De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 30 maanden. De verdachte is schuldig…

De officier van justitie heeft zich, overeenkomstig de inhoud van een aan de rechtbank overgelegd requisitoir, op het standpunt gesteld dat de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen kunnen worden verklaard.

De raadsvrouw van verdachte heeft zich ten aanzien van de bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank, met dien verstande dat verdachte ten aanzien van feit 2 moet worden vrijgesproken van de periode van 4 februari 2024 tot en met 21 februari 2024 omdat hij toen in detentie zat.

Feit 1:

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde feit op grond van de volgende bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank - nu verdachte dit feit heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit - conform artikel 359, derde lid, laatste volzin, van het Wetboek van Strafvordering (Sv), zal volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Feit 2:

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder 2 ten laste gelegde feit op grond van de volgende bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank - nu verdachte dit feit heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit - conform artikel 359, derde lid, laatste volzin, Sv, zal volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat:

1.

hij de periode 28 maart 2023 tot en met 3 februari 2024 in Nederland en Turkije, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft verkocht, afgeleverd, verstrekt en vervoerd,

een grote hoeveelheid cocaïne, een grote hoeveelheid MDMA, een grote hoeveelheid 3-MMC

telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I;

2.

[betrokkene] in de periode van 10 november 2023 tot en met 21 februari 2024, in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander meermalen (grote) geldbedragen tot een bedrag van 129.070 euro,

(sub a)

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met daarbij de oplegging van de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. Daarnaast heeft de officier van justitie een geldboete van € 10.000,00 gevorderd.

De raadsvrouw heeft verzocht om een aanzienlijk lagere straf op te leggen dan door de officier van justitie is geëist. De raadsvrouw heeft verzocht hierbij rekening te houden met de positieve proceshouding van verdachte. Hij heeft vanaf het begin uitgebreid verklaard. Verder werd hij onder druk gezet om deze feiten te plegen. Hij is bedreigd, mishandeld en is op gewelddadige wijze ontvoerd geweest. Het betreffen ook oudere feiten en artikel 63 Sr is van toepassing. Verder is verdachte sinds zijn detentie niet meer in aanraking geweest met de politie voor soortgelijke feiten.

Een deels voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden de door de reclassering geadviseerde voorwaarden is een mogelijkheid. Verdachte staat welwillend tegenover hulp van de reclassering. Gelet op zijn beperkte verstandelijke vermogens kan verdachte deze hulp goed gebruiken, zodat voorkomen wordt dat hij dit soort feiten in de toekomst opnieuw pleegt.

De raadsvrouw heeft verzocht geen geldboete op te leggen. Verdachte heeft niets aan de drugshandel verdiend. Hij moest het geld dat hij kreeg gelijk afstaan of het geld werd van hem afgenomen vanwege ‘boetes’.

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte, zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De ernst van de feiten

Verdachte heeft zich gedurende een periode van tien maanden samen met anderen schuldig gemaakt aan de handel in verschillende soorten harddrugs. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zijn bij vonnissen van deze rechtbank van 25 juni 2026 veroordeeld tot langdurige gevangenisstraffen. Zij stonden samen aan het hoofd van de [groep], een lijn die zich kenmerkte door op een georganiseerde wijze en op grote schaal vele afnemers van drugs te voorzien.

[medeverdachte 3] beheerde in Turkije de telefoon van de [groep] waarop de bestellingen binnenkwamen en hij stuurde de koeriers in Nederland naar de adressen van klanten.

De [groep] had stelselmatig meerdere koeriers voor zich rijden die dag en nacht op bestelling drugs afleverden. Daarnaast bestond de organisatie uit ‘vullers’ die de koeriers van drugs voorzagen. Voor de ontvangsten van Tikkiebetalingen werden geldezels geronseld, die een bankrekening op naam openden.

Verdachte had als taak om vanuit zijn woning aan de Palestrinalaan 1177, die als opslagplaats voor de drugs werd gebruikt, de koeriers van verdovende middelen te voorzien, die zij op hun beurt bij klanten moesten bezorgen.

Verdachte heeft verder zijn bankrekening ter beschikking gesteld. Hierop heeft verdachte in de periode van 16 juni 2023 tot en met 17 augustus 2023 een bedrag van € 23.916,00 aan Tikkiebetalingen ontvangen.

Daarnaast heeft verdachte [betrokkene] uitgelokt om op haar rekening betalingen voor de aankoop van verdovende middelen te ontvangen. Dit geld ontving verdachte doordat [betrokkene] en haar man het geld contant pinden en het geld aan verdachte afgaven. Verdachte heeft zich hiermee schuldig gemaakt aan het uitlokken van witwassen van een geldbedrag van € 129.070,00.

Hij heeft daarmee bijgedragen aan de instandhouding van deze criminaliteit.

De rechtbank acht verdachte met zijn handelen medeverantwoordelijk voor de nadelige effecten die het gebruik van verdovende middelen bij gebruikers veroorzaakt. Drugs zijn stoffen die sterk verslavend werken en schadelijk zijn voor de gezondheid. Ook gaat het dealen van drugs op straat veelal gepaard met overlast en gevoelens van onveiligheid in de samenleving. De handel in verdovende middelen zorgt bovendien voor een vicieuze cirkel van criminaliteit en geweld, wat de stabiliteit van de samenleving ondermijnt.

De persoon van de verdachte

De rechtbank heeft bij de strafoplegging rekening gehouden met het strafblad van verdachte van 31 augustus 2026. Hieruit blijkt dat sprake is van veroordelingen die liggen na de pleegperiode van de onderhavige bewezen verklaarde feiten, waardoor toepassing gegeven dient te worden aan artikel 63 Sr. Het gaat daarbij om de volgende veroordelingen:

Verder heeft de rechtbank gekeken naar het reclasseringsadvies over verdachte van 16 september 2026. De reclassering schat het recidiverisico in als gemiddeld. Om het recidiverisico te verlagen adviseert de reclassering om aan verdachte een (gedeeltelijk) voorwaardelijke straf op te leggen, met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, een contactverbod met de medeverdachten in deze zaak, dagbesteding, aflossing van schulden en ambulante begeleiding bij Kwintes of een soortgelijke instelling.

Het voorgaande brengt de rechtbank tot het oordeel dat verdachte zonder meer een gevangenisstraf toekomt. Een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf is noodzakelijk omdat de aard en ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, gelet ook op het strafrechtelijk verleden van verdachte, door een lichtere strafrechtelijke afdoening van de zaak miskend zou worden.

Dat verdachte uitgebreid heeft verklaard over zijn eigen rol en zelf ook slachtoffer is geweest van geweld binnen het criminele circuit waarin hij zich (vrijwillig) bevond, vindt de rechtbank van onvoldoende gewicht om aan verdachte een lagere straf op te leggen dan aan de medeverdachte [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5], die naar het oordeel van de rechtbank een gelijkwaardige rol aan die van verdachte hebben gehad.

Alles afwegend acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden passend en geboden. Voor het opleggen van een deels voorwaardelijke gevangenisstraf ziet de rechtbank onvoldoende aanleiding. Nu de officier van justitie ter terechtzitting een ontnemingsvordering heeft aangekondigd, ziet de rechtbank geen termen aanwezig om de gevorderde geldboete op te leggen.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv.