster] heeft gehandeld door haar als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [erflaatster] niet alleen als klant aanbracht maar haar tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat, alsmede dat Dexia de dientengevolge geleden schade dient te vergoeden.
Die als gevolg hiervan door [erflaatster] en [eiser ] geleden schade kunnen partijen inmiddels berekenen. De voor vergoeding in aanmerking komende schade bestaat uit de door de afnemer betaalde inleg (termijnbetalingen en eventuele aflossingen) en het niet vergoede gedeelte van de (fictieve) restschuld. Daarnaast dient rekening gehouden te worden met te verrekenen genoten voordelen, waaronder daadwerkelijk ontvangen dividenduitkeringen, fiscale voordelen en een eventueel in aanmerking te nemen batig saldo uit voorgaande overeenkomsten. Een en ander volgens het door Dexia overgelegde financiële overzicht waarvan de juistheid door [eiser ] niet of onvoldoende gemotiveerd is betwist. In het geval reeds eerder een schadevergoeding door Dexia is betaald, geldt ten aanzien van de verrekening daarvan hetgeen is overwogen in de beslissing van de Rechtbank Amsterdam van 25 november 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:7910). De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3).
[eiser ] heeft aan de hand van het door Dexia overgelegde financiële overzicht in de conclusie van repliek in conventie/antwoord in reconventie de schade berekend op
€ 3.907,19. Van dit bedrag zal worden uitgegaan. Anders dan Dexia stelt is het daarbij niet relevant dat de restschuld is verrekend met dividenden, omdat in de berekening van [eiser ] rekening is gehouden met de gehele restschuld en het totale dividend.
Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.
Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [eiser ] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
de vordering van Dexia ex artikel 195 Rv
Dexia vordert dat [eiser ] wordt veroordeeld het intakeformulier, dan wel een ander schriftelijk document van haar gemachtigde aan Dexia te verstrekken waaraan de door de gemachtigde ingenomen stellingen zijn ontleend.
Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [erflaatster] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat het incidentele verzoek van Dexia moet worden afgewezen.
Gelet op de beoordeling in conventie worden de vorderingen van Dexia afgewezen.
proceskosten
Omdat [eiser ] inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [eiser ] gevallen.
Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil.
De proceskosten van [eiser ] worden begroot op:
- dagvaarding € 144,47
- griffierecht € 90,00
- salaris gemachtigde € 576,00(2 x tarief € 288,00)
- nakosten € 144,00 (plus de kosten van betekening zoals
vermeld in de beslissing)
Totaal € 954,47.
De gevorderde rente over de proceskosten zal als na te melden worden toegewezen.
5 Beslissing
De kantonrechter
in conventie
verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [erflaatster] heeft gehandeld door [erflaatster] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [erflaatster] niet alleen als klant aanbracht maar haar tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,
verklaart voor recht dat [erflaatster] en [eiser ] schade hebben geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
veroordeelt Dexia om aan [eiser ] te betalen een bedrag van € 3.907,19, vermeerderd met de wettelijke rente daarover een en ander zoals weergegeven in r.o. 4.12.,
veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 954,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,
veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan,
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
wijst de vorderingen af,
veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van [eiser ] gevallen, tot op heden begroot op nihil.
Aldus gewezen door mr. M. Engelbert-Clarenbeek, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 oktober 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.