De rechtbank acht de man schuldig aan het plegen van ontuchtige handelingen met zijn minderjarige dochter. De…

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

Parketnummer: 05/740365-18

Datum uitspraak : 25 februari 2020

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[verdachte]

geboren op [geboortedag 1] 1965 te [geboorteplaats] ,

wonende aan [adres] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 11 februari 2020.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 20 april 2017 t/m 28 november 2017 te Arnhem, althans in Nederland en/of te Griekenland, ontucht heeft gepleegd met zijn minderjarig kind [slachtoffer] , geboren op [geboortedag 2] 2003,

door

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359 derde lid, laatste zin van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, te weten dat:

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 20 april 2017 t/m 28 november 2017 te Arnhem, althans in Nederland en/of te Griekenland, ontucht heeft gepleegd met zijn minderjarig kind [slachtoffer] , geboren op [geboortedag 2] 2003,

door

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

ontucht plegen met zijn minderjarig kind, meermalen gepleegd.

Het feit is strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Daarnaast heeft de officier van justitie een werkstraf voor de duur van 200 uur gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De verdachte heeft verklaard zich te kunnen vinden in de door de officier van justitie gevorderde straf.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, waarbij onder meer is gelet op:

De rechtbank heeft bij de straftoemeting in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Verdachte heeft in de periode van 20 april tot en met 28 november 2017 op verschillende momenten ontuchtige handelingen gepleegd met zijn toen veertienjarige dochter. Hij heeft herhaaldelijk haar borsten en billen betast, haar tepels gezoend, tegen haar aan gereden en met haar getongzoend. Hierdoor heeft verdachte de lichamelijke integriteit en ongestoorde en vrije seksuele ontwikkeling van zijn opgroeiende dochter op ernstige wijze geschonden. Het is algemeen bekend dat jeugdige slachtoffers van dergelijke delicten daarvan later ernstige nadelige psychische gevolgen kunnen ondervinden. Door zijn handelswijze heeft verdachte bovendien misbruik gemaakt van het vertrouwen dat in hem als vader mocht worden gesteld. Verdachte heeft aldus volledig miskend dat kinderen juist bescherming behoeven tegen seksuele benaderingen door volwassenen en daarom moeten kunnen rekenen op die bescherming juist door hun ouders. Verdachte heeft bij dit alles kennelijk niet stilgestaan en heeft zich laten leiden door zijn eigen seksuele verlangens.

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.

Met betrekking tot de persoon van verdachte is door de reclassering een rapport opgemaakt. Daaruit blijkt onder meer dat verdachte verantwoordelijkheid neemt voor zijn gedrag en op eigen initiatief een behandeling heeft gevolgd voor zijn seksuele parafilie. Verdachte is in maart 2018 gestart met deze behandeling bij de GGZ [naam 1] en heeft sindsdien vrijwel wekelijks behandelcontact gehad. Uit het contact met de behandelaar volgt dat verdachte zich tijdens de behandeling open heeft opgesteld, aan inzicht heeft gewonnen en kon reflecteren op wat er is gebeurd. Zijn assertiviteit moet nog wel verder groeien, ook richting verkenning van seksualiteit. Het recidiverisico wordt als laag ingeschat. Gelet hierop heeft de reclassering aangegeven verdere bemoeienis niet noodzakelijk te vinden en geadviseerd om een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen.

Hoewel in de regel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf wordt opgelegd voor een dergelijk ernstig feit, ziet de rechtbank redenen om hier in dit geval van af te wijken. Verdachte heeft, in antwoord op vragen van zijn ex-vrouw, direct bekend dat hij ontucht heeft gepleegd met hun minderjarige dochter. Uit het reclasseringsrapport volgt dat verdachte vervolgens, meteen na het bekend worden van het strafbare feit, op eigen initiatief is gestart met een behandeling. Deze behandeling heeft hij inmiddels succesvol afgerond. Verdachte heeft hiermee laten zien verantwoordelijkheid te nemen voor zijn gedrag en aan zichzelf te willen werken om herhaling te voorkomen. Gelet hierop en daarbij in aanmerking genomen de ouderdom van het feit, ziet de rechtbank in dit specifieke geval geen aanleiding meer om aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

Alles afwegende vindt de rechtbank een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van vier maanden met een proeftijd van 3 jaar een passende straf. Dit om verdachte te weerhouden soortgelijke feiten te plegen. Tevens vindt de rechtbank een werkstraf van 200 uur op zijn plaats, bij niet voldoen te vervangen door 100 dagen hechtenis.

De beslissing is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 249 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

? verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan;

? verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

? verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder punt 4;

? verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

? veroordeelt verdachte wegens het bewezenverklaarde tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) maanden;