Jeugdstrafrecht. Een jeugddetentie van 100 dagen waarvan 48 dagen voorwaardelijk voor het voorhanden hebben…

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Zutphen

Parketnummer: 05/307932-25

Datum uitspraak : 7 juli 2026

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer voor jeugdstrafzaken

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 2007 in [geboorteplaats] (Italië),

wonende aan de [adres], [postcode] in [woonplaats].

Raadsvrouw: mr. B. Willemsen, advocaat in Lent.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op een terechtzitting achter gesloten deuren.

Aan verdachte is, na toewijzing van een vordering tot wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan alle ten laste gelegde feiten.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft de ten laste gelegde feiten niet betwist. Zij heeft over het bewijs geen opmerkingen gemaakt.

Beoordeling door de rechtbank

Feit 1

Verdachte heeft dit feit bekend. Daarom zal de rechtbank volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen die de rechtbank heeft gebruikt (artikel 359, derde lid, Wetboek van Strafvordering).

Bewijsmiddelen

Feit 2

Verdachte heeft dit feit bekend. Daarom zal de rechtbank volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen die de rechtbank heeft gebruikt (artikel 359, derde lid, Wetboek van Strafvordering).

Bewijsmiddelen

Feit 3

Verdachte heeft dit feit bekend. Daarom zal de rechtbank volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen die de rechtbank heeft gebruikt (artikel 359, derde lid, Wetboek van Strafvordering).

Bewijsmiddelen

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder feit 1, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

overtreding van een voorschrift, gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan;

feit 2:

overtreding van een voorschrift, gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan;

feit 3:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III

en

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een onvoorwaardelijke jeugddetentie van 51 dagen, met aftrek van de tijd die verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, en een voorwaardelijke taakstraf van 100 uur met een proeftijd van twee jaar met de bijzondere voorwaarden die de Raad voor de Kinderbescherming heeft geadviseerd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft bepleit dat een onvoorwaardelijke jeugddetentie gelijk aan het voorarrest en een voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf voor verdachte een passende straf is. Zij kan zich vinden in de strafeis van de officier van justitie.

De beoordeling door de rechtbank

Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, betrekt de rechtbank de aard en de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan. Ook houdt de rechtbank rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte en met de inhoud van de volgende stukken:

In het bijzonder neemt de rechtbank het volgende in aanmerking.

Strafblad

Verdachte is eerder veroordeeld, ook voor vuurwapenbezit (gaspistool).

De ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het vervaardigen, opslaan en voorhanden hebben van een grote hoeveelheid professioneel vuurwerk. In de auto van een medeverdachte zijn 30 Cobra’s 500 aangetroffen. Verdachte had dit vuurwerk gemaakt en verkocht aan twee medeverdachten. Tijdens een doorzoeking in de woning van verdachte zijn nog meer zelfgemaakte Cobra’s (Cobra 20 en Cobra 8) aangetroffen. In en rondom het huis van verdachte waren ook voorwerpen en chemische stoffen aanwezig, waarmee hij nog meer (professioneel) vuurwerk had kunnen maken.

Het gaat om zwaar en illegaal vuurwerk dat extreem veel gevaar oplevert. Wanneer één Cobra ontploft, is er kans op zeer ernstig lichamelijk of zelfs dodelijk letsel. In deze zaak gaat het ook nog eens om zelfgemaakt vuurwerk, wat de risico’s verder vergroot. Daar komt nog bij dat het vuurwerk massa-explosief kan reageren. Dit betekent dat als één stuk in een partij tot ontbranding komt en explodeert, de kans bestaat dat de hele partij mee-explodeert. In dat geval waren de gevolgen niet te overzien geweest. In een straal van ongeveer 50 m rondom de auto zou de explosie tot potentieel dodelijk letsel kunnen leiden. Als het vuurwerk in de kelder was ontploft, had dit tot instortingsgevaar van het huis kunnen leiden.

Dit gevaar is ook de reden geweest dat na ontdekking van het vuurwerk en de overige spullen de hulpdiensten direct groot zijn opgetuigd om verdere gevaarzetting te voorkomen.

Het is niet voor niets dat voor de opslag en het afsteken van professioneel vuurwerk strenge regels gelden en gespecialiseerde kennis vereist is.

Verdachte heeft al deze risico’s voor lief genomen en daarmee niet alleen zichzelf maar ook anderen in groot gevaar gebracht. Het voorval heeft ook voor veel tumult in de omgeving gezorgd. Het dossier biedt aanknopingspunten om te stellen dat verdachte vaker vuurwerk voor anderen maakte en op die manier een bijdrage leverde aan de illegale handel in vuurwerk, met alle gevaren van dien. Hoewel dit niet aan verdachte is tenlastegelegd, laat het zien dat geen sprake was een incident of éénmalig experimenteren en dat het handelen van verdachte over langere tijd sterk gevaarzettend is gewest.

Naast het verboden vuurwerk was verdachte ook in het bezit van een wapen en bijbehorende munitie. Uit onderzoek blijkt dat verdachte heeft geprobeerd om het wapen ‘scherpschietend’ te krijgen, maar dat dit niet is gelukt.

De rechtbank vindt het zorgelijk dat verdachte zo ver is gegaan in zijn fascinatie voor vuurwerk en wapens en niet heeft nagedacht over de mogelijke consequenties van zijn handelen.

De rapportages

Het PJ-rapport

Verdachte is door een psycholoog onderzocht. Deze deskundige heeft - zakelijk weergegeven - het volgende gerapporteerd. Bij verdachte is sprake van een autismespectrumstoornis (hierna: ASS). Deze stoornis is van invloed geweest op het handelen van verdachte ten tijde van het tenlastegelegde. Het advies is om het tenlastegelegde in enigszins verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. Verdachte kon moeilijk afstand nemen van zijn interesse in vuurwerk en vuurwapens en de gevolgen van zijn handelen onvoldoende overzien. Ten tijde van het tenlastegelegde had verdachte geen dagbesteding en was er weinig toezicht op hem, terwijl de innerlijke rem van verdachte onvoldoende ontwikkeld is. Het recidiverisico wordt op korte termijn ingeschat als laag en op lange termijn als matig. Zonder adequate structuur, begeleiding en toezicht bestaat het risico dat verdachte opnieuw risicovol gedrag vertoont binnen zijn interessegebieden. Een gepaste woonvorm en een gestructureerde dagbesteding verminderen het recidivegevaar. Eventueel kan een coach of begeleider met kennis van ASS worden ingezet.

Het advies van de Raad voor de Kinderbescherming

De Raad heeft het volgende over verdachte gerapporteerd. De Raad schat het recidiverisico in als gemiddeld. De huidige woonplek ([woonplek]) is voor verdachte minder geschikt. Verdachte heeft meer behoefte aan rust en structuur in zijn leven. Er moet voor verdachte een woonplek worden gevonden die beter bij hem past. Er zal ook een passende dagbesteding moeten worden gevonden. Omdat verdachte niet open staat voor hulpverlening (behalve praktische hulp) is een gedwongen kader noodzakelijk om verdachte langdurig te kunnen begeleiden en duidelijke kaders te kunnen stellen. De Raad adviseert een jeugddetentie gelijk aan de duur van het voorarrest en een voorwaardelijke werkstraf met de volgende bijzondere voorwaarden:

De Straf

Gelet op ernst van de feiten en de daaruit volgende gevaarzetting is een forse straf voor verdachte op zijn plaats. De rechtbank neemt hierbij het advies van de psycholoog over en zal bij de strafoplegging rekening houden met de verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte. De rechtbank vindt het – gelet op de persoonlijke belangen van de verdachte - niet passend om verdachte terug te sturen naar de jeugdgevangenis en zal een onvoorwaardelijke jeugddetentie gelijk aan de duur van het voorarrest opleggen. Om de ernst van de feiten te benadrukken is wel een aanvullende straf nodig. Verdachte heeft in zijn fascinatie voor vuurwerk grote risico’s genomen en is daarbij voorbij gegaan aan de enorme gevaarzetting die dit heeft opgeleverd voor niet alleen hemzelf maar zeker ook voor anderen in zijn directe (leef)omgeving. Een voorwaardelijke werkstraf, zoals geadviseerd door de Raad en geëist door de officier van justitie, doet naar het oordeel van de rechtbank dan ook onvoldoende recht aan de ernst van de feiten. De rechtbank zal naast de onvoorwaardelijke jeugddetentie geen voorwaardelijke werkstraf, maar een voorwaardelijke jeugddetentie opleggen. Hiermee hoopt de rechtbank een duidelijk signaal aan de verdachte af te geven dat nieuwe strafbare feiten grote gevolgen voor hem zullen hebben. Aan deze voorwaardelijke jeugddetentie zal de rechtbank de voorwaarden koppelen die de Raad heeft geadviseerd omdat zij deze voorwaarden in het belang van de ontwikkeling van de verdachte acht.

Alles afwegende legt de rechtbank aan verdachte op een jeugddetentie van 100 dagen waarvan 48 dagen voorwaardelijk.

De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen:

De rechtbank:

? verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

? verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

? verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

? verklaart verdachte hiervoor strafbaar;