De militaire kamer spreekt verdachte integraal vrij van opzet- en schuldverkrachting, omdat de verklaringen…

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

Parketnummer: 05/302178-25

Datum uitspraak : 12 oktober 2026

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige militaire kamer

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 1994 in [geboorteplaats] ,

wonende aan [adres] te [woonplaats] .

Raadsman: mr. G.J. Gerrits, advocaat in Arnhem.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 28 september 2026.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 20 oktober 2024 te Deventer, met een persoon, te weten [aangever] , een of meer seksuele handelingen, die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten het brengen van zijn penis in de vagina en/of de anus en/of de mond van die [aangever] , terwijl hij, verdachte, wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [aangever] daartoe de wil ontbrak.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden en heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot 2 jaar gevangenisstraf.

De verdediging heeft voor vrijspraak gepleit, omdat de aangifte en de verklaringen van aangeefster onvoldoende betrouwbaar zijn om voor het bewijs te kunnen worden gebezigd. Subsidiair heeft de verdediging aangevoerd dat de verklaringen van aangeefster niet op voldoende relevante wijze steun vinden in het overige bewijs.

3. Overwegingen ten aanzien van het bewijs

Juridisch kader

Veel zedenzaken kenmerken zich door het feit dat er slechts twee personen aanwezig waren bij de seksuele handelingen: het vermeende slachtoffer en de vermeende dader. Dat maakt dat extra zorgvuldig moet worden gekeken naar de afgelegde verklaringen bij de waardering daarvan voor het bewijs, zeker als een verdachte een andere lezing heeft dan een aangeefster. Ook in dit geval is er geen getuige die de vermeende seksuele handelingen heeft waargenomen. Uit de jurisprudentie volgt dat voor een bewezenverklaring niet is vereist dat iedere betwiste ontuchtige handeling steun vindt in een ander bewijsmiddel. Voldoende is dat de aangifte op specifieke punten steun vindt in ander bewijsmateriaal, zodat de verklaring van aangeefster niet op zichzelf staat, maar is ingebed in een concrete context die bevestiging vindt in een andere bron of bronnen.

Vaststaande feiten

Vastgesteld wordt dat aangeefster en verdachte hebben afgesproken met de intentie om seks te hebben met elkaar en dat zij daadwerkelijk seks met elkaar hebben gehad in de woning van aangeefster. De verklaringen van aangeefster en verdachte lopen uiteen over de omstandigheden waaronder deze seks heeft plaatsgevonden.

Verklaringen aangeefster

Aangeefster heeft op 20 oktober 2024 een informatief gesprek gehad met de politie. Hierin heeft zij het volgende verklaard: In de avond van zaterdag 19 oktober 2024 was zij via de datingapp Bumble in contact gekomen met verdachte. Aangeefster verklaarde dat zij contact met elkaar hadden en dat de intentie van het gesprek een seksafspraak was. Verdachte kwam de dag erna om 02:10 uur bij haar woning aan, waarna zij samen op de bank hebben gezeten en met elkaar hebben gesproken. Daarna zijn ze naar haar slaapkamer gegaan om seks te hebben. Aangeefster heeft voorafgaand aan de seks tegen verdachte gezegd dat zij het onplezierig vond dat haar ex-partner weleens in haar wang beet tijdens de seks. Iets later heeft verdachte dat ook bij haar gedaan. Verdachte werd tijdens de seks als snel dominant en hij pakte aangeefster bij haar keel in een soort wurggreep en drukte haar luchtpijp dicht. Ook trok hij meerdere keren aan haar haren, terwijl zij dat niet wilde. Daarnaast kwam verdachte per ongeluk met zijn piemel in haar anus en hij stopte daarmee toen zij er wat van zei. De seks ging lang door en verdachte vroeg aan aangeefster of het ging, waarop ze ‘nee’ antwoordde. Verdachte wilde de hele tijd oogcontact met haar en de blik van aangeefster was glazig, waardoor het volgens haar duidelijk was dat ze niet meer wilde. Ze wilde huilen, maar ze wilde ook dat hij het niet zag. Op een gegeven moment zei aangeefster dat ze kapot was, dat ze niet meer wilde en dat ze niet meer kon. Uiteindelijk stopte verdachte na lange tijd. Na de seks hebben ze nog even gepraat en daarna is verdachte weggegaan. Aangeefster heeft omstreeks 05:28 uur verschillende mensen uit haar contacten gebeld, maar ze kreeg niemand te pakken. Ook heeft ze verschillende mensen geappt, maar ook hierop kreeg ze geen reactie.

In de handgeschreven aantekeningen van 20 oktober 2024 van aangeefster is te lezen: “achterkant per ongeluk wel gestopt” en “gaf eerder aan dat het sneller zou gaan als het anaal was. Wel deed hij dit niet omdat ik dat niet wilde. Ik gaf aan hier eerder slechte associaties mee te hebben”.

Op 29 oktober 2024 is aangeefster verhoord door de Koninklijke Marechaussee (hierna: KMar). Aangeefster heeft verklaard dat ze via Bumble contact had met verdachte, dat ze hem vertelde dat ze een lange dag had gehad, en dat verdachte toen zei dat hij haar wel kon masseren. Hierop heeft aangeefster gezegd: “is dat het enige dan?”. Volgens aangeefster was dit een vrij duidelijk gesprek over hun intenties. Toen verdachte bij haar thuis aankwam hebben ze eerst op de bank een kort gesprek gevoerd en zijn toen begonnen met zoenen. Dit zoenen ging vrij dominant en heftig. Ook beet verdachte toen kort in haar wang, waarop ze zei dat hij dat niet moest doen. Hij had daar een lachje bij. Aangeefster wilde graag seks met een condoom, maar dat wilde verdachte niet en aangeefster kon het er niet doorheen drukken. Verdachte wilde heel graag seks in het standje doggystyle. De seks was direct heel hardhandig en zij had een onderdanige rol. Zij voelde zich daar niet prettig bij, maar dat heeft zij niet aangegeven. Op een gegeven moment ging het heel snel van ‘hup anaal’. Haar lichaam maakte een reactie waardoor hij direct stopte. Verdachte gaf aan haar aan dat het per ongeluk ging. Er had ook al orale seks plaatsgevonden, waarbij verdachte het hoofd van aangeefster naar beneden duwde tot zij ging kokhalzen en de tranen in haar ogen sprongen. Daarna zijn ze naar de eettafel gelopen en hoefde aangeefster hem niet meer aan te kijken in tegenstelling tot de andere keren. Ze voelde alleen maar tranen opkomen. Daarna zijn ze naar het bed verplaatst en gaf aangeefster aan dat ze vermoeid was en dat het te veel voor haar is. Ze gaat ervan uit dat hij dit heeft gehoord, maar dat hij er niets mee heeft gedaan. Aangeefster heeft verklaard dat ze in het begin wel geluiden heeft gemaakt alsof ze het fijn vond. Op bed trok verdachte hard aan haar haren en haar nek. Ze zei dat ze dat niet fijn vond, maar hij bleef aan haar haren trekken. Hij trok hard aan haar haren en zei: kijk me aan. Dat gaf hij vaker aan, maar deze keer was ze erg bang. Hij vroeg op enig moment of ze het nog trok en ze zei van niet. Verdachte heeft gezegd dat ze ook wel langzamer konden gaan, maar dan zou het langer duren. Dat wilde ze niet en ze dacht dat hij moest gaan klaarkomen, zodat het zou stoppen. Ze heeft tegen verdachte gezegd dat ze wilde dat hij klaar zou komen. Aangeefster heeft verklaard dat ze op haar rug lag op de rand van het bed en dat ze heeft gezegd dat ze wilde dat het stopte. Verdachte vroeg of ze wilde dat het stopte en zei dat hij dan weg zou lopen. Hij zei dat heel fel en intimiderend volgens aangeefster. Toen heeft aangeefster zoiets gezegd als: nee, nee is goed. Op een gegeven moment besefte verdachte dat aangeefster niet meer kon en vroeg hij of zij hem kon pijpen. Het lukte verdachte niet om klaar te komen en toen zei verdachte dat hij haar zou helpen. Ze moest zijn ballen likken, terwijl ze dat liever niet wilde. Daarbij duwde hij haar hoofd steeds meer naar beneden, zodat ze het idee kreeg dat zij zijn anus moest gaan likken. Hij besloot daarna zichzelf met zijn eigen hand te helpen. Hij vroeg hoe zij wilde dat hij klaarkwam en vroeg of het in haar mond mocht. Aangeefster heeft geantwoord dat zij dat prima vond en dat is toen gebeurd. Haar lichaam was uitgeput en kon niet meer. Aangeefster is daarna nog bij hem gaan liggen, heeft hem gekriebeld en zij hebben een gesprek gehad. Uiteindelijk is verdachte naar huis gegaan en heeft aangeefster urenlang gehuild op bed. Ze was in paniek en in shock. Zij heeft allemaal mannen gebeld, maar die namen niet op. Zij heeft toen een bericht gestuurd naar de man met wie ze als laatste naar bed was geweest. Ze heeft hem een spraakbericht gestuurd, dat ze achteraf weer had verwijderd, want ze vond het raar dat ze tegen iemand praatte die ze amper kende. Ze heeft in eerste instantie geen contact opgenomen met haar vriendinnen, omdat ze hen niet wilde belasten met haar verhaal.

Verklaring verdachte

Verdachte heeft verklaard dat hij met aangeefster een afspraak heeft gemaakt om seks met elkaar te hebben. Aangeefster heeft aangegeven dat zij de pil slikte en dat dit voor haar voldoende was om seks te hebben zonder condoom. Nadat ze eerst rustig hebben gepraat op de bank, is aangeefster op een gegeven moment uit zichzelf op hem komen zitten en zij begon hem te zoenen. Zij nam het initiatief. Voor het gevoel van verdachte gaf zij daarmee aan dat ze meer wilde dan alleen praten. Aangeefster nam verdachte mee vanaf de bank naar haar bed en ze zijn daar geëindigd. Verdachte heeft geen anale seks gehad met aangeefster. Orale seks heeft wel plaatsgevonden, maar ze heeft daarbij niet gekokhalsd en ze had geen tranen in haar ogen. Ook heeft verdachte haar hoofd niet naar beneden geduwd en heeft ze niet gezegd dat ze moe was. Verdachte heeft meerdere keren gevraagd of ze oké was. Aangeefster gaf aan dat ze het fijn vond en daarna zijn ze doorgegaan. Hij heeft niet te horen gekregen dat aangeefster moe zou zijn. Ook heeft verdachte aangeefster niet vastgegrepen en niet aan haar haren getrokken. Verdachte heeft het gevoel gehad dat aangeefster klaarkwam en dat ze wilde dat hij ook klaarkwam. Verdachte heeft niet gezegd dat ‘het langzamer kon, maar dat het dan langer zou duren’. Hij heeft aangeefster gevraagd hoe ze wilde dat hij klaarkwam en zij koos voor oraal. Verdachte is uiteindelijk in haar mond klaargekomen. Ze hebben na afloop nog wat gedronken en aangeefster is daarna op zijn borst gaan liggen. Ze hebben gesproken en een soort van geknuffeld. De volgende dag wilde verdachte haar nog berichtjes sturen, maar was hij zowel op WhatsApp als op Bumble geblokkeerd door aangeefster en kon hij geen contact meer met haar krijgen.

Getuigenverklaringen

Getuige [getuige 1] , een vriendin van aangeefster, heeft verklaard dat aangeefster haar tijdens een telefoongesprek heeft verteld dat de afspraak niet goed was gegaan en [getuige 1] schrok daarvan. De moeder van de getuige luisterde mee met dit gesprek en zei dat het verkrachting was en dat aangeefster aangifte moest doen tegen verdachte. Na een heel lang gesprek en een paar keer bellen heeft [getuige 1] haar kunnen overtuigen aangifte te doen. Aangeefster heeft [getuige 1] verteld dat verdachte en zij tegen haar wil in anale seks hebben gehad. Hij stopte zijn piemel erin, lachte daarbij en deed de opmerking: als je wilt, kan ik het nog wel een paar keer doen. Daarnaast heeft hij hard aan haar haren getrokken en haar gewurgd. Aangeefster heeft haar verteld dat hij haar keel helemaal dicht heeft geknepen. De getuige heeft verklaard dat aangeefster tegen haar heeft gezegd dat verdachte constant oogcontact met haar wilde.

Getuige [getuige 2] , moeder van [getuige 1] , was bij het telefoongesprek tussen aangeefster en [getuige 1] . Aangeefster heeft toen verteld dat ze pijn had aan haar anus en dat ze bij haar keel gegrepen was. Aangeefster heeft verteld dat ze heeft geschreeuwd en gehuild dat ze het niet wilde. De getuige heeft ook verklaard dat ze aangeefster heeft overtuigd aangifte te doen en dat het niet makkelijk was haar te overtuigen.

Overige bewijs in het dossier

Op 20 oktober 2024 om 5:37 – vlak nadat verdachte is weggegaan - heeft aangeefster naar een persoon genaamd [persoon 1] gestuurd: “ben jij nog wakker en in de buurt” en om 5:38 “is niet als fout appje bedoelt, ik leg het uit als je niet zou slapen. En als je wel slaapt, slaap lekker x”

Aangeefster heeft op 20 oktober 2024 om 10:05 uur naar haar vriendin [persoon 3] het bericht gestuurd: “Ik voel me soort van verkracht, zonder dat ik dat dit keer ben geweest”. Ook heeft zij op 20 oktober 2024 om 17:36 uur naar haar vriendin [persoon 2] het volgende bericht gestuurd: “weet je aan wie ik te danken heb dat er verkrachting is vastgesteld”. Daarna stuurde aangeefster dat het [getuige 1] (de militaire kamer begrijpt: [getuige 1] ) is en ze stuurde: “Want ik was aan het bellen en vertelde het en ze zei; nee jij moet aangifte doen. En ik zei nee, want ik heb dit allemaal zelf gedaan.”

De huisarts heeft bij aangeefster het volgende letsel geconstateerd op 20 oktober 2024: een lichte zwelling op haar hals, een blauwe plek en lichte zwelling op haar borst, een schaafwondje op haar onderrug en een zwelling en wondje aan de ventrale zijde (voorzijde) van haar anus. Op 22 oktober 2024 is er een aanvullende mutatie opgesteld, waaruit blijkt dat de knie en het scheenbeen wat gezwollen en blauw zijn.

Voorts blijkt uit het dossier dat om en in de anus van aangeefster geen DNA-profiel is aangetroffen dat in verband kan worden gebracht met verdachte. In de bemonstering op de hals van aangeefster is een enkelvoudig DNA-profiel aangetroffen wat overeenkomt met het DNA-profiel van verdachte. De frequentie van voorkomen van dit DNA-profiel is kleiner dan één op één miljard. Op basis hiervan komt de militaire kamer tot de conclusie dat verdachte donor is geweest van het celmateriaal in deze bemonstering op de hals.

Overwegingen van de militaire kamer

De militaire kamer overweegt ten aanzien van de betrouwbaarheid van aangeefster het volgende. De verklaringen van aangeefster bevatten inconsistenties ten aanzien van de anale seks. In haar handgeschreven aantekeningen heeft aangeefster geschreven dat verdachte per ongeluk zijn penis in haar anus heeft gestopt. Daarnaast heeft zij opgeschreven dat ze geen anale seks hebben gehad, omdat aangeefster het niet wilde. Tijdens het verhoor heeft aangeefster verklaard dat er per ongeluk anale seks heeft plaatsgevonden, terwijl getuige [getuige 1] heeft verklaard dat aangeefster tegen haar heeft gezegd dat verdachte anale seks met haar heeft gehad tegen haar wil in, dat hij erbij lachte en een opmerking maakte. Ook heeft aangeefster naar [persoon 3] een bericht gestuurd dat ze niet is verkracht, terwijl ze later naar [persoon 2] stuurt dat [getuige 1] haar heeft overtuigd aangifte te doen van verkrachting. Verder heeft aangeefster tijdens het verhoor aangegeven dat de intentie van de afspraak met verdachte seks was. Getuige [getuige 2] heeft verklaard dat aangeefster tegen haar heeft gezegd dat ze verdachte voor een drankje thuis had uitgenodigd en dat ze verdachte om die reden heeft binnengelaten.

Verder heeft aangeefster verklaard dat ze in paniek was en in shock was nadat verdachte was vertrokken en dat ze daarna meerdere mannen is gaan bellen met wie ze eerder seks had gehad. De mannen pakten niet op. Daarna heeft ze een bericht gestuurd naar de laatste man met wie ze naar bed is geweest, genaamd [persoon 1] , een man die ze naar eigen zeggen amper kende. Ze stuurde hem ook een spraakbericht, maar dit bericht heeft ze later weer verwijderd. De militaire kamer is van oordeel dat het bericht aan [persoon 1] , alsook de berichten de volgende ochtend aan haar vriendinnen [persoon 3] en [persoon 2] , geen ondersteuning bieden aan de verklaring van aangeefster dat zij in paniek was en in shock verkeerde. Uit het dossier blijkt overigens niet dat ze kort na het vertrek van verdachte berichten heeft gestuurd naar andere personen.

Het letsel dat de huisarts heeft vastgesteld past naar oordeel van de militaire kamer (deels) ook op de verklaring van verdachte. Zo is er geen DNA van verdachte rond of in de anus aangetroffen. Daarnaast kunnen de blauwe plekken en lichte zwellingen die door de arts zijn aangetroffen ook duiden op de seksuele handelingen zoals verdachte ze beschrijft. Hier is geen nader onderzoek naar gedaan.

Voorts merkt de militaire kamer op dat het door aangeefster genoemde, en door verdachte ontkende, choken en aan haar haren trekken niet ten laste is gelegd.

Gelet op het voorgaande is de militaire kamer van oordeel dat de verklaringen van aangeefster onbetrouwbaar zijn. Deze verklaringen bevatten verschillende inconsistenties en is er onvoldoende ondersteunend bewijs ze te kwalificeren als authentiek. De verklaringen van getuigen [getuige 2] en [getuige 1] kunnen hiertoe niet als ondersteuning dienen, nu de militaire kamer heeft vastgesteld dat aangeefster aan hen andere verklaringen heeft afgelegd dan afgelegd tijdens het verhoor. Daarnaast blijkt uit de kort na het incident verstuurde appberichten geen paniek of shock danwel enige andere emotie.

Bovendien worden de verklaringen van aangeefster op (cruciale punten) niet danwel onvoldoende ondersteund door ander bewijs in het dossier.

De militaire kamer zal verdachte integraal vrijspreken.

De benadeelde partij [aangever] heeft in verband met het tenlastegelegde een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 5.000,00 aan smartengeld, vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Overweging van de militaire kamer

Nu de militaire kamer niet tot een bewezenverklaring komt, zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering.

De militaire kamer:

 spreekt verdachte vrij van het tenlastegelegde;

 verklaart de benadeelde partij [aangever] niet-ontvankelijk in de vordering;

Dit vonnis is gewezen door mr. Y. van Wezel (voorzitter), mr. Y.H.M. Marijs, rechters en kapitein-ter-zee (LD) mr. J.L. Wesstra, militair lid, in tegenwoordigheid van mr. G.C. van de Fliert, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 12 oktober 2026.

Mr. J.L. Wesstra is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.