Veroordeling voor het onttrekken van een minderjarige aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over die…

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

Parketnummer : 05/881427-17

Datum uitspraak : 14 mei 2019

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie bij het arrondissementsparket Oost-Nederland

tegen

[verdachte]

geboren op [geboortedatum 1] 1971 te [geboorteplaats] ,

wonende te [adres 1]

raadsman: mr. H. Polat, advocaat te Haarlem.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 24 januari 2019 en van 30 april 2019.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

zij in of omstreeks de periode van 28 juni 2017 tot en met 30 juni 2017 te [plaats 2] en/of [plaats 3] en/of [plaats 1] , in elk geval in Nederland en/of [land] , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk, een minderjarige, [naam 1] , geboren op [geboortedatum 2] , heeft onttrokken aan het wettig over haar gesteld gezag en/of aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over haar uitoefende, te weten de [naam stichting] , terwijl die minderjarige beneden de twaalf jaren oud was, immers heeft verdachte en/of haar mededader in strijd met de afspraken en/of zonder medeweten en/of toestemming van de [naam stichting]

De feiten

Op grond van de bewijsmiddelen wordt het volgende, dat verder ook niet ter discussie staat, vastgesteld.

De dochter van verdachte, [naam 1] , geboren op [geboortedatum 2] en daarmee minderjarig, is op 6 december 2016 door de rechtbank Noord-Holland voor de duur van een jaar onder toezicht gesteld. Ook heeft de rechtbank Noord-Holland op 6 december 2016 een machtiging tot uithuisplaatsing uitgesproken tot 6 maart 2017. Deze machtiging tot uithuisplaatsing is verlengd op 3 februari 2017, en vervolgens weer verlengd op 18 april 2017 tot aan 6 juli 2017. De [naam stichting] is met de uitvoering van de ondertoezichtstelling en de uithuisplaatsing van [naam 1] belast.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden geacht dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het tenlastegelegde.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde bewezen kan worden ondanks dat het politieverhoor van verdachte van het bewijs moet worden uitgesloten. Tijdens dit verhoor heeft zij immers wel verhoorbijstand gewenst, maar dat is haar niet verleend. Voorts heeft zij het proces-verbaal van dit verhoor niet zelf ondertekend.

Beoordeling door de rechtbank

Getuige [getuige] heeft verklaard dat [naam 1] bij hem en zijn vrouw verbleef vanuit jeugdzorg. Hij bracht [naam 1] op 28 juni 2017 naar de [naam school] aan de [adres 2] . Op een gegeven moment huppelde [naam 1] voor hem uit. Hij zag toen dat er een groene auto aan kwam die op het midden van de weg stopte. Een vrouw stapte uit en riep iets. [naam 1] riep toen “Mama” en rende naar de vrouw toe. De vrouw pakte [naam 1] vast en deed haar in de auto. De auto reed toen weg. De vrouw was niet de bestuurder van de auto.

Verdachte en [naam 1] werden op 29 juni 2017 aangetroffen op een camping in [plaats 1] , [land] .

Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat zij [naam 1] op 28 juni 2017 samen met een ander in [plaats 2] heeft opgehaald en meegenomen.

Gelet op voorgaande wettige bewijsmiddelen heeft de rechtbank de overtuiging bekomen dat verdachte, tezamen en in vereniging met een ander, haar dochter met de auto heeft opgehaald en meegenomen naar [land] . Verdachte had geen toestemming van de [naam stichting] om [naam 1] mee te nemen, wat volgt uit het feit dat deze organisatie aangifte heeft gedaan. Hiermee heeft verdachte [naam 1] dan ook buiten de invloedssfeer van de [naam stichting] gebracht en haar aan het opzicht van de [naam stichting] onttrokken. De rechtbank acht het tenlastegelegde daarom bewezen.

Over het verweer van de verdediging dat het politieverhoor van het bewijs moet worden uitgesloten, overweegt de rechtbank ten overvloede dat dit verweer geen bespreking behoeft nu dit verhoor door de rechtbank niet als bewijs is gebruikt.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

zij in of omstreeks de periode van 28 juni 2017 tot en met 29 juni 2017 te [plaats 2] en/of [plaats 3] en/of [plaats 1] , in elk geval in Nederland en/of [land] , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk, een minderjarige, [naam 1] , geboren op [geboortedatum 2] , heeft onttrokken aan het wettig over haar gesteld gezag en/of aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over haar uitoefende, te weten de [naam stichting] , terwijl die minderjarige beneden de twaalf jaren oud was, immers heeft verdachte en/of haar mededader in strijd met de afspraken en/of zonder medeweten en/of toestemming van de [naam stichting]

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

Medeplegen van het onttrekken van een minderjarige aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over die minderjarige uitoefent.

Het feit is strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geëist dat verdachte ter zake van het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van 100 uren.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft primair verzocht artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht toe te passen en subsidiair om een geheel voorwaardelijke straf op te leggen. Hiertoe is naar voren gebracht dat verdachte [naam 1] wilde weghalen van haar pleeggezin omdat zij had gehoord dat ze mishandeld werd. Daarnaast blijkt uit de verklaring van [getuige] dat [naam 1] niet met tegenzin is meegegaan.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, waarbij onder meer is gelet op het uittreksel justitiële documentatie, gedateerd 4 maart 2019.

De rechtbank heeft bij de straftoemeting in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan onttrekking van haar toen 5-jarige kind aan het opzicht van de [naam stichting] . Zonder toestemming heeft zij samen met een ander haar dochter meegenomen die op grond van een machtiging tot uithuisplaatsing bij een pleeggezin verbleef. Zij zijn vervolgens met het kind naar een camping in [land] gegaan. De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat zij door zo te handelen bewust een rechterlijke uitspraak naast zich neer heeft gelegd, terwijl naleving van rechterlijke uitspraken van groot maatschappelijk belang is. Daarnaast gaat het niet aan om zo lichtvaardig om te springen met de emoties van een minderjarig kind dat niet zonder goede redenen uit huis zal zijn geplaatst. De rechtbank acht het dan ook een ernstig feit.

Anderzijds begrijpt de rechtbank dat de beslissing tot uithuisplaatsing van [naam 1] bij verdachte en haar man veel emoties heeft losgemaakt en dat verdachte zeker niet de bedoeling zal hebben gehad om schade aan haar dochter toe te brengen. Daarnaast overweegt de rechtbank dat verdachte niet eerder voor een soortgelijk feit is veroordeeld. De rechtbank is daarom van oordeel dat kan worden volstaan met een forse waarschuwing in de vorm van een geheel voorwaardelijke werkstraf. De rechtbank acht deze stok achter de deur wel nodig omdat, nu [naam 1] nog steeds uit huis geplaatst is, verdachte ervan moet worden weerhouden wederom een soortgelijk misdrijf te plegen.

De beslissing is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 47 en 279 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

? verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan;

? verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

? verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder punt 4;

? verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

? veroordeelt verdachte wegens het bewezenverklaarde tot een werkstraf gedurende 100 (honderd) uren, met bevel dat indien deze straf niet naar behoren wordt verricht vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 50 (vijftig) dagen;