Civiel recht overig

Verklaringsprocedure bij executoriaal derdenbeslag, art. 477a Rv.

Rechtbank Gelderland, 12 augustus 2026

Zaakgegevens

Op 12 augustus 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
12 augustus 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
K/5001/11912817
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8397
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verklaringsprocedure bij executoriaal derdenbeslag, art. 477a Rv.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Arnhem

Zaaknummer: 11912817 \ CV EXPL 25-8067

Vonnis van 12 augustus 2026

in de zaak van

INTRUM NEDERLAND B.V.,

gevestigd te Amersfoort,

eisende partij,

hierna te noemen: Intrum,

gemachtigde: Inkassier Gerechtsdeurwaarders & Incasso,

tegen

[gedaagde] B.V., h.o.d.n. [bedrijf] B.V.,

gevestigd te [vestigingsplaats] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

procederend bij: [gemachtigde] .

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 28 januari 2026

- de brief van Intrum van 18 juni 2026, met productie 20

- de mondelinge behandeling van 30 juni 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

Op 12 mei 2021 is [persoon] (hierna: [persoon] ) bij verstekvonnis veroordeeld tot betaling van verschillende bedragen aan Intrum.

2.2.

Op 21 juni 2021 is dit vonnis aan [persoon] betekend. [persoon] is niet overgegaan tot betaling.

2.3.

Bij exploot van 15 april 2025 heeft Intrum vervolgens executoriaal derdenbeslag laten leggen onder [gedaagde] , de werkgever van [persoon] , ter executie van de vordering van Intrum. Hierbij is aan [gedaagde] verzocht om een verklaring als bedoeld in artikel 476a Rv (hierna: de derdenverklaring) te doen, waarvoor een formulier voor het doen van de verklaring is meegestuurd.

2.4.

Op 23 april 2025 heeft [gedaagde] aan de gemachtigde van Intrum medegedeeld dat [persoon] parttime voor [gedaagde] werkt en gemiddeld € 1.000,00 per maand verdient.

2.5.

Op 25 april 2025 heeft de gemachtigde van Intrum [gedaagde] verzocht om de derdenverklaring in te vullen zodat de beslagvrije voet kan worden beoordeeld. Aangezien [persoon] wisselende uren werkt, heeft de gemachtigde van Intrum [gedaagde] verzocht om loonstroken van drie maanden toe te zenden.

2.6.

Op 29 april 2025 heeft de gemachtigde van Intrum [gedaagde] opnieuw verzocht om de derdenverklaring in te vullen. Aangezien deze nog niet is ingevuld en de loonstroken nog niet zijn gestuurd, is de beslagvrije voet voorlopig vastgesteld op € 1.278,00.

2.7.

Op 6 mei 2025 is door de gemachtigde van Intrum een herinnering aan [gedaagde] gestuurd met het verzoek om het bijgevoegde formulier voor de derdenverklaring in te vullen. Dit formulier is niet ingevuld en (ondertekend) geretourneerd. [gedaagde] heeft diezelfde dag alleen een loonstrook van [persoon] van februari 2025 gestuurd.

2.8.

De gemachtigde van Intrum heeft [gedaagde] verschillende keren gesommeerd om het loon boven de € 1.278,00 af te dragen. [gedaagde] heeft verschillende afkoopvoorstellen gedaan aan de gemachtigde van Intrum, die niet door haar zijn aanvaard.

2.9.

Op 3 oktober 2025 heeft Intrum [gedaagde] gedagvaard wegens het niet voldoen aan de wettelijke verplichtingen uit het loonbeslag.

2.10.

Op 15 oktober 2025 heeft [gedaagde] een loonstrook van [persoon] van augustus 2025 gestuurd.

2.11.

Op 27 maart 2026 heeft de gemachtigde van Intrum de beslagvrije voet herberekend naar € 983,00.

2.12.

Op 1 mei 2026 is [persoon] uit dienst getreden.

3 Het geschil

3.1.

Intrum vordert dat de kantonrechter, bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

Primair:

  1. [gedaagde] veroordeelt tot betaling van € 1.804,04, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 17 september 2025 tot de dag der algehele voldoening;

  2. [gedaagde] veroordeelt tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten van

€ 270,61;

Subsidiair:

1. [gedaagde] veroordeelt om de verplichtingen uit het beslag deugdelijk na te komen en alle gelden boven de beslagvrije voet vanaf datum beslaglegging alsnog af te dragen tot maximaal het bedrag van de vordering zijnde een bedrag van thans

€ 1.804,04;

2. [gedaagde] veroordeelt tot het leveren van bewijs van hetgeen vanaf datum beslaglegging onder het beslag viel;

3. [gedaagde] veroordeelt om een vervangende schadevergoeding te betalen als zij verzuimt de onder 1 en 2 vermelde verplichtingen binnen 14 dagen volledig na te komen, zijnde voldoening van hetgeen waartoe [persoon] bij vonnis van 12 mei 2021 is veroordeeld, vermeerderd met de bij dat vonnis toegewezen wettelijke rente alsmede de kosten welke reeds zijn voortgevloeid uit de tenuitvoerlegging van dat vonnis, thans in totaal een bedrag van € 1.804,04 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 september 2025 tot de dag der algehele voldoening;

4. [gedaagde] veroordeelt tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten van

€ 270,61;

zowel primair als subsidiair onder veroordeling van [gedaagde] in de proces- en nakosten.

3.2.

Intrum legt aan haar vorderingen ten grondslag dat zij voor haar vordering op [persoon] executoriaal loonbeslag heeft gelegd onder [gedaagde] . [gedaagde] heeft echter nagelaten een derdenverklaring te doen, waardoor Intrum de afdrachtverplichting niet kan vaststellen. Intrum wil de vordering op [persoon] ter hoogte van € 1.804,04 daarom ingevolge artikel 477a lid 1 Rv verhalen op [gedaagde] alsof hij de schuldenaar is, te vermeerderen met wettelijke rente en de buitengerechtelijke incassokosten van € 270,61. Voor het geval [gedaagde] alsnog een derdenverklaring doet, vordert Intrum subsidiair dat [gedaagde] zijn verplichting tot afdracht nakomt en anders vervangende schadevergoeding aan Intrum betaalt, zijnde voldoening van de vordering van [persoon] ingevolge artikel 477a lid 4 Rv, alsook buitengerechtelijke incassokosten van € 270,61.

3.3.

[gedaagde] voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van Intrum, althans te beperken tot het voorgestelde afkoopbedrag van € 539,07, of subsidiair een gespreide betaling toe te laten, met een veroordeling van Intrum in de proceskosten. Op de inhoud van het verweer wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

In deze zaak staat de vraag centraal of [gedaagde] (inmiddels) een deugdelijke derdenverklaring heeft gedaan, of [gedaagde] alsnog zijn verplichting tot afdracht moet nakomen, of hij vervangende schadevergoeding moet betalen aan Intrum en of [gedaagde] de proceskosten moet betalen.

4.2.

[gedaagde] is als derde-beslagene op grond van artikel 476a lid 1 Rv verplicht een verklaring af te leggen van de vorderingen en zaken die door het beslag zijn getroffen. Een dergelijke verklaring moet inhoudelijk aan de eisen van artikel 476a lid 2 Rv voldoen en met de noodzakelijke bescheiden worden gestaafd. Voorafgaand aan de gerechtelijke procedure heeft [gedaagde] alleen aan Intrum verklaard dat [persoon] bij hem werkte en gemiddeld € 1.000,00 per maand verdiende. Hij heeft toen een loonstrook van februari 2025 overgelegd. Naar het oordeel van de kantonrechter is dit geen deugdelijke verklaring, nu deze niet de gegevens bevat die nodig zijn voor het vaststellen van de beslagvrije voet (en de verklaring daarmee niet voldoet aan artikel 476a lid 2 onder c en f Rv). Intrum heeft immers naar drie loonstroken gevraagd en heeft (onweersproken) gesteld dat zij die nodig had, aangezien [persoon] werkt op basis van een nulurencontract. Met alleen de loonstrook van februari 2025 was het niet mogelijk om de beslagvrije voet (correct) te berekenen en daarmee de omvang van de afdrachtverplichting vast te stellen.

4.3.

Nu [gedaagde] in gebreke bleef om een correcte derdenverklaring af te leggen, is Intrum op goede gronden een gerechtelijke procedure gestart om het gehele bedrag waarvoor beslag is gelegd op [gedaagde] te verhalen. De derde-beslagene kan aan deze sanctie uit artikel 477a lid 1 Rv ontkomen door tijdens de gerechtelijke procedure alsnog een verklaring te doen die voldoet aan artikel 476a lid 2 Rv. Tussen partijen is niet in geschil dat [gedaagde] tijdens de mondelinge behandeling een deugdelijke verklaring heeft gedaan door alle benodigde loonstroken naar Intrum te sturen. Naar het oordeel van de kantonrechter betekent het voorgaande dat er geen grond meer bestaat om [gedaagde] te veroordelen tot betaling van het bedrag waarvoor beslag is gelegd als ware zijzelf schuldenaar. De primaire vordering onder 1 zal daarom worden afgewezen.

4.4.

[gedaagde] is als derde-beslagene op grond van artikel 477 Rv verplicht om conform de derdenverklaring af te dragen. [gedaagde] heeft nog aangevoerd dat [persoon] niet meer heeft verdiend dan de (voorlopig vastgestelde) beslagvrije voet van € 1.278,00. De kantonrechter oordeelt dat dit verweer niet opgaat nu Intrum de beslagvrije voet niet goed heeft kunnen vaststellen omdat zij niet over alle gegevens beschikte. Intrum heeft de beslagvrije voet overigens ook moeten herberekenen naar € 983,00. De exacte omvang van de afdrachtverplichting zal aan de hand van de gerechtelijke verklaring moeten worden vastgesteld. Tot nu toe heeft [gedaagde] echter niet aan zijn afdrachtverplichting voldaan, waardoor hij daartoe op grond van artikel 477a lid 4 Rv kan worden veroordeeld. [gedaagde] heeft nog aangevoerd dat hij actief heeft gestuurd op een regeling. De kantonrechter oordeelt dat dit niet afdoet aan zijn wettelijke verplichtingen. Uit het voorgaande volgt dat de subsidiaire vordering onder 1 zal worden toegewezen.

4.5.

Aangezien in deze procedure is komen vast te staan wat vanaf datum beslaglegging onder het beslag viel, zal de subsidiaire vordering onder 2 worden afgewezen.

4.6.

Intrum heeft verder nog vervangende schadevergoeding gevorderd van het (gehele) bedrag waarvoor beslag is gelegd. De kantonrechter oordeelt daarover als volgt. Artikel 477a lid 4 Rv biedt geen grondslag voor een veroordeling van [gedaagde] tot betaling van het volledige bedrag waarvoor beslag is gelegd indien niet (tijdig) is afgedragen. De vervangende schadevergoeding uit die bepaling ziet op het geval waarbij de derde-beslagene niet meer aan zijn verplichting kan voldoen, bijvoorbeeld omdat een bepaalde zaak al aan een ander is overgedragen. In dit geval rust het beslag niet op een specifieke zaak, maar op een vordering tot betaling van een geldsom. Er is hier dan ook geen reden om vervangende schadevergoeding toe te wijzen. De subsidiaire vordering onder 3 zal daarom worden afgewezen.

4.7.

De kantonrechter zal de gevorderde vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten toetsen aan de oriëntatiepunten voor de beoordeling van dergelijke vorderingen uit het Rapport BGK-integraal. De hoofdvordering valt namelijk niet onder het toepassingsbereik van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Intrum heeft nagelaten een omschrijving te geven van de voor haar rekening verrichte buitengerechtelijke werkzaamheden. De kosten waarvan Intrum vergoeding vordert, moeten dan ook worden aangemerkt als betrekking hebbend op verrichtingen waarvoor de proceskostenveroordeling wordt geacht een vergoeding in te sluiten. De vordering tot vergoeding van buitengerechtelijke (incasso)kosten zal daarom worden afgewezen.

4.8.

Indien een derde-beslagene alsnog een gerechtelijke (derden)verklaring aflegt, komen de kosten die in dat geval nodeloos zijn veroorzaakt ingevolge artikel 477a lid 1 Rv voor rekening van de derde-beslagene. Dat betekent dat als [gedaagde] voorafgaand aan de procedure een derdenverklaring had afgelegd, deze procedure niet nodig was geweest. Daarom moet [gedaagde] de nodeloos gemaakte proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Hierbij geldt dat de conclusie van repliek aan de zijde van Intrum wordt aangemerkt als een akte zonder bijzondere inhoud. De proceskosten van Intrum worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

122,97

- griffierecht

€

385,00

- salaris gemachtigde

€

434,00

(2 punten × € 217,00)

- nakosten

€

108,50

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.050,47

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

veroordeelt [gedaagde] om de verplichtingen uit het beslag deugdelijk na te komen en alle gelden boven de beslagvrije voet vanaf datum beslaglegging alsnog af te dragen tot maximaal het bedrag van de vordering zijnde een bedrag van thans € 1.804,04,

5.2.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.050,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.3.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.4.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.H. Steverink en in het openbaar uitgesproken op

12 augustus 2026.

67756/43477